Η αλήθεια έχει πάντα πολλές όψεις. Αλλά η πιο αποκαλυπτική αλήθεια, κάθε φορά, είναι εκείνη που αποκρύβεται, η αλήθεια που όλοι χαμηλοφώνως παραδέχονται, αλλά ουδείς τολμά να τη διατυπώσει δημόσια.
Στις δημοκρατίες ο δημόσιος λόγος διαμορφώνει κοινή γνώμη και καθορίζει μακροχρόνια τις εξελίξεις – ή τα αδιέξοδά τους. Κι όταν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα σε αυτά που λέγονται δημόσια κι εκείνα που συνειδητοποιούν οι άνθρωποι μόνοι τους και παραδέχονται χαμηλοφώνως μεταξύ τους, τότε αργά ή γρήγορα δημιουργούνται πολιτικά αδιέξοδα.
Κι όταν αυτή η αντίφαση οξύνεται απότομα, όταν το χάσμα ανάμεσα στο δημόσιο λόγο και την πραγματικότητα που βιώνεται κατ’ ιδίαν μεγαλώνει, τότε τα πολιτικά αδιέξοδα που κυοφορούνται γίνονται πιο οδυνηρά για τους πολίτες και πιο επικίνδυνα για την χώρα…
Σε μια τέτοια συγκυρία ζούμε Καιρός, λοιπόν, να αρχίσουμε να λέμε μερικές «απαγορευμένες αλήθειες» … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Αν κάνετε στο Google αναζήτηση του όρου «Macedonia», ή «Μακεδονία», θα διαπιστώσετε ότι μεταξύ των πρώτων αποτελεσμάτων υπάρχει και μια ιστοσελίδα με τον ελληνικό τίτλο «Βουλγαρικά ανθρώπινα δικαιώματα στην Μακεδονία – Επίσημη Ιστοσελίδα- Bulgarian human rights in Macedonia – Η Βουλγαρία είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που συνορεύει με τον εαυτό της, την Μακεδονία».
Η ιστοσελίδα αυτή ανήκει στον Ελληνο-Βούλγαρο Νικόλαο Στοΐδη (Στογιάνοφ). Ο Στοΐδης ήταν μεταλλειολόγος της ΔΕΗ, με τόπο διαμονής την Έδεσσα. Το ωραίο με αυτή την σελίδα είναι ότι προστατεύεται από τον ελληνικό νόμο σαν ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση), καθώς όπως αναγράφεται στο υποσέλιδο της ιστοσελίδας «λειτουργεί νόμιμα στην “Μακεδονία του Αιγαίου”, κάτω από τον ελληνικό νόμο 59/1974 ». Σε απλά ελληνικά, αντιμετωπίζεται από το ελληνικό κράτος ως κοινωφελής οργάνωση! Ο Στοΐδης ουσιαστικά αρνείται ακόμη και την ύπαρξη του ελληνικού έθνους (θέσης του Αύστρο-Ουγγαρού Εβραίου Φαλμεράιερ).
Ρίξτε μια ματιά εδώ για να δείτε τι πιστεύει για τους Έλληνες και την Μακεδονία. Ολόκληρος ο βίος και η πολιτεία του, καθώς και της οργάνωσης που συμμετέχει εδώ.
Η βουλγαρική ιστοσελίδα υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Αρχικά φιλοξενούνταν σε δωρεάν σέρβερ και κατόπιν απέκτησε το δικό της domain (bulgarmak.org).
Την αποκάλυψη έκανε πρώτη η ελληνική ιστοσελίδα Aegean Times. Παρ’ ότι δεν είναι σαφές το ποιος αντέγραψε ποιον, εν τούτοις το γεγονός ότι η προπαγάνδα που προωθεί το boulgarmak.org υπάρχει ταυτόχρονα και σε ελληνική δημοσιογραφική σελίδα (πόσο μάλλον το αντίστροφο, που είναι πιο πιθανό, καθώς γίνονται αναφορές σε παλιότερα δημοσιεύματα της «Ελευθεροτυπίας»), γεννά πλήθος ερωτηματικών. Για να χαριτολογήσουμε κιόλας, «άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς»; Αν και για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, μερικά ελάχιστα σημεία του άρθρου της βουλγαρικής ιστοσελίδας δείχνουν αληθοφανή, ή σηκώνουν συζήτηση (όπως τα περί Βαρντάσκα και ελληνικής μειονότητας).
Για δική σας διευκόλυνση, τα δυο «άρθρα» αντιπαραβάλλονται στον ακόλουθο πίνακα, ανά «μύθο» και παράγραφο με παράγραφο: … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kokkinipatrida.blogspot.com
Η σελίδα αυτή δεν υπάρχει πλέον. Απ’ ότι λέγεται, στην πραγματικότητα η ιστοσελίδα αυτή δεν ανήκε στον αριστερό χώρο, αλλά ήταν δημιούργημα (προβοκατόρικο προφανώς) ενός οπαδού του ΛΑ.Ο.Σ.
Το αν είναι αλήθεια ή ψέματα, αυτό είναι άγνωστο.
Παρ’ όλα αυτά, ανεξαρτήτως των προθέσεων του συντάκτη, αναδημοσιεύεται το κείμενο, γιατί πραγματικά είναι ίσως κατά μία έννοια συγκλονιστικό.
Πριν προλάβει ο οποιοσδήποτε καλόβουλος ή κακόβουλος αναγνώστης τού πολύ ενδιαφέροντα Ιστοτόπου σας να με κατηγορήσει ως «εθνικιστή», «στρατόκαυλο» και δεν ξέρω εγώ τι άλλο, να δηλώσω ότι ήμουν ο πρώτος, πριν από χρόνια, που χαρακτήριζε μ’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς οποιονδήποτε φίλο, γνωστό ή συγγενή συμμετείχε κατά οποιονδήποτε τρόπο (είτε ως θεατής είτε ως παρελαύνων) σε αυτές τις «εθνικιστικές φιέστες», όπως συνήθιζα να αποκαλώ τις μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις.
Όχι, δεν διακατεχόμουν τόσο από το σύνδρομο της «εθνοφοβίας» (και πολύ περισσότερου του εθνομηδενισμού) που χαρακτηρίζει ένα cosmopolitan κομμάτι της συνασπισμένης «αριστεράς». Ήμουν απλά ένας κλασικός ανένταχτος αριστερός της γενιάς μου, που συνήθιζε να αναπαράγει όλα εκείνα τα «αντιεθνικιστικά» και «αντιμιλιταριστικά» στερεότυπα, που έβγαζε φλύκταινες κι αυτός, με τη θέα μαθητών, ομοιόμορφα ντυμένων, να ακολουθούν ένα σταθερό βηματισμό, υπό τους ήχους της σφυρίχτρας της κακιασμένης γυμνάστριας (που αν δεν συμμετείχες στην παρέλαση σού έμπηγε μια κουλούρα να! (με το συμπάθιο) στον έλεγχο του σχολείου). … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Για πρώτη φορά στα διεθνή χρονικά ο αμερικανικός παράγων εμφανίστηκε να επιδιώκει απροκάλυπτα την άνοδο αρχηγού κομμουνιστικού κόμματος στην εξουσία διακυβέρνησης ευρωπαϊκού κράτους – της Κύπρου. Το γεγονός δεν προβλημάτισε ούτε σκανδάλισε την πλειονότητα του εκλογικού σώματος των Ελληνοκυπρίων.
Προφανώς, η συμπάθεια δεν ήταν ιδεολογική ούτε προσωπική. Όταν παραμονές του δημοψηφίσματος του Απριλίου 2004 ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ είχε, προκλητικότατα, απευθείας τηλεφωνικές ερωτοτροπίες με τον κ. Χριστόφια, ο στόχος ήταν κιόλας σαφής: Ο κομμουνιστής κομματάρχης ήταν περισσότερο εύχρηστος στον αμερικανικό παράγοντα από τον τότε πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η υπερψήφιση του Σχεδίου Ανάν.
Μετά το δημοψήφισμα, ο κυπριακός Τύπος είχε φέρει στο φως (Οκτώβριος 2004) τα ποσά, πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, που επίσης απροκάλυπτα ο αμερικανικός παράγων είχε διαθέσει στην Κύπρο ενισχύοντας την προπαγάνδα για θετική ψήφο στο Σχέδιο Ανάν. Και σε ελλαδικές εφημερίδες είχε δημοσιευτεί (Ιούνιος 2005) η αποκαλυπτική ακριτομύθια του υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ για ευρωπαϊκά θέματα Daniel Fried, που είχε πει στις 26.6.2003:
Όταν προσπαθούσαμε να πείσουμε την Τουρκία να επιτρέψει τη διέλευση στρατιωτικών μας δυνάμεων μέσα από το έδαφός της για να φτάσουμε στο βόρειο Ιράκ, της προσφέραμε τρία ανταλλάγματα: Αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια σε χορηγίες και δάνεια. Την έναρξη διαπραγματεύσεων για την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και την Κύπρο μέσω του Σχεδίου Ανάν (and Cyprus in the form of the Annan Plan). … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Σύνταγμα είναι ο θεμελιώδης νόμος επάνω στον οποίο βασίζεται η διαμόρφωση ολόκληρης της νομοθεσίας μιας χώρας όσον αφορά τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του πολίτη, την οργάνωση και βασικούς κανόνες λειτουργίας του κράτους και των θεσμών.
Το σύνταγμα μπορεί να εκπονηθεί και εγκριθεί από συντακτική συνέλευση (αντιπροσωπεία του λαού) ή να είναι άθροισμα νόμων ή άλλων διατάξεων που με την πάροδο του χρόνου έχουν καταστεί θεμελιώδεις.
Το ελληνικό σύνταγμα αποτελείται από 120 άρθρα (με επιμέρους παραγράφους). Η γνώση του θεωρείται υποχρεωτική για τους Έλληνες πολίτες και ουδείς έχει το δικαίωμα να επικαλεστεί την άγνοιά του, σε περίπτωση παραβίασης άρθρων του. … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
31/03/2008 | 
Σχολιασμός 
Αν κάνετε στο Google αναζήτηση του όρου «
Για πρώτη φορά στα διεθνή χρονικά ο αμερικανικός παράγων εμφανίστηκε να επιδιώκει απροκάλυπτα την άνοδο αρχηγού κομμουνιστικού κόμματος στην εξουσία διακυβέρνησης ευρωπαϊκού κράτους – της Κύπρου. Το γεγονός δεν προβλημάτισε ούτε σκανδάλισε την πλειονότητα του εκλογικού σώματος των Ελληνοκυπρίων.
Σύνταγμα είναι ο θεμελιώδης νόμος επάνω στον οποίο βασίζεται η διαμόρφωση ολόκληρης της νομοθεσίας μιας χώρας όσον αφορά τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του πολίτη, την οργάνωση και βασικούς κανόνες λειτουργίας του κράτους και των θεσμών.
