Τα αρχαία ελληνικά φαίνεται ότι αποτελούν τη «διεθνή γλώσσα» των αγανακτισμένων. Όταν όλες οι άλλες μορφές επικοινωνίας αποτυγχάνουν, οι αδικούντες στρέφονται στον αρχαίο ελληνικό λόγο, της χώρας που γέννησε τη δημοκρατία και τη λογική σκέψη. Τον ορθολογισμό και τη λογική επικαλέστηκαν Γάλλοι φοιτητές που αποφάσισαν να στείλουν στον υπουργό Παιδείας της χώρας τους κ. Ξαβιέ Νταρκός επιστολή γραμμένη στα αρχαία ελληνικά αντί των γαλλικών με την υποσημείωση, «Αφού δεν καταλαβαίνετε γαλλικά, σας γράφουμε στα ελληνικά!».
Πρόκειται βέβαια για ένα χαριτολόγημα των αρχαιοελληνιστών στο γαλλικό πανεπιστήμιο Παρίσι 5, οι οποίοι διάλεξαν τον τρόπο αυτόν για να τραβήξουν την προσοχή της γαλλικής κυβέρνησης. Όπως τονίζουν στην επιστολή, με το πνεύμα του κειμένου τους «δεν θα μπορούσαν παρά να συμφωνήσουν ο Πλάτων και ο Δημοσθένης».
Oι φοιτητές αλλά και οι καθηγητές πολλών πανεπιστημίων, αντέδρασαν σε νόμο που έδωσε υπερεξουσίες στους πρυτάνεις των ΑΕΙ, οι οποίοι λειτουργούν πλέον ως «μάνατζερ» με εξουσίες πρόσληψης προσωπικού, ρύθμισης του εργασιακού καθεστώτος και των μισθών τους, ένταξης εργαζομένων σε καθεστώς ιδιωτικού δικαίου αν το θέλουν κ.ά. Παράλληλα με τον ίδιο νόμο, ουσιαστικά αυξήθηκε μαζί με την πρακτική άσκηση τα έτη σπουδών των φοιτητών στα παιδαγωγικά τμήματα, οι οποίοι θα πρέπει να περιμένουν πέντε έτη προτού πάρουν την άδεια εξάσκησης του επαγγέλματός τους.
Στο πνεύμα αυτό, οι φοιτητές του πανεπιστημίου Παρίσι 5 έστειλαν στον υπουργό Παιδείας επιστολή στα αρχαία ελληνικά, στην οποία αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Αγανακτούμε γιατί εμείς μιλάμε κι εσύ δεν ακούς».
Το φαινόμενο της οφθαλμαπάτης συνίσταται στο ότι εσφαλμένα αντιλαμβανόμαστε κάτι διαφορετικό, απ’ αυτό που βλέπουν τα μάτια μας, ή δυσκολευόμαστε να έχουμε μια σαφή σντίληψη αυτού που βλέπουμε. Πρόκειται δηλαδή για μια ψευδαίσθηση, ή παιχνίδια του εγκεφάλου.
Στο διαδίκτυο υπάρχει σήμερα πληθώρα τέτοιων παραδειγμάτων οφθαλμαπάτης, που έχουν βαλθεί να…μας τρελάνουν.
Ένα μικρό δείγμα απ’ αυτές, τις πιο εντυπωσιακές, έχει συγκεντρωθεί κι εδώ.
Καθίστε λοιπόν, πάρτε τα…χάπια σας και πάρτε μια γεύση…
Όσο κι αν σας φαίνεται αδύνατον κι απίστευτο, τα τετράγωνα Α και Β έχουν ακριβώς το ίδιο…χρώμα!
«Το αμάρτημα της μητρός μου», του Γεώργιου Βιζυηνού, είναι ένα εξαιρετικό ηθογραφικό και ψυχογραφικό έργο, από τα πιο αξιόλογα κείμενα της λογοτεχνίας μας, με έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο.
Κεντρικό πρόσωπο είναι η μητέρα του συγγραφέα-αφηγητή, ενώ ο ίδιος είναι συμπρωταγωνιστής. Το έργο αναφέρεται στις απελπισμένες αλλά μάταιες προσπάθειες της χήρας μητέρας του συγγραφέα να σώσει την άρρωστη κόρη της, η οποία τελικά πέθανε, και στην υιοθεσία διαδοχικά δύο άλλων κοριτσιών. Κατά βάθος όλες αυτές οι προσπάθειες απέρρεαν από τις ενοχές που τη βασάνιζαν, επειδή η ίδια είχε καταπλακώσει άθελά της στον ύπνο της ένα από τα παιδιά της (το μοναδικό τότε κοριτσάκι της, που ήταν βρέφος) και είχαν ως στόχο την εξιλέωσή της και την αναπλήρωση του τραγικού κενού.
Αρχικά ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τα κύρια πρόσωπα του έργου, την Αννιώ, τη μοναδική αδερφή του, η οποία είναι άρρωστη, και τη χήρα μητέρα τους, η οποία είναι προσηλωμένη σ αυτήν και παραμελεί τα τρία αγόρια της. Η αρρώστια της Αννιώς επιδεινώνεται και η μητέρα μετέρχεται μάταια κάθε τρόπο και μέσο για τη θεραπεία της κόρης της: φάρμακα, βότανα, φυλακτά, ξόρκια, ευχολόγια. Δυστυχώς η Αννιώ πεθαίνει και η μητέρα υιοθετεί μια ψυχοκόρη, που τη μεγαλώνει με υπερβολική στοργή και την παντρεύει, για να υιοθετήσει στη συνέχεια ένα άλλο κοριτσάκι, πολύ μικρό κάτι που προξενεί την έντονη αντίδραση των δύο αγοριών (ο αφηγητής έχει φύγει στην ξενιτιά).
Ο Γιωργής (ο αφηγητής) επιστρέφει από τα ξένα και αντιδρά και αυτός για την νέα υιοθεσία του κοριτσιού, όμως η μητέρα αποφασίζει να του αποκαλύψει κρυφά το τρομερό μυστικό της: η εμμονή της για υιοθεσία κοριτσιών οφείλεται σε ένα τραγικό γεγονός, για το οποίο νιώθει τύψεις εδώ και χρόνια….
Οι σπουδαστές του πρώτου έτους στη σχολή Ιατρικής, κάνουν για πρώτη φορά μάθημα ανατομίας, με ένα πραγματικό νεκρό ανθρώπινο σώμα.
Μαζεύτηκαν όλοι γύρω από το τραπέζι των χειρουργικών επεμβάσεων με το νεκρό σώμα καλυμμένο με ένα άσπρο σεντόνι. Ο καθηγητής άρχισε το μάθημα με τα εξής λόγια:
– Στην ιατρική, είναι απαραίτητο να έχετε 2 σημαντικές ικανότητες ως γιατρός. Η πρώτη είναι να μην σας αποστρέφει τίποτα που περιλαμβάνει το ανθρώπινο σώμα. Παραδείγματος χάριν,… λέει ο καθηγητής κι αφού τράβηξε πίσω το σεντόνι, έβαλε το δάχτυλό του στον κώλο του πτώματος, το τράβηξε και το μετά το έβαλε στο στόμα του.
– Τώρα κάντε το ίδιο πράγμα, είπε στους σπουδαστές του.
Οι σπουδαστές εδώ τα έπαιξαν, δίστασαν για αρκετά λεπτά, αλλά τελικά ξεκίνησαν ένας ένας με τη σειρά να βάζουν το δάχτυλο στον κώλο του νεκρού σώματος να το τραβούν, και μετά να το βάζουν στο στόμα τους.
Όταν τελείωσαν όλοι, ο καθηγητής τους κοίταξε προσεκτικά και είπε:
– Η δεύτερη πλέον σημαντική ικανότητα, είναι η παρατήρηση. Έβαλα στον νεκρό το μεσαίο μου δάχτυλο, και στο στόμα μου το δείκτη μου. Λοιπόν,άλλη φορά να δίνετε προσοχή…
Η αχρωματοψία (ή δαλτονισμός) είναι πάθηση των ματιών (συνήθως κληρονομική), κατά την οποία τα άτομα που πάσχουν απ’ αυτή, αδυνατούν να διακρίνουν μερικά χρώματα (συνήθως το κόκκινο, το πράσινο, το μπλε και το κίτρινο) και οφείλεται σε κακή αντίδραση κάποιων συγκεκριμένων κυττάρων του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Η αχρωματοψία προσβάλλει συνήθως τους άντρες και η συνηθέστερη αδυναμία συναντάται στα χρώματα κόκκινο και πράσινο. Όταν η αχρωματοψία περιορίζεται στα προαναφερθέντα χρώματα, τότε έχουμε δυσχρωματοψία, ενώ στην σπάνια περίπτωση αδυναμίας διάκρισης οποιουδήποτε χρώματος, έχουμε πλήρη αχρωματοψία και τα άτομα που πάσχουν απ’ αυτή, βλέπουν τα πάντα σε αποχρώσεις του γκρίζου. Τα άτομα που πάσχουν από πλήρη αχρωματοψία, συνήθως έχουν κι άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα. Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι μέχρι σήμερα τουλάχιστον, δεν υπάρχει θεραπεία για την αχρωματοψία. Εν τούτοις, στην περίπτωση των παιδιών, η έγκαιρη διάγνωσή της, είναι πολύ χρήσιμη, ως προς την αντιμετώπιση των όποιων μαθησιακών δυσκολιών που θα προκύψουν.
Ακολουθούν μερικά τεστ αχρωματοψίας. Αν αδυνατείτε να διακρίνετε, κάποια ή κάποιες από τις εικόνες, ίσως θα ήταν χρήσιμο να επισκεφτείτε τον οφθαλμίατρό σας. Οι σωστές απαντήσεις βρίσκονται στο μαυρισμένο κείμενο (μετακινήστε πάνω του, τον δείκτη του ποντικιού σας για να το αποκαλύψετε) … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »