Το ακόλουθο πείραμα που έλαβε χώρα στην Γερμανία (Ινστιτούτο Max Planck, Λειψία), είχε σαν αντικειμενικό σκοπό την μελέτη, των αντιδράσεων και της ανάπτυξης επιδεξιοτήτων των χιμπατζήδων, μπροστά σε μια αντικειμενική δυσκολία.

Στα κάγκελα του κλουβιού ενός χιμπατζή, δένεται ένας διάφανος σωλήνας, μέσα στον οποίο έχουν βάλει τροφή.
Ο σωλήνας όμως είναι τόσο στενός, ώστε να μην χωράει το χέρι του χιμπατζή και να πιάσει την τροφή.

Εσείς πως θα βγάζατε την τροφή, μέσα απ’ τον σωλήνα, χωρίς να τον λύσετε από τα κάγκελα; Σκεφτείτε το λίγο, πριν δείτε το βίντεο.

Τι σημαίνει η λέξη επαγγελματίας;
Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι πρόκειται για μία εύκολη ερώτηση. Τόσο εύκολη όσο η ερώτηση: “Τι σημαίνει η λέξη δολοφόνος”;

Ποιος δεν ξέρει ότι δολοφόνος καλείται εκείνος που σκοτώνει έναν άνθρωπο, που αφαιρεί μια ζωή; Για να χαρακτηρίσουμε κάποιον ο οποίος προέβη σε αυτήν την πράξη, ενίοτε χρησιμοποιούμε και την λέξη φονιάς. Ο κατέχων, όμως, την στοιχειώδη ελληνική γνωρίζει ότι η λέξη δολοφόνος συντίθεται από τον δόλο και το φονεύω. Δηλαδή δολοφόνος είναι αυτός που αφαιρεί μια ζωή με δόλια πρόθεση προσβλέποντας σε όφελος, συνήθως, οικονομικό ή ψυχολογικό. Η λέξη φονιάς δεν εμπεριέχει το στοιχείο του δόλου. Παρόλα αυτά, ένας οδηγός, όπου στην υποθετική περίπτωση που παρασέρνει και τελικά σκοτώνει έναν πεζό, άρα αφαιρεί μια ζωή –έστω και χωρίς δόλο– δεν αποκαλείται ποτέ φονιάς. Συνήθως αποκαλείται άτυχος και συνηθέστερα μεθυσμένος.

Οπότε τι σημαίνει η λέξη επαγγελματίας;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι επαγγελματίας είναι αυτός που ασκεί ένα επάγγελμα. Συνήθως ασκεί αποκλειστικά το επάγγελμα αυτό. Λέμε π.χ. επαγγελματίας οδηγός φέρνοντας στο νου μας έναν φορτηγατζή ή έναν ταξιτζή. Διαφωνεί κανείς με αυτό; Όχι. Γιατί, όμως, δεν θα λέγαμε ποτέ για κάποιον ότι είναι επαγγελματίας περιπτεράς; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Για όποιον έχει παιδιά, μια φιλική συμβουλή…
Μάθετε στα παιδιά ιστορία. Την ιστορία του ελληνικού έθνους. Όπως έχει πει και ο Ίων Δραγούμης, «Ένας να μείνει, το έθνος θα υπάρχει…».

Προς το παρόν, για μένα υπάρχει μια κόρη που δεν έχει πάει ακόμα νήπια. Την ιστορία που θα προσπαθήσουν να της πλασάρουν στα, ξένων συμφερόντων, ιδρύματα, που λέγονται σχολεία, δεν θα τη χάψει. Θα τη χλευάσει και θα απαντά μ’ αυτή που ξέρει και θα μάθει από τις πηγές που πρέπει με τη βοήθειά μου. Ήδη, δυστυχώς που συμβαίνει, γνωρίζει όσα δεν γνωρίζουν έφηβοι επιπέδου λυκείου. Έτσι μας κατάντησαν και προσπαθούν για χειρότερα. Κρίμα για την νεολαία μας, κρίμα για το έθνος…

Παρ’ όλα αυτά ας προσπαθήσουμε όλοι να μεταδοθεί η αληθινή και ένδοξη ιστορία μας. Ο σκοπός είναι ιερός και το αποτέλεσμα θα είναι, Ελληνόπουλα με ψυχή μέσα τους και με λόγο απέναντι σε όποιο ξεφτιλισμένο υποκείμενο, τύπου Μινέικο, Δραγώνα, Δρούτσα, ΜΜΕ κ.λπ.

Δεν φτιάχνω την κόρη μου για να είμαι περήφανος γι’ αυτήν. Το κάνω για να είναι εκείνη περήφανη που γεννήθηκε Ελληνίδα. Αυτό ακριβώς που δεν αντέχουν οι προδότες του έθνους. Κάντε κι εσείς το ίδιο στα παιδιά σας, στα ανίψια σας, σε οποιοδήποτε φυτώριο της πατρίδας. Μην τα αφήσουμε να γίνουν ένα τίποτα. Έχουν πατρίδα, και είναι η πιο τιμημένη. Κάντε η γνώση της ελληνικής ιστορίας να είναι η τροφή τους. Δεν είναι δύσκολο. Άπλα δώστε τους κίνητρα. Και η ιστορία μας είναι γεμάτη από κίνητρα. θα δείτε τα μάτια τους να σπινθηρίζουν ακούγοντας για την πατρίδα μας. Εγώ το βλέπω. Το ζω. Δείτε το κι εσείς. Κόντρα σε όλα και σε όλους. «Ένας να μείνει, φτάνει».

Θεσσαλός

Το ακόλουθο πείραμα, αποδίδεται στον Αμερικανό ψυχολόγο ερευνητή Χάρι Χάρλοου (Harry Harlow) και φέρεται να συνέβη στην δεκαετία του ’60. Ο Χάρλοου είχε πραγματοποιήσει και άλλα πειράματα με πιθήκους, με σκοπό να μελετήσει την κοινωνική τους συμπεριφορά, κάτω από διάφορες συνθήκες.

Στο συγκεκριμένο πείραμα, ο Χάρλοου έκλεισε πέντε πιθήκους σε ένα μεγάλο κλουβί, στην οροφή του οποίου κρέμονταν δεμένη με σκοινί μια μπανάνα. Ακριβώς κάτω από την μπανάνα, ο Χάρλοου τοποθέτησε μια σκάλα, έτσι ώστε οι πίθηκοι να μπορούν ν’ ανεβούν και να την πάρουν.

Όταν ένας πίθηκος επιχειρούσε να ανεβεί την σκάλα για να πιάσει την μπανάνα, τότε όλοι οι πίθηκοι καταβρέχονταν με παγωμένο νερό. Όταν σταματούσε το κατάβρεγμα με το παγωμένο νερό, οι πίθηκοι επιχειρούσαν και πάλι ν’ ανεβούν την σκάλα και να πάρουν την μπανάνα, αλλά η νέα ψυχρολουσία που ακολουθούσε, τους έκανε να σταματούν την προσπάθειά τους. Αφού επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για μερικές φορές ακόμα, στο τέλος οι πίθηκοι εγκατέλειψαν τελείως την προσπάθεια τους να πάρουν την μπανάνα, συνδέοντας και συσχετίζοντας την τιμωρία τους με το παγωμένο νερό μ’ αυτήν ακριβώς την προσπάθεια.

Στην επόμενη φάση του πειράματος, ο Χάρλοου αντικατέστησε τον έναν από τους πιθήκους, με έναν άλλον που δεν είχε την εμπειρία της ψυχρολουσίας. Όταν αυτός -φυσιολογικά- επιχείρησε να ανέβει την σκάλα για να φτάσει την μπανάνα, τότε οι υπόλοιποι τέσσερις πίθηκοι που γνώριζαν τις συνέπειες της προσπάθειάς του, του επιτέθηκαν εμποδίζοντάς τον να ολοκληρώσει την προσπάθειά του. Το ίδιο σκηνικό συνέβαινε, έως ότου ο νεοφερμένος πίθηκος εμπέδωσε πως η προσπάθειά του να πάρει την μπανάνα εξαγρίωνε τους άλλους τέσσερις πιθήκους που του επιτίθονταν με πολύ άγριες διαθέσεις, οπότε σταμάτησε κι αυτός οριστικά την προσπάθεια του ν’ αποκτήσει την μπανάνα.

Στην συνέχεια, ο Χάρλοου αντικατέστησε έναν ακόμη πίθηκο. Κι αυτός, ο νέος πίθηκος, όπως ήταν αυτονόητο θέλησε να σκαρφαλώσει στη σκάλα και να πιάσει την μπανάνα. Και πάλι όμως εξελίχτηκε η ίδια σκηνή: Οι υπόλοιποι πίθηκοι, μαζί κι αυτός που δεν είχε καταβραχεί με παγωμένο νερό, του επιτέθηκαν ματαιώνοντας την προσπάθειά του.

Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε, έως ότου αντικαταστάθηκαν όλοι οι πίθηκοι. Έτσι, τώρα, στο κλουβί υπήρχαν πέντε πίθηκοι, που κανένας τους δεν είχε δεχτεί την τιμωρία της ψυχρολουσίας και φυσικά αγνοούσαν για ποιον λόγο συνέβαινε αυτή. Κάθε φορά όμως γίνονταν το ίδιο ακριβώς πράγμα: Ο νεοφερμένος πίθηκος που επιχειρούσε να πάρει την μπανάνα, δέχονταν την επίθεση των υπόλοιπων. Γίνονταν δηλαδή υπερασπιστές ενός κανόνα, χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο. Γιατί πολύ απλά, «έτσι βρήκαν τα πράγματα»…

Μήπως βρίσκετε κάποιες ομοιότητες και με την ανθρώπινη πραγματικότητα;…