«Όταν ήμουν παιδί προσευχόμουν κάθε βράδυ για ένα καινούργιο ποδήλατο. Μετά κατάλαβα πως ο Κύριος δεν δουλεύει έτσι, οπότε έκλεψα ένα και του ζήτησα να με συγχωρέσει».
Ίμο Φίλιπς (Αμερικανός κωμικός)

Τα τρωκτικά του Δημοσίου, ξαναχτύπησαν για μία ακόμη φορά…

Σπείρα υπαλλήλων του ΙΚΑ, με την μέθοδο των «φτιαχτών» βεβαιώσεων και αποδείξεων, επί χρόνια καταχρώνταν δημόσιο χρήμα, με τρόπο απροκάλυπτο και χωρίς να κρατούνται ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα: Επίδομα πολύτεκνου σε…άγαμο, επίδομα τοκετού σε…άνδρα και διάφορα άλλα τέτοια «ωραία». Έτσι, για να καταλαβαίνουμε και πως «λειτουργεί» το κράτος και οι υποτιθέμενοι «ελεγκτικοί» μηχανισμοί του.

Τα κέρδη βέβαια, ήταν και ανάλογα του θράσους: Τουλάχιστον 6 εκατομμύρια ευρώ, με τις εκτιμήσεις όμως να κάνουν λόγο στην πραγματικότητα για 20 εκατομμύρια και βάλε. Δηλαδή, σε απλές δραχμούλες, μόνο 7…δις και κάτι «ψιλά». Μεροδούλι, μεροφάι που λέμε…

Μπορεί όμως το κράτος να είναι τυφλό κι αράθυμο, ο…Θεός όμως βλέπει. Κι επειδή ο Θεός είναι «καλός» με τους «μετανοούντες» (έτσι λένε οι «ποιμένες» στο «ποίμνιο»), η ακολουθία στις ακόλουθες φωτογραφίες από την «παράγκα» της επικεφαλούς της σπείρας, είναι, θα λέγαμε, απολύτως…λογική …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

«Ο σταυρός, μου έδωσε στίγμα, όρισε την ταυτότητά μου. Ο σύνδεσμός μου με τον Ιησού, ο σταυρός ως σημείο ελέους. Έβλεπα παντού σταυρούς όταν ήμουν μικρός… Ο σταυρός ήταν κεντρικός για την κοσμοθεώρησή μου. Ήταν σαν ένα στόχαστρο, μέσα από το οποίο έβλεπα τον κόσμο. Ύστερα, αυτό άλλαξε. Άρχισα να βλέπω ότι αυτός ο σταυρός ρίχνει σκιά… Έχω γράψει πολλές ιστορίες, αλλά μία με στοιχειώνει… Πρόκειται για τα όσα έχουν κάνει οι άνθρωποι στο όνομα του Θεού…».
Τζέιμς Κάρολ

Ο Τζέιμς Κάρολ, πρώην καθολικός ιερέας, εξηγεί πως αποφάσισε να εγκαταλείψει του ιερατικό σχήμα, όταν άρχισε ν’ ανακαλύπτει το πραγματικό παρελθόν του Χριστιανισμού.

Με έκπληξη και τρόμο, διαπίστωσε, ότι η ιστορία του είναι γραμμένη με διώξεις, εγκλήματα και αίμα, με κομβικό σημείο την εποχή του «Μεγάλου» Κωνσταντίνου, όπου το σύμβολο του σταυρού μετετράπη σε ξίφος. Οι Εβραίοι, υπήρξαν από τους πρώτους και βασικούς στόχους αυτού το ξίφους, καθώς σύμφωνα με την χριστιανική θεώρηση, αποτελούν τους αιώνιους φονιάδες του «σωτήρα» Ιησού. Οι ναζιστικές διατάξεις εναντίον τους, στο πρόσφατο ιστορικό παρελθόν, δεν διαφέρουν σε τίποτε από αυτές που εξέδιδε η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία κατά το προηγούμενο ιστορικό παρελθόν. Η έρευνα του Κάρολ μάλιστα, ρίχνει και λίγο περισσότερο φως, σε μια σκοτεινή περίοδο, που αφορά την σχέση Βατικανού και ναζιστικής Γερμανίας.

Ο Τζέιμς Κάρολ, δεν παραλείπει να θίξει και το θέμα του χριστιανικού προσηλυτισμού, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη και σήμερα, εξακολουθεί να γίνεται απροκάλυπτα και μάλιστα με την κάλυψη ή την ανοχή των κρατικών αρχών, καταπατώντας κάθε έννοια ανεξιθρησκείας και ελεύθερης θρησκευτικής βούλησης. Στο δε παρελθόν, αυτός ο προσηλυτισμός, σε πολλές περιπτώσεις ήταν ουσιαστικά αναγκαστικός, καθώς οι προσήλυτοι έπρεπε να επιλέξουν ανάμεσα στην «θρησκεία της αγάπης» -τον Χριστιανισμό- και τη ζωή τους …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Νομίζω ότι το ερώτημα είναι απλό και ξεκάθαρο…

Η Χρυσή Αυγή τιμά τους νεκρούς των Ιμίων, όπου οι δράστες είναι οι Τούρκοι. Τιμά τους νεκρούς του Μελιγαλά, όπου οι δράστες είναι οι κομμουνιστές. Τιμά τους νεκρούς Μακεδονομάχους, όπου οι δράστες είναι οι Βούλγαροι.

Κατά έναν «περίεργο» όμως τρόπο, αποφεύγει να τιμήσει τους νεκρούς του Διστόμου και των Καλαβρύτων, όπου οι δράστες είναι οι Γερμανοί Ναζί. Όπως αποφεύγει να δώσει και μια πειστική απάντηση στα «ερωτηματικά» που δημιουργούνται.

Μία επίσκεψη στην ιστοσελίδα του κόμματος, θα μας πείσει περί τούτου …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Πριν εκθέσω τις σκέψεις μου (ή μάλλον τις απορίες μου), θεωρώ σκόπιμο να ξεκαθαρίσω ότι φυσικά και είμαι σύμφωνος στο αυτονόητο: Και οι παραγωγοί πρέπει να έχουν ένα εύλογο κέρδος και οι καταναλωτές να μπορούν ν’ αγοράζουν στην κατώτερη δυνατή τιμή (βεβαίως, πάντα σε σχέση με την ποιότητα).

Ας πάμε όμως στο διά ταύτα: Ξαφνικά, μερικοί εθελοντές πήραν την πρωτοβουλία να φέρουν σε άμεση επαφή παραγωγούς και καταναλωτές. Εύγε τους λοιπόν. Η κίνησή τους είναι άξια συγχαρητηρίων και γι’ αυτό δεν χωρά πολλή συζήτηση.

Εδώ θέτω όμως το πρώτο ερώτημα: Μα καλά, μέχρι τότε οι παραγωγοί-καλλιεργητές ήταν αόρατοι, αφανείς και «ριγμένοι» και ξαφνικά, μετά από αυτή την εθελοντική πρωτοβουλία, γίναν το «μάννα εξ ουρανού»;

Και τότε ρε παιδιά, αυτοί που πουλάνε στις λαϊκές αγορές, το ίδιο προϊόν στην μαυραγορίτικη τιμή που καταγγέλεται απ’ τους πάντες, ποιοί στο καλό είναι; Οι Νεφελίμ; Δεν είναι οι ΙΔΙΟΙ οι ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ, αυτοί που τώρα ξεπουλάνε κατά τόνους τα προϊόντα τους; Αυτοί οι ίδιοι δεν είναι που αισχροκερδούν, χωρίς καν να κόβουν ΑΠΟΔΕΙΞΗ; Αυτοί οι ίδιοι δεν είναι που περιμένουν να βγει ένα σύννεφο και λόγω κακοκαιρίας να εκτοξεύσουν τις τιμές των προϊόντων στον…Θεό; Πώς λοιπόν, από τη μια στιγμή στην άλλη μεταμορφώθηκαν σε καλούς Σαμαρείτες; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Για πολλούς (ίσως και για τους περισσότερους), η διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια «Βικιπαίδεια», αποτελεί μια αξιόπιστη και αντικειμενική πηγή γνώσης. Η αλήθεια είναι ότι σαν ιδέα και σαν επιχείρημα υπήρξε (κι εξακολουθεί να υπάρχει) κάτι το πρωτοποριακό, με την έννοια, ότι ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει με τις όποιες γνώσεις του στην συγγραφή ενός άρθρου, ακόμη και ανώνυμα.

Στην πραγματικότητα όμως, πόσο αξιόπιστη, αντικειμενική κ.λπ. είναι η Βικιπαίδεια;

Θα λέγαμε, ότι η αγγλική έκδοση της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας, είναι αρκετά σοβαρή και μπορεί, γενικά, να την λαμβάνει κάποιος σοβαρά υπόψιν του. Το βέβαιο είναι όμως, ότι δεν θα πρέπει να μένει μόνο εκεί, καθώς τα κριτήρια εγκυρότητας, τεκμηρίωσης και αξιοπιστίας που χρησιμοποιεί η Βικιπαίδεια, για την συγγραφή ενός άρθρου, είναι αμφιλεγόμενα. Παράδειγμα: Στην πράξη, οι αναφορές που προέρχονται από ιστολόγια, βίντεο, προσωπική έρευνα ή μαρτυρία, επί το πλείστον, απορρίπτονται, ακόμη κι αν είναι πασίγνωστες στο ευρύ κοινό, ή είναι επαρκώς τεκμηριωμένες. Αντιθέτως, η μεγαλύτερη ανοησία που έχει ως παραπομπή π.χ. μια εφημερίδα, θεωρείται έγκυρη πηγή, καθώς το σκεπτικό της Βικιπαίδειας, δεν είναι η εξακρίβωση της αλήθειας, αλλά η επαλήθευση των πηγών, ανεξαρτήτως με το πόσο βάσιμοι μπορεί να είναι οι όποιοι ισχυρισμοί.

Τί γίνεται όμως με την ελληνική έκδοση της Βικιπαίδειας; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…