Περικοπές μισθών, οριζόντια, σε δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Περικοπές σε εργατικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, εκπτώσεις παντού, διότι «μαζί τα φάγαμε» αλλά δεν πληρώνουμε την κρίση μαζί, το συντριπτικό ποσοστό προς το παρόν χρεώνεται στους πλέον οικονομικά αδύνατους μισθοσυντήρητους, στους μικρο-μεσαίους και οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ.

Όλων των ΔΕΚΟ;
Χίλια συγνώμη, Όλες οι ΔΕΚΟ ο τρόπος του λέγειν, υπάρχει και η απείραχτη ΔΕΚΟ Εκκλησίας.
Δείτε την προθυμότατη Εκκλησία μέσω των επίσημων κωδικών. Κατεβάστε το pdf του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και…Θρησκευμάτων, 2010!

Οι κωδικοί …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Πριν από καιρό άκουγα στον σταθμό της Εκκλησίας έναν θεολόγο, που συνηθίζει να περιέρχεται την Εσπερία και να διαλέγεται με τους εκεί χριστιανούς, ότι σε μια συζήτηση με προτεστάντες θεολόγους, διαπίστωσε τον τρόμο τους για την εξέλιξη της Βιολογίας και τους είπε αφοπλιστικά ότι “εμείς” οι ορθόδοξοι δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα με την Βιολογία. Μου ήρθε στο μυαλό η μεγάλη άγνοια που έχουμε στην χώρα αυτή (που γέννησε την επιστημονική θεώρηση) για θέματα Επιστήμης, αλλά και την έπαρση των θεολόγων ότι η Θεολογία τους δεν έχει καμία απολύτως σχέση και δεν επηρεάζεται από την Επιστήμη (ούτε καν την Φιλοσοφία), αφού έχει ένα δικό της τομέα τελείως ανεξάρτητο.

Μετά από την ανάλυση στην “Εξαήμερο” του “Μέγα” Βασιλείου και την άσχετη σχέση της χριστιανικής κοσμολογίας με την επιστήμη και την βιολογία, θα δούμε αυτό το θέμα, της ορθόδοξης θεολογίας και της σύγχρονης Λογικής κυρίως, αλλά και της Επιστήμης μέσα από ένα βιβλίο που έγραψε ένας πρώην μηχανικός, που αποφάσισε να γίνει θεολόγος και κληρικός, που μόνος του και συνειδητά μετά από είκοσι χρόνια αποχώρησε από την Εκκλησία, γιατί διαπίστωσε ότι αυτές οι θέσεις της Εκκλησίας και των θεολόγων δεν οδηγούν πουθενά. Ο θεολόγος είναι ο Αρσένιος Μέσκος και το βιβλίο του το “Σοκ και Δέος” με υπότιτλο “ο Θεός στην μετά Χριστόν εποχή”, από τις εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2009. Στις παρενθέσεις αναφέρονται οι αντίστοιχες σελίδες της συγκεκριμένης έκδοσης. Η μελέτη του Μέσκου αυτή, είναι καθαρά θεολογική και δεν ασχολείται ιδιαίτερα με την ιστορικότητα ή αντιφατικότητα των ιερών κειμένων, έχει δε ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί γνωρίζει τα πράγματα της Εκκλησίας από μέσα και άριστα …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες τής Βαρκελώνης, το 1992, οι φίλαθλοι θα είχαν την χαρά να απολαύσουν εντός τών γηπέδων, την πιο διάσημη, ίσως, ομάδα καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ) που εμφανίστηκε ποτέ στους αγωνιστικούς χώρους: Την εθνική ολυμπιακή ανδρική ομάδα τών Ηνωμένων Πολιτειών, ή όπως έμεινε γνωστή στην αθλητική ιστορία, την «ομάδα όνειρο» (dream team).

Η ιδιαιτερότητα αυτής τής ομάδος, ήταν πως για πρώτη φορά αγωνίζονταν σε διεθνή αθλητική διοργάνωση, οι επαγγελματίες παίκτες τού αμερικανικού πρωταθλήματος (NBA). Μέχρι τότε, την αμερικανική ομάδα μπάσκετ εκπροσωπούσαν οι ερασιτέχνες παίκτες τού πανεπιστημιακού πρωταθλήματος (NCAA). Η απόφαση τής FIFA, το 1989, να επιτρέπεται η συμμετοχή και τών επαγγελματιών αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες, άνοιξε διάπλατα την θύρα, στους διάσημους αστέρες τού αμερικανικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης, που μέχρι τότε αγωνίζονταν όλοι μαζί στο ίδιο γήπεδο, μόνο μια φορά τον χρόνο, στον αγώνα Δύσης και Ανατολής (All star game). Και πάλι όμως, το παιχνίδι αυτό αποτελούσε μια ενδοαμερικανική υπόθεση, που στερούσε την παρουσία τους από τα διεθνή γήπεδα.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η παρουσία αυτής τής ομάδας στην Βαρκελώνη, επισκίασε κάθε άλλη. Τα ινδάλματα τής «Dream Team» αποθεώνονταν από όλους σχεδόν τούς φιλάθλους, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής. Παίχτες αντίπαλων ομάδων, τούς ζητούσαν…αυτόγραφα και αναμνηστικές φωτογραφίες μαζί τους. Οι παίχτες τής «Dream Team», εκπλήρωσαν σε μεγάλο βαθμό τις προσδοκίες των φιλάθλων. Μετέτρεψαν το κάθε παιχνίδι σε περίπατο, προσφέροντας και αρκετό θέαμα.

Οι αντίπαλοι, γνώριζαν εκ τών προτέρων την «μοίρα» τους και προσπαθούσαν απλά να κρατήσουν την διαφορά τής ήττας σε αξιοπρεπή επίπεδα. Αν μπορεί να κριθεί αξιοπρεπής η -κατά μέσον όρον- διαφορά τών σχεδόν 44 πόντων …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Την περίοδο 1912-1930, συνέβη μια απίστευτη ιστορία, που αφορά τη δικαστική διαμάχη στην οποία ενεπλάκη η ελληνική κυβέρνηση, με αφορμή τη γελοία όσο και σκανδαλώδη απαίτηση ενός Ιταλού, ονόματι Νίκολα Καπόνε, μονίμου κατοίκου Νάπολι, ο οποίος εμφανιζόμενος ως πρίγκιπας, κατευθείαν απόγονος των Παλαιολόγων, ζητούσε να του επιστραφεί ούτε λίγο ούτε πολύ ολόκληρη η Θεσσαλία, η οποία είχε προσαρτηθεί στο τότε νεοσύστατο ελληνικό κράτος με την ελληνοτουρκική συνθήκη του 1881, και η Ήπειρος, η οποία είχε ενσωματωθεί στην ελληνική επικράτεια μετά τη νικηφόρο προέλαση του ελληνικού στρατού στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Στην πραγματικότητα, ο χρόνος που για πρώτη φορά ενεργοποιήθηκε η μνήμη του συγκεκριμένου Ιταλού και θυμήθηκε πώς, ως κατιών του κλάδου «Νεμάνια – Παλαιολόγων – Ορσίνι – Αγγέλων – Κομνηνών», του ανήκε ολόκληρη η Θεσσαλία από τον Δομοκό και τα Φάρσαλα έως τα Τζουμέρκα της Ηπείρου, δεν ήταν καθόλου άσχετος…

Όπως προκύπτει από την ανάγνωση των δικογράφων αλλά και της ιστορικής μελέτης που εξέδωσε ο γνωστός στην εποχή του καθηγητής Βιτόριο Σιαλόγια, η πρώτη αίτηση προσφυγής του στα ιταλικά δικαστήρια ήταν η 10η Ιουνίου 1912, όταν με την κήρυξη των Βαλκανικών Πολέμων και τις νικηφόρες επιτυχίες του ελληνικού στρατού στην Ήπειρο και στη Μακεδονία η κατάσταση στις ευρωπαϊκές κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε γίνει χαώδης. Όπως δε ήταν φυσικό, το ενδιαφέρον της ελληνικής, αλλά και της ιταλικής κυβερνήσεως (δεδομένου ότι η Ιταλία ενεπλάκη επίσης στους Βαλκανικούς κηρύσσοντας και αυτή τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1911) ήταν στραμμένο σε πολύ σοβαρότερα ζητήματα που δημιουργούσε η ανατροπή του status quo στον χώρο των Βαλκανίων σε σχέση με την απαίτηση ενός ιδιόμορφου, όπως αρχικά εμφανιζόταν, ιδιώτη· που όμως έμελλε τελικώς να συμπαρασύρει τις δύο κυβερνήσεις σε έναν διάλογο άχαρο και παράλογο, ο οποίος άλλοτε άγγιζε τα όρια του κωμικού και άλλοτε εμφανιζόταν απειλητικός για τα ελληνικά συμφέροντα. Ακόμη πιο παράδοξο εμφανίζεται σε έγγραφο της δεκαετίας του 1930 με συντάκτη τον τότε Έλληνα πρεσβευτή στη Ρώμη Νίκο Μαυρουδή, που τόσο θαύμαζε ο γνωστός μας Εμμανουέλε Γκράτσι όταν τον βρήκε στη θέση του προσωπάρχη στο ΥΠΕΞ το 1940, το γεγονός ότι ο Ιταλός δικτάτωρ Μπενίτο Μουσολίνι έδινε οδηγίες στους υπουργούς του για την ευνοϊκή υπέρ της Ελλάδος έκβαση του ζητήματος! (Προφανώς για να μη χρειασθεί να αποζημιώσει και ο ίδιος για δεύτερη φορά τον Καπόνε, όταν θα επιχειρούσε την είσοδό του στη χώρα μας διά των αλβανικών συνόρων…). …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Στην ιστοσελίδα της ΟΟΔΕ («Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας»), βρήκαμε ένα άρθρο που μας εξέπληξε ευχάριστα με τον αναπάντεχο τίτλο: «Ήταν ο κατακλυσμός παγκόσμιος;».

Εν συντομία παρουσιάζουμε τις βασικές αναθεωρητικές του σκέψεις περί βιβλικού κατακλυσμού:

Μια ευρέως διαδεδομένη άποψη μεταξύ ανθρώπων διαφόρων θρησκειών, είναι ότι ο Κατακλυσμός του Νώε ήταν παγκόσμιος, και ότι τότε πνίγηκε το σύνολο της ανθρωπότητας εκτός από την οικογένεια του Νώε. Στη συνέχεια θα δείξουμε, ότι όχι μόνο σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, αλλά και σύμφωνα με φιλολογικά και θεολογικά στοιχεία της Αγίας Γραφής, ο Κατακλυσμός ήταν μια τοπική καταστροφή, που περιορίστηκε στη Μεσοποταμία.

 

Αίτια της παρανόησης
Σε παλαιότερους καιρούς που δεν ήταν γνωστές οι σημερινές ανακαλύψεις, η Γένεση αποτελούσε για τους αναγνώστες της μια εξήγηση για το πώς έγινε η δημιουργία, και πώς διεσπάρησαν τα έθνη στη γη. Η άγνοια για τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα, σε συνδυασμό με κάποιες απόλυτες εκφράσεις τής Αγίας Γραφής οφειλόμενες σε Εβραϊσμό, (σε τρόπο έκφρασης των Εβραίων, καθώς η Γένεση γράφτηκε από Εβραίο), οδήγησε σε κάποιες παρανοήσεις για το πραγματικό νόημα των καταγραφών της.

 

Το ύψος του Κατακλυσμού
Η ίδια η Αγία Γραφή, λέει ότι “Δεκαπέντε πήχας υπεράνω υψώθησαν τα ύδατα, και εσκεπάσθησαν τα όρη”. Γένεσις 7.20. Το ύψος τού Κατακλυσμού ήταν 15 πήχες, (8-9 μέτρα) ένα ύψος που δεν επαρκεί να καλύψει όλο τον πλανήτη. Όσο για τα “όρη τα υψηλά”, για τα οποία μιλάει η Αγία Γραφή, είναι οι λόφοι της Μεσοποταμίας. Ας μη ξεχνάμε (π,χ) το “όρος τών Ελαιών”, που δεν είναι καθόλου όρος με τη σημερινή έννοια, αλλά λόφος.

 

Προσέξτε! Δεν λέει: 15 πήχες υπεράνω εσκεπάσθηκαν τα όρη. Λέει: «Δεκαπέντε πήχας υπεράνω υψώθησαν τα ύδατα, και εσκεπάσθησαν τα όρη». Δηλαδή, το ότι σκεπάσθηκαν τα όρη, ήταν το αποτέλεσμα του ότι το νερό υψώθηκε 15 πήχες (για όσους καταλαβαίνουν τι διαβάζουν).

 

Αυτό δείχνει ότι το ύψος του κατακλυσμού αρκούσε μόνο για να σκεπάσει τους λόφους της Μεσοποταμίας, ως τα όρη Αραρτού στα βόρεια της Μεσοποταμίας, όπου κάθησε η κιβωτός. Άλλωστε δεν θα μπορούσε να εννοεί κάτι άλλο, γιατί εφ’ όσον τα πραγματικά όρη έχουν διαφορές εκατοντάδων μέτρων υψόμετρο, ποιο όρος θα χρησιμοποιούσε ο αφηγητής ως σημείο αναφοράς; Τι είναι 9 μέτρα συγκριτικά με τις διαφορές εκατοντάδων μέτρων των ορέων; Απλά θα έπρεπε να αναφέρει ότι σκεπάσθηκαν, χωρίς να πει πόσο. Η Αγία Γραφή όμως είναι συνεπέστατη σε σχέση με τα (χαμηλότατα) όρη της Μεσοποταμίας, τα οποία είχε ο Νώε στο οπτικό του πεδίο.

 

Εις το σημείο δε αυτό οφείλουμε να μνημονεύσουμε το περισπούδαστο και μοναδικό 9τομο έργο του αειμνήστου αρχιμανδρίτου π. Ιωήλ Γιαννακοπούλου: «Η Παλαιά Διαθήκη κατά τους Ο’», έκδ. «Λυδία», Θεσ/νίκη 1986, ο οποίος εις τον 1ο τόμο, Παραρτήματα Προβλημάτων, Πρόβλημα 14ο, σελ. 433–442 αναλύει λεπτομερώς το θέμα του Κατακλυσμού αποδεικνύοντας με πλήθος επιχειρημάτων την περιορισμένη του έκταση!

 

Απόσπασμα από το σχολιολόγιο τού παπά Ιωήλ Γιαννακόπουλου (1901-1966):

Ο μερικός ούτος Κατακλυσμός φαίνεται, ότι αντίκειται εις την παράδοσιν της εκκλησίας, ήτις είναι ομόφωνος, παραδεχομένη γενικόν Κατακλυσμόν. Είναι όμως γνωστόν, ότι οι Πατέρες και θεολόγοι της Εκκλησίας έζησαν εις εποχήν, καθ’ ην δεν υπήρχον τόσαι γεωγραφικαί και επιστημονικαί γνώσεις, όσαι υπάρχουν σήμερον. Συνεπώς ήτο επόμενον αι περιορισμέναι εκείναι γνώσεις των να επιδράσουν εις την τοιαύτην ερμηνείαν του αγιογραφικού Κατακλυσμού ως επέδρασαν και επί της πεποιθήσεώς των περί της κινήσεως του ηλίου πέριξ της γης και ουχί της γης πέριξ του ηλίου. Η ερμηνεία όμως εκείνη των Πατέρων ως μη αναφερομένη εις δογματικά ή ηθικά ζητήματα, ουδόλως θίγει την αξιοπιστίαν της Παραδόσεως και επ’ ουδενί λόγω δεσμεύει ημάς να έχωμεν διάφορον γνώμην. Επομένως δεν είναι ορθόν να προσκολληθώμεν εις θεωρίαν αντικειμένην εις την επιστήμην και μη ευνοουμένην και υπό της Αγίας Γραφής ρητώς.

Βρε καλώς τους κι ας άργησαν! Μπορεί να σας πήρε δυο χιλιετίες, αλλά επιτέλους φαίνεται πως προσπαθείτε να βάλετε λίγο νερό στο κρασί σας! Μα σας τα έλεγε ο Κέλσος από το 170 μ.Χ. ότι «…μιλούν (οι Εβραίοι) για κάποιον κατακλυσμό και μιαν ασυνήθιστη κιβωτό που περιείχε τα πάντα, και για ένα περιστέρι και μια κουρούνα που ήταν οι αγγελιοφόροι -άτεχνες και αβασάνιστες παραχαράξεις του μύθου του Δευκαλίωνα- κι αυτό, είμαι βέβαιος, δεν περίμεναν πως θα έβγαινε κάποτε στο φως, παρά συνέχιζαν να σκαρώνουν άτεχνους μύθους, κατάλληλους μόνο για νήπια…». …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…