Γιατροί, καθώς εξέταζαν μια γυναίκα που παραπονιόταν για στομαχικό πόνο, έμειναν με το στόμα ανοιχτό όταν αντίκρισαν στα σπλάχνα της το αγέννητο μωρό που κυοφορεί για περισσότερο από μισό αιώνα!
Η Huang Yijun (στην φωτογραφία) από τη περιοχή Huangjiaotan της Νότιας Κίνας γνώριζε τι συμβαίνει. Το 1948 ο γυναικολόγος της ανακοίνωσε ότι δυστυχώς το έμβρυο που επρόκειτο να γεννήσει, πέθανε στη μήτρα. Της ζήτησε ένα ποσό, που δεν μπορούσε να διαθέσει η οικογένεια της, για να αφαιρέσει τα υπολείμματα. Δεν έκανε καμία επέμβαση και συνέχισε να ζει στους φυσιολογικούς ρυθμούς της καθημερινότητας.
Ο Dr Liu Anbin σοκαρισμένος από το γεγονός δήλωσε: «Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου όταν ήταν ξεκάθαρο ότι στην κοιλιά της ασθενούς υπήρχε μια πέτρινη μάζα που στο παρελθόν υπήρξε ζωντανός οργανισμός!».
Ο διευθυντής μαιευτικής στο Qingshen όπου παραμένει η Yigun, είπε: «Συνήθως ένα νεκρό έμβρυο προκαλεί μια σειρά από ανεπανόρθωτες ζημιές. Κι όμως είναι υγιέστατη…».
«Πρόκειται για ένα σπάνιο φαινόμενο, που εμφανίζεται όταν υπάρχει αποτυχημένη κύηση και το πεθαμένο πλέον παιδί παραμένει εγκλωβισμένο στο σώμα της μητέρας. Ονομάζεται παιδί-πέτρα ή καλύτερα λιθο-παιδί (στη φωτογραφία)», πρόσθεσε στην έρευνα αυτή η Dr Natalie Burger, ενδοκρινολόγος και ειδική σε ζητήματα γονιμότητας στο Κέντρο γονιμοποίησης του Τέξας. «Συνήθως αυτό εκδηλώνεται στις σάλπιγγες αλλά και σε ένα μικρό ποσοστό στην κοιλιακή χώρα, στο έντερο ή στις ωοθήκες. Ακόμα πιο σπάνια είναι πιθανό και στην αορτή. Ωστόσο εγκυμονεί μεγάλου κινδύνους η εμφάνιση του κυρίως για την επιβίωση της ίδιας της γυναίκας. Η συντριπτική πλειοψηφία δεν παραμένει σε αυτή την ιδιόμορφη κατάσταση τόσα πολλά χρόνια. Το έμβρυο που πεθαίνει πριν καν αναπτυχθεί απορροφάται από το σώμα που το φιλοξενεί. Δεν το αναγνωρίζει ως ξένο αντικείμενο. Οστεοποιείται. Παίρνει τη μορφή πέτρας και παραμένει σε σημεία όπου έχει το ρόλο φύλακα από διάφορες μολύνσεις».
Σύμφωνα με έγγραφο που δημοσιεύτηκε το 1996 στην εφημερίδα «Royal Society of Medicine» μόλις 290 υποθέσεις έχουν καταγραφεί στα ιατρικά αρχεία. Η πρώτη εμφανίστηκε όταν μια Γαλλίδα, 68 ετών, αφού είχε πεθάνει, κατά τη διάρκεια της αυτοψίας ήρθε στην επιφάνεια αυτή η παράξενη πληροφορία. Φιλοξενούσε στα σπλάχνα της για 28 ολόκληρα χρόνια ένα νεκρό παιδί.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Μα πως δεν το καταλαβαίνουν; «Ίσως να σημειωθούν συμπτώματα πρόωρης εγκυμοσύνης αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα εξαφανίζονται. Οι γυναίκες υποθέτουν ότι πρόκειται για μια αποτυχημένη εγκυμοσύνη και απλά το ξεπερνούν», συμπλήρωσε η Dr Berger.
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή (δηλαδή μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων) η ίδια ιστορία. Η αγροτιά θυμάται πως έχει ανεπίλυτα αιτήματα και προβλήματα και αποφασίζει να τα διεκδικήσει, με έναν τρόπο που οι ίδιοι οι αγρότες θεωρούν ενδεδειγμένο: Το αποκλεισμό των οδικών αρτηριών.
Πολλοί αποκαλούν αυτή την τακτική «δίκαιο αγώνα». Δίκαιος μπορεί να είναι, αλλά δεν θα μπορούσε να τον πει κανείς και αγώνα.
Μέχρι τώρα γνωρίζαμε πως η ορθόδοξη και νόμιμη πρακτική διεκδίκησης αιτημάτων (δίκαια ή άδικα, δεν θα το εξετάσουμε εδώ), είναι η απεργία. Δηλαδή η αποχή από την εργασία και επομένως η αποχή από την παραγωγή. Μπορεί να μας πει κάποιος, τί είδους απεργία κάνουν οι αγρότες και από ποιου είδους παραγωγή απέχουν;
Θα το πω ευθέως: Όλοι αυτοί που εντελώς καταχρηστικά καταλαμβάνουν τις δημόσιες οδικές αρτηρίες και παράνομα εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση και μετάβαση στη χώρα, συμπεριφέρονται ως δειλοί και κοινά θρασίμια, που εκ του ασφαλούς το παίζουν Μαρίνοι Αντίπες. Αν δεν συμπεριφέρονταν ως τέτοιοι, θα είχαν τ’ αχαμνά να πάρουν τα τρακτέρ τους και να πάνε ν’ αποκλείσουν τη βουλή των 300 ηθοποιών που υποδύονται τους πολιτικούς και τους οποίους οι ίδιοι ανεβάζουν στην εξουσία κάθε φορά, ή ακόμη και τα (πολυτελή) σπίτια τους.
Αντιθέτως, τί κάνουν όλοι δαύτοι, που αρκετοί απ’ αυτούς έχουν ως βασικό εισόδημα τις κρατικές επιδοτήσεις (μένει ασχολίαστο το ότι πολλοί απ’ αυτούς δεν πατάνε καν στο χωράφι τους); Χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης τον κάθε άσχετο, με τα αιτήματά τους, συμπολίτη τους, για να προκαλέσουν την ένταση. Χτυπάνε δηλαδή το σαμάρι για να πονέσει το γαϊδούρι.
Είναι ή δεν είναι κατάντημα να θες π.χ. να μεταφέρεις κάποιον άρρωστο και να βασίζεσαι στην «ευσπλαχνία» του κάθε «κοτσάμπαση» και μη, που εντελώς αυθαίρετα και παράνομα έχει καταλάβει και δεσμεύει ένα δημόσιο αγαθό; Αλλά και επείγουσα ανάγκη μετάβασης να μην υπάρχει, ποιος είσαι ρε καθίκι, κι από που κι ως που, θα μου καθορίσεις αν «περνάω ή δεν περνάω»; Στο σπίτι σου μπαίνω;
Που στο καλό πάει εκείνο το περίφημο «τα δικαιώματα του ενός σταματούν, εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου»;
«Τουρκόφωνες εφημερίδες της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης αλλά και τουρκικές ιστοσελίδες εμφανίζουν τη δασκάλα να έχει ζητήσει από τους μαθητές της να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ και την κατηγορούν για ιεροσυλία και προσβολή των θρησκευτικών πεποιθήσεων των μαθητών της. […]
Στις αρχές Δεκεμβρίου 2009, η Χαρά Νικοπούλου δίδασκε στην Α΄ τάξη του δημοτικού το γράμμα «θήτα». Βάσει του προγράμματος διδασκαλίας ζήτησε από τους μαθητές να της πουν κάποιες λέξεις που αρχίζουν από το συγκεκριμένο γράμμα του αλφαβήτου.
Οι μαθητές της είπαν τις λέξεις: θάλασσα, θρανίο, θησαυρός και Θεός. Στηριζόμενη λοιπόν στις λέξεις που ήξεραν ήδη τα παιδιά, τους ανέθεσε τη συνηθισμένη εργασία της αντιγραφής λέξεων και όχι απεικονίσεις των λέξεων αυτών, όπως ισχυρίζονται οι κατήγοροί της.
Στα τετράδια των μαθητών την επόμενη ημέρα ήταν αποτυπωμένες οι λέξεις αυτές ως ορθογραφία και ο χαρακτηρισμός «μπράβο» σε όλα τα παιδιά, χωρίς παρατήρηση για καμία λέξη.
