Έπεσε σήμερα στην αντίληψή μου ένα βίντεο, το οποίο παρουσιάζει μια μικρή συνέντευξη, που δόθηκε από μερικούς 18χρονους διαδηλωτές, τις πρώτες μέρες των βίαιων επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας, σε έναν δημοσιογράφο από την Μαλαισία.
Οι συνεντευξιαζόμενοι, όπως δηλώνουν και μπροστά στον φακό, είναι φοιτητές.

Στην συνέντευξη αυτή, εντοπίστηκαν και κάποια «νόστιμα», τα οποία αν μη τι άλλο, καταδεικνύουν την σύγχυση (ιδεολογική) και την άγνοια (ιστορική) στην οποία, πολύ υποψιάζομαι, ότι δεν έχουν περιέλθει μόνο οι εικονιζόμενοι διαδηλωτές.

Έχουν απομονωθεί, μερικά σημεία αρκετά «ενδιαφέροντα», στην σύντομη αυτή συνέντευξη, απ’ τα οποία κάποιος, ίσως βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα. Φυσικά, στην διάθεσή σας βρίσκεται ολόκληρο το βίντεο (στην αγγλική γλώσσα).

(0:50) – «Πότε έγινε το Πολυτεχνείο ρε;».
Οι «ιδεολόγοι» διαδηλωτές, που επικαλούνται (και συγκρίνουν) τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, δεν γνωρίζουν καν, ούτε ποια χρονιά συνέβησαν!

(1:24) – «Περιμένουμε να πέσει η κυβέρνηση».
No comments…

(2:04) – «Κάποιες φορές διαδήλωνα (sic: έχει συμβεί), τα τελευταία 30 χρόνια (σ.σ.: και δεν είναι πάνω από 20 ετών!), αλλά χωρίς συγκεκριμένο στόχο (σ.σ.: λογικά εννοεί ότι οι διαδηλώσεις δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο στόχο), απλά διαδήλωνα(!!!) (sic: απλά συνέβαινε)».
Aπάντηση στην ερώτηση αν το «οργισμένο νιάτο», έχει διαδηλώσει ξανά κατά το παρελθόν.
Όσο για τον στόχο που πλέον έγινε συγκεκριμένος, αυτός περιγράφεται μάλλον καλύτερα στο προηγούμενο απόσπασμα (1:24).

(2:30) – «Ναι…», «Όχι!».
Δύο ταυτόχρονες, διαφορετικές απαντήσεις από δύο «συναγωνίστριες», στην ερώτηση «Φοβάστε την αστυνομία;».
Συντονιστείτε αδέρφια!

Τουλάχιστον, θα αναγνωρίσουμε στα παιδιά πως, είτε προσχηματικά είτε όχι, δεν συμφώνησαν με τις καταστροφές και τους βανδαλισμούς (προς το τέλος του βίντεο).

Υποτίθεται τώρα, ότι αυτοί είναι οι «μορφωμένοι» και με κάποια ψήγματα επιπέδου και «κουλτούρας», διαδηλωτές, που «ξέρουν τι θέλουν και τι ζητάνε».
Κατά τ’ άλλα…περαστικά μας…

Προχθές δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στην εφημερίδα Έθνος, το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ, λέει πως ο σύλλογος της Παναχαϊκής ιδρύθηκε από…αναρχικούς, ενώ τα χρώματα της σημαίας (μαύρο και κόκκινο) παραπέμπουν ευθέως στην σημαία των αναρχικών. Όπως χαρακτηριστικά γράφει: «Η ομάδα της Πάτρας έχει ρίζες αναρχικές και ο σημερινός σκληρός πυρήνας των οπαδών της τηρεί την παράδοση».

Στο ίδιο άρθρο, παρουσιάζει «διχασμένους» τους φιλάθλους του συλλόγου, λόγω της συμμετοχής του δικηγόρου Αλέξη Κούγια στα διοικητικά δρώμενα, ταυτίζοντας μια «μεγάλη» «εξοργισμένη» («οργή», η λέξη της χρονιάς) μερίδα οπαδών με τους αναρχικούς και τους «αντιφασίστες»:
«Οι “Ναβάχο”, όπως ονομάζονται οι φανατικοί της Παναχαϊκής, σηκώνουν συχνά τα πανό της αντιφασιστικής δράσης, όπως φανερώνει και το όνομά τους, ανήκουν σ’ αυτούς που απεχθάνονται τους καουμπόηδες, τους σερίφηδες και τα συναφή επαγγέλματα. Και καθώς ο Αλέξης Κούγιας έχει σχεδόν ταυτιστεί στη συνείδησή τους, όπως και στη συνείδηση πολύ μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, με τον αστυνομικό πελάτη του, η ανάληψη της ομάδας που υποστηρίζουν τους εξόργισε.».

Δεν παραλείπει δε, η εφημερίδα, να βάλει στο «κοκτέιλ» της (για να μην το πούμε «αχταρμά») και το απαραίτητο συστατικό, τους «Χρυσαυγίτες», οι οποίοι «φέρνουν την πολιτική στα γήπεδα» κι έτσι, «Σε ένα γηπεδικό περιβάλλον που δονείται από συνθήματα εμφορούμενα από σεξισμό και ρατσισμό, οι συνθήκες είναι κατάλληλες για να επωαστεί το αβγό του φιδιού, κίνδυνο που έχει εντοπίσει ακόμα και η UEFA. Θέλοντας να προστατεύσει το εμπορικότατο προϊόν ποδόσφαιρο ενσωματώνει αντιρατσιστικές δράσεις στις διοργανώσεις της.».

Είναι φανερό, πως το άρθρο αυτό, κινούμενο μέσα στο νοσηρό κλίμα των ημερών, έχει σαν στόχο τον Αλέξη Κούγια (τον πιο προσφιλή σάκο του μποξ των ημερών) και για τον σκοπό αυτό παραποιείται ακόμα και η ιστορία ενός ιστορικού συλλόγου της Ελλάδος.

Η εφημερίδα, σκόπιμα εξισώνει κι εξομοιώνει, μια μικρή θλιβερή μειοψηφία αναρχικών (και λοιπών στοιχείων) με την πλειοψηφία των αγνών φιλάθλων της Παναχαϊκής, ενώ σκόπιμα επίσης, παραλείπει να αναφέρει τις επικρατέστες εκδοχές που έχουν να κάνουν με την ίδρυση του συλλόγου και μνημονεύει μόνο αυτές που δημιουργούν «κλίμα».
Κοντά σ’ αυτό ας αναρωτηθούμε τι σχέση μπορεί να έχουν οι «αναρχικοί» του 19ου αιώνα με του 21ου, καθώς και την πραγματική του σημασία και έννοια.

Το Έθνος, παρουσιάζει την ίδρυση του συλλόγου, σαν να προήλθε από παρθενογέννεση, αναφέροντας έτσι απλά, ότι ιδρύθηκε από…αναρχικούς και Ιταλούς.
Η αλήθεια είναι ότι …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Τα μεσάνυχτα της 22ας Δεκεμβρίου 2008, η 44χρονη κ. Κωνσταντίνα Κούνεβα επέστρεφε στο σπίτι της, στα Άνω Πετράλωνα, από τη δουλειά, όταν δύο άγνωστοι που βρίσκονταν σε αυτοκίνητο την περιέλουσαν με βιτριόλι, ενώ της άνοιξαν με την βία το στόμα, ποτίζοντάς την με το καυστικό υγρό, προκαλώντας της σοβαρότατες ζημιές σε ζωτικά όργανα.

Έχει χάσει ήδη το ένα της μάτι και νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Επικοινωνεί με χαρτάκια, καθώς έχουν υποστεί βλάβη και οι φωνητικές της χορδές.

Ποια είναι η Κωνσταντίνα; Και γιατί χτυπήθηκε;
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα ήρθε στην Ελλάδα από την πατρίδα της τη Βουλγαρία το 2001, μαζί με τη μητέρα της και τον μοναχογιό της. Εκεί ήταν ιστορικός επιστήμονας.
Εδώ έπιασε δουλειά στην αποθήκη ενός σουπερμάρκετ. Ύστερα από ενάμιση χρόνο, όμως, απολύθηκε και βρέθηκε άνεργη. Η μόνη ανοιχτή πόρτα που βρήκε ήταν σ’ ένα συνεργείο καθαρισμού, στο οποίο ήδη δούλευε η μητέρα της.
Η Κωνσταντίνα είναι μία από τις εκατοντάδες μετανάστριες εργάτριες που εργάζεται χρόνια σε καθεστώς υπενοικίασης και σύμφωνα με πληροφορίες ήλθε στην Ελλάδα λόγο ιατρικών προβλημάτων του ανήλικου παιδιού της.
Πεντέμισι το απόγευμα με 11:30 το βράδυ το ωράριό της, ένα τέταρτο διάλειμμα για να φάει ένα κουλούρι ή μια τυρόπιτα και γύρω στα μεσάνυχτα έφτανε στο σπίτι της στα Πετράλωνα. Και ο μισθός της; Γύρω στα 560 ευρώ.

Είναι γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστών-στριών και Οικιακού Προσωπικού, μάχιμη συνδικαλίστρια, γνωστή για τη στάση της σε πολλά αφεντικά. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα είχε έρθει σε κόντρα με την εργοδοσία «ΟΙΚΟΜΕΤ» διεκδικώντας ολόκληρο το δώρο των Χριστουγέννων γι’ αυτήν και τις συναδέλφισσές της και καταγγέλοντας τις παρανομίες στη μισθοδοσία. Έχει προηγηθεί η εκδικητική απόλυση της μητέρας της από την ίδια εταιρεία, δυσμενής μετάθεση της ίδιας στο Μαρούσι ενώ εκκρεμεί τριμερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας στις 5/1/09 ύστερα από καταγγελία της. Πράγματα καθόλου άγνωστα στο χώρο των εταιρειών καθαριότητας και υπενοικίασης εργαζομένων. Ίσα – ίσα.
Η ίδια είχε μιλήσει σε ξένο δημοσιογράφο, έναν μήνα πριν το τραγικό περιστατικό, όπου έκανε αναφορές για απειλές. Το ηχητικό απόσπασμα μπορείτε να το ακούσετε εδώ.

Οι καθυστερημένες συμβάσεις, τα κλεμμένα μεροκάματα, οι κλεμμένες υπερωρίες, η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτά που υπογράφουν οι εργαζόμενοι και σ’ αυτά που πραγματικά παίρνουν, η επιλογή σχεδόν αποκλειστικά μεταναστριών και μεταναστών με πράσινη κάρτα ώστε να βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας, η μη καταβολή εισφορών στο ΙΚΑ, πάντα με την κάλυψη του δημοσίου και των μιζαδόρων στελεχών του, που γνωρίζουν, υποθάλπουν και ενισχύουν τις μεσαιωνικές σχέσεις εργασίας, συνθέτουν τον κανόνα στους εργολάβους καθαριότητας.

Ειδικά στην «ΟΙΚΟΜΕΤ», μια πανελλαδική εταιρεία καθαρισμού και υπενοικίασης εργατών, ιδιοκτησίας Νικήτα Οικονομάκη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ, που απασχολεί «επίσημα» 800 εργαζόμενους, στην συντριπτική τους πλειοψηφία αλλοδαπούς (οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μιλούν τουλάχιστον για διπλάσιους ενώ τα τελευταία 3 χρόνια έχουν περάσει πάνω από 3000), η εργοδοτική παρανομία αποτελεί καθημερινότητα. Συγκεκριμένα …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Τελευταία έχει ξεσπάσει διαμάχη για τους bloggers και τα τεκταινόμενα στο «χώρο». Θα προσέξατε βέβαια ότι τη μεγάλη φασαρία την κάνουν άνθρωποι των ΜΜΕ.
Με τους bloggers σίγουρα δεν μπορείς να συμφωνήσεις σε όλα. Όμως σε ένα μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι. Η ελευθερία που προσφέρει προς το παρόν o «χώρος» και εκφράζεται από τους bloggers ενόχλησε πολλούς. Ουσιαστικά όμως δεν τους ενόχλησε ο λόγος, αλλά ο αντίλογος.
Μέχρι σήμερα τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ (μέσα μαζικής εξαθλίωσης) δεν είχαν αντίλογο…
Πάρτε για παράδειγμα τα κρατικοδίαιτα κανάλια, έντυπα, ραδιόφωνα και άλλα, όπου ο κάθε εγκάθετος κομματόσκυλος εφάρμοζε τη γραμμή τού εκάστοτε εξουσιαστή.
Μήπως θέλετε να μιλήσουμε για τα ιδιωτικά μέσα; Ο κακός χαμός και εκεί. Όλοι αυτοί λοιπόν έκαναν τη δουλίτσα τους χωρίς αντίλογο και ξαφνικά βρέθηκαν χιλιάδες φωνές που τους ξεβράκωσαν. Οι εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες των ιστοσελίδων δεν στέρησαν μόνο έσοδα από τους «παραδοσιακούς», υπάρχει και ο φόβος να «μην περάσει η γραμμή» από την οποία βγάζουνε το παντεσπάνι τους …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα για την υπάρχουσα κρίση.

1. Ο θλιβερός θάνατος του 15χρονου δεν είναι η αιτία αλλά η αφορμή των επεισοδίων.
2. Η αιτία της υπάρχουσας κρίσης είναι η μακρόχρονη ανοχή του ελληνικού κράτους σε κάθε είδους παρανομία. Είτε αυτή η παρανομία λέγεται καταπάτηση δασών, διπλοπαρκάρισμα, κατάλυση της δημοκρατίας, νόμος περί ευθύνης υπουργών, Εφραίμ & Co κτλ. Σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωή μας πλέον η παραβίαση του νόμου είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Αυτό το απεχθές κλίμα έχουμε μάθει όλοι να το ανεχόμαστε, να γινόμαστε συνένοχοι και μέσα σε αυτό το περιβάλλον κοινωνικοποιούμε τις νέες γενιές των Ελλήνων.
3. Όλοι ξέρουμε για την ανικανότητα και ανοργανωσιά της ελληνικής αστυνομίας. Παρουσιάζει όλες τις παθογένειες που χαρακτηρίζουν το ελληνικό κράτος. Στην ανικανότητα και ανοργανωσιά μπορούμε να προσθέσουμε και την ανοχή στο έγκλημα και παραβατικότητα που είναι επίσημη πολιτική.
4. Τα ΜΜΕ ακολουθούν κοινή γραμμή και παρουσιάζουν τις κινητοποιήσεις των μαθητών ως μια πραγματική εκδήλωση αγανάκτησης. Αντίθετα οι μαθητές εκπληρώνουν με στρατιωτική πειθαρχία το ρόλο του επαναστάτη που τόσα χρόνια το εκπαιδευτικό σύστημα και τα ΜΜΕ τους έχουν διδάξει και επιβάλλει ως πρότυπο. Οι μαθητές σήμερα απλά εκπληρώνουν τους ρόλους και υιοθετούν τις αξίες που κάποιοι άλλοι έχουν αποφασίσει για αυτούς χωρίς αυτούς. Το ότι εκπληρώνουν αυτούς του ρόλους ξεπατικοσούρα, χρησιμοποιώντας τα συνθήματα μιας άλλης εποχής, αποδεικνύει πολλά περί πραγματικής αγανάκτησης κτλ.
5. Μπορεί ο θάνατος του 15χρονου να αποδειχτεί ότι ήταν δολοφονία αλλά έστω και αν είναι έτσι είναι σίγουρο ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κύμα/επιδημία αστυνομικών δολοφονιών. Το γεγονός είναι μεμονωμένο.
6. Το ότι μια νεολαία, και γενικότερα μια κοινωνία, παραμένει βουβή και μάλλον αδιάφορη για τον άδικο θάνατο 80 ατόμων (βλέπε Σάμινα) ή 65 ατόμων (πυρκαγιές 2007) και μετά καίει το σύμπαν πριν ακόμη εξακριβωθούν οι συνθήκες κατά τις οποίες πεθαίνει ένας, αυτό υποδεικνύει την ιδεολογική πλύση εγκεφάλου στην οποία έχει υποβληθεί αυτή η κοινωνία. Και στις δυο παραπάνω περιπτώσεις (Σαμίνα, πυρκαγιές) η θανατηφόρα αποτυχία του κράτους και η αποτυχία της δικαιοσύνης στο να τιμωρήσει ενόχους ήταν οφθαλμοφανής. Αλλά ποτέ δεν άνοιξε μύτη.
7. Τα ΜΜΕ παρομοιάζουν τα καλοθρεμμένα και κακομαθημένα Ελληνάκια με τους μαύρους του γκέτο την δεκαετία του 60 στις ΗΠΑ, ένας παραλληλισμός που θα ήταν απόλυτα ξεκαρδιστικός αν δεν γινόταν υπό τις υπάρχουσες τραγικές συνθήκες.
8. Από όλη την κάλυψη των γεγονότων λείπει παντελώς το γεγονός ότι αστυνομικά τμήματα γίνονται εδώ και μήνες στόχοι επιθέσεων από τους γνωστούς/άγνωστους. Ότι αυτοί οι γνωστοί/άγνωστοι είναι επί σειρά ετών υπεράνω του νόμου και έχουν επιβάλλει καθεστώς βίας στην πανεπιστημιακή κοινότητα.
9. Κάθε φορά που γίνεται μια κατάληψη σε ένα σχολείο και το κράτος δεν κάνει τίποτα για να επαναφέρει την έννομη τάξη, μια νέα γενιά Ελλήνων θα διδάσκεται ότι η βία αποτελεί δικαιωματικό μέσο για την ικανοποίηση του όποιου αιτήματος. Επίσης θα μαθαίνει ότι το κράτος δικαίου ηττάται από τον όχλο. Δεν είναι τυχαίο που τόσο χρόνια πιστεύοντας ότι η ανοχή και η ανεκτικότητα στην βία θα ξεθυμάνει τα ζωώδη ένστικτα κάποιον τμημάτων της νεολαίας τώρα έχουμε καταφέρει να μαζικοποιήσουμε τέτοιους είδους συμπεριφορές.
10. Για μια ακόμη φορά η πολιτική ηγεσία της χώρας δείχνει ανίκανη να αντιμετώπισει μια κρίση. Δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη αφού με την την στάση της δημιούργησε την υπάρχουσα κατάσταση. Η μόνη πλέον ελπίδα για κάτι καλύτερο απομένει η σιωπηρή πλειοψηφία που μέχρι τώρα έχει μείνει άφωνη και άπρακτη.

Τα απαράδεκτα φαινόμενα θα εκλείψουν από την χώρα μας μόνο όταν χάσουν την ηθική νομιμοποίηση που απολαύουν και επίσης όταν το κράτος αποφασίσει να επιβάλλει τον νόμο και την τάξη. Το ξέρω ότι το νόμος και τάξη είναι σχεδόν παράνομοι όροι σήμερα, αλλά τι να κάνουμε, έτσι λειτουργούν οι πολιτισμένες κοινωνίες.

Ανώνυμος