Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (Albert Einstein, τονισμός στα Γερμανικά: Άλμπερτ Άινσταϊν), που από πολλούς θεωρείται ως ο μεγαλύτερος φυσικός του 20ου αιώνα, γεννήθηκε στην Ουλμ (Ulm) της Γερμανίας στις 14 Μαρτίου του 1879. Ήταν Γερμανός την καταγωγή και Εβραίος, αλλά δεν ένιωθε ούτε Γερμανός, εξ’ αιτίας του μιλιταριστικού της πνεύματος, αλλά ούτε και φανατικός Εβραίος, εξ’ αιτίας της άρνησης του να πιστέψει την εικόνα του Θεού όπως τον περιέγραφαν τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης. Το 1880 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Μόναχο όπου ο πατέρας του, Χέρμαν Αϊνστάιν και ο θείος του Γιάκομπο Αϊνστάιν άνοιξαν ένα μικρό ηλεκτρομηχανολογικό εργαστήριο. Στο Μόναχο ο Άλμπερτ πέρασε τα παιδικά του χρόνια και εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα σε πολύ αυστηρά σχολεία. Η σχεδόν στρατιωτική πειθαρχία της γερμανικής παιδείας του 19ου αιώνα δεν ταίριαζε φαίνεται στον φιλελεύθερο χαρακτήρα του, γεγονός που καθρεφτίζεται στο ότι δεν έδειξε καμία ιδιαίτερη επίδοση στο Λύκειο. Παράλληλα με τις άλλες σπουδές του και με την αυταρχική επιμονή της μητέρας του, ο Αϊνστάιν σπούδασε μουσική και παρ’ ότι έπαιζε μόνο για ξεκούραση έγινε ένας ολοκληρωμένος βιολιστής.

Από μικρός ο Αϊνστάιν ήταν περίεργο παιδί. Απαντούσε πάντα με καθυστέρηση, γεγονός που ανησύχησε τους γονείς του μήπως είχε διανοητικό πρόβλημα. Σε ηλικία 10 ετών αποφάσισε ότι το σχολείο δεν του πρόσφερε τίποτε και μπήκε σε ένα πρόγραμμα αυτοεπιμόρφωσης στο σπίτι, όπου διάβασε όσο περισσότερα μπορούσε για τις επιστήμες και τη φιλοσοφία.
Στα παιδικά του χρόνια δύο άνθρωποι επέδρασαν σημαντικά στη διαμόρφωση της σκέψης του Άλμπερτ. Ο θείος του Γιάκομπ που τον ενέπνευσε αποκαλύπτοντάς του όλη τη γοητεία των Μαθηματικών και ο θείος του Σέζαρ Κωχ που του εμφύτευσε μια, αδηφάγα μπορεί να πει κανείς, περιέργεια για την επιστήμη. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Εκτός από τον θλιβερό όσο και μελαγχολικό κύκλο των χαμένων ευκαιριών στην εθνική υπόθεση της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, πρέπει να προσμετρήσουμε ακόμα σειρά αχαρακτήριστων παρεμβάσεων εναντίον όσων είχαν την τόλμη, το σθένος και τις γνώσεις να αντιπαρατεθούν συστηματικά και τεκμηριωμένα στην επιχειρηματολογία της πολιτοκοδιπλωματικής ελίτ της FYROM.

-Ύποπτες αναβολές και σκόπιμες χρονικές μεταθέσεις στη διεκπεραίωση απαραίτητων διπλωματικών κινήσεων που θα έδιναν πολιτικό βάρος και αέρα δικαίωσης των ελληνικών θέσεων.

-Υπονομεύσεις όλων όσοι σε πολιτικό κοινοβουλευτικό και διπλωματικό επίπεδο ήθελαν, αλλά και μπορούσαν να τραβήξουν την υπόθεση μπροστά, είναι μερικές μόνο όψεις αυτής της πληγωμένης εθνικής υπόθεσης. Πληγωμένης βεβαίως, αν αναλογιστεί κανείς τον πλούτο των επιχειρημάτων που βασίζονται σε ιστορικά προηγούμενα και διεθνή ντοκουμέντα.

Χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του πρέσβη Μανώλη Γούναρη, στον οποίο η πολιτική και διπλωματική ηγεσία του ΥΠΕΞ δεν επέτρεψε να αναγνώσει μια πολυσήμαντη ομιλία σε διεθνή διάσκεψη του ΟΗΕ για τα τοπωνύμια. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Δύο μικρά ελληνόπουλα, με καταγωγή από τα Δωδεκάνησα, που ζουν στο Michigan City της Ινδιάνα των Ηνωμένων Πολιτειών, κατάφεραν να ευαισθητοποιήσουν την κοινωνία της πόλης τους και να μαζέψουν χρήματα για να βοηθήσουν, με τις δικές τους δυνάμεις, τις πληγείσες από τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού περιοχές στην Πελοπόννησο.

Οι δύο αδελφούλες, Δέσποινα και Ευαγγελία, εννέα και έξη ετών αντίστοιχα, κατά τις διακοπές τους στη Ρόδο το περασμένο καλοκαίρι του 2007, παρακολούθησαν με θλίψη την εθνική καταστροφή και αποφάσισαν, επιστρέφοντας στην Αμερική, να …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Η επιχειρούμενη ερμηνεία και εξήγηση των ονείρων, κινούμενη ανάμεσα στην θρησκεία και την μαγεία, την αστρολογία, την φιλοσοφία και την δεισιδαιμονία, την φυσική και την τεχνική μαντεία, η ονειροερμηνευτική ή η ονειροκριτική κατά την Ύστερη Αρχαιότητα παραμένει μια ευκρινώς καθορισμένη μαντική πρακτική. Αν και το κύρος της αμφισβητείται, η διάδοσή της είναι μεγάλη, και τείνει να παρακάμπτει τις φιλοσοφικές συζητήσεις για την αιτία και την προέλευση των ονείρων, να τηρεί τις αποστάσεις από ανταγωνιστικές μεθόδους μαντείας, και να επικεντρώνεται στις πρακτικές και τεχνικές πλευρές της προ-γνώσεως του μέλλοντος μέσω των ονείρων. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό, δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η Αγγλική. Κατ’ ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική.

Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση του προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνον τον καιρό, κατείχε την θέση του διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού δημοσίου χρέους.

Την επομένη είχαν πρωτοσέλιδο τον λόγο του οι «New York Times» και η «Washington Post», περνώντας σε όλο τον κόσμο το μήνυμα, ότι η ελληνική γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να λειτουργήσει σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Μάλιστα, τόση ήταν η εντύπωση, που προκάλεσε η πρώτη αυτή ομιλία στα Αγγλικά, ώστε ο τότε πρόεδρος της Διεθνούς Τράπεζας, Γιουτζίν Μπλακ, τον παρακάλεσε και σε επόμενη ετήσια συνεδρίαση του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας να μιλήσει πάλι Αγγλικά, αλλά με ελληνικές λέξεις, κάτι, που επανέλαβε το 1959. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »