«Και έζησεν ο Θάρρα εβδομήκοντα έτη (70) και εγέννησε τον Αβραάμ […] και έγειναν αι ημέραι του Θάρρα διακόσια πέντε έτη (205) και απέθανεν ο Θάρρα εν Χαρράν» (Γένεσις, 11: 26,32). «…Και εκείθεν (ο Αβραάμ) μετά τον θάνατον του πατρός αυτού (του Θάρρα) μετώκισεν (στην Χαναάν)…» (Πράξεις Αποστόλων, 7: 4). «Ο δε Αβραάμ ήτο ηλικίας εβδομήκοντα πέντε ετών (75) ότε εξήλθεν από Χαρράν» (Γένεσις, 12: 4).

Η παραπάνω σύγκριση εδαφίων, δεν θα είχε τόσο μεγάλη σημασία για κάποιον που έτσι κι αλλιώς δεν θεωρεί την εβραϊκή Βίβλο θεόπνευστη. Αποκτά όμως ιδιαίτερη σημασία όταν γύρω απ’ τον βιβλικό αυτό «αναλφαβητισμό», πρόθυμα και χωρίς δεύτερη σκέψη, συντάσσονται χιλιετίες τώρα εμβριθείς και περισπούδαστοι μελετητές και ιεροί εξηγητές των «παναγίων Γραφών»!

Φυσικά… Ποιοί είναι αυτοί που θα σηκώσουν το βέβηλο βλέμμα τους στο θεϊκό κείμενο; Πώς να φέρουν αντίρρηση όταν και οι καλύτεροι «φωστήρες» των εκκλησιαστικών συγγραμμάτων, με κάθε άνεση αναπαράγουν παρόμοια χονδροειδή λάθη, έτσι επειδή το γράφει το «αλάνθαστο» εβραϊκό βιβλίο;…

Οι βιβλικοί λοιπόν συγγραφείς, οι Εβραίοι ιστορικοί καθώς και οι εκκλησιαστικοί συνοδοιπόροι τους, δεν φαίνεται να νοιάζονται και πολύ για τέτοιες ανακρίβειες. Φυσικά μπροστά σε τέτοιες ακατανόητες ηλικίες, που από μόνες τους σκανδαλίζουν, ποιός νοιάζεται αν χάθηκαν καμία εξηνταριά χρόνια απ’ την ζωή του πρωτοπατριάρχη;…

Μιχάλης Καλόπουλος

Η φράση αυτή, λέγεται για όσους είναι άτεγκτοι, σκληροί κι αδέκαστοι και φαίνεται να ξεκίνησε από την Μάνη…

Άντρες, γυναίκες και παιδιά της Μάνης, το μόνο επάγγελμα που ήξεραν να κάνουν στα παλιά τα χρόνια, ήταν τα όπλα. Για τα χωριά τους δεν έλεγαν, ότι έχουν τόσους κατοίκους, παρά τόσα τουφέκια…

Κανένας κατακτητής δεν πάτησε εκεί το πόδι του, ούτε οι Φράγκοι ούτε οι Αλβανοί. Ο ίδιος ο Ιμπραήμ, που έκαψε την Πελοπόννησο, μόνο τη Μάνη δεν μπόρεσε να πάρει.

Στα 1826 προσπάθησε να τους ξεγελάσει. Χώρισε στα δύο τον στρατό του και τράβηξε τους Μανιάτες προς τον Αλμυρό, ενώ η άλλη φάλαγγά του -από τον όρμο του Δηρού- ανέβηκε στα έρημα χωριά τους, αλλά τα γυναικόπαιδα, που βρέθηκαν εκεί, τους έδιωξαν με πέτρες και δρεπάνια. Ωστόσο, ο Ιμπραήμ, που κατάλαβε γρήγορα, ότι δεν επρόκειτο να τους νικήσει με πόλεμο, αλλά μονάχα με μπαμπεσιά, έστειλε μέσα στα χωριά της Μάνης τους κατασκόπους του, ντυμένους…καστανάδες. Αυτοί, για να πληροφορηθούν από τις γυναίκες και τα παιδιά, πού βρίσκονται κρυμμένοι οι όντρες τους, άρχιζαν να χαρίζουν τα κάστανά τους, αντί να τα πουλάνε. Αυτό έκανε εντύπωση σε όλους και τους έβαλε σε υποψία. Αμέσως τότε ειδοποίησαν για τα καθέκαστα κι ύστερα από λίγο, κατέβηκαν οι αρματολοί στα χωριά, έπιασαν τους καστανάδες και τους ανάγκασαν να ομολογήσουν την αλήθεια. Όταν οι κατάσκοποι ρώτησαν τρέμοντας, τι θα τους έκαναν τώρα που είπαν την αλήθεια, οι Μανιάτες αποκρίθηκαν: «Εμείς δεν χαρίζουμε κάστανα…».

Εδώ και μερικά χρόνια, περιφέρεται στο Διαδίκτυο ένα κείμενο, με το οποίο υποστηρίζεται, ότι 270.000 Κρήτες σφαγιάσθηκαν το 961 από τον Αρμένιο αρχιστράτηγο -και μετέπειτα αυτοκράτορα- τού Βυζαντίου, Νικηφόρο Φωκά.

Στο κείμενο αναφέρεται ως βασικός λόγος που επέφερε αυτό το συμβάν, η καταστολή τής επαναστατικής προσπάθειας τών Ελλήνων για να αποτινάξουν τον βυζαντινό ζυγό.

Ακολουθεί ως έχει το πρωτότυπο κείμενο, που φαίνεται να πηγάζει, από την ιστοσελίδα τών δωδεκαθεϊστών …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Αρκεί μια…«μικρή» προσθήκη στην οροφή…

Πηγή: atsarantos.blogspot.com

Πηγή: asimonis.wordpress.com