«Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια, να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά».
Ευαγόρας Παλληκαρίδης.

Στα λόγια τα καταφέρνουν πολλοί. Πόσοι όμως έκαναν τα γραπτά τους πράξη; Πόσοι είχαν το θάρρος ενός νεαρού μαθητή, που επέλεξε να μετακομίσει στα 18 του χρόνια στο «Πάνθεον των Ηρώων»;

Ο νεαρός ήρωας του αγώνα της ΕΟΚΑ, οραματιστής και ποιητής ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας του αστυνομικού Μιλτιάδη Θεοδώρου από τη Λάπηθο Λάρνακας κι εγγονός του Θεόδωρου Παλληκαρά απ’ τον οποίο πήρε το επίθετό του ο ήρωας. Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου, στις 28 Φεβρουαρίου 1938. Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας του Μιλτιάδη. Στην οικογένεια του Ευαγόρα ανήκει –δεύτερος ξάδερφος– και ο ήρωας Στέλιος Μαυρομμάτης, απαγχονισθέντας ήρωας της ΕΟΚΑ.

Από το σχολείο άρχισε να φαίνεται το συγγραφικό του ταλέντο, δημιουργεί τη σχολική εφημερίδα της τάξης του την οποία γράφει σχεδόν ολόκληρη μόνος του. Το Φθινόπωρο του 1950 εγγράφεται στο Γυμνάσιο στο Κτήμα, καθώς μετακόμισαν εκεί οι γονείς του το 1949. Εκείνη την εποχή ξεκινά να γράφει στίχους. Πέρασε τις 6 τάξεις του Δημοτικού σχολείου με άριστα. Πάντα ο ίδιος, ντροπαλός, φιλότιμος, σοβαρός και ήρεμος. Η φυσική του Εξυπνάδα τον κάνει να ξεχωρίζει γρήγορα. Το ύφος του ευγενικό, λεπτό, τονίζεται από τη ζωηρότητα της εφηβική ηλικίας και αφήνει στις μνήμες των συμμαθητών του και των άλλων που τον γνώρισαν, ανεξίτηλες εντυπώσεις.

Η μανία του για τους στίχους ήταν μεγάλη. Δεν άφηνε τετράδιο ή περιθώριο βιβλίου που να μη το γεμίσει με στίχους. Συνολικά μας άφησε γύρω στα 500 ποιήματα και πολλές δεκάδες σελίδες πεζών και επιστολών. Τα ποιήματα του μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε σε πατριωτικά, θρησκευτικά, εύθυμα–σατιρικά και ερωτικά. Σε αυτά τα τελευταία, που αποτελούν και το μεγαλύτερο μέρος της ποιητικής του παραγωγής ξεχωρίζει…:

Την Ελλάδα αγαπώ, αλλά και σένα
μ’ έναν έρωτα μεγάλο, αληθινό,
τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα
τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό.

Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε έντονα τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθεια της να κρατήσει το ελληνικό λάβαρο της ελευθερίας ψηλά, ζώντας κάτω από τον ζυγό του Άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι «ουδέποτε» θα έδιδε την ελευθερία στους Κυπρίους. Πίστευε ακράδαντα στον δίκαιο του αγώνα της Κύπρου και η όλη πορεία του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα, στα 13 του χρόνια, από το ιστορικό Δημοψήφισμα του 1951 με την αξίωση των Ελληνοκυπρίων για Ένωση με την μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα.

Την 1η Απριλίου 1953 ο Ευαγόρας πρωταγωνιστεί σε διάφορες διαδηλώσεις κατά των Άγγλων. Συγκεκριμένα στις 2 Ιουνίου θα γινόταν η στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ. Στην Αγγλία και σε όλες τις αποικίες γίνονταν προετοιμασίες για το μεγάλο γεγονός. Στην Πάφο στο «Ιακώβιο Γυμναστήριο» κατεβαίνει η ελληνική σημαία και αναρτάται η αγγλική, γεγονός που εξοργίζει τους μαθητές. Παραμονή της στέψης οι μαθητές της Πάφου και οι φοιτητές του Λιασιδίου Κολεγίου οργάνωσαν διαδήλωση μ’ αίτημα να υποσταλεί η αγγλική σημαία και να εκκενωθεί το γήπεδό τους από στρατιώτες και αστυνομικούς. Ο 15χρονος τότε Βαγορής …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Το Άγιο Όρος (επίσημα: Ιερά Κοινότης Αγίου Όρους ) είναι μια «Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία» εντός της Ελλάδας, (μοναδική στο κόσμο), στην χερσόνησο του Άθω της Χαλκιδικής στην Μακεδονία, που θεωρείται κέντρο του Ορθόδοξου μοναχισμού. Θεωρείται από τα σημαντικότερα τμήματα όχι μόνο της Βαλκανικής, αλλά της Ευρώπης και της Ανατολικής Εκκλησίας λόγω της μεγάλης εθνικής, ιστορικής, θρησκευτικής, γραμματειακής και πολιτισμικής αξίας αυτού ως ακόμη και κέντρου διατήρησης και συντήρησης πλούσιου υλικού.

