Πάρε-Δώσε

Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, όταν κανείς την χρησιμοποιεί συνετά και με προσοχή. Μπορεί κανείς να κερδίσει πάρα πολύ χρόνο όταν ψάχνει για ένα ζήτημα που τον απασχολεί. Αυτή μπορεί ταχύτατα να του δώσει αυτό που ζητάει και να τον οδηγήσει σε σωστές κατευθύνσεις. Ωστόσο είναι «εργαλείο», εννοώντας με αυτό ότι είναι άψυχη, άνευ ιδίου νου. Λαμβάνει και επεξεργάζεται αυτό που της έχει ήδη δοθεί ή αυτό που υπάρχει στο παγκόσμιο ιστό. Αυτό δηλαδή για το οποίο έχει προγραμματιστεί μέσω των αλγορίθμων. Η πολιτική των ειδικών που την κατασκεύασαν είναι η αποφυγή δημιουργίας εχθρικού κλίματος και αψιμαχιών σε θέματα ευαίσθητα που άπτονται του θρησκευτικού και του κοινωνικού γίγνεσθαι. Δηλαδή, ποτέ δεν θα δυσαρεστήσει έναν πιστό χριστιανό, ή έναν πιστό μουσουλμάνο, ή έναν πιστό βουδιστή, ή ινδουιστή. Θα προσπαθήσει να κρατήσει μια «μέση οδό», απαντώντας με τέτοιο τρόπο ώστε αφενός να μην «προσβάλει» αφετέρου να μην «χαϊδέψει» τον ερωτήσαντα. Γιατί απλά έτσι έχει προγραμματιστεί. Όμως, υπάρχουν ζητήματα που όσο εύλογη και λογική και αν είναι η απάντηση, ποτέ δεν θα πάρει θέση προς τη μια ή την άλλη πλευρά. Εκτός και αν «ζοριστεί» με την συνεχή παράθεση στοιχείων ή την λογική που προϋποθέτει η διαλεκτική τέχνη. Πιο απλά, ο ορθός διάλογος.

Παρακάτω, παραθέτω από μια συζήτηση με την Τεχνητή Νοημοσύνη, που έχει ως θέμα το κατά πόσο οι μεταγενέστερες αναφορές των μη χριστιανών συγγραφέων -που απέχουν 2- 3 γενιές μετά-, είναι αξιόπιστες προκειμένου να δεχτεί κανείς ότι πράγματι υπήρξε κάποιος Ιησούς που σταυρώθηκε. Πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον να δούμε ότι η λογική της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν είναι και τόσο άτεγκτη όσο ίσως κάποιοι να νομίζουν. Παραθέτω τις αποκρίσεις της μέσα σε παράθεση, σημειώνω με έντονη γραφή όσα θεωρώ σημαντικά για να κατανοήσει ο αναγνώστης την προοδευτική αλλαγή στις απαντήσεις της -χωρίς ωστόσο τελικά να παραδέχεται αυτό που είναι αναγκασμένη από τις ίδιες τις παραδοχές της κατά την εξέλιξη του διαλόγου αλλά και την ίδια τη λογική να παραδεχτεί, και κάνω έναν μικρό σχολιασμό. Είναι ακριβώς αυτό που προανέφερα, ότι είναι ρυθμισμένη να απαντά έτσι και να ακολουθεί την «πλειοψηφία».

Σε άλλη συζήτηση, πάλι σχετικά με την ιστορικότητα του Ιησού (είναι φωτογραφημένες οι απαντήσεις και όποιος θέλει μπορεί να του δοθούν), παραδέχτηκε ότι «πλειοψηφία δεν σημαίνει αυτόματα αλήθεια —στην επιστήμη η ομοφωνία είναι ένδειξη, όχι απόδειξη. Οι ιστορικοί είναι άνθρωποι, κι όπως σε κάθε πεδίο, μπορεί να υπάρχουν κοινωνικοί, επαγγελματικοί ή πολιτισμικοί παράγοντες που επηρεάζουν ποια θεωρία γίνεται αποδεκτή». Ο Χριστιανισμός έχει διεισδύσει σχεδόν ολοκληρωτικά στις συνειδήσεις της πλειοψηφίας. Ακόμα και άνθρωποι που είναι κατ’ όνομα μόνο χριστιανοί, έχουν επηρεαστεί ως ένα βαθμό από αυτόν. Και τούτο εξαιτίας προπαγάνδας χιλίων επτακοσίων περίπου χρόνων. Κοινωνικοί, επαγγελματικοί, και πολιτισμικοί παράγοντες επηρεάζουν ποια θεωρία θα γίνει κατεστημένο. Και αν κάποιος αντιταχθεί, ανήκει στην .. μειοψηφία. Δηλαδή, η χριστιανική επικράτηση σε Ανατολή και Δύση, τα συμφέροντα και το κτίσιμο καριέρων, θα καθορίσουν τι θα δέχομαι «εγώ» και ο κάθε «εγώ».

Ο διάλογος με την Τεχνητή Νοημοσύνη. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Στη δημοσίευση αυτή θα δούμε την εξέλιξη της σχέσης ορθοδόξων καθολικών, δηλαδή Βυζαντινών και Λατίνων και κάποια σημαντικά γεγονότα στο Βυζάντιο που προηγήθηκαν και οδήγησαν στην Α’ Άλωση. Στην ουσία θα δούμε πως και γιατί καταλύθηκε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που είχε καταφέρει τον 10-11^ο αιώνα να είναι η πλουσιότερη στον γνωστό μας κόσμο και την ξέρουμε σαν Βυζάντιο.

Γιατί όλη αυτή η παρουσίαση έχει ενδιαφέρον;

Γιατί κανένας ιστορικός δεν θα αναλύσει μια τόσο μεγάλη περίοδο για να βγάλει εκλαϊκευτικά συμπεράσματα που είναι μάλλον απεχθή στον πολύ κόσμο. Παρόλα αυτά είναι χρήσιμα για εμάς γιατί πολλά γεγονότα μοιάζουν με το σήμερα και μας επηρεάζουν.

Αν διαβάσετε μια από τις υπάρχουσες δημοσιεύσεις για το θέμα, θα βγάλετε εύκολα το συμπέρασμα ότι οι σταυροφόροι εντελώς ξαφνικά αποφάσισαν να πάνε στους Αγίους Τόπους που είχαν καταληφθεί ήδη από μουσουλμάνους με την παρότρυνση του Πάπα και σε μια τέτοια εκστρατεία αντί να πάνε στους Αγίους Τόπους, προτίμησαν από μόνοι τους να λοξοδρομήσουν και να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη.

Στην πραγματικότητα αυτό που κυριαρχεί είναι άλλος ένας μύθος. Η αλήθεια είναι αρκετά διαφορετική· δεν αποφάσισαν από μόνοι τους να πάνε εκεί οι Λατίνοι αυτόκλητα, Βυζαντινοί αυτοκράτορες είναι αυτοί που κάλεσαν για βοήθεια από την Ευρώπη, τουλάχιστον τρεις φορές (πριν την Α` Άλωση) για να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό κίνδυνο ή για βοήθεια και είχαν μάλιστα και κάποια οφέλη από τη βοήθειά τους, αλλά το θέμα στράβωσε και οι διπλωματικές, κυρίως οι θρησκευτικές διαφορές έπαιξαν σημαντικό ρόλο και έτσι αυτές οι δράσεις αντί για όφελος έφεραν προβλήματα και τελικά την καταστροφή.

Το σημαντικό όμως ήταν η εσωστρέφεια και η κακή διακυβέρνηση που έφερε εσωτερικά δυσεπίλυτα θέματα, καθώς και οι δυναστικές διαμάχες που αδυνάτισαν το Βυζάντιο και αναγκάστηκε να στραφεί στην Δύση λίγα χρόνια μάλιστα μετά από το Σχίσμα. Για να το καταλάβουμε αυτό, θα πρέπει να δούμε όλο το πλαίσιο, όλη την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει το Βυζάντιο στην πορεία του, και το κλίμα από τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών που επίσης παίζει σημαντικό ρόλο.

Μέσα στην αλληλουχία συμβάντων της Ιστορίας, είναι πραγματικά δύσκολο να επιλέξεις το από που θα ξεκινήσεις την ιστορία σου για να αναδείξεις το κυρίως θέμα, αφού όλα όσα συμβαίνουν σε μια εποχή, έχουν σχέση και είναι συνέχεια της προηγούμενης και η αλληλουχία και σημασία των μεμονωμένων συμβάντων που οδηγούν τις εξελίξεις που μας ενδιαφέρουν, πρέπει να αλιευθεί και να παρουσιαστεί με κάποιο κατανοητό τρόπο και αυτό ελπίζω να γίνει εδώ.

Στην προηγούμενη δημοσίευση και στην ενότητα για το Πρωτείο του Πάπα, είδαμε την σταδιακή ψύχρανση των δύο Εκκλησιών για το θέμα του ποιος θα είναι «Πρώτος μεταξύ Ίσων». Αυτή όπως είδαμε προήλθε από την διάθεση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως να υποσκάψει και να πάρει το Πρωτείο του Πάπα (κάτι παρόμοιο πάει να γίνει τώρα τελευταία με το της Μόσχας αντίστοιχα και με άλλο τρόπο κατά του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως), και μέσα σε αυτό εισπήδησαν και δογματικά θέματα για να το επιβεβαιώσουν και να το διευρύνουν. Έτσι εκεί που υπήρχε μια Εκκλησία που είχε τον έλεγχο της χριστιανοσύνης, τώρα χωρίστηκαν (οι πιστοί) σε καθολικούς και ορθόδοξους. Από την πλευρά της Διοίκησης, χωρίς να μπορεί να πει κανείς ότι αυτά δεν την επηρέαζαν, σαφώς την επηρέαζαν, υπήρχε μια ενδιαφέρουσα, συχνά λυκοφιλία με τα κράτη της Ευρώπης και τον πάπα φυσικά, όπως και με όλα τα υπόλοιπα, που άλλαζε συχνά, αλλά επιπλέον επηρεαζόταν (συχνά υποδαυλιζόταν) από την Εκκλησία, φέρνοντας άλλοτε φιλίες και με την πάροδο του χρόνου περισσότερες έχθρες με τους Λατίνους, αφού η Διοίκηση όπως θα αποδειχθεί ήταν όλο και περισσότερο έρμαιο των θελήσεων της Εκκλησίας.

Θα δούμε λοιπόν συνοπτικά κάποια στοιχεία της εποχής μετά το Σχίσμα και μέχρι και την Α’ Άλωση που θα μας δώσουν μια ιδέα πως καταλήξαμε σταδιακά σε αυτήν, χρησιμοποιώντας κυρίως την μνημειώδη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, της Εκδοτικής Αθηνών, τόμους Η’ και Θ’. Αν δεν σας ενδιαφέρει όλη η ιστορία μπορείτε κατευθείαν να πάτε στο τελευταίο κεφάλαιο, αλλά η προϊστορία αυτή είναι σημαντική για την σωστή κατανόηση της εξέλιξης των πραγμάτων και την πλήρη κατανόηση του θέματος …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Σήμερα θα δούμε την αδυναμία λογικής στο τελολογικό επιχείρημα του fine tuning, δηλαδή στις συγκεκριμένες σταθερές του Σύμπαντος, σαν επιχείρημα για την ύπαρξη ενός όντος θεϊκού που τις ρυθμίζει ώστε αυτές να είναι οι πρέπουσες.

Ας δούμε αρχικά ποιο είναι το τελεολογικό επιχείρημα:

Το τελεολογικό επιχείρημα (γνωστό και ως φυσικοθεολογικό επιχείρημα ή επιχείρημα του σχεδιασμού ή επιχείρημα του ευφυούς σχεδιασμού ή του ωρολογοποιού) είναι ένα εμπειρικό επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο, η λειτουργικότητα ορισμένων φυσικών αντικειμένων στο σύμπαν, δείχνει πως υπάρχει κάποιος που σχεδίασε ή ρύθμισε το σύμπαν, οπότε είναι λογικό κάποιος να πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού. Με άλλα λόγια δηλώνει ότι η τάξη και η πολυπλοκότητα του κόσμου, δείχνει πως μια ύπαρξη τον δημιούργησε με συγκεκριμένο σκοπό, όπως τη δημιουργία της ζωής, κατά νου.

Το επιχείρημα αυτό έχει ήδη καταρριφθεί λογικά ως κυκλική λογική, γιατί αν και υποτίθεται αποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού, στην ουσία προϋποθέτει την ύπαρξή του και συγκεκριμένες ιδιότητες για αυτόν, ώστε να του αποδώσει τελικά το αποτέλεσμα του Σχεδιασμού αφού αυτός έχει κάποια αντίστοιχα χαρακτηριστικά.
Στην νεότερη όμως εποχή και ενώ οι γνώσεις μας για την αρχή και τις ιδιότητες του Σύμπαντος έχουν αυξηθεί, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν συγκεκριμένες σταθερές που επηρεάζουν και ευνοούν την ύπαρξη ζωής, εμφανίστηκε ένα παρακλάδι του:

Η λεπτή και ακριβής ρύθμιση του Σύμπαντος ή fine tuning.

Το fine tuning αναφέρεται στην εκπληκτική ακρίβεια των φυσικών σταθερών της φύσης και στην αρχική κατάσταση του Σύμπαντος. Για να εξηγήσουν την τρέχουσα κατάσταση του σύμπαντος, ακόμη και οι καλύτερες επιστημονικές θεωρίες απαιτούν οι φυσικές σταθερές της φύσης και η αρχική κατάσταση του Σύμπαντος να έχουν εξαιρετικά ακριβείς τιμές.
Επίσης, η λεπτή ρύθμιση του Σύμπαντος είναι η φαινομενική λεπτή ισορροπία των συνθηκών που είναι απαραίτητες για την ανθρώπινη ζωή. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η εικασία σχετικά με ένα ευρύ φάσμα πιθανών συνθηκών υπό τις οποίες η ζωή δεν μπορεί να υπάρξει, χρησιμοποιείται για να διερευνηθεί η πιθανότητα συνθηκών υπό τις οποίες η ζωή μπορεί και υπάρχει.

Εν ολίγοις, οι σταθερές αυτές είναι οι κατάλληλες για την ύπαρξη ζωής, και αυτό είναι απίθανο κατά τους θεϊστές, αν κάποιος δεν το σχεδίασε έτσι …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Σήμερα θα απαντήσουμε σε ένα απολογητικό βίντεο που ασχολείται με την ιστορικότητα του Ιησού με την ονομασία: Οἱ φαιδρότητες τοῦ Μυθικισμοῦ ποὺ ἀρνεῖται τὴν ἱστορικὴ ὕπαρξη τοῦ Ἰησοῦ που μπορείτε να βρείτε εδώ.

Αυτό περιλαμβάνει μια ομιλία που έκανε ο κύριος Διαμαντής Κούτουλας. Ο Κούτουλας έχει αρκετή δράση στα ΜΚΔ και στο Youtube, και έχει και άλλα σχετικά video που αξίζει κάποιος να περιδιαβεί. Στο συγκεκριμένο επιτίθεται στον Μυθικισμό, θεωρώντας τα επιχειρήματά του σαθρά. Να σημειωθεί ότι δεν δίνει την δυνατότητα σχολιασμού στη σελίδα του, οπότε χρειάζεται να ειπωθεί μια απάντηση.

Ας αγνοήσουμε την πολυλογία και ας επικεντρωθούμε στα επιχειρήματά του και θα διαπιστώσουμε ότι αυτά είναι τα κάτωθι (η έμφαση είναι σε λέξεις κλειδιά που θα αναλυθούν):

4:20 Ιώσηπος 5:00 Αν η Φλαβιανή μαρτυρία ήταν παρεμβαλλόμενη θα είχε μπει μετά τον Βαπτιστή. Πρέπει να έγραψε μια παράγραφο. Ο Ιώσηπος επιπλέον «Αναφέρει τον Ιάκωβο τον Δίκαιο τον αδερφό του Χριστού», που τον εκτέλεσε δια λιθοβολισμού ό Άνανος ο αρχιερέας κατά την αλλαγή φρουράς του Ρωμαίου διοικητή. Δηλαδή υπήρξε ο αδερφός του Ιησού και ο Ιησούς δεν υπήρξε;» 8:54 «Ο Παύλος ξέρουμε ότι υπήρξε και έγραψε τις επιστολές…. κάποιες επιστολές τις 7 γνήσιες τις έγραψε ο Παύλος. Υπήρξε ο Παύλος. Ε λοιπόν ο Παύλος που υπήρξε λέει τα εξής παράπονα. Λέει στην Α’ Κορινθίους κ.9 : “Δεν είμαι απόστολος; δεν είμαι ελεύθερος; δεν είδα αναστημένο τον Ιησού τον κύριό μας; Δεν είστε εσείς ο καρπός του κόπου μου στην υπηρεσία του Κυρίου; Και αν ακόμα άλλοι αρνούνται να με αναγνωρίσουν σαν απόστολο, (αναφέρει κάποιων αρνούντων) για σας οπωσδήποτε είμαι, γιατί η ίδια η ύπαρξη της Εκκλησίας (της Κορίνθου εννοεί) είναι απόδειξη πως είμαι απόστολος. Να πως απαντώ σε αυτούς που αμφισβητούν την αυθεντία μου ως αποστόλου, δεν έχω τάχα το δικαίωμα να συντηρούμε με δαπάνη της Εκκλησίας μου που υπηρετώ; Δεν έχω δικαίωμα να έχω στα ταξίδια μου αδελφή χριστιανή ως σύζυγο (βοηθό εννοεί), όπως κάνουν και οι άλλοι απόστολοι και τα αδέλφια του Κυρίου και ο Κηφάς;” Δηλαδή υπήρχε η οικογένεια του Χριστού, τα αδέρφια του, που ήταν ιεραπόστολοι, μαζί με τον Πέτρο και τους αποστόλους, χώρια που λέει στην Προς Γαλάτες μου φαίνεται ότι “εγώ πήγα στα Ιεροσόλυμα και βρήκα τους στύλους της Εκκλησίας, τους αρχηγούς στην Ιερουσαλήμ. Και ήταν ο Ιάκωβος ο αδερφός του Κυρίου”. Δηλαδή υπάρχει ο Ιάκωβος ο αδερφός του Κυρίου και δεν υπάρχει ο Χριστός; Τι τρελά είναι αυτά; 11:23 Γράφει ο Ιώσηπος ότι εκτελέσανε τον Ιάκωβο τον αδερφό του Ιησού και λένε δεν υπάρχει ο Ιησούς; Στέκει; τι βλακείες λέτε; Δεν υπάρχουν πηγές. Ωραία· να πω εγώ μια πηγή, δεν θα πω για τον Τάκιτο και τον Νέρωνα, τα ξέρετε όλα από το σχολείο, ούτε τον Πλίνιο που μιλάει για χριστιανούς, θα πω τον Σουητώνιο που γράφει: «αγανάκτησε ο Κλαύδιος επειδή πλακωνόντουσαν στη Ρώμη οι εβραίοι, μέσα στις συναγωγή για κάποιον Cresto». Δηλαδή μέσα στο 41 μετά Χριστόν, τότε κυβέρνησε ο Κλαύδιος, βγάζει διάταγμα ο Κλαύδιος και λέει «να φύγουν από την Ρώμη όλοι οι εβραίοι γιατί κάθε μέρα πλακώνονται στη συναγωγή». Γιατί πλακωνόντουσαν; για κάποιον Cresto. Δηλαδή 10 χρόνια μετά τον Γολγοθά, υπάρχουν εβραίοι μέσα στις συναγωγές της Ρώμης, που λένε ο Χριστός είναι ο μεσσίας τους, ο Ιησούς δηλαδή, δεν ξέρει για Ιησού ο Σουητώνιος λέει για τον Χριστό, και πλακώνονται και άλλοι λένε ότι δεν είναι Μεσσίας. Πέφτει ξύλο και τους διώχνει όλους μαζί ο Κλαύδιος και ησυχάζει. Να δεν είναι πηγή αυτή ιστορική; Λέει κάποιος δεν έχει αρχεία ο Πιλάτος, ρωμαϊκά αρχεία; Ποια ρωμαϊκά αρχεία ο Πιλάτος ή όλοι οι Ρωμαίοι έπαρχοι της Ιουδαίας για τους χιλιάδες σταυρωμένους; Δηλαδή δεχόμαστε εμείς σήμερα, για να δείτε τι πονηρά κάνουνε, την αλήθεια που λέει ο Ιώσηπος του 6 μετά Χριστόν και είναι υπαρκτό πρόσωπο ο Ιούδας από τα Γάμαλα που τον σταύρωσε ο Ρωμαίος έπαρχος, ο Βάρους ο Ρωμαίος διοικητής που ήρθε από τις λεγεώνες. Ωραία έχουμε βρει αρχεία που λένε πηγή σταύρωση του Ιούδα; Αυτός είναι υπαρκτό πρόσωπο. Και ο Ιησούς που έχουμε εξωτερικές πηγές για τους οπαδούς του, για την ύπαρξη κάποιου. Και όχι μακρινές πηγές. Ο Σουητώνιος μιλάει για γεγονότα που έγιναν 10 χρόνια μετά τον Γολγοθά. Ο Παύλος που κανείς δεν αρνείται την ύπαρξή του μιλάει ότι πήγε και γνώρισε τον Ιάκωβο τον αδερφό του Χριστού και μάλιστα παραπονιέται γιατί και όλοι αυτοί οι αδερφοί του Χριστού…, Α ξέχασα να πω και άλλη μια πηγή, γύρω στον δεύτερο αιώνα υπάρχει και άλλη μια πηγή ο Ηγήσιππος, τον αναφέρει ο Ευσέβιος, αυτός ο Ηγήσιππος – χαμένο το βιβλίο του – γράφει, έλεγε «τα εγγόνια του Ιούδα, του αδερφού του Χριστού, τα συνέλαβε στη Ρώμη ο Δομιτιανός, ως τους τελευταίους απόγονους της οικογένειας του Ιησού, τους Δεσπόσυνους. Τι είναι ρε μάγκες μυθικιστές οι Δεσπόσυνοι; Δεσπόσυνοι δεν είναι οι απόγονοι εξ` αίματος του Ιησού; Η οικογένειά του. Υπήρξαν οι Δεσπόσυνοι και δεν υπήρξε ο Ιησούς; 14:46 Λέει ένας μυθικιστής φίλος «δεν υπάρχει Ναζαρέτ». Το διάβασε στον Price (Robert M. Price) και το αναφέρει. Ποια Ναζαρέτ. Χιλιάδες ανασκαφές έχουν γίνει και έχουν βρει ότι υπήρχε η Ναζαρέτ προ Χριστού, με το όνομα Ναζαρέτ, απλώς αυτός δεν το ξέρει. Γιατί διαβάζει τις βλακείες του κάθε ενός και τις αναπαράγει χωρίς να ξέρει. Έτσι είναι; 15:15 Υπήρξε Μέγας Αλέξανδρος; Ναι που το ξέρετε; ποιες είναι οι πηγές σας; ο Αρριανός που έγραψε 6 αιώνες μετά… Που ξέρετε ποιος ήταν ο Αλέξανδρος 6 αιώνες μετά; 16:28 Είναι δυνατόν αυτή η αντίληψη να μην τη ξέρουν οι ίδιοι οι εβραίοι. Εκείνη οι εβραίοι με τους οποίους πλακωνόταν ο Ιουστίνος ο μάρτυς. Ο Κέλσος ο μεγάλος εναντίον του χριστιανισμού τι είπε; «Ο υιός της πόρνης και του Ρωμαίου Πανθήρα» αυτή είναι η βρισιά που αναπαράγει και ο Κέλσος και το Τολεδόδ Γεσουά. Ο γιος του Πανδέρα, ενός Ρωμαίου στρατιώτη και της κομμώτριας.

.

Ας τα δούμε ένα ένα αναλυτικά: …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

---

Πώς η θρησκεία κατέστειλε την επιστήμη όχι μόνο με έργα αλλά και με το ολοκληρωτικό κλίμα που δημιούργησε.

Η σχέση θρησκείας και ιδιαίτερα της χριστιανικής και ακόμα πιο ιδιαίτερα της Ορθοδοξίας με την επιστήμη, είναι ένα ακανθώδες θέμα για το οποίο έχουν γραφτεί πολλά.

Από την μία παρουσιάζονται όλα τα τεκμήρια απαξίωσης, διαβολών, κατηγοριών, καταστροφών και απαγορεύσεων που επέβαλε η Εκκλησία, ειδικά στην Ανατολή, και πως αυτά επηρέασαν την διανόηση και την επιστήμη.

Από την άλλη εμφανίζεται ο ισχυρισμός ότι όλα αυτά είναι υπερβολές· στην ουσία λένε δεν υπάρχει καμία ξεκάθαρη επίσημη απαγόρευση, ενώ αντίθετα όλοι σχεδόν οι πρωτεργάτες της επιστημονικής επανάστασης ήταν χριστιανοί διανοούμενοι. Απλά, σύμφωνα με τον ισχυρισμό αυτό, δεν ενδιέφερε την Εκκλησία κάτι τέτοιο αφού στο μόνο που εστίαζε ήταν η σωτηρία του ανθρώπου. Όσοι τέλος πάντων κυνηγήθηκαν, δεν ήταν για την επιστήμη τους, αλλά λόγω της βιαιότητας της εποχής καθώς και για τις αιρετικές τους απόψεις· έτσι ισχυρίζονται ότι η Εκκλησία είναι αθώα ως λευκή περιστερά για τον Μεσαίωνα που έφερε. Επιπλέον σήμερα λένε ότι δεν υπάρχει διάσταση με την επιστήμη αλλά έχουν διαφορετικό αντικείμενο που δεν επικαλύπτεται· παρόλα αυτά και σε αντίθεση με αυτό, χρησιμοποιούν τις γραφές τους ακόμα για να αποδείξουν ότι υπάρχουν κάποια κείμενα που έχουν σχέση με τις τελευταίες εξελίξεις της επιστήμης.

Επειδή όλα αυτά ακούγονται λογικά, και επειδή ο κόσμος και οι αναγνώστες συνήθως δεν μπορούν ή δεν θέλουν να εμβαθύνουν στο θέμα, υπάρχει αυτή η εκ διαμέτρου ανταλλαγή πυρών, δημιουργώντας δύο ανεξάρτητα στρατόπεδα, χωρίς την δυνατότητα διαλόγου και ξεκαθαρίσματος.

Βέβαια είναι ενδιαφέρον ότι ο Μεσαίωνας ήρθε όταν επικράτησε πλήρως η Εκκλησία. Επίσης είναι ενδιαφέρον ότι πολλοί από όσους είχαν αιρετικές απόψεις και κυνηγήθηκαν για αυτές, είχαν ταυτόχρονα και μια ποικίλη δραστηριότητα, συχνά φιλοσοφική ή ακόμα θα μπορούσαμε να πούμε και επιστημονική, κάτι που θα έπρεπε να μας προβληματίσει για την σχέση της επιστήμης και της αίρεσης, άρα και της θρησκείας.

Άλλο ένα ερώτημα είναι, γιατί να κυνηγηθεί κάποιος για τις αιρετικές του απόψεις; Υποτίθεται κατά την Εκκλησία ότι κάποιος οφείλει να την ακολουθεί μόνο με την ελεύθερη του βούληση. Ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει οδηγός ερμηνείας και κατανόησης των αρχαίων κειμένων. Με ποιά λογική θα πρέπει να υπάρχει μόνο ένας τρόπος κατανόησης και γενικά της αποδοχής τους; Στην πράξη όμως έχουμε διαπιστώσει ότι για την Εκκλησία δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση και αν υπάρχει πρέπει να κατασταλεί. Μία βούληση είναι σωστή για αυτήν και μία τελικά επιτρεπτή και αυτό το κατάφερε σε κάποιο βαθμό, φυσικά όχι με “αγάπη” όπως διατείνεται, το αντίθετο.

Το κυνηγητό των αιρέσεων δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Πώς όμως γίνεται να έχουμε δυσανεξία της Εκκλησίας και διαμάχες, συχνότατα αιματηρές, για το αν ο Ιησούς είναι “ομοούσιος” ή “ομοιούσιος” τω Πατρί, αν είναι κτίσμα ή όχι, ή αν η Παναγία είναι “Θεοτόκος” ή “Χριστοτόκος” και να δέχεται η Εκκλησία μια επιστημονική άποψη που στην εξέλιξή της έρχεται σε αντίθεση με τις ιερές γραφές αλλά και την ίδια την ουσία του Χριστιανισμού; Ή μήπως δεν την δέχονταν και δεν τολμούσε κάποιος να την πει ξεκάθαρα; Μην ξεχνάμε ότι όλοι οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι και όσοι από τους επόμενους έδωσαν εξηγήσεις για την δημιουργία και τη σύσταση του κόσμου, ή την προέλευση του ανθρώπου, οπως οι επικούρειοι, λοιδορήθηκαν άγρια και τα έργα τους εξαφανίστηκαν …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »