Πολιτικοί – Πάρε-Δώσε

Πάρε-Δώσε

Ιστοχώρος ποικίλης ύλης
Ελληνική σημαία Πάρε-Δώσε
  • Ειδοποιήσεις

    Ενημερωθείτε άμεσα, για κάθε νέο άρθρο.
    Loading
  • Ροή σχολίων

Μικρά και τριανταφυλλένια (10)

  27/03/2014 | Σχολιασμός

1. Γιώργος Λιάνης: «Επί ΠΑΣΟΚ ο μέσος όρος ζωής ανέβηκε από τα 70 στα 79 χρόνια» (Star, e-nikos, 18.3.14). Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι πρόκειται για ένα ακαταμάχητο επιχείρημα υπέρ της προσφοράς του ΠΑΣΟΚ στον τόπο. Ηθικό δίδαγμα: Με δανεικά και κλεμμένα, ζεις καλύτερα και περισσότερο.

2. Δεν υπάρχει ένας χριστιανός, να υπενθυμίζει στην Κανέλλη να παίρνει τα χάπια της πριν εμφανιστεί στην τηλεόραση; Δηλαδή, επειδή δεν παίρνει αυτή τα χάπια της, πρέπει να τ’ αρχίσουμε εμείς;

3. Στην Αρναία Χαλκιδικής, λέγεται ότι έδωσαν σε μια οδό, το όνομα ενός ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ, ονόματι «Πάμπλο Γκαρσία». Όταν χάνεται το μέτρο, τίποτε δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη…

4. Θυμάστε τα θρυλικά «σοβιετικά ποσοστά» που άγγιζαν το 100%; Ε, ξεχάστε τα αυτά… Τώρα έχουμε τα «βορειοκορεατικά ποσοστά» που φτάνουν ακριβώς το 100%. Σε λίγο, έτσι όπως το πάει ο Κιμ Γιονγκ Ουν, δεν αποκλείεται να ξεπεράσει και το…100%. Σ’ έναν κομμουνιστικό «Παράδεισο», τα πάντα μπορεί να συμβούν
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Αγαπητέ Τζορτζ… (Ανοικτή επιστολή)

  09/03/2014 | Σχολιασμός

Τζορτζ Μπους«Είναι απίστευτο που νίκησα. Μετείχα στις εκλογές έχοντας αντίπαλο την ειρήνη, την ευημερία και την υπευθυνότητα».
Τζορτζ Μπους (μιλώντας, στις 14/6/2001, στον Σουηδό πρωθυπουργό Γκόραν Πέρσον και αγνοώντας ότι εξακολουθούσε να λειτουργεί μια τηλεοπτική κάμερα)

Το κείμενο υπό τον τίτλο «Αγαπητέ Τζορτζ», είναι μια ανοικτή επιστολή προς τον τέως πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους τον νεώτερο, η οποία περιλαμβάνεται και αποτελεί ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου «Ηλίθιοι λευκοί», του Αμερικανού συγγραφέα και σκηνοθέτη Μάικλ Μουρ.

Μέσα από αυτή την επιστολή, ο Μουρ καυτηριάζει στο πρόσωπο του Μπους, γνωστά φαινόμενα του πολιτικού χώρου, όπως τα πολιτικά «τζάκια», την ανεπάρκεια, την υποκρισία, την ψευδολογία, την αναξιοκρατία και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Φαινόμενα, που σε έναν «πλανητάρχη», αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Ακριβώς λόγω αυτού του κειμένου, το βιβλίο ουσιαστικά τέθηκε υπό καθεστώς λογοκρισίας από τον εκδοτικό οίκο που είχε αναλάβει την έκδοσή του και ο συγγραφέας αντιμετώπισε το εκβιαστικό δίλημμα, είτε να αφαιρεθεί το συγκεκριμένο κεφάλαιο από το βιβλίο και να προχωρήσει κανονικά η έκδοσή του, είτε να αρνηθεί την αφαίρεση και να μην γίνει η έκδοση.

Στην εισαγωγή του βιβλίου, εξιστορείται η περιπέτειά του, μέχρι τελικά να εκδοθεί αυτούσιο:
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ο παρεξηγημένος «Μαυρογιαλούρος» κι ο αφανής «Γκρούεζας»

  03/03/2014 | Σχολιασμός

«Ο Μαυρογιαλούρος ποτέ δεν πεθαίνει», «Έδρασε ως ένας άλλος Μαυρογιαλούρος», «Πάντα επίκαιρος ο Μαυρογιαλούρος»…

Αυτές είναι μερικές από τις κλασικές ατάκες, που χρησιμοποιούνται για να καταγγελθεί κάποιος πολιτικός για διαφθορά, παροχολογία κ.λπ.

Στην ελληνική ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο», ο Μαυρογιαλούρος (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι ένας τυπικός πολιτικός, με ξύλινο λόγο κι αποκομμένος από την πραγματικότητα, ενώ έχει και μια μάλλον κοινότοπη γνώμη για τους ψηφοφόρους (ειδικά της επαρχίας), που κινείται γύρω από τον άξονα του κλασικού ρουσφετιού και των προεκλογικών υποσχέσεων -χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας (κι όχι μόνο).

Πουθενά στην ταινία όμως δεν διαφαίνεται ένας χαρακτήρας ανέντιμος χωρίς ηθικούς φραγμούς. Χαρακτηριστικές είναι οι σκηνές που αυτοσαρκάζεται και μουντζώνει κι ο ίδιος τον…Μαυρογιαλούρο (δηλαδή τον εαυτόν του), μαζί με τους αγανακτισμένους χωρικούς, όταν πληροφορείται τις αδικίες και τις λαμογιές που στήνονται πίσω από την πλάτη του από το κομματόσκυλό του, τον Γκρούεζα (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος)
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Αντιδημοκράτης (Κωνσταντίνος Πλεύρης)

  26/12/2012 | Σχολιασμός

Κωνσταντίνος ΠλεύρηςΟι λύκοι
[…] Έχουμε δύο είδη δημοκρατών. Εκείνους που γνωρίζουν τι είναι δημοκρατία και την υποστηρίζουν από συμφέρον και εκείνους που αγνοούν ή νομίζουν ότι γνωρίζουν και την υποστηρίζουν από ιδεολογία. Οι κεφαλαιοκράτες, είναι οι κατ’ εξοχήν συνειδητοί δημοκράτες, ενώ οι άλλοι που φωνάζουν για δημοκρατία, ούτε περί τίνος πρόκειται ξέρουν, γιατί αν ήξεραν θα επαύαν να φωνάζουν.

[…] Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέσι τους, πρέπει από τώρα να προσδιορίσουμε ακριβώς ποιος είναι κεφαλαιοκράτης. Γιατί πολλοί νομίζουν, ότι κεφαλαιοκράτης είναι ο κάτοχος του κεφαλαίου. Όχι, αυτό είναι σφάλμα. Οι κάτοχοι του κεφαλαίου λέγονται κεφαλαιούχοι. Τους κεφαλαιοκράτες αποτελεί ένα αρρωστημένο είδος κεφαλαιούχων, που κατειλημμένοι από κερδοσκοπική μανία έχουν την απαίτησι να εργάζεται ο λαός, για να πληρώνη τις ιδιοτροπίες της πλουτοκρατικής ασωτείας. Όλοι αυτοί συγκροτούν την κεφαλαιοκρατία. Την παρασιτική δηλαδή τάξι εκείνων, που αυξάνουν τα εισοδήματά τους εκμεταλλευόμενοι τον λαό και ζημιώνοντας την εθνικήν οικονομίαν. Η παραγωγή δεν τους απασχολεί καθόλου, τους ενδιαφέρει μόνον η αποκόμισις μεγαλυτέρου κέρδους, πραγματοποιουμένου φυσικά όχι με την έντιμη εργασία, αλλά με τα δόλια τεχνάσματα, που επιτρέπει η έλλειψις οικονομικής οργανώσεως της δημοκρατικής κοινωνίας.

Από όλους τους εκμεταλλευτές οι πιο διεφθαρμένοι είναι οι καπιταλιστές, οι οποίοι αφού υποτάξουν το λαϊκό συμφέρον στην ταπεινότερη ιδιοτέλεια, βαδίζουν προς κατάκτησιν υλικών σκοπών, δίχως ηθικόν ή ανθρωπιστικόν νόμον. Για την πολυδάπανη συντήρησι του συναφιού τους υποβάλλουν τον λαό σε βαρειές φορολογίες, που για να μη γίνωνται εύκολα αντιληπτές ρίχνονται στην κατανάλωσι ενσωματούμενες στην τιμή βασικών ειδών διατροφής και πολιτισμού.
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Μικρά και τριανταφυλλένια (5)

  26/11/2012 | Σχολιασμός

1. Στο Εκουαδόρ, κατέβασαν ως υποψήφιο βουλευτή έναν…γάιδαρο. Σιγά την πρωτοτυπία… Στην Ελλάδα έχουμε 300.

2. Πόσο μπροστά ήταν οι Ναζί… Tov Μάιο του 1936, ο Χίτλερ, πάνω στη θαλαμηγό του «Grille» στο Κίελο, είπε στον Γκέμπελς ότι οραματιζόταν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, κάτω από την ηγεσία της Γερμανίας. Κι ο υπουργός Προπαγάνδας, σχολίαζε στο ημερολόγιό του: «Χρόνια, ίσως δεκαετίες για να φτάσουμε σε αυτόν τον στόχο. Αλλά, τι στόχος!».

3. Εμφανίζοντας το μισοάδειο ποτήρι ως μισογεμάτο: Το ΑΠΕ θέλοντας να περιγράψει τον όγκο μιας συγκέντρωσης, μετέδωσε πως «λιγότερα από εκατό άτομα συγκεντρώθηκαν μπροστά στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ». Προφανώς, το «λιγότερα από εκατό άτομα», ακούγεται αρκετά καλύτερα από τα 10 άτομα, που ήταν συγκεντρωμένα στην πραγματικότητα. Πρακτική που θυμίζει έντονα, ένα παλιό κομμουνιστικό ανέκδοτο: Σε αγώνα ταχύτητας 100 μέτρων, μεταξύ 2 αθλητών, ενός Αμερικανού κι ενός Σοβιετικού, νικητής βγαίνει ο Αμερικανός. Τα σοβιετικά ΜΜΕ, σπεύδουν αμέσως να μεταδώσουν την είδηση στη χώρα τους: «Η κατάταξη των δύο αθλητών έχει ως εξής: Ο Σοβιετικός δεύτερος και ο Αμερικανός προτελευταίος».

4. Λέγεται ότι ο νέος αντιπρόεδρος του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, είναι απόφοιτος Γυμνασίου και ξεκίνησε από κλητήρας στην Αγροτική Τράπεζα. Ναι, αλλά είναι και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Οπότε, ποιός μπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν υπάρχει αξιοκρατία;

5. Στις ΗΠΑ, γυναίκα οδηγός που προσπέρασε σχολικό, καβαλώντας το πεζοδρόμιο, την ώρα που επιβίβαζε ανάπηρο μαθητή, καταδικάστηκε να κρατάει δημοσίως μια μεγάλη επιγραφή που την χαρακτήριζε…ηλίθια: «Μόνο ένας ηλίθιος θα οδηγούσε πάνω στο πεζοδρόμιο για να αποφύγει ένα σχολικό λεωφορείο». Στην Ελλάδα, εάν γινόταν κάτι αντίστοιχο, πιθανόν να είχαμε κυκλοφοριακό πρόβλημα με τόσες επιγραφές να κυκλοφορούν ανά χείρας
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

 
Εναλλαγή σε εμφάνιση φορητής συσκευής