Πάρε-Δώσε

Σε προηγούμενη ανάρτηση έγινε μια αναφορά, από ιστορικής και λαογραφικής πλευράς, σε αρκετούς από τους χορούς που χορεύονται στην Ελλάδα, συνοδευόμενη όπου ήταν εφικτό κι από ένα βίντεο επίδειξης.

Στον παρόν θέμα, κάποιοι απ’ αυτούς τους χορούς, παρουσιάζονται πιο αναλυτικά ως προς τον τρόπο που χορεύονται (βήματα, «φιγούρες», παραλλαγές κ.τ.λ.).

Το οπτικοακουστικό υλικό προέρχεται από την σχολή χορού «Gene Kelly» …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ήταν το έτος 1950, όταν ο Γερμανός γιατρός (μαιευτήρας-γυναικολόγος) Ερνστ Γκρέφενμπεργκ (Ernst Gräfenberg), δημοσίευσε την μελέτη του «Ο ρόλος της ουρήθρας στον γυναικείο οργασμό». Ο Γκρέφενμπεργκ, σ’ αυτήν την μελέτη, ανέφερε την ύπαρξη μιας ερωτογενούς περιοχής κοντά στην ουρήθρα, στο εμπρόσθιο κολπικό τοίχωμα, 5-7 εκατοστά περίπου από την είσοδο του κόλπου, και περιέγραφε την έκχυση υγρών, που προκαλούσε ο ερωτικός ερεθισμός του σημείου αυτού. Το «Σημείο G» είναι ένα πλέγμα σαν «σφουγγαράκι» από απολήξεις νεύρων, αδένων και αιμοφόρων αγγείων, που όταν ερεθιστεί έχει το μέγεθος ενός μικρού φασολιού. Το σημείο αυτό, που το 1981, ονομάστηκε από τους σεξολόγους Τζον Πέρι και Μπέβερλι Γουίπλ, προς τιμήν του Γκρέφενμπεργκ, «Σημείο G» («Gräfenberg spot» ή «G-Spot», από το αρχικό γράμμα του επωνύμου του), έμελλε να προκαλέσει διάσταση απόψεων στην επιστημονική κοινότητα. Πολλοί συμφώνησαν με την μελέτη του Γκρέφενμπεργκ, ενώ άλλοι έκαναν λόγο για γυναικολογικό…ούφο.

Οι περισσότερες απόψεις συγκλίνουν στην άποψη πως το περιβόητο «Σημείο G», δεν είναι μύθος, αν και δεν είναι βέβαιο πως το διαθέτουν όλες οι γυναίκες, παρ’ ότι υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι το «Σημείο G» είναι οι ρίζες των νεύρων της κλειτορίδας. Σύμφωνα με ιταλική έρευνα (Εμμανουέλε Τζανίνι, Πανεπιστήμιο της Ακουίλα), ο κολπικός οργασμός (που είναι πιο έντονος από τον κλειτοριδικό) οφείλεται ακριβώς στην ύπαρξη του «Σημείου G». Σύμφωνα με άλλες απόψεις, το «Σημείο G», το έχουν όλες οι γυναίκες, αλλά δεν αντιδρά σε όλες με τον ίδιο τρόπο ή ένταση. Από την άλλη, η κάθε γυναίκα αντιδρά διαφορετικά στον ερεθισμό του σημείου αυτού. Άλλες υποστηρίζουν ότι η καλύτερη στάση για την διέγερση του «Σημείου G», είναι να βρίσκεται η γυναίκα από πάνω, ενώ άλλες ότι η διείσδυση από πίσω (στα τέσσερα), είναι ο καλύτερος τρόπος για την «αφύπνιση» του «Σημείου G». Όταν ερεθίζεται το «Σημείο G», δημιουργεί στην γυναίκα το αίσθημα της ανάγκης για ούρηση, λόγο του ότι, όταν διεγείρεται, πιέζει την ουροδόχο κύστη.

Στο ακόλουθο βίντεο, αναλύεται η περιοχή όπου εντοπίζεται το «Σημείο G», καθώς και ο τρόπος που μια γυναίκα μπορεί να το ανακαλύψει (αν δεν το έχει ανακαλύψει ήδη).

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ! Το βίντεο είναι ακατάλληλο για ανήλικους!

Ποια είναι η κύρια διαφορά μεταξύ Firefox και Internet Explorer, την οποία αγνοεί σημαντική μερίδα των χρηστών του δεύτερου; Φυσικά, η δυνατότητα χρήσης πρόσθετων (extentions ή plugins), που κάνουν την περιήγηση στο διαδίκτυο, πραγματικά άνετη και απολαυστική, προσφέροντας δυνατότητες, που οι χρήστες του Internet Explorer δεν διανοούνται.

Σ’ αυτό φυσικά βοηθά και το ότι ο Firefox είναι λογισμικό ανοικτού κώδικα, σε αντίθεση με τον Internet Explorer, που παρά τις όποιες υποτιθέμενες βελτιώσεις του, εξακολουθεί να είναι «δυσκοίλιος», ευάλωτος και κυρίως μη «συνεργάσιμος» ως προς την σωστή απεικόνιση πολλών ιστοσελίδων. Το τελευταίο, το γνωρίζουν καλύτερα, αρκετοί κάτοχοι ιστοσελίδων, οι οποίοι πολλές φορές αναγκάζονται να κάνουν «παραχωρήσεις», ως προς τον σχεδιασμό των σελίδων τους, μόνο και μόνο για να είναι συμβατές με τον εν λόγω περιηγητή, που καλώς ή κακώς χρησιμοποιείται ακόμη από μεγάλο ποσοστό χρηστών του διαδικτύου (ελέω κυρίως, της ενσωμάτωσης του Internet Explorer, στα Windows).

Στην ιστοσελίδα πρόσθετων του Firefox, υπάρχουν χιλιάδες προγραμματίδια, που επιτρέπουν σε κάποιον να επικαλείται την «ευτυχία τού να είναι χρήστης τού Firefox». Όπως θα διαπιστώσετε υπάρχουν αρκετές κατηγορίες πρόσθετων, για κάθε ανάγκη και προτίμηση. Από απολύτως χρηστικά, μέχρι και πρόσθετα τύπου «φρου φρου κι αρώματα».

Θα γίνει εδώ μια αναφορά σε μερικά απ’ αυτά, που έχουν δοκιμαστεί από τον γράφοντα και ίσως τα βρείτε κι εσείς χρήσιμα, στην περίπτωση που δεν τα γνωρίζετε …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Σε εποχή που η νεοελληνική γλώσσα διαβάλλεται πολλαπλώς, η σύνταξη βασικών κανόνων για την ορθή χρήση της στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δεν είναι εγχείρημα άτοπο. Όταν μάλιστα υπεύθυνοι για κατάφωρες γλωσσικές ατασθαλίες δεν είναι μόνον μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου, όπως συνήθως τους καταμαρτυρείται, αλλά και ώριμοι και επώνυμοι ομιλητές και γραφείς—, γεγονός που έχουμε την τάση να το λησμονούμε ή να το αποσιωπούμε. [...] Κάθε γλώσσα, και η νεοελληνική, είναι ζωντανός οργανισμός, που συνεχώς εξελίσσεται, δείχνοντας τις προσαρμοστικές της ικανότητες και την ευρετική της ευλυγισία. Απαράβατοι κανόνες δεν υπάρχουν τούτο όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και κανονιστικές αρχές, η παράβαση των οποίων προϋποθέτει τη γνώση τους. Περί αυτού πρόκειται: η γλώσσα δεν ηθικολογεί, έχει όμως τη δική της ανεκτική ηθική. Εναντίον, λοιπόν, της στρατιωτικής πειθαρχίας και της σοβαροφάνειας -υπέρ της γλωσσικής ελευθερίας με όρους και όρια. Στόχος: η γραμματική μορφή να ταιριάζει στο νόημα, και το νόημα στη μορφή…».
Δημήτρης Μαρωνίτης

Κόμμα
Το κόμμα, ως σημείο στίξεως, είναι το συνηθέστερο μαζί με την κάτω τελεία και χρησιμοποιείται: …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Το βασικό σημείο εδώ είναι να κρατηθεί το οξυγόνο μακρυά από το κρασί. Όταν το κρασί οξειδώνεται, χαλάει γρήγορα και μπορεί σύντομα να μετατραπεί σε ξύδι.

Βρείτε λοιπόν, μία μικρή φιάλη (μπουκάλι κρασιού 375 ml είναι καλό) που θα κρατήσει το κρασί και γεμίστε τη στο σημείο που να ξεχειλίσει. Κλείστε τη φιάλη με έναν φελλό ή ένα βούλωμα έτσι ώστε λίγο από το κρασί να χυθεί έξω. Με αυτό το τρόπο δεν θα υπάρχουν φυσαλίδες αέρα μέσα στη συσκευασία.

Αποθηκεύστε τη φιάλη στο ψυγείο σας. Όταν είστε έτοιμοι να το πιείτε πάλι, βγάλτε τη φιάλη απ’ το ψυγείο και αφήστε το κρασί να έρθει στην επιθυμητή θερμοκρασία, ανάλογα με εάν είναι κόκκινο ή λευκό.

Μπορείτε να αποθηκεύσετε το κρασί σας με αυτό το τρόπο για περίπου 5 έως 7 ημέρες. Αλλά όχι για πολύ περισσότερο από αυτό.

Μια άλλη ιδέα -για τους μάγειρες- είναι να παγώσετε το εναπομείναν κρασί σε παγοκυψέλες και στη συνέχεια να το χρησιμοποιήσετε σε σάλτσες κ.λ.π.

Πηγή: wines.gr