Πολιτική κατάσταση
Το Άγιο Όρος αποτελεί αυτοδιοίκητο και αυτόνομο τμήμα του Ελληνικού κράτους, που υπάγεται πολιτικά στο Υπουργείο Εξωτερικών και θρησκευτικά στην Δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Έχει εδαφικά διαιρεθεί σε είκοσι αυτοδιοίκητες περιοχές. Κάθε περιοχή αποτελείται από μία κυρίαρχη μονή και διάφορους άλλους μοναστικούς οικισμούς γύρω από αυτήν (σκήτες, κελιά, καλύβες, καθίσματα, ησυχαστήρια). Όλες οι μονές είναι «Κοινόβιες», δηλαδή κοινή λειτουργία, προσευχή, στέγη, σίτιση και εργασία μεταξύ των μοναχών. Υπεύθυνος της κάθε μονής είναι ο Ηγούμενος που εκλέγεται από τους μοναχούς της μονής ισόβια. Οι Ηγούμενοι κάθε μονής αποτελούν την Ιερά Σύναξη και ασκούν την νομοθετική εξουσία.

Οργάνωση
Η πολιτεία του Αγίου Όρους αποτελεί αυτοδιοίκητο και αυτόνομο τμήμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και κυβερνάται με βάση τον Καταστατικό Χάρτη του 1924 (επικυρώθηκε το 1926). Το Ελληνικό Κράτος εκπροσωπείται από τον Πολιτικό Διοικητή του Αγίου Όρους ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την τήρηση του Αγιορείτικου καθεστώτος και υπάγεται στο Υπουργείο Εξωτερικών και από εκκλησιολογικής πλευράς υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.

• Την εκτελεστική εξουσία στο Άγιο Όρος αντιπροσωπεύει η Ιερά Επιστασία της οποίας ο Πρόεδρος φέρει την ονομασία Πρωτεπιστάτης.Η Ιερά Επιστασία αποτελείται από 4 μέλη επιλεγμένα από τις 5 πρώτες ιεραρχικά μονές.
• Η νομοθετική εξουσία αντιπροσωπεύεται από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους,επίσης η Ιερά Κοινότητα έχει εκτός των άλλων και δικαστική αρμοδιότητα σε υποθέσεις Αστικού Δικαίου για πλημμελήματα που συνέβηκαν εντός των γεωγραφικών ορίων του Αγίου Όρους.Για όλες τις υπόλοιπες(Κακουργήματα κλπ.) αρμόδια δικαστήρια εκδίκασης είναι αυτά της πόλεως της Θεσσαλονίκης.
• Ως Ανώτατη Εκκλησιαστική και Δικαστική Αρχή εντός του Αγίου Όρους αναγνωρίζεται η Διπλή Ενιαύσεως Σύναξη η οποία συνέρχεται τακτικά μία φορά τον χρόνο εκτός και εάν απαιτείται διαφορετικά και μπορεί να αποφανθεί δια πάν ζήτημα.
• Και τέλος χρέη Ανωτάτου Εφετείου γιά Εκκλησιαστικά-Πνευματικά θέματα ασκεί η σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Οι μονές
Τα Μοναστικά ιδρύματα του Αγίου Όρους διακρίνονται σε έξι τάξεις: τις Ιερές Μονές ή Μοναστήρια, τις Σκήτες, τα Κελιά, τις Καλύβες, τα Καθίσματα και τα Ησυχαστήρια.

Η Ιερά Μονή ή Μοναστήρι είναι θρησκευτικό πνευματικό ή Μοναστικό ίδρυμα κυρίαρχο (δηλαδή ανεξάρτητο), αυτοδιοίκητο, ιδρυμένο με αυτοκρατορικό χρυσόβουλο έγγραφο ή πατριαρχικό σιγγίλιο, με ιδιοκατοχή και απόλυτη κυριότητα Αγιορείτικου εδάφους, μη υποκείμενο σε κανένα περιορισμό ως προς τον αριθμό των μοναχών. Έτσι οι Μονές αποκαλούνται Βασιλικές, Πατριαρχικές και Σταυροπηγιακές (στη θεμελίωση των οποίων τοποθετήθηκε πατριαρχικός σταυρός) και υπό την ιδιότητα αυτών εξαιρούνται οικείας επισκοπικής δικαιοδοσίας, υπάγονται δε απευθείας στον Οικουμενικό Πατριάρχη, του οποίου το όνομα και μόνο μνημονεύεται. Το δε Οικουμενικό Πατριαρχείο ασκεί πνευματική και μόνο δικαιοδοσία.

Οι Μονές σήμερα είναι όλες κοινόβιες. Παλιότερα κάποιες ήταν ιδιόρρυθμες.

Στις κοινόβιες οι αδελφοί έχουν …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Μερικά απ’ αυτά είναι διασκευές ανέκδοτων για ξανθιές, αλλά κάποια από τα πρωτότυπα είναι όλα τα λεφτά!
Τα «τσιμπήσαμε» στο exastal.blogspot.com, ενώ τα ίδια ανέκδοτα κυκλοφορούν και σε άλλες παραλλαγές με πρωταγωνιστές τον Καραμανλή ή άλλους πολιτικούς.

Γιατί απολύσανε το Γιωργάκη από το εργοστάσιο με τις μπανάνες στη Σουηδία;
– Γιατί πετούσε τις στραβές!

Τι λέει ο Γιωργάκης πάνω στο ποδήλατο όταν βλέπει μία μπανάνα στον δρόμο;
– Ωχ, πάλι θα πέσω!

– Πώς ξέρεις ότι ένα fax έχει σταλεί από το Γιωργάκη;
– Έχει γραμματόσημο.

Πάει ο Γιωργάκης στον πωλητή κινητών στο Γερμανό:
– Το κινητό μου δεν έχει σήμα μέσα στο αυτοκίνητο.
– Τι μοντέλο είναι; ρωτάει ο πωλητής.
– Volvo 560…

– Τι μπορεί να περάσει από το μυαλό του Γιωργάκη χωρίς να το καταλάβει;
– Μία σκέψη!

Συζητάει εξωτερική πολιτική ο Γιωργάκης με το Μπένι (Ευάγγελος Βενιζέλος):
– Να σου πω ρε Μπένι… Τελικά ποιο είναι το σωστό: το Ιράν ή το Ιράκ;

Ο Γιωργάκης μπαίνει σε ένα κατάστημα:
– «Γεια σας, έχετε σημαίες», ρωτάει την υπάλληλο.
– «Βεβαίως, Πρόεδρε, στο κατάστημά μας έχουμε ότι σημαία θέλετε…»
– «Μια ελληνική σημαία θα ήθελα… Σε τι χρώμα βγαίνει;»
– «Μα φυσικά σε γαλάζιο και άσπρο!»
– «Ωραία, δώστε μου τότε μια… γαλάζια!»

Πάει ο Γιώργος να αγοράσει γυαλιά και λέει στη πωλήτρια:
– θέλω ένα ζευγάρι γυαλιά
– Του ηλίου; ρωτάει εκείνη.
– Όχι δικά μου.

Μπαίνει ο Γιωργάκης σε ένα σουβλατζίδικο:
– Μία πίτα, σας παρακαλώ, λέει στον σουβλατζή.
– Με καλαμάκι; ρωτάει αυτός.
– A, θα τρελαθώ, μη μου πεις ότι βγήκε και σε χυμό; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ο Liu Junjie, είναι ένα αγόρι, το οποίο όταν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 2006, στην Σανγκάη της Κίνας, εξέπληξε τους γιατρούς, καθώς είχε τρία…χέρια! Ένα δεξί και δύο αριστερά.
Ο Δρ. Τσεν που επέβλεπε το παιδί, δήλωσε πως όσο κι αν έψαξε δεν μπόρεσε να βρει άλλη ανάλογη περίπτωση τέτοιας γενετικής ανωμαλίας, καθώς το τρίτο χέρι ήταν μεν ασθενέστερο του κανονικού, μπορούσε όμως να υπολειτουργεί. Δύο παρόμοια περιστατικά λέγεται πως έχουν διαπιστωθεί στο Χιούστον των ΗΠΑ.
Το παιδί γεννήθηκε επίσης με ένα νεφρό κι αυτό το πρόβλημα, ενδέχεται μελλοντικά να οδηγήσει σε κύρτωση της σπονδυλικής στήλης.
Οι γιατροί προβληματίστηκαν με την μικρή ηλικία του παιδιού, η οποία καθιστούσαν κάποιες εξετάσεις αρκετά δύσκολες.

Η επέμβαση αποχωρισμού του τρίτου χεριού, πραγματοποιήθηκε τελικά τον Ιούνιο του 2006, με επιτυχία. Παρ’ όλα αυτά όμως, ο χειρουργός Bochang Chen, επικεφαλής του ορθοπεδικού τμήματος, δήλωσε πως είναι νωρίς να ειπωθεί με σιγουριά το αν και το πότε θα μπορεί να λειτουργεί κανονικά το αριστερό χέρι του παιδιού.

Η λειτουργία και η θεραπεία έχει κοστίσει πάνω από 20.000 γουάν (2.470 δολάρια ΗΠΑ), μέχρι τώρα, αλλά το νοσοκομείο δεν το χρεώνονται οι γονείς, οι οποίοι είναι φτωχοί αγρότες από την επαρχία Anhui.

Θα πρέπει να σημειωθεί, πως το Ιατρικό Παιδιατρικό Κέντρο της Σανγκάης, ειδικεύεται στην αντιμετώπιση τέτοιου είδους γενετικών ανωμαλιών και ειδικότερα στην διαδικασία διαχωρισμού «περιττών» μελών, αλλά και στον διαχωρισμό σιαμαίων.

Κάτι σαν το «Γραικός» ή «Ελληνάρας» στην αργκό της γερμανικής πρωτεύουσας είναι το επίσημο προσωνύμιό του Greckoe, την οποία μιλούν κυρίως τα παιδιά των μεταναστών. Όμως το απόλυτο ψευδώνυμό του, είναι «Βόμβα», κι έγινε ευρύτερα γνωστός τον τελευταίο χρόνο και δείχνει να κατακτά τη μουσική σκηνή του Βερολίνου. Ο «Βόμβα» έχει πατέρα Γερμανό και Ελληνίδα μητέρα. Ο Greckoe θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γερμανικής χιπ – χοπ και έχει τραγουδήσει στο παρελθόν μαζί με τους γνωστούς ράπερ Sido, B-Thide και Alpa Gun.
Το «Typisch griechisch», «Χαρακτηριστικά ελληνικό», είναι το πρώτο του ατομικό άλμπουμ και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2008.

«Γεννήθηκα εδώ στο Βερολίνο, πηγαίνω και κάθε χρόνο στην Ελλάδα για διακοπές.
Όμως εδώ γεννήθηκα und hier bin ich halt aufgewachsen. Es ist wie zwei Herzen in einer Brust= εδώ μεγάλωσα, είναι σαν να έχεις δυο καρδιές στο στήθος σου» δηλώνει στα ελληνογερμανικά του ο Greckoe.

«Είναι σαν έχεις δύο καρδιές στο στήθος σου». Έτσι αισθάνεται και περιγράφει την ταυτότητα του ο Greckoe, στο δίγλωσσο κοκτέιλ που μιλούν πολλά παιδιά ελληνικής καταγωγής. Αυτό είναι και το θέμα στο τραγούδι «Είμαι Βερολινέζος».

«Είμαι Βερολινέζος»
Ο Greckoe διευκρινίζει όμως στο μικρόφωνο της Deutsche Welle πως ακριβώς το εννοεί:
«Είμαι εκατό τις εκατό Έλληνας. Οι Γερμανοί φίλοι μου επιμένουν βέβαια ότι δεν μπορεί να είμαι Έλληνας εφόσον γεννήθηκα στο Βερολίνο και ζω εδώ. Αυτό είναι σωστό. Όμως έχω Έλληνες γονείς και ελληνικό διαβατήριο. Αλλά αυτή η συζήτηση επαναλαμβάνεται συνεχώς και κάπου δεν με αφορά.
Εγώ μεγάλωσα σε μια πολυεθνική κοινωνία με Τούρκους, Ινδούς, Άραβες, Κροάτες.
Εμείς εδώ στο Βερολίνο δεν πρόκειται να παλέψουμε μεταξύ μας στο όνομα κάποιων ιστορικών διαφορών. Εμείς εδώ γεννηθήκαμε και έχουμε τα δικά μας προβλήματα».

Ο Greckoe γεννήθηκε πριν 22 χρόνια σε εργατική περιοχή του Βερολίνου με το όνομα …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »