Αντικειμενικός σκοπός του παιχνιδιού είναι να ανοίξετε την κεντρική είσοδο και να βγείτε έξω από το κτήριο. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να ανακαλύψετε τα 4 τρίγωνα που εφαρμόζουν στα αντίστοιχα 4 τρίγωνα πλαίσια του δίσκου που βρίσκεται στον τοίχο. Για να ανακαλύψετε όμως αυτά τα 4 τρίγωνα, χρειάζεστε προηγουμένως να βρείτε 4 αντικείμενα που υπάρχουν μέσα στο σπίτι και θα σας οδηγήσουν στην ανακάλυψη των τριγώνων.
Αν κρύβετε έναν Μαγκάιβερ μέσα σας, το πολύ σε μισή ώρα θα έχετε ανοίξει την πόρτα και θα αντικρύσετε τον ήλιο.
Α! Κι ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα! 😆
Το αφέψημα πικραγγουριάς
Αρχές του 1952. Η Ελλάδα προσπαθεί να ορθοποδήσει από τον πόλεμο και τον εμφύλιο, μέσα στη φτώχεια και τον πόνο, όταν, σαν βόμβα σκάει η είδηση ότι το αφέψημα ρίζας πικραγγουριάς θεραπεύει τον καρκίνο. Μαζική υστερία καταλαμβάνει το πανελλήνιο, το οποίο βλέπει στο ταπεινό ζιζάνιο «που φυτρώνει εις τα οικόπεδα και εις τας παρυφάς των κήπων και των αγρών», την πανάκεια για όλα τα δεινά του.
«Ετελείωσεν πλέον», έγραφε σκωπτικά η «Καθημερινή» στις 13 Φεβρουαρίου 1952. «Η πικραγγουριά θεραπεύει τον καρκίνον, αλλά και κάθε νόσον, μέχρις ότου περάση κάποτε η μόδα της, όπως τόσων άλλων».
Από τα θύματα του κομπογιαννιτισμού και ο Αρχιεπίσκοπος της Αμερικής Μιχαήλ. Προφανώς δεν είχε ενημερωθεί ο Άγιος Πατέρας, όπως και χιλιάδες άλλοι Έλληνες, οι οποίοι κυνηγούσαν παντού τις ρίζες του παράσιτου με τα κατακίτρινα άνθη, ότι «μέχρι τούδε μία ιδιότης του φυτού είναι γνωστή», όπως έγραφε στην «Κ» ο Αθηναίος στις Σημειώσεις του. Η καθαρτική! «Ολα δε τα μέρη του φυτού, και ιδίως ο καρπός, περιγράφονται ως δηλητηριώδη…».
Όπως τώρα έτσι και τότε, η επιστημονική κοινότητα αντέδρασε σύσσωμη: «Μια νόσος τόσο βαρεία, χρονία και ανίατος όπως είναι ο καρκίνος, ερεθίζει την κερδοσκοπικήν διάθεσιν διαφόρων αγυρτών, προς τους οποίους τρέχει ο άρρωστος να εύρη την θεραπείαν όταν απελπισθή από την επίσημον Ιατρικήν», έγραφε στην «Κ» στις 19 Φεβρουαρίου 1952, ο υφηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών δρ Γ. Παπαγιαννόπουλος.
Το «φάρμακο Γεωργιάδη»
Μάρτιος του 1955. Ένα άλλο μαντζούνι, το αντικαρκινικό «φάρμακο Γεωργιάδη» κάνει την εμφάνισή του στη Βόρεια Ελλάδα, προκαλώντας νέα σπρωξίματα και τσαλαπατήματα έξω από την πόρτα του Θεσσαλονικιού ποτοποιού.
Με μεγάλη καθυστέρηση κι ενώ το «φάρμακο» κοντεύει να γίνει φαρμάκι για πολλούς (αναφέρονται δύο αιφνίδιοι θάνατοι καρκινοπαθών που είχαν καταφύγει στο καταπότι) η Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης στέλνει δείγμα του μαντζουνιού στο ιατροδικαστικό και τοξικολογικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ύστερα από σειρά αναλύσεων και πειραμάτων, ο διευθυντής του εργαστηρίου, καθηγητής κ. Ηλιάκης, αποφαίνεται ότι το «υγρόν» Γεωργιάδη δεν είναι κάποιο σωτήριο φάρμακο για την επάρατο, αλλά ένα μείγμα από … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
«Το λεγόμενο Ελληνοαμερικανικό λόμπι αποτελεί ένα μεγάλο μύθο όσον αφορά τη σπουδαιότητά του. Ένα τέτοιο λόμπι για να είναι χρήσιμο πρέπει να συμπεριφέρεται όπως αυτό των Εβραίων. Για τους Εβραίους πάντα έχει προτεραιότητα το συμφέρον του Ισραήλ και μετά αυτό των ΗΠΑ. Αναμφίβολα συνεχίζουν να διατηρούν τις Ελληνικές παραδόσεις και τα ήθη και έθιμα αλλά χωρίς τις κατάλληλες υποδομές δεν θα κατορθώσουν να διαφυλάξουν την Ελληνική γλώσσα. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα τους παραμένει η μεγάλη μόρφωση της πλειοψηφίας των Ελληνοαμερικάνων και φαίνεται ότι κατέχουν την πρώτη θέση σε σχέση με άλλες εθνικότητες».
Με αυτή την ρηξικέλευθη επισήμανση -διαπίστωση- δήλωση, ο διεθνούς φήμης καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, ήρθε να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα του Ελληνισμού της Αμερικής και να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο όλων εκείνων των επιφανών και σοβαρών Ελληνοαμερικανών που λένε την πικρή αλήθεια για την κατάσταση της Κοινότητας των Ελλήνων πρώτης δεύτερης και τρίτης γενιάς Ελληνο-Αμερικανών.
Νοέμβριος 2004. Δύο ημέρες μετά την επανεκλογή του, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, αναγγέλλει την απόφαση της κυβέρνησής του ν’ αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως ”Δημοκρατία της Μακεδονίας”.
Τότε, τ’ αθηναϊκά ΜΜΕ κυριολεκτικά ”ξεσπάθωσαν” με δημοσιεύματα του τύπου ”ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξαπάτησε τα 3 εκατομμύρια Ελληνοαμερικανούς και περίμενε, μετά τις εκλογές, για ν’ αναγνωρίσει τα Σκόπια ως ”Μακεδονία”, για να μην χάσει τις ψήφους τους” και άλλα σχετικά. Και ξαφνικά, όλοι όσοι ζούμε στις ΗΠΑ για πολλά χρόνια, διαβάζαμε στις αθηναϊκές εφημερίδες ή βλέπαμε στην -δορυφορική- τηλεόραση, γνωστά ”ψώνια” των ομογενειακών Οργανώσεων να κάνουν ”δηλώσεις” για το ζήτημα και να ομιλούν για ”δυναμικές κινητοποιήσεις” των -”εξαπατημένων”- Ομογενών.
Φυσικά, δεν έγινε καμία κινητοποίηση, παρά μόνο έκδοση ψηφισμάτων ομογενειακών Οργανώσεων, που διοχετεύτηκαν στα ελληνικά ΜΜΕ, αλλά ελάχιστα έφτασαν στον Λευκό Οίκο. Ήταν μία ”λαμπρή” περίοδος για να κάνει την φιγούρα του στα πρόθυμα ελληνικά αθηναϊκά ΜΜΕ, ο κάθε επίδοξος Ομογενής ”λομπίστας” ή ”παράγοντας”.
Στις 24 Μαρτίου 2008, ο ανταποκριτής στις ΗΠΑ της -υποτίθεται- έγκυρης ημερήσιας αθηναϊκής εφημερίδας ”Καθημερινή”, ζητούσε από τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο, να θέσει το ζήτημα των Σκοπίων στον πρόεδρο Μπους, στην ειδική τελετή, την επομένη, στον Λευκό Οίκο, για την εθνική μας επέτειο, ”για λογαριασμό του 1.5 εκατομμυρίων Ελληνοαμερικανών ψηφοφόρων στις ΗΠΑ”.
Επειδή πολλά λέγονται και γράφονται ειδικά τελευταία με αφορμή την ονομασία της ΠΓΔΜ, ας δούμε τι πραγματικά συμβαίνει με το περίφημο ”ελληνικό λόμπι” στις ΗΠΑ. … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Την άνοιξη του 2006, σε παρουσιάσεις του βιβλίου «Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια», που γίνονται από τους συγγραφείς του και το οποίο επρόκειτο να διδαχτεί στα παιδιά της ΣΤ’ Δημοτικού των ελληνικών σχολείων, σηκώνονται τα πρώτα χέρια από σχολικούς συμβούλους, οι οποίοι, περιέργως πώς, έχουν πληροφορηθεί πράγματα που, μέχρι τότε γνώριζαν μόνο η συγγραφέας Μαρία Ρεπούση και οι συνεργάτες της (Χαράς Ανδρεάδη, Αριστείδης Πουταχίδης και Αρμόδιος Τσιβάς) και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που επιβλέπει τη δουλειά της.
