Στο ακόλουθο βίντεο, εμφανίζεται ο πρώην Σοβιετικός πράκτορας τής KGP, Γιούρι Μπέζμενοφ (γνωστός κι ως «Τόμας Σούμαν»), εκπαιδευμένος στον ανορθόδοξο ψυχολογικό πόλεμο.

Ο Μπέζμενοφ, απέδρασε στη Δύση το 1970. Η συνέντευξη, δώθηκε το 1985 κι ο Μπέζμενοφ, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο επιβάλλεται η προπαγάνδα και δη η κομμουνιστική, μέσω τής πλύσης εγκεφάλου.

Αφού ακούσετε τα όσα λέει, μήπως διακρίνετε κάποιες ομοιότητες με την σημερινή πραγματικότητα; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

«Κανένας δεν είδε ποτέ τον Θεό…».
(Κατά Ιωάννην, 1: 18)

Αν λάβουμε υπ’ όψιν το δεδομένο ότι η Αγία Γραφή αποτελείται από «θεόπνευστα» κείμενα (δηλαδή εμπνευσμένα από τον ίδιο τον Θεό), άρα δεν επιδέχονται καμμία αμφισβήτηση (εννοείται, από τούς χριστιανούς και δη τούς ορθόδοξους), τότε κανείς δεν έχει λόγο να μην πιστέψει τα λεγόμενα τού Ιωάννη. Αν και για να είμαστε πιο ακριβείς, ο Ιωάννης συνεχίζει λέγοντας πως «ο Μονογενής Υιός, που είναι στην αγκαλιά τού Πατέρα, εκείνος τον φανέρωσε». Εν πάση περιπτώσει όμως, ο Ιωάννης δηλώνει ξεκάθαρα πως ποτέ κανείς, πριν και μέχρι τότε, δεν είχε δει τον Θεό.

Κι όμως… Κάπου υπάρχει ένα πρόβλημα…
Ο Ιωάννης (ο αγαπημένος μαθητής τού Ιησού), είτε δεν είχε διαβάσει τα «ιερά» κείμενα τών προγόνων του, είτε είχε έλλειμμα «θεοπνευστίας». Το πιο πιθανόν βέβαια, είναι να συνέβησαν και τα δύο.

Για να δούμε λοιπόν, τι έγραψαν, αιώνες πριν, οι «άγιοι πατέρες» στην «θεόπνευστη» Βίβλο για το θέμα αυτό:
«Και ο Κύριος μιλούσε στον Μωυσή, πρόσωπο με πρόσωπο, καθώς ο άνθρωπος μιλάει στον φίλο του».
(Έξοδος, 33: 11)

Τα σχόλια αφήνονται στους…απολογητές…

Ο Χάτσικο (Hachikō), ήταν ένας λευκός σκύλος της ιαπωνικής φυλής «Ακίτα» και έγινε διάσημος για την αξιοθαύμαστη αφοσίωσή του στον κύριό του, ακόμα κι όταν αυτός πέθανε, λαμβάνοντας έτσι και το προσωνύμιο «ο πιστός Χάτσικο». Το όνομά του προέρχεται από τις λέξεις «χάτσι» (hachi), που στα ιαπωνικά σημαίνει «οκτώ», και αναφερόταν στη σειρά της γέννησής του και από το «κο» (ko), που σημαίνει «πρίγκιπας» ή «δούκας» (σημαίνει κυριολεκτικά: Ο όγδοος ευοίωνος πρίγκιπας).

Τον Ιανουάριο του 1924, ο Χιντεσάμπουρο Ουένο, ενας καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τόκιο, υιοθετεί ένα λευκό κουτάβι «Ακίτα», ηλικίας δύο περίπου μηνών το οποίο ονομάζει Χάτσικο. Ο καθηγητής ζούσε μοναχικά στα περίχωρα του Τόκιο και μεγάλωσε τον Χάτσικο σαν πραγματικό φίλο και σύντροφο. Ήταν πραγματικά αχώριστοι και καθημερινά περπατούσαν μαζί μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπούγια (Shibuya), όπου ο καθηγητής έπαιρνε το τρένο για να πάει στο πανεπιστήμιο. Ο Χάτσικο πήγαινε κατόπιν σπίτι, αλλά το απόγευμα ξαναγύριζε στον σταθμό, όπου περίμενε την επιστροφή του κυρίου του. Τον Μάιο του 1925 ο Χάτσικο συνόδευσε, όπως πάντα, τον καθηγητή στον σταθμό του τρένου και γύρισε σπίτι. Ο καθηγητής όμως δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά στον σταθμό, γιατί κατά την διάρκεια μιας διάλεξης στο πανεπιστήμιο έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε.

Μετά από τον θάνατο του καθηγητή, ο Χάτσικο δόθηκε σε σπίτια συγγενών του καθηγητή, αλλά καθημερινά δραπέτευε επιστρέφοντας στο παλιό του σπίτι. Κάθε βράδυ, την ίδια ώρα που περίμενε τον καθηγητή στον σταθμό ήτανε εκεί, περιμένοντας να δεί τον φίλο του να κατεβαίνει από το τρένο για να τον συνοδεύσει σπίτι …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Περί πρώτης εντυπώσεως ο λαός πιστεύει διάφορα. Την αλήθεια όμως θα προσπαθήσω να φανερώσω στην εργασία αυτή για να διαπιστώσουμε αν πρέπει να την θεωρούμε ως κάτι καλό, αν αξίζει να έχει θέση στην καθημερινότητά μας. Οι περισσότεροι από εμάς, όταν έρθουμε σε στιγμιαία επαφή με έναν άνθρωπο που για πρώτη φορά συναντάμε, αναπόφευκτα σχηματίζουμε γνώμη για την νέα μας γνωριμία (αν υπήρξε λεκτική επικοινωνία) ή/και εικόνα (οπτική μόνο επαφή). Συνεπώς ο άνθρωπος κρίνει σε πρώτη φάση ένα αντικείμενο που αντιλαμβάνεται με βάση την πρώτη εντύπωση που είχε για αυτό, ή ορθότερα, με βάση την πρώτη εμπειρία. Πόσο σημαντική είναι για μας αυτή η πρώτη άποψη που σχετίζεται με έναν άλλον άνθρωπο, με το σκεπτικό ότι μπορούμε να τον γνωρίζουμε επαρκώς μέσω αυτής; Ποιός είναι ο μηχανισμός διατύπωσής της; Πρέπει να θεωρούμε την πρώτη ή τη νιοστή εντύπωση ως ακριβέστερη κι άρα πιο αληθινή;

Ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται το συνάνθρωπό του ως ένα υποκείμενο σταθερό που νομίζει πως γνωρίζει ή πως μπορεί εύκολα να γνωρίσει. Αν νομίζει πως δεν το γνωρίζει ή είναι απρόσιτο γνωστικά, του συμπεριφέρεται εχθρικά και με καχυποψία, ή γενικά αγνοεί την ύπαρξή του, αδιαφορεί. Υπάρχει και η περίπτωση όπου όταν οι συνθήκες χαρακτηρίζονται ως σχετικά ασφαλείς κάποιοι να θεωρούν αυτό το μυστήριο γοητευτικό. Αν σχηματίσει μια εικόνα για κάποιον, αυτή μένει τυπωμένη στη μνήμη και η συμπεριφορά απέναντί στο πρόσωπο αυτό τυποποιείται, γίνεται προκαθορισμένη και δεν επιτρέπει εύκολα την εισαγωγή νέων δεδομένων που ενδεχομένως θα την άλλαζαν. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί με το εξής σκεπτικό: Η περίπτωση συνεχόμενων εναλλαγών παραστάσεων επί ενός προσώπου δημιουργεί χάος στη συνείδηση και διασπά τη συνοχή της, ιδίως σε άτομα με περιορισμένη εγκεφαλική ανάπτυξη (βρέφη και παιδιά κυρίως). Κάθε αλλαγή είναι ανεπιθύμητη στον εαυτό μας, θέτει σε κίνδυνο την ισορροπία του, την ηγεμονία του, το καθιστά ευμετάβλητο στο περιβάλλον χάνοντας κάθε επαφή και επιρροή επάνω σε αυτό. Έτσι, η σημασία που έχει σήμερα ο μηχανισμός αποτύπωσης της πρώτης εντύπωσης δικαιολογείται φυσικώς με τον τρόπο αυτό αφού δρα κι ως μηχανισμός άμυνας υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι πρέπει να ακολουθήσει μια δεύτερη εντύπωση, η οποία θα ελέγχεται από τον οργανισμό μας ώστε να εξασφαλισθεί η υγεία του (αν συμβιβάζεται εύκολα, τότε μπορεί να την αγνοήσει, αν είναι φιλαληθής, θα την λάβει υπόψη του, θετικά ή αρνητικά). …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Με αφορμή την κατάπτυστη και ανάλγητη απόφαση τής κυβέρνησης, να επιβάλλει έκτακτο υψηλό φόρο, μέσω τών λογαριασμών τής ΔΕΗ και να προχωρά σε διακοπή ρεύματος, όσων πολιτών δεν προχωρούν σε πλήρη εξόφληση, οι συνδικαλιστές τής ΔΕΗ, προχώρησαν σε κινητοποιήσεις, με τον πρόεδρό τους (Νίκος Φωτόπουλος), να λέει εν ολίγοις: «Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι δημόσιο αγαθό και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης απέναντι στην κοινωνία, πλήττοντας και ασθενείς κοινωνικές ομάδες…».

Σχόλιο: Εύγε πρόεδρε! Καλά τα λες… Μαζί σου… Αλλά για πες μας όμως: Όταν οι συνδικαλιστές τής ΔΕΗ, κατεβάζουν τον διακόπτη τής ηλεκτροδότησης, για καθαρά συντεχνιακά συμφέροντα, τότε αυτό το δημόσιο αγαθό δεν χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης κι εκβιασμού; Απλή απορία…