Τόσο η ίδια η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου όσο και το περιβάλλον της γνωρίζουν ότι οι απειλές και οι εκφοβισμοί σε βάρος της από μερίδα μουσουλμάνων που εμφανίζεται πιστή στο τουρκικό προξενείο έχουν ως στόχο να εκδιώξουν τη δασκάλα και τον σύζυγό της από το χωριό του Έβρου, επειδή κατά τα λεγόμενα των ίδιων, «φρενάρει» την αλλοτρίωση της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Πομάκων κατοίκων της περιοχής.
Την ίδια ώρα η πλειονότητα των Ελλήνων μουσουλμάνων κατοίκων της περιοχής σπεύδει να υποστηρίξει την «ηρωική δασκάλα», όπως οι ίδιοι την αποκαλούν, αποτελώντας στόχο πολλές φορές για τους σκληροπυρηνικούς ομοθρήσκους τους […]».
Είναι ηλίου φαεινότερον, πως οι εγκάθετοι της Τουρκίας, δεν προσπαθούν να ενεργοποιήσουν το θρησκευτικό συναίσθημα μόνο των μουσουλμάνων της Θράκης, αλλά στοχεύουν και στην «κατανόηση» και «συμπαράσταση» των φανατικών ισλαμιστών που βρίσκονται στην Ελλάδα με την ιδιότητα του μετανάστη, και όχι μόνο αυτών.
Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες από τα επεισόδια που προκλήθηκαν εξ αιτίας του περίφημου «σκισμένου Κορανίου», όπου οι θρησκόληπτοι μουσουλμάνοι, έδωσαν «εξετάσεις» και τις πέρασαν με «λίαν καλώς», αφού τα έκαναν «γυαλιά καρφιά» μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας. Η «συνταγή» άλλωστε έχει αποδειχθεί αρκετά επιτυχημένη αν λάβουμε υπόψιν -κυρίως αυτό- το τι έγινε πριν λίγα χρόνια με τα περιβόητα «σκίτσα του Μωάμεθ».
Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου του μειονοτικού δημοτικού σχολείου Μεγάλου Δερείου στον Έβρο κατέθεσε αγωγές κατά τριών μειονοτικών εφημερίδων με υψηλά χρηματικά ποσά ως αποζημίωσης και συγκεκριμένα κατά των εφημερίδων της Κομοτηνής «Γκιουντέμ»,»Μπορλίκ» «Μιλλέτ» Ξάνθης με την κατηγορία της διασποράς ψευδών ειδήσεων και της προσωπικής εκστρατείας συκοφάντησής της και αξιώνει αποζημίωση 3 εκατομμύριων ευρώ. Η Νικοπούλου χαρακτηρίζει αβάσιμο παντελώς ψευδή τον ισχυρισμό των τριών εφημερίδων ότι ζήτησε από τους μαθητές να «ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ» και το αποδίδει στην εκστρατεία κατασυκοφάντησής της με πολλά ευρηματικά τρυκ που είχαν πληθύνει τον τελευταίο καιρό ενώ την είχαν στοχοποιήσει από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι της στο Δέρειο.
Η πρώτη από τις αγωγές που υπέβαλε η κ. Νικοπούλου θα συζητηθεί στην Ξάνθη. Η αγωγή για την εφημερίδα «Μιλλέτ» θα εκδικαστεί στις 15 Απριλίου ημέρα Πέμπτη. Ενώ η υπόθεση με την εφημερίδα Γκιουντέμ και Μπιρλίκ θα συζητηθεί την Τετάρτη 21 Απριλίου στην Κομοτηνή.
Χαρακτηριστικό του κλίματος που δημιουργείται στο Μεγάλο Δέρειο για τη Χαρά Νικοπούλου είναι το άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία «Γκιουντέμ» (1/1/2010, αριθμός φύλλου 666, σελ 3). Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα: «Η Χαρά Νικοπούλου είναι η πιο διάσημη δασκάλα των τουρκικών μειονοτικών σχολείων της Δυτικής Θράκης. Η φήμη της δεν πηγάζει από τις καλές της πράξεις αλλά από τα κόλπα που έκανε. Το άτομο για το οποίο μιλάμε είναι δασκάλα στο τουρκικό δημοτικό του Μεγάλου Δέρειου, περιοχής Έβρου. Και είναι η κόρη του προέδρου του Αρείου Πάγου. Τι κρίμα που αυτή η δασκάλα που έχει μαλώσει με τους χωρικούς, τους δασκάλους, με τη μειονότητα και είναι στα δικαστήρια με κηδεμόνες μαθητών, παρά την επιμονή όλων των χωρικών, συνεχίζει τη δουλειά της σε αυτό το Δημοτικό. (…) Η εργασία που έδωσε η δασκάλα Χαρά ήταν “Ζωγραφίστε τον Αλλάχ”. Μάλιστα, έτσι ακριβώς. Άντε τώρα, ελάτε στη θέση τους και ζωγραφίστε την εικόνα του Αλλάχ.
Αυτή η εργασία της δασκάλας Χαράς δεν σε κάνει να πεις “Αλλάχ, Αλλάχ, μακάρι να βγει σε καλό”. Η επί χρόνια υπηρετούσα -έστω και με διαμάχες- σε μειονοτικό δημοτικό χριστιανή Ελληνίδα δασκάλα δεν ξέρει ότι στο Ισλάμ αλλά και σε άλλες θρησκείες δεν υπάρχει εικόνα του Αλλάχ; Δεν καταλαβαίνει πως παίζοντας με τον μικρό κόσμο των παιδιών οι σοβαρές έννοιες μπορεί να προκαλέσουν ταραχές και διαμάχες; Ο στόχος της είναι να παίζει με τα ιερά και όσια των παιδιών που έχουν διαφορετική θρησκεία από αυτήν; Αν είναι έτσι, η δασκάλα Χαρά κάνει μεγάλο λάθος και πρέπει αμέσως να μετανιώσει».
Η δε χρονική στιγμή που επιλέχθηκε να δημοσιευτεί, δηλαδή στα έντυπα της 29ης Δεκεμβρίου και της Πρωτοχρονιάς, χωρίς να υπάρχουν εργασίες της Χαράς προς στους μαθητές με σχετικό περιεχόμενο δημιουργεί ερωτήματα. Η μόνη σχετική εργασία που δόθηκε από τη Χαρά στους μαθητές ήταν εκείνη της 7ης Δεκεμβρίου, όπου ζήτησε μόνο την αντιγραφή των λέξεων θάλασσα, θρανίο, θησαυρός και Θεός. Όχι η απεικόνιση οποιασδήποτε λέξης εκ των προαναφερθέντων. Μάλιστα οι εμπλεκόμενοι δημοσιογράφοι που ρωτήθηκαν σχετικά, τα «μασάν», λέγοντας ότι άκουσαν πληροφορίες από κατοίκους ή τις διάβασαν σε μπλογκς.
Θα δούμε τώρα πως θα τεκμηριώσουν τις απαντήσεις τους και πως θα αντιμετωπίσουν τις αγωγές αφού όλα αυτά τα χρόνια ήταν στο απυρόβλητο.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2 (15-12-2010): 60.000 Ευρώ θα πληρώσει η Μιλλέτ στη Χαρά Νικοπούλου
Όπως δημοσιεύει ή ίδια η μειονοτική εφημερίδα, το Πολυμελές πλημμελειοδικείο Ξάνθης μετά από διαβούλευση, έφτασε σε απόφαση σχετικά με την αγωγή εκατομμυρίων που είχε υποβάλλει η Χαρά Νικοπούλου ενάντια στην εφημερίδα Μιλλέτ. Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου η εφημερίδα Μιλλέτ καταδικάστηκε να πληρώσει 60 χιλιάδες ευρώ. Υποβλήθηκε έφεση για την απόφαση. Η Νικοπούλου είχε υποβάλλει μήνυση ισχυριζόμενη πως η είδηση που δημοσιεύτηκε στον μειονοτικό τύπο πως είχε ζητήσει από τους μαθητές της «να ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ», ήταν αβάσιμη.
Η μήνυση που υπέβαλε η Χαρά Νικοπούλου στην εφημερίδα Μιλλέτ, όταν υπηρετούσε ως δασκάλα στο μειονοτικό δημοτικό του Μεγάλου Δερείου συζητήθηκε στο Πολυμελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης στις 6 Μαΐου 2010. Με βάση την απόφαση που επιδόθηκε, η Μιλλέτ στην αγωγή εκατομμυρίων της Νικοπούλου καταδικάστηκε να πληρώσει 60.000 ευρώ. Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου η περίληψη της απόφασης πρέπει μέσα σε 15 μέρες να δημοσιευτεί στην εφημερίδα Μιλλέτ. Σε περίπτωση που δεν δημοσιευτεί τιμωρείται με 6.000 ευρώ πρόστιμο. Κρίνει ως άμεσα εκτελεστή την πληρωμή 30.000 ευρώ από την αποζημίωση, και σε περίπτωση που δεν πληρωθεί το ποσό τιμωρείται ο Τζενγκίζ Ομέρ με 10 μήνες φυλάκιση, ενώ αποφασίστηκε τα δικαστικά έξοδα 4.000 ευρώ να πληρωθούνε από την εφημερίδα Μιλλέτ.
Συζητήθηκε στην Ξάνθη η πρώτη από τις αγωγές εκατομμυρίων που υπέβαλε η Χαρά Νικοπούλου στις εφημερίδες Γκιουντέμ, Μιλλέτ και Μπιρλίκ, όταν υπηρετούσε ως δασκάλα στο μεινοτικό δημοτικό του Μεγάλου Δερείου.
Η μήνυση που υπέβαλε η Χαρά Νικοπούλου στην εφημερίδα Μιλλέτ, συζητήθηκε στο Πολυμελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης στις 6 Μαΐου 2010. Στην διαδικασία δικηγόροι της Μιλλέτ ήταν ο Ιχσάν Αχμέτ Καγιά και ο Ραίφ Ουστά και της Χαράς Νικοπούλου ο αδερφός της.
Προκάλεσε εντύπωση ότι ομάδα περίπου 20 ατόμων αποτελούμενη από μέλη του Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου και φίλους της Χαράς Νικοπούλου, ήρθαν στο δικαστήριο, μετά την εκδίκαση της υπόθεσης άνοιξαν μπροστά στο δικαστήριο το λάβαρο του συλλόγου, την ελληνική σημαία, φώναξαν συνθήματα, έψαλλαν τον εθνικό ύμνο, κορόιδεψαν τους μειονοτικούς δημοσιογράφους, ενώ είχε έρθει για να παρακολουθήσει την δίκη και ο πρόεδρος του «Συλλόγου Πομάκων Ξάνθης», Ταχίρ Κόντε.
Η αγωγή που υπέβαλε η Ελληνίδα δασκάλα Χαρά Νικοπούλου που υπηρετούσε μέχρι το τέλος της εκπαιδευτικής χρονιάς στο μειονοτικό δημοτικό του Μεγάλου Δερείου, στην εφημερίδα Γκιουντέμ, εκδικάστηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κομοτηνής στις 22 Σεπτεμβρίου 2010, και τώρα αναμένεται να ανακοινωθεί η απόφαση.
Ο Ιλχάν Ταχσίν, ιδιοκτήτης της άλλης μειονοτικής εφημερίδας Μπιρλίκ, διέψευσε την είδηση που δημοσίευσε στην εφημερίδα του και ζήτησε συγγνώμη από την Χαρά Νικοπούλου. Η κίνηση αυτή του Ταχσίν προκάλεσε έκπληξη και ερωτηματικά στην μειονότητα.
22/01/2010 | 
Σχολιασμός 
Γιατροί, καθώς εξέταζαν μια γυναίκα που παραπονιόταν για στομαχικό πόνο, έμειναν με το στόμα ανοιχτό όταν αντίκρισαν στα σπλάχνα της το αγέννητο μωρό που κυοφορεί για περισσότερο από μισό αιώνα!
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή (δηλαδή μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων) η ίδια ιστορία. Η αγροτιά θυμάται πως έχει ανεπίλυτα αιτήματα και προβλήματα και αποφασίζει να τα διεκδικήσει, με έναν τρόπο που οι ίδιοι οι αγρότες θεωρούν ενδεδειγμένο: Το αποκλεισμό των οδικών αρτηριών.
Άνευ σχολίων…
Πριν λίγες ημέρες, δημοσιεύθηκε στο «Έθνος», ένα άρθρο με τίτλο 
