Στην πολιτεία Μέιν των ΗΠΑ, για ένα μικρό διάστημα στις αρχές του καλοκαιριού, οι άνθρωποι μαστίζονται από έντομα που είναι τόσο μικρά ώστε διακρίνονται με δυσκολία. Οι κάτοικοι της περιοχής δανείστηκαν το όνομα των εντόμων από την γλώσσα των Ινδιάνων, των οποίων η λέξη σε μετάφραση σημαίνει «μην τα είδατε», δηλαδή ότι κανείς δεν μπορεί να τα δει.

Θα θέλαμε να εισαγάγουμε τον όρο «μην τα είδατε» αναφερόμενοι στους πραγματευτές της ελευθερίας. Όλους αυτούς δηλαδή που πραγματεύονται της ζωές και τις τύχες των ζώων –συμπεριλαμβανομένου και του ζώου-άνθρωπος- των φυτών και γενικά οτιδήποτε έχει κάποια χρηστική αξία στον πλανήτη…

Η αναφορά μας αυτή γίνεται σε δυο κύριες ομάδες πραγματευτών. Η μια είναι οι πολιτικοί, οι οποίοι πάντα υπόσχονται επί γης ευτυχία, ευημερία, τάξη και ασφάλεια. Σε αυτούς που είναι τόσο πεπεισμένοι για την αξία τους που σε προεκλογικές περιόδους υπόσχονται τα χίλια μύρια στον λαό. Ο λαός, παθητικός στη ζωή του και χωρίς αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, μεταβιβάζει την ευθύνη για τη ζωή του στον κάθε φωνακλά πολιτικό. Ο λαός διαλέγει τον «Φύρερ» ή τον «Μεσσία» του για να του καλύψει τα κενά του. Τελικά οι «Φύρερ» και οι «Μεσσίες» πάντα απογοητεύουν τον λαό. Η αγάπη του για αυτούς μετασχηματίζεται σε μίσος και πολλές φορές γίνονται βορά στα νύχια του λαού, αιώνες τώρα. Οι οικονομικές και κοινωνικές συγκρούσεις είναι ακριβές αντίγραφα των τότε συγκρούσεων: Αυτοκράτορες, ξένοι κυβερνήτες, υποδουλωμένο έθνος, βαρείς φόροι, εθνικό μίσος, θρησκευτικός ζήλος, συνεργασία των ηγετών του σκλαβωμένου λαού με τους κατακτητές, πονηριές, διπλωματίες κι όλα τα σχετικά.

Είναι ώρα ο λαός να σταματήσει να μεταβιβάζει την ευθύνη στο κάθε τυχάρπαστο και να δολοφονεί τον κάθε Χριστό που δεν του έδωσε τον Παράδεισο χωρίς να κουνήσει το δακτυλάκι του.

Κάποτε για όλα τα δεινά έφταιγαν οι χριστιανοί, αργότερα οι παγανιστές, στον Μεσαίωνα οι μάγισσες και κάτι τρελοεπιστήμονες σαν το Γαλιλαίο, μετά οι Ινδιάνοι, ύστερα οι κομμουνιστές, ύστερα οι καπιταλιστές, αργότερα οι φασίστες, μετά οι Εβραίοι, μετά οι μαύροι, μετά οι τσιγγάνοι και οι ομοφυλόφιλοι, κάποια στιγμή οι συσκευές οργόνης και τα βιβλία της Οργονομίας, μετά οι χίπηδες, αργότερα ο ΙRA, οι Βάσκοι αυτονομιστές και το P.L.O., αργότερα οι μασόνοι, ύστερα οι Ταλιμπάν, στις μέρες μας οι γιάπηδες και τα golden boys. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Αν ερωτηθεί σήμερα κάποιος, ακόμη και ο πιο αδαής κι αμόρφωτος, «ποιοι ήταν οι πρωτόπλαστοι;», κατά 99% θα δώσει την «σωστή» απάντηση: Ο Αδάμ και η Εύα…

Είναι όμως έτσι; Ισχύει δηλαδή κάτι τέτοιο, ακόμη κι αν δεχθούμε ασυζητητί την «αλήθεια» και την «θεοπνευστία» τής Βίβλου;

Μια από τις άγνωστες, στον πολύ κόσμο, πτυχές τής Παλαιάς Διαθήκης (και κατ’ επέκταση, της Αγίας Γραφής για τον χριστιανικό κόσμο), είναι η παρουσία τής Λίλιθ. Μιας παρουσίας, στην οποία αποφεύγουν επιμελώς ν’ αναφέρονται («όπως ο Διάβολος το λιβάνι»), τόσο οι Εβραίοι ραβίνοι, όσο και οι Ιουδαιοχριστιανοί απολογητές.

Σύμφωνα με τα «απόκρυφα» τής Βίβλου, η γυναίκα που κλήθηκε να παίξει τον ρόλο τής συντρόφου τού Αδάμ, δεν ήταν η Εύα, αλλά ένα άλλο πρόσωπο: Η Λίλιθ. Σύμφωνα με μια ερμηνεία, ο Θεός δημιούργησε ταυτόχρονα τον Αδάμ και την Λίλιθ από χώμα, ενώ κατά μία άλλη, δημιούργησε τον Αδάμ ως ερμαφρόδιτο και στην συνέχεια διαχώρισε τις δύο φύσεις του. Μόνο που, σε κάθε περίπτωση, υπήρξε κι ένα…σοβαρό πρόβλημα. Η Λίλιθ δεν ήταν διατεθειμένη να υποδυθεί το υποταγμένο γυναικάκι απέναντι στον Αδάμ. Πέραν αυτού, έκανε το «λάθος» να προσπαθήσει να πείσει τον Αδάμ -κι ενάντια στις βουλές τού Θεού- πως η ερωτική πράξη, δεν γίνεται μόνο για…αναπαραγωγικούς σκοπούς… Ο Αδάμ προσπάθησε να την καθυποτάξει, αλλά μάταια. Η Λίλιθ τεντώνει κι άλλο το σκοινί, όταν προχωρεί στο μέγιστο αμάρτημα: Προφέρει το απαγορευμένο όνομα τού Θεού: Γιαχβέ. Ο Θεός όμως που δεν είναι διατεθειμένος να δεχθεί τέτοιες…«ριζοσπαστικές» και «ανατρεπτικές» ιδέες, οδηγεί τελικώς την Λίλιθ σε έξωση από τον Παράδεισο, η οποία καταλήγει στην αγκαλιά τού…Διαβόλου. Ο Θεός, στην συνέχεια, αφού προηγουμένως έχει αποτύχει ν’ «αλλάξει μυαλά» στην ατίθαση Λίλιθ, ικανοποιεί την επιθυμία τού Αδάμ που βίωνε πλέον την μοναξιά και δημιουργεί από τα πλευρά του, μία πιο…«λογική» γυναίκα: Την Εύα. Η συνέχεια, γνωστή…

Ως φαίνεται, οι ραβίνοι κάπου εδώ, έμπλεξαν τα μπούτια τους. «Δανειζόμενοι» μια προϋπάρχουσα μυθολογική οντότητα άλλων λαών (η Λίλιθ προϋπήρχε στις μυθολογικές παραδόσεις των Σουμερίων, Βαβυλωνίων, Ασσυρίων κ.ά.) και τοποθετώντας την στην ιουδαϊκή μυθολογία, εμβόλισαν την πατριαρχική δομή τής εβραϊκής κοινωνίας (αλλά και της χριστιανικής στην συνέχεια) με ένα στοιχείο καθαρά…«φεμινιστικό». Τα λάθη όμως «διορθώνονται». Έτσι, συμμαζεύοντας τ’ ασυμμάζευτα, με ένα «θεόπνευστο» κόψε-ράψε, η Λίλιθ, σήμερα έχει εξαφανιστεί από τις «ιερές» γραφές (τουλάχιστον, ως πρωτόπλαστη). Τόσο απλό …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Η απορία που εκφράζεται μέσα απ’ το παρόν θέμα, προέκυψε, όταν διάβασα (με την προϋπόθεση φυσικά, πως πρόκειται για πραγματικό συμβάν), πως κάποιος νεαρός που «τόλμησε» να εμφανιστεί σε κάποιον σταθμό διοδίων προς συμπαράσταση σε ένα από τα κινήματα που είναι ενάντια στην πληρωμή των διοδίων, αποδοκιμάστηκε από τους παριστάμενους, ως «φασίστας» (επειδή κρατούσε την ελληνική σημαία!) που προσπαθεί να «διχάσει τον κόσμο» (επειδή κρατούσε την ελληνική σημαία!). Ως εκ τούτου, υποχρεώθηκε «να πάρει το πανί του» και να αποχωρήσει …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…