Σρι Σάτια Σάι Μπάμπα – Τι συμβαίνει όταν ένας θεός πεθαίνει;
14/07/2011 | 
Σχολιασμός
O Σρι Σάτια Σάι Μπάμπα, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε «ζωντανός θεός» και αφιέρωσε δεκαετίες ολόκληρες στη δημιουργία μιας «πνευματικής» αυτοκρατορίας, έχει διεισδύσει σε κάθε γωνία της μικρής πόλης Πουταπάρθι της Ινδίας. Την μεταμόρφωσε από χωριό με καλύβες από λάσπη, σε κέντρο προσέλκυσης πιστών με ιδιωτικό αεροδρόμιο, πανεπιστήμιο, δύο μεγάλα νοσοκομεία, ουρανοξύστες διαμερισμάτων και ένα στάδιο –μια κληρονομιά που πλέον γεννά στους οπαδούς του το ερώτημα: Τι συμβαίνει όταν ένας θεός πεθαίνει;
Όταν ο Σάι Μπάμπα απεβίωσε τον Απρίλιο του 2011 σε ηλικία 84 ετών, όπως συμβαίνει με τους ανθρώπους, ολόκληρη η χώρα απέτισε φόρο τιμής, παρότι υπήρχε και αρκετός σκεπτικισμός: Άλλοι προβληματίστηκαν που πέθανε ένας θεός, άλλοι επειδή οι άνθρωποι διατηρούν τέτοιους αναχρονισμούς! Περίπου 900 χιλιάδες άνθρωποι του απηύθυναν τον ύστατο χαιρετισμό στην πολυτελή αγρυπνία και στην κηδεία του, η οποία μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση σε εθνικό δίκτυο. Οι επικριτές του όμως τον χαρακτηρίζουν απατεώνα και οικτίρουν την τάση των Ινδών να έλκονται από θρησκείες και τελετές …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Ένα από τα πιο άνοστα αστεία που ακούω τα τελευταία χρόνια είναι ότι η νηστεία κάνει καλό…στην υγεία. Όποιος ξέρει τον εκκλησιαστικό χώρο και έχει ψάξει τα πράγματα, το βλέπει καθαρά, το τονίζουν άλλωστε και οι κοιλιές των παπάδων και των καλογήρων… Η νηστεία και ειδικά αυτή της Σαρακοστής του Πάσχα βλάπτει σοβαρά την υγεία! Θα προσπαθήσω λοιπόν να εξηγήσω γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά και πως γίνεται να είναι αναγκαίο για το Πάσχα κάτι που…βλάπτει την υγεία.
«Η διαθήκη του Μεσλιέρ έπρεπε να βρίσκεται στην τσέπη κάθε έντιμου ανθρώπου· ένας έντιμος παπάς, γεμάτος ειλικρίνεια, που ζητάει συγγνώμη από τον Θεό επειδή είχε αυταπατηθεί, πρέπει να φωτίσει εκείνους που αυταπατώνται».
Μια από τις πάμπολλες χριστιανικές μυθοπλασίες που κυκλοφόρησαν οι Ιουδαιοχριστιανοί πλαστογράφοι και αεριτζήδες, στους πρώτους αιώνες τού Χριστιανισμού, έτσι ώστε να «πιστοποιήσουν» και να «αποδείξουν» την ύπαρξη, τού 
Κατά γενική ομολογία, το κομβικό σημείο στο οποίο ο Χριστιανισμός εκτινάχθηκε από το περιθώριο και άνοιξε ο δρόμος για να φέρει τα πάνω κάτω στην παγκόσμια ιστορία (με όλες τις γνωστές συνέπειες), ήταν τα χρόνια κατά τα οποία αυτοκράτορας τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήταν ο Κωνσταντίνος ο Α’. Ως γνωστόν, ο Κωνσταντίνος με το «Διάταγμα τών Μεδιολάνων» (Mediolanum: Το σημερινό Μιλάνο τής Ιταλίας), αναγνώρισε και νομιμοποίησε τον Χριστιανισμό, στα πλαίσια της ανεξιθρησκείας. Ήταν το πρώτο μεγάλο βήμα για την θρησκεία που έκτοτε θα έδειχνε τα δόντια της και με την κάλυψη τής αυτοκρατορικής εξουσίας και θα άλλαζε τον κόσμο -προς το χειρότερο.
