Δεν αποδέχομαι την θέσιν του κατηγορουμένου και εν συνεπεία προς αυτό το οποίον έταξα εις τον εαυτόν μου, αφού εξετέθην από απεινή διωγμόν με βάσιν νομοθέτημα αναδρομικής ισχύος, δεν θα έπρεπε να απολογηθώ.
Επειδή όμως το αντικείμενον της παρούσης δίκης είναι η έρευνα των συνθηκών της απωλείας ζωής συνανθρώπων μας και του τραυματισμού συνανθρώπων μας, είμαι υποχρεωμένος σήμερα να αναφερθώ προς το δικαστήριόν σας, όχι επί τω σκοπώ να αποσείσω την αποδιδομένην κατηγορίαν, αλλά επί τω σκοπώ να θέσω εις την διάθεσίν σας ορισμένας σκέψεις μου οι οποίες ενδεχομένως θα σας βοηθήσουν εις το να αχθήτε εις δικαιωτέραν κατά την άποψίν μου κρίσιν.
Θα αρχίσω την αναφοράν μου αντικρύζοντας δεδομένα τινά εις το κυριαρχήσαν κατά τας ημέρας των γεγονότων σύνθημα: ψωμί, παιδεία, ελευθερία, και θα τελειώσω με την αναφορά επίσης εις ένα άλλο σύνθημα της συγκεντρώσεως, το οποίον έχει άμεσον σχέσιν με το άτομόν μου, δηλαδή, με το σύνθημα θάνατος εις τον Παπαδόπουλο.
Κύριοι Δικασταί μην ανησυχήσετε, δεν πρόκειται να θίξω ουδέναν, δεν πρόκειται να αναφερθώ ευθέως ως αντιμετωπίζων θέσεις μου ως πολιτικάς θέσεις ή άλλας πολιτικάς θέσεις, δεν πρόκειται πολύ περισσότερον να προσθέσω προβλήματα εις τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υπευθύνως διαχειριζόμενοι τας τύχας της χώρας μας σήμερον.
Επομένως βέβαιοι όντες, ότι δεν θα πράξω τούτο, σας καλώ να μην ανησυχήσετε εξʼ υπʼ αρχής.
Δεν ξέρω τι άλλο κακόν ή καλόν έπραξεν η Επανάστασις κατά την διαδρομήν της από την ζωήν της χώρας, είμαι υποχρεωμένος όμως σήμερον να αναφέρω ενώπιόν σας δείγματα τινά της προσπαθείας την οποίαν αναλάβομεν εν συνειδήσει ότι προσφέραμε κάποιας μορφής έργον εις τον τόπον … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
«Άτιμη κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους ρίχνεις στα ξένα χέρια!», έλεγε κάποτε η αείμνηστη Μήτση Κωνσταντάρα.
Όπως και να το κάνουμε, «τα ξένα χέρια είναι μαχαίρια».
Η ιστορία που απεικονίζεται στην ακόλουθη φωτογραφία, για όσους δεν γνωρίζουν αγγλικά, έχει ως εξής:
Ένας πιτσιρικάς έχει βγάλει μια φωτογραφία με τον πατέρα του. Η φωτογραφία, την οποία θέλει να κάνει δώρο στον πατέρα του για την ημέρα των γενεθλίων του, έχει όμως κάποια στίγματα και κάποιες ατέλειες στις γωνίες.
Καθώς δεν έχει ιδέα από Photoshop και παρεμφερή προγράμματα επεξεργασία εικόνας, μπαίνει λοιπόν σ’ ένα φόρουμ και ζητάει βοήθεια.
Οι «εθελοντές» δεν αργούν να φανούν και κάπου εδώ αρχίζει ο τραγέλαφος που θα δείτε στο ακόλουθο στιγμιότυπο…
Ένας παππούς 97 ετών πάει σε έναν σφαλιστή.
– Γεια σας, θέλω να κάνω μια ασφάλεια ζωής
– Τι λες ρε παππού, ασφάλεια ζωής, τρελλάθηκες, πόσο είσαι;
– 97 ετών, λέει ο παππούς.
Τρελαίνεται ο ασφαλιστής.
– Μιλάς σοβαρά τώρα; Τί να την κάνεις;
– Να, θέλω να πάω με τον πατέρα μου ένα ταξίδι στο εξωτερικό και καλό είναι να είμαστε ασφαλισμένοι.
Ο ασφαλιστής έχει τρελαθεί!
– Με τον πατέρα σου; Πόσο είναι εκείνος;
– Ε, 125 τον άλλο μήνα.
– Και τι θα κάνετε στο εξωτερικό;
– Να μωρέ, πηγαίνουμε να επισκεφτούμε τον παππού μου.
Ο ασφαλιστής χτυπάει το κεφάλι του στο γραφείο.
– Τι λες ρε μπάρμπα, με κοροϊδεύεις; Πόσο είναι ο παππούς σου;
– Κλείνει τα 142 σε μια βδομάδα.
– Και τι θα κάνετε εκεί;
– Παντρεύεται και πάμε στο γάμο!
Ο ασφαλιστής έχει σκαρφαλώσει στο πρεβάζι και είναι έτοιμος να φουντάρει.
– Και καλά…πως του ήρθε να παντρευτεί σε τέτοια ηλικία;
Κι απαντά ο παππούς:
– Μαλακίες μωρέ, τον πιέζουν οι γονείς του!!!
Πολύς λόγος έγινε τελευταία, σχετικά με το επεισόδιο μεταξύ αστυνομικών και των «επώνυμων» Νίκου Καρβέλα και Αννίτας Πάνια, όταν οι δεύτεροι δεν σταμάτησαν για έλεγχο απ’ τους πρώτους.
Αντί άλλων σχολίων, αναδημοσιεύονται δύο κείμενα από άλλες ιστοσελίδες.
Από επιστολή αναγνώστη στο ιστολόγιο skeftomasteellhnika.blogspot.com:
Είμαι μόνιμος κάτοικος Γερμανίας (Φραγκφούρτη) και πολύ συχνά κάνω οδικές διαδρομές, πρός Ολλανδία, Γαλλία, Αυστρία, Τσεχία κ.λ.π.
Αυτό που έχει γίνει βίωμά μου και όλων όσων κινούνται στις διεθνείς οδικές αρτηρίες, είναι η ΕΥΛΑΒΙΚΗ τήρηση των νόμων. Και όχι μόνο των απλών πολιτών, αλλά ΟΛΩΝ, ακόμη και αυτών που στην Ελλάδα, αποτελούν την τάξη των: «ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ, ΡΕ»;
Πρό καιρού, συνελήφθη(από αστυνομικούς!), κρατήθηκε και υποβλήθηκε σε ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ο Υφυπουργός Οικονομίας γιατί παραβίασε με το ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ αυτοκίνητο, κατά 20 χλμ. το όριο ταχύτητας. Σημειώνω δε ότι ΚΑΙ τα περιπολικά της Αστυνομίας υπόκεινται στην ΑΥΣΤΗΡΗ τήρηση του Κ.Ο.Κ.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να υπερβούν όρια ταχύτητας αν δεν είναι σε εντεταλμένη καταδίωξη.
Εμένα προσωπικά με σταμάτησαν -ευτυχώς δεν με έγραψαν- γιατί είχα υπερβεί κατά 7 χλμ. το όριο.
Αυτονόητο είναι ότι αν δεν σταματήσεις σε σήμα Αστυνομικού, καλύτερα να έχεις φιλήσει γυναίκα , παιδιά, συγγενείς και να έχεις καταθέσει τη…διαθήκη σου.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ με ποινή ΑΠΟΛΥΣΗΣ, η ΔΕΥΤΕΡΗ εντολή σε πολίτη. ΜΙΑ φορά το λένε. ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Σκληρά τα μέτρα και οι νόμοι θα μου πείτε ε;
ΣΑΦΩΣ ναι, όμως αισθάνεσαι ΑΣΦΑΛΗΣ, και ΙΣΟΣ προς όλους.
Τα γράφω όλα αυτά σε αντιδιαστολή των όσων συνέβησαν στην Αγελαδίτσα μας από δυο «ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ!».
Σαφώς αν το έκαναν εδω, σε λίγες μέρες θα τους κάναμε τα…9μερα!!
Πάνω απ’ όλα στο εξωτερικό, η ανθρώπινη ζωή ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ.
Ελπίζω κάποτε και οι Έλληνες να γίνουμε ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, σε κράτος ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ με νόμους ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥΣ.
Ελπίζω είπα έτσι; ΕΛΠΙΖΩ και το ΕΥΧΟΜΑΙ!!