Θέλω να αναφερθώ σε δύο κατηγορίες συμπολιτών μας οι οποίες, παρόλο που αυτοπροσδιορίζονται εντελώς διαφορετικά, τελικά καταλήγουν στην ίδια αντιμετώπιση απέναντι στην θρησκεία και τη σχέση της με την κοινωνία.
Οι πρώτοι είναι αυτοί που αποκαλώ εγώ “Χριστιανοί της παράδοσης”. Είναι άνθρωποι που –όπως οι περισσότεροι σ’ αυτή τη χώρα– ανατράφηκαν ως ΧΟ (Χριστιανοί Ορθόδοξοι), αλλά όχι ιδιαίτερα φανατικά, και εξακολουθούν να πιστεύουν γιατί έτσι μεγάλωσαν. Θεωρούν τους εαυτούς τους χριστιανούς αλλά χωρίς να έχουν ασχοληθεί ιδιαίτερα με τις διδαχές της συγκεκριμένης θρησκείας. Έχουν διαμορφώσει δηλαδή μια προσωπική ιδέα για τη θρησκεία και για το τι σημαίνει να είσαι ΧΟ, βασισμένη όχι στην Αγία Γραφή –την οποία δεν έχουν διαβάσει καν– αλλά αφενός στις παραδόσεις που έχουν μάθει να ακολουθούν και αφετέρου στο πνεύμα της εποχής. Έτσι θα δούμε τους συγκεκριμένους ανθρώπους να δέχονται κάποια κομμάτια του ΧΟ δόγματος “επειδή έτσι μάθαμε” και να απορρίπτουν άλλα “επειδή είναι αναχρονιστικά”.
Ας δούμε και μερικά παραδείγματα, που νομίζω ότι είναι αντιπροσωπευτικά για την πλειονότητα των “χριστιανών της παράδοσης”. Θεωρούν απαράδεκτο το να μην παντρευτεί κάποιος με θρησκευτικό γάμο ή να μην βαφτίσει το παιδί του αλλά παράλληλα θεωρούν τις προγαμιαίες σχέσεις κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Νηστεύουν την Μεγάλη Εβδομάδα αλλά ούτε λόγος για αυστηρή νηστεία την Σαρακοστή ή κάθε Τετάρτη–Παρασκευή. Πηγαίνουν στην εκκλησία το Πάσχα, αλλά για 10 λεπτά, μην κρυώσει και η μαγειρίτσα. Σταυροκοπιούνται περνώντας έξω από εκκλησίες, αλλά κατεβάζουν χριστοπαναγίες όταν τσατίζονται. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος και μπορώ να συνεχίσω για ώρες, αλλά νομίζω ότι καταλάβατε τι θέλω να πω … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Πρόκειται για βίντεο που δείχνει το ποιόν των Ναζωραίων. Είναι ο επίλογος από την εκπομπή «Αρχονταρίκι» που παρουσιάζει το πρωί της Κυριακής από την ΕΤ-1 ο 54χρονος Μητροπολίτης Δημητριάδος Βόλου Ιγνάτιος Γεωργακόπουλος.
Η εκπομπή που θα δείτε προβλήθηκε 10:20 με 11:15 το πρωί της Κυριακής 26 Δεκεμβρίου 2010. Στο στούντιο βλέπουμε δύο πανέξυπνα κατηχητόπουλα, τα αδελφάκια Αντώνη και Ιωάννα, που διηγούνται αυτά που διάβασαν από τους «Βίους των Αγίων». Και ο Δεσπότης του Βόλου (όπως θα δείτε στο συλλεκτικό αυτό βίντεο) τα παρακινεί να γίνουν άγιοι και να μαρτυρήσουν για τον Εβραίο ραβίνο Ιησού Χριστό!
Ρε καλοπερασάκια Ιγνάτιε Γεωργακόπουλε, γιατί δεν γίνεσαι άγιος εσύ, να δεις την γλύκα; Δεν ντρέπεσαι να προπαγανδίζεις τις μαζοχιστικές, αντεθνικές σου ιδέες στα μικρά κι αθώα Ελληνόπουλα, που δεν έχουν ακόμη καταλάβει πόσο μαζοχιστές υπήρξαν ΟΛΟΙ οι άγιοι του Χριστιανισμού;
Δείτε, σας παρακαλώ, αυτό το βίντεο και είναι βέβαιον πως αν έχετε παιδιά, θα εξοργισθείτε με το απύθμενο θράσος του πάμπλουτου Δεσπότη Βόλου, Ιγνάτιου Γεωργακόπουλου.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ, πάντως (0:02 έως 0:50 του βίντεο), την ευφυέστατη απάντηση που δίνουν τα δύο παιδιά στον Ιγνάτιο: … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Μετάφραση από την αγγλική, παρατηρήσεις και σημειώσεις εντός του κειμένου υπό: Δρος Ιωάννου, Νεοκλέους Φιλάδελφου, Μ. Ρούσσου
Πρόλογος του μεταφραστή
Έχω υπ’ όψη μου πολλούς ανεξέταστους και αμελέτητους ή σκόπιμους Χριστιανούς απολογητές και θεολόγους οι οποίοι ισχυρίζονται ότι το Ταλμούδ και η Καινή Διαθήκη φέρουν πειστικές αναφορές και στοιχεία περί ιστορικού Ιησού Χριστού. Προς τούτο έκανα τον κόπο να μεταφράσω από την αγγλική και να παραθέτω εδώ την δημοσιευμένη εργασία του Ιουδαίου Ραβίνου HayyimbenYehoshua, ειδικού μελετητή και ερευνητή του Ταλμούδ και όλης της σχετικής ύλης, την οποία και έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο. Η εργασία αυτή είναι πολύ πυκνογραμμένη και τεκμηριωμένη με πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία. Διά να μην λάβει τεράστια έκταση πολλές φορές ο ερευνητής ανακοινώνει ετοίμως πολλά από τα γνωστά στοιχεία ή τα νέα που αυτός χρησιμοποιεί καθώς και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε ή είναι παραδεκτά από την αμερόληπτη επιστημονική κοινότητα και μερικές φορές με μια συντομία που ημπορεί να ξαφνιάσει κάποιους. Δι’ όλα αυτά η εργασία εφ’ ενός μεν είναι πολύ ουσιώδης και εφοδιασμένη με πολλά στοιχεία, εφ’ ετέρου δε ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης οφείλει να την μελετήσει και να την εξετάσει πολύ προσεκτικώς. Αξίζει πολύ τον κόπο! Εκτός του ότι φανερώνει βαθιά γνώση των θεμάτων και των πραγμάτων, πολλά των οποίων δεν είναι γνωστά στους περισσοτέρους, Χριστιανούς και μη Χριστιανούς, όχι μόνο προξενεί ανεπανόρθωτη βλάβη σε κάθε τέτοιο σκόπιμο ή ανεξέταστο ισχυρισμό, ότι δηλαδή το Ταλμούδ και η ΚαινήΔιαθήκη αναφέρουν τον ιστορικό Ιησού Χριστό, αλλά και τον καταρρίπτει παταγωδώς.
Ως γνωστόν το Ταλμούδ άρχισε να γράφεται στην Παλαιστίνη και Βαβυλώνα τον δεύτερο αιώνα και τελείωσε τον έκτο. Κατά τους διάφορους Μεσαιωνικούς διωγμούς των Εβραίων στην Ευρώπη, οι Χριστιανοί πολλές φορές προσπάθησαν να καταστρέψουν το Ταλμούδ. Όπως φαίνεται οι μανιασμένες προσπάθειές τους είχαν μόνο μερικό και προσωρινό αποτέλεσμα. Το Ταλμούδ επανεξεδόθη στην Βασιλεία της Ελβετίας τον 16ο αιώνα κάτω από την αυστηρή λογοκρισία των Χριστιανών. Παρ’ όλα ταύτα η Εβραϊκή κοινότητα διαφύλαξε επαρκώς το αρχικό Ταλμούδ και έτσι αυτό που έχει σήμερα στα χέρια της είναι πιστό στο αρχικό. Η σύγκρισή του με το χριστιανικά λογοκριμένο Ταλμούδ εκθέτει σαφώς όλες τις διαφορές και τις χριστιανικές επεμβάσεις! Ακολούθως, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην έρευνα από ποιο Ταλμούδ αντλούμε αναφορές, το πραγματικό ή το λογοκριμένο. Αυτό το τονίζει παρακάτω ο ειδικός γνώστης του Ταλμούδ Hayyim ben Yehoshua. Αλλά και οι σχετικές αναφορές των Χριστιανών στο ύστερο λογοκριμένο (κυρίως Βαβυλωνιακό) Ταλμούδ αποτελούν αντιδράσεις που αφορούν τον Χριστιανισμό γενικώς και όχι τον Ιησού Χριστό ειδικώς … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Οι ακόλουθες σκηνές προέρχονται από την ορκωμοσία του δημοτικού συμβουλίου της Γορτυνίας στην Δημητσάνα (19/12/2010).
Αφού ολοκληρώθηκε η τελετή και εκφώνησε έναν σύντομο χαιρετισμό ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Ιερεμίας, προς την νέα εκλεγμένη τοπική ηγεσία, ένα μέλος του δημοτικού συμβουλίου που ανήκει στον σχηματισμό «Λαϊκή Συσπείρωση», υπενθυμίζει πως σύμφωνα με τους νόμους του κράτους (άρθρα 52 και 54 του νόμου 3852/2010) ορίζεται πως ο όρκος είναι πολιτικός («Ορκίζομαι να είμαι πιστός στην πατρίδα, να υπακούω στο Σύνταγμα και στους νόμους και να εκπληρώνω τίμια και ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου») και δεν προβλέπεται η παρουσία ιερέων σ’ αυτήν και ούτε φυσικά θρησκευτικός όρκος και τελετή.
Ο ιεράρχης, αντί να γυρίσει και το άλλο μάγουλο, όπως ορίζει η θρησκεία του, άρχισε να λούζει με διάφορες «ευχές» τον προλαλήσαντα, γεμάτες από το γνωστό «χριστιανικό ήθος». Δεν παρέλειψε δε να επικαλεστεί τον «πατριωτικό» ρόλο της Εκκλησίας και τον «εθνομάρτυρα» πατριάρχη Γρηγόριο Ε’ (ναι, αυτόν που αφόρισε την Επανάσταση και απαγόρευε στους ραγιάδες να δίνουν αρχαιοελληνικά ονόματα στα παιδιά τους).
Το θλιβερόν του πράγματος στο όλο θέαμα δεν είναι το παραλήρημα του εν λόγω ιερέα, αλλά το χειροκρότημα που απέσπασε η παράσταση που έδωσε. Οι νομίμως εκλεγμένοι δηλαδή, αποδοκίμασαν τον νόμο που επικαλέστηκε ο συγκεκριμένος, κι επίσης νομίμως εκλεγμένος, σύμβουλος και με το χειροκρότημά τους επιδοκίμασαν την άτυπη εκκλησιαστική συμμετοχή στις πολιτικές διεργασίες.