Σε μία από αυτές παρουσιάσεις, ο Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος του 4ου Δημοτικού σχολείου του Κιλκίς παίρνει φεύγοντας ένα δείγμα του βιβλίου. Το ίδιο βράδυ κάθεται σπίτι του και το διαβάζει.
Όπως είπε ο ίδιος σε συνέντευξη στον ΣΚΑΪ:
«Για να χρησιμοποιήσω μια φράση του στρατηγού Μακρυγιάννη «διάβαζα και κάπνιζαν τα μάτια μου». Δεν πίστευα σε αυτά που έβλεπα. Το βιβλίο είχε ολική αποδόμηση της ιστορίας μας».
Ο Νατσιός δημοσιεύει ένα πύρινο άρθρο εναντίων του καινούριου βιβλίου στην τοπική εφημερίδα «Γνώμη του Κιλκίς». Το ίδιο βράδυ, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του αποφασίζει να στείλει το άρθρο του και εκτός Κιλκίς, σε κάποιες ιστοσελίδες ελληνικού ενδιαφέροντος.
Μετά την δημοσιοποίηση του περιεχομένου του βιβλίου, οι αντιδράσεις ισχυρής μερίδας της εκπαιδευτικής και πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά κυρίως του κόσμου, είναι έντονες.
Οι αντιδράσεις την άνοιξη του 2007 έρχονται πια από παντού.
Το υπουργείο ζητά από την Ακαδημία Αθηνών να γνωμοδοτήσει για τυχόν αλλαγές που χρειάζονται να γίνουν στο βιβλίο. Η Ακαδημία καταθέτει ένα πόρισμα στην Υπουργό Μαριέτα Γιαννάκου-Κουτσίκου, στο οποίο μιλά για σοβαρές παραλείψεις, λάθη και απροσεξίες.
Τελικά, αν και γίνονται κάποιες διορθώσεις, το βιβλίο αποσύρεται από την εκπαίδευση στα τέλη του 2007, από τον μετέπειτα Υπουργό Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη, τον οποίο η κυρία Ρεπούση κατηγόρησε για…ανευθυνότητα.
Το 2008 η κυρία Μαρία Ρεπούση (η οποία ειρήσθω εν παρόδω, αποτελεί σημαντικό πολιτικό στέλεχος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α) αποφασίζει να επανεκδώσει (εκδόσεις Βιβλιόραμα) και να βγάλει το «πόνημά της», σε «βελτιωμένη» έκδοση, στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Έτσι στις 10 Απριλίου 2008, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου της.
Στην εκδήλωση αυτή προσκλήθηκαν να μιλήσουν, μεταξύ άλλων κι ο πρόεδρος του Συνασπισμού, Αλέκος Αλαβάνος (ο οποίος τελικά δεν προσήλθε), ενώ τον συντονισμό της παρουσίασης είχε ο δημοσιογράφος Παντελής Καψής.
Ας θυμηθούμε όμως μερικά από τα επίμαχα σημεία του βιβλίου αυτού, για το οποίο ο Γιάννης Καψής (πρώην Υπουργός Εξωτερικών και πατέρας του Παντελή Καψή) είχε δηλώσει:
Το διάβασα. Και τότε εξαγριώθηκα, γιατί δεν ήταν μόνο αντιεπιστημονικό, δεν ήταν μόνο βλακώδες, διότι ήταν πολύ χοντρή η προπαγάνδα, ήταν μια φοβερή διαστροφή.
02/05/2008 | 
Σχολιασμός 
Την άνοιξη του 2006, σε παρουσιάσεις του βιβλίου «Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια», που γίνονται από τους συγγραφείς του και το οποίο επρόκειτο να διδαχτεί στα παιδιά της ΣΤ’ Δημοτικού των ελληνικών σχολείων, σηκώνονται τα πρώτα χέρια από σχολικούς συμβούλους, οι οποίοι, περιέργως πώς, έχουν πληροφορηθεί πράγματα που, μέχρι τότε γνώριζαν μόνο η συγγραφέας Μαρία Ρεπούση και οι συνεργάτες της (Χαράς Ανδρεάδη, Αριστείδης Πουταχίδης και Αρμόδιος Τσιβάς) και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που επιβλέπει τη δουλειά της.
Το 2008 η κυρία Μαρία Ρεπούση (η οποία ειρήσθω εν παρόδω, αποτελεί σημαντικό πολιτικό στέλεχος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α) αποφασίζει να επανεκδώσει (εκδόσεις Βιβλιόραμα) και να βγάλει το «πόνημά της», σε «βελτιωμένη» έκδοση, στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Έτσι στις 10 Απριλίου 2008, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου της.
