Πάρε-Δώσε

Ιστοχώρος ποικίλης ύλης


Ελληνική σημαία Πάρε-Δώσε Καλώς ήρθατε στο Πάρε-Δώσε

Η γυναίκα στον Χριστιανισμό και στην Ορθοδοξία

  Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου, 2014 | 807 εμφανίσεις | Σχολιασμός

Christine de Pisan“λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι;”.
(Κατά Ιωάννην, 2: 4)

Αναρωτιόμαστε άραγε, γιατί ο προσδιορισμός “γυναίκα” σε αντιδιαστολή με τον Ιησού την στιγμή που οι χριστιανοί μιλάνε για αναβάθμιση της γυναίκας και ισότητα από τον Χριστιανισμό; Πώς απαξιώνεται ο συνομιλητής και μάλιστα ειδικά από το φύλο του, αν υποτίθεται ότι βλέπει την γυναίκα ίση με τον άνδρα;

Εισαγωγή
Εδώ θα δούμε το καυτό θέμα “Χριστιανισμός” και μάλιστα “Ορθοδοξία και γυναίκα”.

Αν ψάξετε κάτι σχετικό σε κάποια χριστιανική ιστοσελίδα, θα διαπιστώσετε ότι η βασική επωδός όλων, είναι ότι “ο Χριστιανισμός εξύψωσε την γυναίκα από τον ειδωλολατρικό βούρκο στον οποίο βρισκόταν πριν από αυτόν”, και ότι ο Χριστός “ευλόγησε τον γάμο, η δε Εκκλησία τον έκανε μυστήριο”. Το πρώτο έχει αναιρεθεί από την ιστορική έρευνα· η θέση της γυναίκας δεν άλλαξε, άλλα χειροτέρεψε κάτω από τις οδηγίες των Πατέρων της Εκκλησίας. Μπορεί στην Ανατολή η γυναίκα να ήταν αντικείμενο διαιώνισης ή και αγοραπωλησίας μόνο (οι πλέον γνωστές γυναίκες στην Παλαιά Διαθήκη ήταν αυτές που ήσαν ή συμπεριφερόντουσαν σαν πόρνες), αλλά στο Αιγαίο, εκεί που ανθούσε η “πόλις”, οι γυναίκες είχαν πολύ καλύτερη αντιμετώπιση, αν όχι ισότητας ως πολίτες (αυτοί που αποφασίζουν δηλαδή για τα κοινά), πάντως η θέση τους δεν ήταν σε κανένα βούρκο και επηρεαζόταν μόνο από την κυρίαρχη ιδεολογία της κάθε πόλης που ζούσαν, βελτιώθηκε δε περαιτέρω στην ελληνιστική εποχή. Αντίθετα μετά την ολοκληρωτική επιβολή του Χριστιανισμού, επικράτησε ο Μεσαίωνας που στην Ανατολή ειδικά, είναι ζήτημα αν έχει φύγει. Η πραγματική ισότητα της γυναίκας ξεκίνησε από την “αιρετική” Δύση, αφού μεσολάβησαν η Αναγέννηση και ο “επάρατος” (για τους χριστιανούς) Διαφωτισμός ...
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος...

Παγκόσμιο φαινόμενο αμοραλισμού

  Κυριακή, 4 Μαΐου, 2014 | 1.632 εμφανίσεις | Σχολιασμός

Αποτελούμε παγκόσμιο φαινόμενο αμοραλισμού, εμείς οι Έλληνες να καυχόμαστε για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, και τους προγόνους μας, και από την άλλη να αποδεχόμαστε την Εκκλησία και το ιερατείο να τους υβρίζει, και να τους αναθεματίζει (στους Χαιρετισμούς και την Κυριακή της Ορθοδοξίας).

Με δεδομένο ότι ο Ελληνισμός προϋπήρξε του Χριστιανισμού, στέκει λογικό σε κάθε πολιτική η εορταστική εκδήλωση του έθνους να έχει τον πρώτο λόγο το ιερατείο; Να ορκίζεται ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση από αυτούς; ...
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος...

Υπάρχει Θεός; (Ρόουαν Άτκινσον)

  Τετάρτη, 30 Απριλίου, 2014 | 1.618 εμφανίσεις | Σχολιασμός

Απόσπασμα από τη βρετανική σατιρική εκπομπή του BBC της δεκαετίας του '80, «Not the 9 o’clock News», με πρωταγωνιστές τους Μελ Σμιθ και Ρόουαν Άτκινσον (πιο γνωστός ως «μίστερ Μπιν»).

Οι δυο ηθοποιοί με έντονες πινελιές βρετανικού χιούμορ, διακωμωδούν ένα κατά τ' άλλα «σοβαρό» ζήτημα ...
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος...

Οι Εβραίοι ως υπεύθυνοι για τη σταύρωση του Ιησού

  Δευτέρα, 28 Απριλίου, 2014 | 640 εμφανίσεις | Σχολιασμός

Οι Εβραίοι ως υπεύθυνοι για τη σταύρωση του ΙησούΧθές, προχθές, μοῦ εἶπαν γιά ἕνα ραββῖνο Ἑβραῖο πού λέει καί πολυ-λέει ὅτι δέν εὐθύνονται οἱ Ἑβραῖοι γιά τήν Σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ρίχνει τήν ὅλη εὐθύνη γιά τήν πράξη αὐτή στούς Ρωμαίους. Γιά τήν βεβαιότητα τοῦ πράγματος ζήτησα νά ἀκούσω καί ἐγώ τήν ὁμιλία του. Ἀπό τήν ὁμιλία του προσωπικά μοῦ ἔκανε καλή ἐντύπωση ἡ προσπάθειά του νά ἀπαλλάξει τό ἑβραϊκό ἔθνος του ἀπό τήν κατηγορία ὅτι βαρύνεται γιά τήν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, γιατί μέ αὐτό δηλώνει ὅτι τό θεωρεῖ ὡς μεγάλο κακό αὐτό πού ἔγινε. Τό κακό δηλαδή νά καταδικασθεῖ σέ θάνατο ὁ ἀθῶος Ἰησοῦς Χριστός. Καί δέν θέλει λοιπόν νά βαρύνεται καί νά κακολογεῖται τό ἔθνος του μέ μία τέτοια βαρειά κατηγορία. Πραγματικά, ὁ ὁμιλητής μέ ὅσα λέγει καί μέ τόν τρόπο πού τά λέγει φανερώνει ὅτι ἀγαπάει πολύ τό ἔθνος του, τό ἑβραϊκό ἔθνος, γι᾽ αὐτό καί προσπαθεῖ, χωρίς ὅμως νά τό ἐπιτυγχάνει, νά ἀποδείξει ὅτι ὁ ἑβραϊκός λαός δέν ἔχει καθόλου σχέση μέ τήν σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. [...] Φαίνεται καθαρά καί πεντακάθαρα ἀπό τά κείμενα τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων, τά ὁποῖα, ὅπως φαίνεται, ἔχει πολύ καλά ὑπ᾽ ὄψιν ὁ ὁμιλητής, ὅτι οἱ Ἑβραῖοι, οἱ ὁμοεθνεῖς τοῦ ὁμιλητοῦ, ὑπῆρξαν οἱ σταυρωτές τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. [...] Ἐάν τό σύνολο καί τό πλῆθος τῶν Ἑβραίων διαφωνοῦσε μέ τήν ἀπόφαση τῆς σταυρικῆς καταδίκης τοῦ Χριστοῦ ἀπό τούς Ἑβραίους τῆς Ἰερουσαλήμ, θά ἔπρεπε στήν συνέχεια τῶν ἐτῶν νά ἔχουμε μία ἐπίσημη δήλωσή τους ὅτι διαφωνοῦν πρός τήν καταδίκη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί νά ἐκφράσουν τήν διαφωνία τους αὐτή μέ τό νά τόν πιστεύσουν ὡς τόν πραγματικό Μεσσία, ὡς τόν ἀληθινό Υἱό τοῦ Θεοῦ. Δέν ἔχουμε ὅμως τέτοια ὡραία δήλωση καί τέτοιο ὡραῖο φαινόμενο, πλήν βεβαίως τῶν ἐξ Ἰουδαίων χριστιανῶν, γιά τούς ὁποίους διαβάζουμε στά ἱερά κείμενα τῆς Καινῆς Διαθήκης.

 

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

 

(Ολόκληρο το κείμενο εδώ)

Τελικά, έχουν αποφασίσει οι ιουδαιοχριστιανοί εάν η σταύρωση του Ιησού αποτελεί, ή δεν αποτελεί, μέρος ενός θεϊκού σχεδίου με σκοπό τη «λύτρωση» της ανθρωπότητας; Εάν ναι, γιατί κατηγορούνται οι Εβραίοι (όπως επίσης κι ο Ιούδας), αφού αποτελούν κι αυτοί μέρος του θεϊκού σχεδίου και ήταν αναπόφευκτο να πράξουν όπως έπραξαν; Εάν όχι, τότε σε τί αφορά σήμερα την ανθρωπότητα ένα εσωτερικό θρησκευτικό ιουδαϊκό ζήτημα; (Ή έστω ένα εσωτερικό πολιτικό ζήτημα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας;).

Κατηγορώ τους Νεοέλληνες

  Πέμπτη, 24 Απριλίου, 2014 | 1.092 εμφανίσεις | Σχολιασμός

Η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας μας, και η κρίση του πολιτικού μας συστήματος που εκδηλώθηκε τα τελευταία χρόνια, είναι αποτέλεσμα, μιας μακροχρόνιας κακοδιοίκησης, και μιας νοοτροπίας των Νεοελλήνων, διοικούντων και διοικούμενων, ότι όλοι οι άλλοι ευθύνονται, εκτός από εμάς, και εμείς είμαστε τα θύματα. Μας φταίνε οι Αμερικανοί, μας φταίνε οι Γερμανοί, μας φταίνε οι Ευρωπαίοι, μας φταίει το Δ.Ν.Τ. και το μνημόνιο. Επιτέλους, πρέπει να δώσουμε τέλος σε αυτήν τη νοοτροπία μας και να αναλογιστούμε ο καθένας τις ευθύνες του. Δεν μας φταίνε οι άλλες χώρες· αυτές δρουν ανάλογα με τα συμφέροντα τους. Αν θιγόμαστε για όσα μας καταμαρτυρούν, δυστυχώς είναι πικρές αλήθειες, και για το χάλι μας είμαστε αποκλειστικά όλοι μας υπεύθυνοι, πολιτικοί και πολίτες άλλοι περισσότερο, και άλλοι λιγότερο.

Θα φέρω για παράδειγμα δύο χώρες, την Γερμανία και την Ιαπωνία. Οι χώρες αυτές έχουν κάνει καταπληκτικές προόδους στην βιομηχανία και στην οικονομία. Κύριος μοχλός για την επίτευξη υψηλών στόχων παραγωγής είναι η ενέργεια, που ένα μέρος αυτής παράγεται από το πετρέλαιο. Όμως οι χώρες αυτές προόδευσαν χωρίς να έχουν δικά τους πετρέλαια. Τί είναι λοιπόν αυτό που τις έκανε να φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας οικονομίας; Είναι αυτό που δεν είμαστε εμείς. Είναι λαοί υπάκουοι και νομοταγείς εκ πεποιθήσεως, δεν βλέπουν κοντόφθαλμα, έχουν βάλει μακρόπνοους στόχους, και δρουν σύμφωνα με το εθνικό τους συμφέρον.

Γι' αυτόν τον λόγο: ...
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος...