Μια Κυβέρνηση μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι υπάρχει μόνο εάν κυβερνά. Σε περίπτωση πλήρους απουσίας οποιασδήποτε διακυβέρνησης, το μόνο συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχει Κυβέρνηση. Αντικαταστήστε τον όρο “Κυβέρνηση” με τη λέξη “Θεό”.

Richard Carrier

Ακολουθούν δύο μεταφρασμένες συνδυασμένες δημοσιεύσεις του Richard Carrier με τα δέκα σημαντικότερα παραδείγματα που έρχονται συχνά πυκνά σαν επιχειρήματα της ύπαρξης του Θεού και πως αυτά ανατρέπονται με την λογική. Στη συνέχεια θα γίνει το αντίθετο. Θα δούμε τα ίδια επιχειρήματα με την προϋπόθεση ότι υπάρχει Θεός και τι θα σήμαινε αυτό για τον κόσμο.

Εδώ η αναφορά σε “Θεό”, αναφέρεται σε έναν παντοδύναμο εξωκοσμικό ον, με υπερ-νόηση, υπερ-αγάπη και υπερ-δυνάμεις, κατασκευαστή του Σύμπαντος, όπως ακριβώς τον φαντάζονται οι μονοθεϊστικές θρησκείες, ενώ ο όρος “αθεΐα” αναφέρεται στην μη ύπαρξη αυτού του Θεού.

Η έμφαση δική μου καθώς και τα σχόλια σε αγκύλες.

1.Εισαγωγή.

Η Μπεϋζιανή αντι-απολογητική είναι η μέθοδος που χρησιμοποιεί την Μπεϋζιανή λογική για να μετατρέψει κάθε επιχείρημα υπέρ του Θεού σε επιχείρημα κατά του Θεού, απλά κατανοώντας πώς λειτουργεί η λογική των αποδείξεων και στη συνέχεια επαναφέροντας όλες τις αποδείξεις που οι θεϊστές πάντα παραλείπουν όταν προσπαθούν να προβάλουν ένα επιχείρημα υπέρ του Θεού. Αυτό αποκαλύπτει το γεγονός ότι όλα τα επιχειρήματα υπέρ του Θεού, είναι στην πραγματικότητα απλώς ασκήσεις απόκρυψης αποδείξεων …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Λογοκρισία, διά του ελέγχου περιορισμό λέξεων, εικόνων, ιδεών που κρίνονται ως “προσβλητικές” έχουμε όταν κάποιοι άνθρωποι επιτυγχάνουν να επιβάλουν τις δικές τους πολιτικές ή ηθικές αξίες στους άλλους».

Ορισμός της λογοκρισίας από την μεγαλύτερη οργάνωση προστασίας δικαιωμάτων του ανθρώπου των ΗΠΑ.

«Θέατρο Σκιών», Αναστασάκος, Art Athina 2013

Σε προηγούμενη δημοσίευση αναφέρθηκε ο ολοκληρωτικός και τελικά ο φασιστικός τρόπος ελέγχου ιδεών και συνειδήσεων στο Βυζάντιο αλλά και αργότερα και όχι μόνον, με κύρια υπεύθυνη την Εκκλησία. Στην ουσία δείχθηκε ότι ο φασισμός ενυπάρχει στην Εκκλησία, όσο και αν σήμερα φαίνεται σε μερική ύφεση. Σε αυτή την παρουσίαση έχουμε μία χρονολογική λίστα πράξεων και καταστάσεων, με εκκλησιαστική και θρησκευτική επιρροή ή σχέση, ενδείξεων αυτού του φασιστικού κλίματος που η Εκκλησία υποθάλπει στο ελληνικό κράτος στην κοινωνία από την Επανάσταση του `21 μέχρι σήμερα, και μας δείχνει πόσο πίσω είμαστε στο να γίνουμε μια κανονική δημοκρατική ευνομούμενη πολιτεία και κοινωνία και πόσο μεγάλη εξάρτηση έχουμε από το Βυζάντιο. Επίσης, φαίνεται ο τρόπος και η διαπλοκή Πολιτείας, Δικαιοσύνης και Εκκλησίας.

Με αφορμή λοιπόν την αναθάρρυνση του σκοταδισμού που βλέπουμε γύρω μας, ήρθε η ώρα για μια σελίδα συλλογικής παρουσίασης αρκετών τέτοιων περίεργων, απαράδεκτων ή σκοταδιστικών συμβάντων που έγιναν στην Ελλάδα, με πρόσημο την θρησκεία και που έχουν ως κύριο υπαίτιο την Εκκλησία, επίσημα ή ανεπίσημα, ή και ταγούς της. Όσο πάμε προς τα πίσω υπάρχει λιγότερη ποσότητα, όχι γιατί ήταν έτσι, το αντίθετο, αλλά διατηρήθηκαν δυστυχώς μόνο τα πιο χαρακτηριστικά συμβάντα.

Σήμερα έχουμε ελευθερία στην σκέψη και την έκφραση, χάρη στην Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, που οφείλεται μόνο και μόνο στην «διαστρεβλωμένη χριστιανοσύνη του ευρωπαϊκού μεσαίωνα» όπως λένε οι απολογητές και στους “αιρετικούς” για την Ορθοδοξία Λατίνους, ευτυχώς. Σήμερα, όλα αυτά μπορεί στην ιδεολογία να μην άλλαξαν, φαίνεται άλλωστε συχνά αυτό, αλλά η επιβολή γίνεται πιο συγκρατημένα, έμμεσα, μέσω της διαπλοκής της Εκκλησίας με το κράτος και την συνεχή πίεση στην εξουσία, και όταν δεν το καταφέρνουν, υπάρχουν οι δεκάδες χριστιανικές οργανώσεις που σε συνεργασία με ακραίους και χρυσαυγίτες, προσπαθούν να επιβάλουν τις πεποιθήσεις τους σαν εθνικό θέσφατο. Τί προσπαθεί να πετύχει αυτός ο εσμός; Την όσο το δυνατόν περισσότερη εξουσία και δύναμη της Εκκλησίας, να επιβάλει αυτά που θέλει στο κράτος και την κοινωνία μας, να μας κρατήσει όσο μπορεί στις μεσαιωνικές και βυζαντινές της βλέψεις, αφού αυτό αποδίδει σε εξουσία και χρήμα. Πολύ χρήμα. Στην μονή Αβακούμ για παράδειγμα και όπως αποδείχθηκε ξεκάθαρα, με ένα μόνο ψευτοθαύμα γέμισε το θησαυροφυλάκιο της με ένα εκατομμύριο ευρώ μετρητά, χώρια τα ακίνητα που αφήνουν ευσεβείς πιστοί νομίζοντας ότι θα πάνε για καλό σκοπό …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Σήμερα θα δούμε την αδυναμία λογικής στο τελολογικό επιχείρημα του fine tuning, δηλαδή στις συγκεκριμένες σταθερές του Σύμπαντος, σαν επιχείρημα για την ύπαρξη ενός όντος θεϊκού που τις ρυθμίζει ώστε αυτές να είναι οι πρέπουσες.

Ας δούμε αρχικά ποιο είναι το τελεολογικό επιχείρημα:

Το τελεολογικό επιχείρημα (γνωστό και ως φυσικοθεολογικό επιχείρημα ή επιχείρημα του σχεδιασμού ή επιχείρημα του ευφυούς σχεδιασμού ή του ωρολογοποιού) είναι ένα εμπειρικό επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο, η λειτουργικότητα ορισμένων φυσικών αντικειμένων στο σύμπαν, δείχνει πως υπάρχει κάποιος που σχεδίασε ή ρύθμισε το σύμπαν, οπότε είναι λογικό κάποιος να πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού. Με άλλα λόγια δηλώνει ότι η τάξη και η πολυπλοκότητα του κόσμου, δείχνει πως μια ύπαρξη τον δημιούργησε με συγκεκριμένο σκοπό, όπως τη δημιουργία της ζωής, κατά νου.

Το επιχείρημα αυτό έχει ήδη καταρριφθεί λογικά ως κυκλική λογική, γιατί αν και υποτίθεται αποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού, στην ουσία προϋποθέτει την ύπαρξή του και συγκεκριμένες ιδιότητες για αυτόν, ώστε να του αποδώσει τελικά το αποτέλεσμα του Σχεδιασμού αφού αυτός έχει κάποια αντίστοιχα χαρακτηριστικά.
Στην νεότερη όμως εποχή και ενώ οι γνώσεις μας για την αρχή και τις ιδιότητες του Σύμπαντος έχουν αυξηθεί, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν συγκεκριμένες σταθερές που επηρεάζουν και ευνοούν την ύπαρξη ζωής, εμφανίστηκε ένα παρακλάδι του:

Η λεπτή και ακριβής ρύθμιση του Σύμπαντος ή fine tuning.

Το fine tuning αναφέρεται στην εκπληκτική ακρίβεια των φυσικών σταθερών της φύσης και στην αρχική κατάσταση του Σύμπαντος. Για να εξηγήσουν την τρέχουσα κατάσταση του σύμπαντος, ακόμη και οι καλύτερες επιστημονικές θεωρίες απαιτούν οι φυσικές σταθερές της φύσης και η αρχική κατάσταση του Σύμπαντος να έχουν εξαιρετικά ακριβείς τιμές.
Επίσης, η λεπτή ρύθμιση του Σύμπαντος είναι η φαινομενική λεπτή ισορροπία των συνθηκών που είναι απαραίτητες για την ανθρώπινη ζωή. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η εικασία σχετικά με ένα ευρύ φάσμα πιθανών συνθηκών υπό τις οποίες η ζωή δεν μπορεί να υπάρξει, χρησιμοποιείται για να διερευνηθεί η πιθανότητα συνθηκών υπό τις οποίες η ζωή μπορεί και υπάρχει.

Εν ολίγοις, οι σταθερές αυτές είναι οι κατάλληλες για την ύπαρξη ζωής, και αυτό είναι απίθανο κατά τους θεϊστές, αν κάποιος δεν το σχεδίασε έτσι …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Demons From The Livre de la vigne nostre seigneur, 1450-1470

Στην προηγούμενη δημοσίευση Το ξεκίνημα του Χριστιανισμού – Γιατί δεν υπήρξε ιστορικός Ιησούς· Προϊστορία, διαπιστώσαμε τους αρχαίους μύθους πάνω στους οποίους στηρίχθηκε η θρησκεία του Χριστιανισμού και στα μεσσιανικά οράματα μιας εβραϊκής σέκτας που είχε την δική της θεώρηση για τον Μεσσία, μια από τις πολλές που εμφανίστηκαν στην περιοχή. Σήμερα θα δούμε ένα σπουδαίο θέμα το οποίο κλείνει αυτόν το κύκλο κατανόησης της γέννησης του Χριστιανισμού και που είναι στην πραγματικότητα συνέχεια του προηγούμενου και η εξέλιξη του περιθωριακού αρχικά αυτού ρεύματος μέσα στον Ιουδαϊσμό.

Έχουμε γράψει σε επανάληψη για το Κατά Μάρκον, το οποίο στην παλαιότερη μορφή του το έχουμε στον Σιναϊτικό Κώδικα, και για το οποίο έχουμε γράψει για τα φανταστικά στοιχεία που περιέχει εδώ. Έχουμε ήδη τονίσει ότι είναι το πρώτο Ευαγγέλιο που αναφέρει τον Ιησού ως ξεκάθαρο και υπαρκτό πρόσωπο, γνωστό σε πλήθη κόσμου και μάλιστα στις αρχές της Ιουδαίας, θρησκευτικές και πολιτικές, και πάνω σε αυτό έχουμε τα επόμενα Ευαγγέλια να το αντιγράφουν – συμπληρώνουν – διαστρέφουν, και το κτίσιμο πλέον του μύθου της χριστιανικής θρησκείας. Στην προηγούμενη δημοσίευση είδαμε με ξεκάθαρα στοιχεία, ότι όλο το Ευαγγέλιο αυτό είναι μια μεταπαραβολή, μια λογοτεχνική προσπάθεια για να δηλώσει διαφορετική θεολογία. Αρκετοί μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι βασίστηκε σε μεγάλο μέρος του περιεχομένου του στις Επιστολές του Παύλου, και αυτοί οι ισχυρισμοί θα αναδειχθούν σε αυτή την παρουσίαση και όπως θα δείτε είναι πολλοί και δυνατοί.

Έχουμε μάθει, και ακόμα οι πιστοί έτσι μαθαίνουν την ιστορία της χριστιανικής πίστης, με το να διαβάζουμε πρώτα τα Ευαγγέλια και μάλιστα πρώτο πρώτο του Κατά Ματθαίον, σαν ένα ενιαίο σύνολο, από το οποίο το κάθε ένα έχει και κοινά και επιπλέον στοιχεία, να αγνοούμε τις αντιφάσεις τους θεωρώντας ότι είναι διαφορετικοί τρόποι κατανόησης, και μετά διαβάζουμε τις Πράξεις και στο τέλος τις Επιστολές σαν συνέχειά τους και έτσι να φαίνεται να επιβεβαιώνουν σε μεγάλο βαθμό μια ιστορία, σαν μια ωραία συνέχεια που μπορεί να βγάλει ίσως κάποιο νόημα. Έρχεται στη γη ο Ιησούς, διδάσκει μαθητές, προδίδεται, σταυρώνεται, ανασταίνεται, φεύγει στον ουρανό, και οι μαθητές του ξεκινούν την Εκκλησία. Στην συνείδησή μας λοιπόν έχει μείνει αυτή η λογική πάνω στην οποία στηρίζονται οι σημερινές Εκκλησίες. Μόνο που η σειρά αυτή δεν είναι σωστή, και όταν τα πράγματα μπουν στη σωστή χρονολογική σειρά, αναφαίνονται ενδιαφέροντα θέματα που μας βοηθούν στο να καταλάβουμε πως δομήθηκε αυτή η θρησκεία.

Το Κατά Μάρκον εκτός λοιπόν του ότι είναι το αρχαιότερο και πρώτο ευαγγέλιο, είναι η πηγή για όλα τα επόμενα ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, αλλά και αρκετά από τα Απόκρυφα. Δεν είναι διαφορετικές απόψεις των ίδιων θεμάτων, αλλά δόμηση του ενός πάνω στο άλλο και επέκτασή του. Το Κατά Ματθαίον «διορθώνει» τον “Μάρκο”, προσθέτοντας πολύ υλικό που οδηγεί στην επανερμηνεία του, ως ένα ευαγγέλιο που τηρεί την Τορά, το αντίθετο δηλαδή από το μήνυμα του “Μάρκου”. Στην ουσία το Κατά Ματθαίον και το Κατά Λουκάν είναι αναδιατυπώσεις του Κατά Μάρκον, με πρόθεση να υποκαταστήσουν τον “Μάρκο” στις κοινότητες που απευθύνονται. Το Κατά Ιωάννην τώρα χρησιμοποιεί τον “Μάρκο” με δικό του τρόπο, με δικά του λόγια, τροποποιώντας τον όπου τον βόλευε, ή αντιφάσκοντας για να αλλάξει το μήνυμα του. Με τον ίδιο τρόπο το Κατά Ιωάννην χρησιμοποιεί το Κατά Λουκάν και όπως έχουμε δει και απόκρυφα κείμενα, εδώ όμως σκόπιμα αλλοιώνει περισσότερο το μήνυμά του. Κάποια από αυτά τα θέματα, αυτά του Κατά Ιωάννην ειδικά, τα είδαμε εδώ και σε συνέχειες …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Έχουμε δείξει σε επανάληψη την πλήρη έλλειψη ιστορικών στοιχείων για την ύπαρξη του Ιησού των Ευαγγελίων. Η έλλειψη στοιχείων, μολονότι περίεργη, τη στιγμή μάλιστα που έγιναν προσπάθειες αυτή να δημιουργηθεί με πλαστογραφίες κ.λπ, δεν σημαίνει απαραίτητα την ανυπαρξία κάποιου Ιησού που θα μπορούσε να έχει κάποια σχέση με τα Ευαγγέλια. Σήμερα όμως θα δούμε ένα μεγάλο αλλά ιδιαίτερο θέμα, ότι αυτός δεν ήταν καν απαραίτητος και η συσκότιση των διαφόρων πρωτοχριστιανικών ιδεολογιών που έγινε από το δημιουργηθέν αφήγημα που επικράτησε, είναι ύποπτη.

Στις δύο αναρτήσεις που ακολουθούν θα διαπιστώσουμε το πως πιθανόν πρωτοξεκίνησε ο Χριστιανισμός σαν μια όλο και πιο διακριτή αίρεση του Ιουδαϊσμού. Σε αυτή θα δούμε το υπόβαθρο και την χρήση οραμάτων για την επικοινωνία με τον Ιησού και στην επόμενη, το πως από τα οράματα προήλθε η ιστόρηση του Ιησού στο πρώτο Ευαγγέλιο.

Για τον Ιουδαϊσμό και τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις έχουμε μιλήσει εδώ, δηλαδή φαίνεται να δημιουργείται μέσα με τέλος του δεύτερου αιώνα π.κ.χ. Ενώ για το πως γράφηκε σε στρώματα η Παλαιά Διαθήκη μέσα σε ένα πολυθεϊστικό Ισραήλ, πάνω στην οποία στηρίχθηκε ο Ιουδαϊσμός όταν κυριάρχησε, έχουμε αναφερθεί εδώ. Ο Χριστιανισμός εμφανίζεται ιστορικά τον δεύτερο αιώνα κ.χ., και μάλιστα περισσότερο στον Πόντο και την Βιθυνία, πράγμα περίεργο, αλλά έχουμε κείμενά του όπως θεωρείται από τον πρώτο αιώνα, σαν μια αίρεση του ιουδαϊσμού, η οποία εκλογικεύει διαφορετικά από τους φαρισαίους την αδιαφορία του Γιαχβέ για τη καταστροφή των Εβραίων που έγινε το 70 και αργότερα το 135/6 κ.χ. Η διαφορετική αυτή θεώρηση, όπως τελικά διαμορφώθηκε, ήταν ότι ο Μεσσίας που περίμεναν οι Εβραίοι ήρθε μεν, αλλά δεν τον πίστεψαν και τον σκότωσαν, γιατί ήταν διαφορετικός από έναν επίγειο ηγέτη όπως τον φανταζόντουσαν.

Σήμερα λοιπόν υπάρχουν δύο εκδοχές για τις απαρχές της θρησκείας αυτής …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »