Καλώς ήρθατε στο Πάρε-Δώσε. Η σελίδα εμφανίζεται καλύτερα με 
emi am. σε 
Λάκης σε 
Σταύρος Βασδέκης σε 
θοδωρης μπαμπ σε 
geo σε 
DCA και κολοκύθια με ρίγανη, ενάντια στον καρκίνο
Ημερομηνία δημοσίευσης: Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009 | Δημοσίευση από 
| (8.015 εμφανίσεις)
Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί ένα θέμα στο διαδίκτυο (αναδημοσιεύτηκε μάλιστα και σε απογευματινή εφημερίδα), τύπου «Διαδώστε το», με σύνηθες τίτλο «DCA – Βρέθηκε το φάρμακο για τον καρκίνο, αλλά παρεμποδίζεται η κυκλοφορία του απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες». Το θέμα συνήθως συνοδεύεται και με ένα βίντεο που βρίσκεται στο YouTube.
Ας δούμε λοιπόν τι λέει το κείμενο:
«D.C.A. DiChloroAcetate
Υπάρχουν θεραπείες για τον καρκίνο που το υπουργείο υγείας δεν θέλει να γνωρίζετε.
Παρακολουθήστε το βίντεο και σκεφτείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε για να σωθούν ζωές!
Διαδώστε αυτό το βίντεο όπου μπορείτε.
Βγήκε το νέο επαναστατικό φάρμακο για τον καρκίνο από ερευνητική ομάδα του Καναδά με προϊστάμενο Έλληνα ερευνητή του εξωτερικού. Δραστική αντιμετώπιση των καρκίνων Πνεύμονα, Εγκεφάλου και Στήθους και δευτερευόντως άλλων μορφών, δίχως τις παρενέργειες της τυπικής χημειοθεραπείας. Εργαστηριακή επίτευξη συρρίκνωσης καρκινικών όγκων πάνω από 70%.
Εμποδίζεται να βγει στην αγορά και να χρηματοδοτηθούν οι έρευνες επειδή το φάρμακο δεν είναι συμβατό με τους αμείλικτους νόμους του Καπιταλισμού του πλέγματος των φαρμακοβιομηχανιών και της Νέας Τάξης.
Για μια ακόμα φορά οι Έλληνες του εξωτερικού μεγαλουργούν και πρωτοστατούν στην μάχη εναντίον του καρκίνου».
Δεν μπορώ να γνωρίζω την σκοπιμότητα αυτών που ξεκίνησαν να διαδίδουν αυτή τη φήμη (πιθανότατα μέσω αλυσιδωτών e-mails). Μια φήμη που δεν είναι καινούργια, αλλά υφίσταται τα τελευταία χρόνια (το DCA είναι γνωστό από την δεκαετία του 80). Το σίγουρο είναι όμως ότι αυτοί που έχουν αναλάβει να το προωθήσουν, ή είναι πανάσχετοι με το θέμα «καρκίνος», ή αρκετά επιπόλαιοι.
Αν δεν ήταν κάτι από τα παραπάνω, θα γνώριζαν ότι ο καρκίνος δεν είναι μια μεμονωμένη νόσος και δεν αντιμετωπίζεται με ένα συγκεκριμένο φάρμακο και πως οι διάφορες μορφές του καρκίνου απαιτούν διαφορετική θεραπευτική αντιμετώπιση και συνεπώς διαφορετική φαρμακευτική αγωγή.
Μια από τις δυνατότητες που χαρακτηρίζουν το DCA, σύμφωνα με όσους το επικαλούνται και αναφέρεται και στο κείμενο, είναι και η μέχρι 70% συρρίκνωση των καρκινικών όγκων. Και μόνο απ’ αυτό το στοιχείο, είναι δυνατόν να συμπεράνει κανείς την ελαφρότητα του θέματος.
Πρώτον, γιατί η συρρίκνωση αυτή δεν αφορά ανθρώπινους καρκινικούς όγκους, αλλά όγκους που δημιουργήθηκαν σε ποντίκια για να δοκιμαστεί το DCA.
Δεύτερον, γιατί η αφαίρεση ή συρρίκνωση των όγκων, σήμερα επιτυγχάνεται έτσι κι αλλιώς, είτε με χειρουργική μέθοδο, όσον αφορά την αφαίρεση, είτε με τις υπάρχουσες θεραπείες (χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες), όσον αφορά την συρρίκνωση και μάλιστα όχι μόνο σε ποσοστό μέχρι 70%, αλλά μέχρι και 100%. Το θέμα όμως, δεν είναι μόνο αν θα εξαφανιστούν οι όγκοι, αλλά αν θα εξαφανιστούν οριστικά, χωρίς ενδεχόμενο επανεμφάνισης. Επομένως, για ποια θεραπεία μιλάμε;
Ως ένα άλλο υπέρ του DCA, όπως διαβάζουμε, θεωρείται η ακίνδυνη χρήση του. Κάτι τέτοιο είναι ανακριβές. Τα μέχρι τώρα πειράματα, έχουν δείξει ότι το DCA, δεν είναι και τόσο ακίνδυνο, καθώς επιδρά αρνητικά στο νευρικό σύστημα. Το χειρότερο; Σε κάποια από τα πειράματα που έγιναν σε ζώα, δημιούργησε καρκινικούς όγκους!
Επιπλέον, ο καθηγητής Ευάγγελος Μιχελάκης, στον οποίο αποδίδεται η «τρομερή» αυτή ανακάλυψη, είναι καρδιολόγος (ούτε καν ογκολόγος) στην Αλμπέρτα του Καναδά και όπως παραδέχεται και ο ίδιος «Πολλά υποψήφια φάρμακα είναι θαυμάσια όταν δοκιμάζονται σε ποντίκια. Όταν πάμε σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους όμως απορρίπτουμε ως και το 95% αυτών».
Όσον αφορά τον λόγο που «εμποδίζεται» η διάδοση του φαρμάκου, είναι τουλάχιστον αστείος. Αν μια φαρμακοβιομηχανία, είχε στα χέρια της την «θεραπεία» του καρκίνου, το βέβαιο είναι ότι θα είχε χεστεί στο τάληρο, όσο φτηνά κι αν την πουλούσε. Αλλά και πανάκριβη να ήταν, ένας καρκινοποθής που είναι ικανός να ταξιδεύσει μέχρι την Κούβα για να βρει το δηλητήριο του σκορπιού που υποτίθεται ότι θεραπεύει τον καρκίνο (μήπως θυμάστε και την φραπελιά;), θα δίσταζε να πληρώσει ένα φάρμακο που αποδεδειγμένα θα του σώσει τη ζωή, όταν στο παρελθόν έχει ξοδέψει ενδεχομένως ολόκληρη περιουσία για τον ίδιο λόγο;
Το θέμα με τις φαρμακοβιομηχανίες είναι πως λόγω του ότι το DCA δεν είναι κατοχυρωμένο σαν πατέντα (non-patentable), δεν αναλαμβάνουν το όποιο κόστος της έρευνας, καθώς δεν θα υπάρχουν αποκλειστικά δικαιώματα των πωλήσεων. Σε απλά ελληνικά, ποια εταιρεία θα χρηματοδοτήσει μια τέτοια έρευνα, όταν γνωρίζει ότι τους καρπούς της ενδεχόμενης επιτυχίας θα μπορούν να τους γευτούν και οι ανταγωνίστριες εταιρείες και μάλιστα με μηδενικό κόστος, ενώ ή ίδια ίσως να μην καταφέρει να κάνει ούτε απόσβεση του κόστους των ερευνών;
Λιγότερη συνωμοσιολογία δεν θα έβλαπτε…
Με το DCA γίνονται κάποια πειράματα, εδώ και λίγα χρόνια και ίσως συνεισφέρει στο μέλλον στην καταπολέμηση του καρκίνου. Μέχρι αυτή τη στιγμή όμως, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένα, ενδεχομένως ελπιδοφόρο, πειραματικό φάρμακο, που δοκιμάζεται σε μερικές δεκάδες ασθενών στον Καναδά, από τον Σεπτέμβριο του 2007.
Νομίζω, ότι προς το παρόν τουλάχιστον, δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κανείς περαιτέρω μ’ αυτό το θέμα. Θα ήθελα να κάνω όμως μια έκκληση σ’ αυτούς που αβασάνιστα και χωρίς να το ψάξουν λίγο παραπάνω, διαδίδουν τέτοιες ανυπόστατες φήμες:
Παιδιά, μην παίζετε με την ελπίδα, αλλά και την υγεία των καρκινοπαθών. Δεν σας καταλογίζω κακή πρόθεση. Σκεφτείτε όμως πόσο κακό κάνει στην ψυχολογία των ασθενών, η αναπόφευκτη διάψευση αυτών των ανυπόστατων ελπίδων.
Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009, στις 10:50
Πρόσφατα συμφοιτητές μου (τουτέστιν φοιτητές ιατρικής) μου έστειλαν ένα chain mail σχετικά με το πως ο βήχας μπορεί να σε σώσει από ένα καρδιακό επεισόδειο. Φυσικά όταν το έψαξα στο ίντερνετ, βρήκα πως μικρή σχέση είχε με την αλήθεια και το νοσοκομείο το οποίο είχε κάνει την υποτιθέμενη έρευνα διέψευδε οποιαδήποτε σχέση με το θέμα. Σκέφτηκα πως αν δε μπορούμε να αξιολογήσουμε ένα τέτοιο κείμενο, πως θα αξιολογήσουμε τη χρησιμότητα ενός νέου φαρμάκου που θα προσπαθήσουν να μας πλασάρουν ; Και το χειρότερο απ’ όλα αυτά, είναι αυτό που λες, ότι γίνεται με τις πιο αγνές προθέσεις.
Κάνε κάποια στιγμή ένα θέμα για τα chain mails που έχουν το κλασικό στόρυ “Η κόρη μας η Ιζαμπέλα είναι 6 μηνών και έχει καρκίνο εγκεφάλου. Οι γονείς της δεν έχουν να πληρώσουν τη θεραπεία αλλά η Microsoft συμφώνησε να δώσει 1 cent για κάθε φορά που προωθείται αυτό το e-mail”. Όχι ότι είναι το ίδιο αλλά γενικά τα chain mails έχουν καταντήσει ένα είδος παραπληροφόρησης και οι άνθρωποι τα δέχονται άκριτα, χωρίς να σκεφτούν πόσο ηλίθια πράγματα λέγονται.
Αντί σχολιασμού:
Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009, στις 11:07
Προς Favlotis:
Ξέρεις ποιο είναι το τραγικό; Ότι με αυτή την παραπληροφόρηση (που δεν είναι καινούργια), πολλοί καρκινοπαθείς προσπαθούν να το προμηθευτούν (η πώληση και η χορήγηση του DCA είναι σε κατάσταση ημιπαρανομίας) και τα καταφέρνουν στο τέλος, θέτοντας τη ζωή τους σε άμεσο κίνδυνο.
Έχω διαβάσει σε σοβαρές ιατρικές σελίδες, πως άτομα που είχαν τουλάχιστον 2-3 χρόνια προσδόκιμο χρόνο ζωής, παραπλανημένοι από τα φούμαρα που πουλάνε αρκετοί, εγκατέλειψαν τις θεραπείες τους, ή παράλληλα μ’ αυτές έπαιρναν και το DCA και τα 2-3 χρόνια έγιναν λίγοι μήνες.
Και για να φανταστείς την σοβαρότητα των ελληνικών ΜΜΕ, ο Αδέσμευτος Τύπος, λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία αυτού του chain mail το έκανε πρωτοσέλιδο, σχεδόν με τον ίδιο τίτλο!
Κι αυτή η μπούρδα έγινε ευρέως γνωστή κυρίως από blogs με μεγάλη επισκεψιμότητα όπως το Τρωκτικό. Και είναι φανερό ότι δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν το πόσο κακό προκαλούν αναπαράγοντας έτσι αβίαστα τέτοιες ηλιθιότητες.
Αντί σχολιασμού:
Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009, στις 13:46
Αντί σχολιασμού:
Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009, στις 15:50
Προς Jo:
Όταν οι «πληροφορίες» που διανέμονται είναι δυνατόν να αποβούν μοιραίες για την ζωή ενός ανθρώπου (και μάλιστα απελπισμένου ανθρώπου), δεν είναι καθόλου άτοπο. Δεν είναι θέμα ελευθερίας έκφρασης, αλλά ποιότητας της πληροφορίας.
Κι ένας απελπισμένος καρκινοπαθής, είναι διατεθειμένος να πιστέψει οτιδήποτε προσφέρει ελπίδα, πόσο μάλιστα, όταν αυτές οι ανοησίες αναδημοσιεύονται κι από «σοβαρές» εφημερίδες, εκτός από τα σοβαροφανή blogs που θέλουν να λέγονται κι «ενημερωτικά».
Αντί σχολιασμού:
Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009, στις 12:54
Δυστυχώς στην Ελλάδα οι περισσότερο ογκολόγοι αγνοούν και την ύπαρξή του. Αντίθετα σε άλλες χώρες (π.χ. Ολλανδια) υπάρχει κανονικότατα στα φαρμακεία και αρκετοί ογκολόγοι το χρησιμοποιούν. Υπάρχουν πολλοί ασθενείς ανά τον κόσμο που το χρησιμοποιούν μόνοι τους (self medication). Οποιαδήποτε πληροφορία σχετική με το θέμα θα βρείτε εδώ:
http://www.thedcasite.com
Υπάρχει και τεστ που μπορεί κάποιος να διαπιστώσει αν θα ωφεληθεί από το παραπάνω φάρμακο ή όχι, και γίνεται σε ελληνικό εργαστήριο
http://rgcc-genlab.com/html/news.html
Αντί σχολιασμού:
Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009, στις 21:55
Κρατα λοιπον τα κολολυθια ριγανη για τον εαυτο σου μηπως και χορτασεις,γιατι εμεις χορτασαμε με το αρθρο σου.
Αντί σχολιασμού:
Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009, στις 22:28
Προς Alex:
Όπως αναγράφεται και στο κείμενο, ο καρκίνος είναι μια πολυσύνθετη ασθένεια (ρώτησε έναν γιατρό να σου πει πόσα είδη καρκίνου υπάρχουν) που το κάθε άτομο αντιδρά διαφορετικά σ’ αυτήν. Το ότι η κοπέλα σου, σύμφωνα με τα όσα λες αντέδρασε θετικά στο DCA (αν και το 53% δεν θεωρείται ίαση), δεν αναιρεί τους κινδύνους που μπορεί να κρύβει για άλλους οργανισμούς.
Μπορώ να καταλάβω την διαφωνία σου με το κείμενο, αλλά όντας κι εγώ με έναν καρκινοπαθή στην οικογένειά μου θα σου πω ένα πράγμα (χωρίς ίχνος «ανταπόδοσης» της ειρωνείας σου κι όσο κυνικό κι αν ακούγεται): Με τον καρκίνο ποτέ δεν λες «ξεμπέρδεψα».
Κατά τ’ άλλα, ειλικρινά εύχομαι για την κοπέλα σου την καλύτερη δυνατή εξέλιξη.
Αντί σχολιασμού:
Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009, στις 12:06
Τσιρακια των φαρμακοβιομηχανων αφιστε την μαυρη προπαγανδα, ο κοσμος ξυπναει σιγα σιγα και το τελος σας θα ειναι αδοξο
Αντί σχολιασμού:
Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009, στις 12:18
Προς Stelios K:
Απλή περιέργεια… Το διάβασες καθόλου αυτό το κείμενο που προτείνεις; Γιατί εγώ δε βλέπω να διαφέρει και σε πολλά πράγματα, απ’ αυτά που γράφονται εδώ.
Υ.Γ. Με το «Τσιρακια των φαρμακοβιομηχανων», μ’ έκανες και γέλασα. Να ‘σαι καλά αδερφέ…
Αντί σχολιασμού:
Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009, στις 17:07
Αντί σχολιασμού:
Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009, στις 17:52
Όχι.
Αντί σχολιασμού:
Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009, στις 01:55
Θα μπορούσες να μας δώσεις μερικά links από αυτές τις “σοβαρές ιατρικές σελίδες”?
Ρωτάω επειδή γνωρίζω πως για περίπτωση μεταστατικών καρκίνων η παράταση ζωής που δίνουν οι εγκεκριμένες θεραπείες, στην καλύτερη περίπτωση, δεν είναι παρά λίγοι μήνες και με πολύ χαμηλή ποιότητα ζωής. Οπότε, ακόμη και νερό σκέτο να έπαιρναν οι ασθενείς που αναφέρεις, αμφιβάλω αν θα είχαν τόσο δραματική επιδείνωση στη διάρκεια επιβίωσής τους.
Σύμφωνα με τα επίσημα δημοσιευμένα στοιχεία της Medicor clinic http://www.medicorcancer.com/dca-data.html για διάστημα δύο ετών και σε δείγμα 347 ασθενών με διαφορετικούς τύπους καρκίνων, το DCA έχει θετική ανταπόκριση σε ένα 70%. Το ποσοστό είναι πολύ υψηλό, και σίγουρα αρκετά καλύτερο απ’ αυτό που προσφέρουν οι εγκεκριμένες θεραπείες σε προχωρημένα στάδια της νόσου.
Σε κάποιες περιπτώσεις η ανταπόκριση είναι μεγάλη, σε άλλες μικρότερη, και αρκετές φορές βοηθάει όχι ως μονοθεραπεία αλλά σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα.
Φυσικά δεν θα συμβούλευα κανένα να πειραματιστεί με το φάρμακο αν δεν έχει ιατρικές γνώσεις ή αν δεν παρακολουθείται από κάποιο γιατρό.
Αντί σχολιασμού:
Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009, στις 13:54
Προς naturalist:
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να τις θυμάμαι. Αν πας όμως στο αγγλικό λήμμα του DCA της Wikipedia, θα βρεις αρκετές παραπομπές σε έγκριτες σελίδες (ιατρικές και μη).
Από κει πέρα όμως, προβληματιστείτε και μ’ αυτό: Οι αμερικανικές ιστοσελίδες που πωλούν το DCA (τώρα το πόσο σοβαρό ακούγεται, να πωλείται αντικαρκινικό φάρμακο στο internet, όπως πωλούνται τα laptops και τα κινητά, είναι άλλο θέμα), απαγορεύεται να το πωλούν σε Αμερικανούς και Καναδούς πολίτες. Τον λόγο τον υποψιάζεστε φαντάζομαι.
Κατά δεύτερον, ποιοι γιατροί συνταγογραφούν το DCA, αφού δεν είναι εγκεκριμένο φάρμακο;
Τέλος, στη σελίδα που παραθέτεις, υπάρχει και ένα διάγραμμα με αρκετά διαφωτιστικά στοιχεία (εάν το έχω αναγνώσει σωστά): Οι μισοί σχεδόν, απ’ όσους λάμβαναν πειραματικά το φάρμακο, μόλις έναν μήνα μετά, είτε πέθαναν κατά την διάρκεια των πειραμάτων, είτε διέκοψαν την λήψη του (γιατί άραγε;).
Αντί σχολιασμού:
Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009, στις 03:08
Το ότι το DCA δεν πωλείται στις ΗΠΑ από το http://www.buydca.com δε σημαίνει ότι ένας γιατρός που θέλει να το χορηγήσει σε κάποιον ασθενή του δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην ουσία. Στις ΗΠΑ υπάρχουν 2000 φαρμακεία που σου φτιάχνουν ότι φάρμακο θέλεις, αρκεί να είναι εκτός πατέντας. Το DCA είναι εγκεκριμένο φάρμακο, αλλά για μεταβολικές ασθένειες.
Για μένα το θέμα είναι πού απλό. Μια ουσία που έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους για πάνω από 40 χρόνια, που γνωρίζουμε ότι οι παρενέργειές της είναι πολύ μικρές, θα έλεγα ασήμαντες συγκριτικά με τα εγκεκριμένα αντικαρκινικά φάρμακα, και που αποδεδειγμένα προσφέρει στη μάχη κατά της νόσου, θα έπρεπε να τύχει μεγαλύτερης προσοχής από την κοινότητα των ογκολόγων και να γίνει περισσότερη έρευνα. Δυστυχώς, όταν υπάρχει έλλειψη οικονομικού κινήτρου υπάρχει κι έλλειψη ερευνητικού ενδιαφέροντος.
Είναι μια ουσία με πολύ χαμηλότερο ρίσκο από την κλασσική χημειοθεραπεία, κι άρα θα μπορούσε να χορηγείτε σε όποιον ενδιαφέρεται, φυσικά κάτω από ιατρική παρακολούθηση. Ούτε το ginger είναι εγκεκριμένο αντικαρκινικό φάρμακο, όμως είναι γνωστό πως βοηθάει στον καρκίνο των ωοθηκών και πολλές χιλιάδες ασθενείς το έχουν δοκιμάσει. Και το ίδιο ισχύει και για πολλά άλλα.
Σχετικά με τη στατιστική που ανέφερες, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ασθενών που παρακολουθούνται από τη Medicor Clinic είναι ασθενείς στα τελευταία στάδια της νόσου, που η κλασσική ογκολογία δεν έχει τίποτα περισσότερο να τους προσφέρει. Είναι φυσιολογικό νομίζω κάποιοι από αυτούς να μη τα καταφέρουν.
Στη ερώτησή σου για το “ποιοι γιατροί συνταγογραφούν το DCA, αφού δεν είναι εγκεκριμένο φάρμακο” θα σου πω ότι γνωρίζω τουλάχιστον δυο στην Ελλάδα, αλλά και αρκετούς στις ΗΠΑ που το χορηγούν κάτω από ειδικές προϋποθέσεις που προβλέπονται από τους ιατρικούς κανονισμούς της κάθε πολιτείας που ανήκουν.
Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι γίνεται προσπάθεια έμμεσου πατενταρίσματος του DCA. Το ΜΙΤ έχει φτιάξει έναν “νέο” φάρμακο, το mitaplatin, αποτελούμενο από ένα μόριο ciplatin και δυο μόρια DCA. http://www.thedcasite.com/Library/Lippard_Mitaplatin,_a_potent_fusion_of_cisplatin_and_the_orphan_drug_dichloroacetate.pdf Δυστυχώς, ακόμα κι αν καταφέρουν και το πατεντάρουν και εγκριθεί η χρήση του, θα περάσουν τόσα πολλά χρόνια που αμφιβάλω αν οι σημερινοί ασθενείς θα μπορέσουν ποτέ να το δοκιμάσουν.
Αντί σχολιασμού:
Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010, στις 14:39
Hμερομηνία : 14-05-10
Νέο «ελπιδοφόρο» φάρμακο κατά του καρκίνου
Ελπίδες για την αντιμετώπιση του καρκίνου από ένα κοινό φάρμακο που ήδη χρησιμοποιείται για άλλες ασθένειες.
Απόσπασμα: “Το DCA είναι ένα κοινό φάρμακο που χρησιμοποιείται στην ιατρική σε παιδιά με μιτοχονδριακές ασθένειες προκειμένου να ομαλοποιηθούν τα μιτοχόνδριά τους”
Μήπως όλοι οι προηγούμενοι προλαλήσαντες είναι ελαφρώς προκατειλημμένοι με τις απατεωνιές και βιάζονται να τις κατακρίνουν ή είναι υπέρμαχοι των εταιριών για προσωπικό συμφέρον και βιάζονται να χαρακτηρίσουν ως ψεύδος ότι δεν προέρχεται από αυτές;
Αντί σχολιασμού:
Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010, στις 18:07
Προς Το_Θύμα:
Οι προλαλήσαντες επιθυμούν το ίδιο να βρεθεί οριστική θεραπεία για τον καρκίνο. Το άρθρο που παραπέμπεις, δεν λέει κάτι διαφορετικό απ’ ότι λέμε κι εδώ:
Το DCA δεν είναι πανάκεια. Το DCA είναι ένα πειραματικό φάρμακο κι απ’ τη στιγμή που χρησιμοποιείται σε πειράματα η εικασία ότι παρεμποδίζεται απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες πάει περίπατο. Απλά δεν ενδιαφέρονται. Το γιατί εξηγείται. Να το ξαναπούμε όμως: Το DCA είναι «non patentable», άρα δεν αποφέρει αποκλειστικά ενδεχόμενα κέρδη. Ακούγεται κυνικό, αλλά έτσι είναι. Οι ίδιοι οι επιστήμονες που πειραματίζονται, εξακολουθούν να είναι επιφυλακτικοί. Αντιγράφω από το ίδιο άρθρο: «Ωστόσο, υπάρχουν επιφυλάξεις από την ιατρική κοινότητα, καθώς είναι πολύ νωρίς για αισιοδοξία, όπως δηλώνει ο δρ Dr. Joseph Megyesi, νευροχειρουργός και μέλος του Ιδρύματος για τον Καρκίνο του Εγκεφάλου στον Καναδά».
Αντί σχολιασμού:
Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010, στις 23:56
Δεν έχω γνώμη γιά το DCA.Κάπου όμως σου είχα πεί ότι μου αρέσεις
ως συζητητής γιατί ξέρεις να ξεφεύγεις με μαεστρία και με προκά-
λεσες να το συζητήσουμε.Ορίστε λοιπόν.Ξεκίνησες με τα κολοκύθια
με τη ρίγανη(άχρηστο δηλαδή το φάρμακο)και καταλήξαμε να συμφω-
νουμε διαφωνόντας ότι δεν είναι πανάκεια.Μα κανείς εκ των συνομι-
λητών δεν μίλησε γιά πανάκεια ούτε προέτρεψε κανέναν ασθενή να
σταματήσει την φαρμακευτική αγωγή των γιατρών του.Όλοι λένε ότι
πρόκειται γιά ένα φάρμακο που δίνει πολλές ελπίδες κι ότι χρειά-
ζεται παραπέρα έρευνα μήπως τελειοποιηθεί και έχουμε καμιά ευχά-
ριστη έκπληξη.Αντί λοιπόν να ενθαρύνουμε την έρευνα,ερχόμαστε
προκατειλλημένοι και λέμε κολοκύθια με τη ρίγανη και απογοητεύουμε
τούς πάντες.Γιά τις φαρμακοβιομηχανίες και τα συμφέροντα χρειάζεται μεγάλη συζήτηση στην οποία δεν θα μπώ.Κι ο Γαλιλαίος
είδε θε γιά να εισάγει την κίνηση της Γης.
Αντί σχολιασμού:
Σάββατο, 15 Μαΐου 2010, στις 00:34
Προς Αλλος Γιάννης:
Προς το παρόν είναι άχρηστο, καθώς βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Κι από την ελπίδα και τα πειράματα μέχρι την πραγματική εφαρμογή και την ίαση υπάρχει τεράστια απόσταση. Παραπάνω γίνεται αναφορά σε μια έρευνα και παρουσιάζεται ένα σχεδιάγραμμα. Παρακαλώ ξαναδιαβάστε το. Εκτός κι αν θεωρείτε πιο βαρύνουσας σημασίας ένα ανώνυμο συνωμοτικό chain mail.
Όποιος έχει σχέση με τον καρκίνο (όχι απαραίτητα ως ασθενής), φυσικά και θα πρέπει να τρέφει ελπίδες και να είναι αισιόδοξος και ειδικά όταν είναι συγγενής, να μεταδίδει αυτή την αισιοδοξία και στον ασθενή. Ωφείλει όμως να είναι και ρεαλιστής. Να εκτιμά τα πραγματικά δεδομένα κι όχι οτιδήποτε αποτελεί ευσεβή πόθο.
Δεν απαξιώνω και ούτε φυσικά είμαι εναντίον της έρευνας. Άλλωστε και στο κυρίως κείμενο περιγράφω το DCA ως ένα «ενδεχομένως ελπιδοφόρο, πειραματικό φάρμακο». Όταν όμως ένα φάρμακο, βρίσκεται στο μικροσκόπιο εδώ και σχεδόν 2 δεκαετίες, χωρίς κάποια συνταρακτικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής, είναι τουλάχιστον αφελές να το χαρακτηρίζουμε ως το «φάρμακο» που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει. Και το ξαναλέω, γιατί όσοι δεν γνωρίζουν, δεν μπορούν να το κατανοήσουν: Ο καρκίνος δεν είναι μια ασθένεια μιας συγκεκριμένης μορφής. Δεν αντιμετωπίζεται με ένα φάρμακο. Είναι απρόβλεπτος (γι’ αυτό και γράφω παραπάνω «Με τον καρκίνο ποτέ δεν λες “ξεμπέρδεψα”»). Δεν είναι πυρετός να πέσει με την ασπιρίνη.
Έχοντας, όπως προανέφερα έναν καρκινοπαθή στην οικογένειά μου, είναι δυνατόν να μην θέλω το καλύτερο; Πως λοιπόν μου καταλογίζεται σπορά απογοήτευσης; Όποιος θέλει να εναποθέσει όλες τις ελπίδες του σε ένα υποσχόμενο φάρμακο ας το κάνει. Ο αστερίσκος που βάζω εγώ είναι ο εξής: Εάν οι υποσχέσεις αποδειχτούν φρούδες (αν όχι καταστρεπτικές), ενδεχομένως ο πολύτιμος χρόνος που θα έχει χαθεί, να είναι καθοριστικός για την ζωή του ασθενή. Εκτός κι αν δεν υπάρχει καμμία ελπίδα πλέον, οπότε τον κατανοώ απόλυτα…
Αντί σχολιασμού:
Σάββατο, 15 Μαΐου 2010, στις 08:32
΄Εχουμε δεχτεί ότι ζούμε μιά πολύ ύποπτη και συνωμοτική εποχή κι
ότι τίποτα δεν είναι και δεν γίνεται τυχαία.Δεν θέλω να αναλάβω
αυτόκλητος συνήγορος υπεράσπισης της αποτελεσματικότητας του DCA,γιατί αυτό είναι θέμα των ειδημόνων κι εγώ δεν έχω τις απαραίτητες γνώσεις.Όμως, ξέρουμε πολύ καλά σε ποιανών τα χέρια
βρίσκονται οι φαρμακοβιομηχανίες και η έρευνα και ποιοί είναι το
σύγχρονο κατεστημένο αλλά και το παλαιό.Μην ξεχνάμε πόσο πολεμήθηκαν μεγάλοι ευεργέτες της Ανθρωπότητας
(Γαλιλαίος,Τέζλα κ.λ.π.),γιατί δεν προέρχονταν από αυτό το σάπιο και παρασιτικό κατεστημένο και πόσο
προεβλήθηκαν άλλοι που προέχονταν από αυτό(Κοπέρνικος,Νεύτων,Αινσταϊν).Λέτε ότι το “φάρμακο”αυτό είναι
απατεντάριστο και δεν συνταγογραφείται.Άρα είναι πάμφθηνο και μη υποχρεωτικό και στερείται σοβαρών
παρενεργειών.Άρα δεν έχει κανείς να χάσει πολύτιμο χρόνο όπως λες κι ούτε να εξαντληθεί οικονομικά.Αν θέλει το εμπιστεύεται κι αν θέλει όχι.Κανείς δεν του το επιβάλλει και δεν θα επιβαρύνει την κατάστασή του
αφού δεν θα διακόψει την φαρμακευτική αγωγή των γιατρών του.Αν το “φάρμακο”είναι νούλα,θα καταρεύσει από
μόνο του και δεν χρειάζεται να σπρώχνουμε κι εμείς.
Ξεκίνησα να κριτικάρω τη ροή της συζήτησης και μπήκα σε άλλα χωράφια.Αυτό έρχεται προς επίρρωση της γνώμης μου ότι είσαι ένας καλός συζητητής και τραβάς τον συνομιλητή σου,όπου εσύ θέλεις
Αντί σχολιασμού:
Σάββατο, 15 Μαΐου 2010, στις 11:27
Είναι όμως πολύ πιο αποτελεσματικό από την κλασσική χημειοθεραπεία, με ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες, χωρίς καθόλου τοξικότητα και πάμφθηνο.
Αυτό αποδείχτηκε από τη μελέτη του Μιχελάκη, αλλά ήταν ήδη γνωστό στους χιλιάδες καρκινοπαθείς που το παίρνουν μόνοι τους τα τελευταία 3 χρόνια, επειδή απλά δεν είχαν το χρόνο να περιμένουν να τελειώσει η έρευνα. Αλλά ήταν γνωστό και στους εκατοντάδες έντιμους γιατρούς που το χορηγούσαν στους ασθενείς τους επειδή απλά έβλεπαν αποτελέσματα. Γιατί υπάρχουν και γιατροί που δεν περιμένουν τον εκπρόσωπο της φαρμακευτικής να τους δώσει τη λίστα με τα «επόμενης γενιάς» πανάκριβα φάρμακα, που φυσικά πάει πακέτο με το ταξίδι σε πεντάστερο ξενοδοχείο ή με άλλα τέτοια δωράκια.
Θα πρέπει να απαγορευτεί πλήρως ο χρηματισμός των γιατρών από τις φαρμακευτικές εταιρείες, με πολύ βαριές ποινές για και τους γιατρούς που τα παίρνουν και για τις εταιρείες που τους χρηματίζουν. Και τότε θα βλέπαμε τι πωλήσεις θα έκανα τα πανάκριβα (και συνήθως άχρηστα) φάρμακά τους.
Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο που τροφοδοτεί μια βιομηχανία τρισεκατομμυρίων εις βάρος της υγείας όλων μας.
Αντί σχολιασμού:
Σάββατο, 15 Μαΐου 2010, στις 11:45
Είναι εντυπωσιακό το πόσο πολύ πολεμήθηκε από το ιατρικό κατεστημένο ένα φάρμακο τόσο ασφαλές και αποτελεσματικό, όταν είναι γνωστό πως οι μεταστατικοί ασθενείς παίρνουν τόνους “παρηγορητικής” χημειοθεραπείας που δεν τους προσφέρει κανένα απολύτως όφελος, ενώ τους καταστρέφει την ποιότητα της λίγης ζωής που τους απομένει. Και φυσικά με το αζημίωτο και για τους γιατρούς και για τους φαρμακάδες. Εδώ δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα ιατρικής δεοντολογίας.
Αντί σχολιασμού:
Σάββατο, 15 Μαΐου 2010, στις 13:46
Αντί σχολιασμού:
Σάββατο, 15 Μαΐου 2010, στις 14:30
Με κάθε ειλικρίνεια,τις καλύτερες ευχές γιά αίσισ έκβαση.
Αντί σχολιασμού:
Κυριακή, 16 Μαΐου 2010, στις 09:39
Αντί σχολιασμού:
Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010, στις 20:23
Με παρόμια παραφαρμακευτικά σκευάσματα κατάφερα και κράτησα ζωντανό τον πατέρα μου με μεταστατικό καρκίνο του προστάτη για 4 χρόνια ( + 3 χρόνια που έκανε την κανονική ορμωνοθεραπεία έως ότου έγινε ορμονοάντοχος =7 χρόνια ).
Με απλά μη συνταγογραφούμενα φάρμακα που αγοράζαμε από το φαρμακιο ( ketokonazol , τσιρότα estradiοl ) ή από το διαδικτιο ( PC-Spess ) είχαμε τον καρκινο υπό έλεγχο . Έως την ημέρα που επισκευτίκαμε έναν πολύ γνωστό ογκολόγο που με έπισε ότι όλα αυτά είναι τσαρλατανιές ! Με μία απλή χωρίγιση ZOLADEX προκάλεσε το λεγόμενο flair και ο πατέρας μου ήστερα από 12 ώρες έπεσε στο κρεβάτι και δε συνήλθε ποτέ . Πέθανε ύστερα από μερικούς μήνες . Έως ην ημέρα που ο ογκολόγος έκανε το mall practice ο πατέρας μου εργαzόταν μαζί μου 8 ώρες την ημέρα και τη zoladex πήγε και την έκανε μόνος του ( οδήγούσε κανονικότατα και χωρίς κανένα πρόβλημα με άψογη ποιότητα ζωής ) .
Τον πατέρα μου παρακολουθούσαν 3 ουρολόγοι – ογκολόγοι . Είδαν μόνοι τους ότι παρά του ότι ήταν μόλις 54 χρονων όταν διαγνώστηκε με μεταστατικό pc ( μετασταση στη λεκάνη ) έζησε 3 φορές περισσότερο από τους υπόλυπους ασθενείς στην ίδια κατάσταση ( και αν δεν είχε κάνει αυτή την καταραμένη ένεση θα ήταν ακόμα μαζί μου ) . Ποτέ όμως κανένας από αυτούς τους γιατρούς δεν είπε σε ασθενείς τους ότι όταν έρθει η ώρα μηδέν μπορούν να δοκιμάσουν κάτι άλλο .
Είναι αλήθεια ότι από το ποσσοστό των παραφαρμάκων που λειτουργούν κατά του καρκίνου είναι πολύ μικρό. Όμως κάποια από αυτά λειτουργούν πραγματικά .
Εάν γνώριζα τότε αυτά που γνωρίζω σήμερα ο πατέρας μου θα ζούσε .
Το παιχνίδι είναι στημένο .
Αντί σχολιασμού:
Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010, στις 12:28
Ψάχνω καθημερινα εδω και 2 μηνες καποιον γιατρο που να γνωρίζει το DCA και να μας συμβουλευσει αμεσα για τη χορήγηση του (Μικροκυτταρικος Πνευμονα SLCC).
οποια/οποιος μπορει να βοηθήσει ας στειλει ενα μνμ να επικοινωνήσουμε.
kallnick@yahoo.gr
ευχαριστω πολύ & καλή υγεια σε όλους σας!
Αντί σχολιασμού:
Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010, στις 13:36
Αντί σχολιασμού: