Μ’ αυτά όλα αυτά τα «λαβράκια» που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και τα οποία αναδεικνύουν (βεβαίως) τον ρατσισμό των Ελλήνων, σκέφτομαι, πλάκα πλάκα, να δημιουργήσω μια νέα κατηγορία θεμάτων με τίτλο «(Αντι)ρατσιστικές ιστορίες».
Ήδη έχουν δημοσιευτεί εδώ 2 «πραγματικά γεγονότα», τα οποία, αν μη τι άλλο, μας κάνουν να εμπεδώσουμε τον ρατσισμό που κρύβουμε μέσα μας σαν Έλληνες. Δυο-τρία ακόμη τέτοια «συγκλονιστικά» περιστατικά να πετύχω, ε…δε θέλει και πολύ.
Η πρώτη, η οποία έχει γίνει κι ανέκδοτο, αφορούσε τον μαύρο επιβάτη λεωφορείου, που…τρώει το εισιτήριο της ρατσίστριας συνεπιβάτιδάς του.
Η δεύτερη, αφορούσε την θλιβερή εμπειρία μιας «ομογενούς» από την…Αλβανία.

Ένα άλλο «ρατσιστικό περιστατικό», ψάρεψα πρόσφατα, στην ιστοσελίδα του Ελεύθερου Τύπου.
Το «πραγματικό» αυτό περιστατικό, με τίτλο «Δεν φταίει πάντα ο Αλβανός», δημοσιεύει ένας αναγνώστης της εφημερίδας, ο οποίος δηλώνει «αυτόπτης μάρτυρας»:

Έτυχε να είμαι αυτόπτης μάρτυρας σε ένα απίστευτο πραγματικά περιστατικό.
Ήταν μεσημέρι σε λεωφορείο που κατευθυνόταν προς Κηφισιά από κέντρο. Ξαφνικά ένας παππούς άρχισε να φωνάζει ότι του έκλεψαν το πορτοφόλι. Το αποτέλεσμα ήταν να κλειδώσουν οι πόρτες και να περιμένουμε την αστυνομία χωρίς να μπορούμε να φύγουμε.
Τελικά η αστυνομία κατέφτασε και το πρώτο που ρώτησε ήταν: Ποιος είναι αλλοδαπός;
Ούτε καν που καθόταν το θύμα!!!!
Κατευθείαν: ποιος είναι αλλοδαπός.
Ένας δύσμοιρος σήκωσε το χέρι του!!!
Είχε επίσης την ατυχία να κάθεται σχετικά κοντά στο θύμα. Με απίστευτα άσχημο τρόπο οι αστυνομικοί τον ανάγκασαν να τους ακολουθήσει. Τον έβριζαν παρά το γεγονός ότι στο λεωφορείο υπήρχαν και μικρά παιδιά!

Το λεωφορείο ξεκίνησε και στην επόμενη στάση ένας ΕΛΛΗΝΑΣ που καθόταν δίπλα στο θύμα άρχισε να τρέχει προς την έξοδο. Όλοι καταλάβαμε.

Αμέσως μετά μία κυρία δίπλα μου μονολόγησε: Τον είδα εγώ ότι ήταν αυτός αλλά δεν πειράζει. Ας καθαρίζει ο κόσμος από τους ξένους!!!

Δεν ξέρω ποιο ήταν το χειρότερο: Αυτό που είπε ή το γεγονός ότι εγώ δεν αντέδρασα καθόλου και απλά έσκυψα το κεφάλι!!!!!!!

Σχόλια-παρατηρήσεις:
Δεν μπορώ να μην σχολιάσω το γεγονός, ότι όλα αυτά τα ρατσιστικά επεισόδεια, λαμβάνουν χώρα πάντα…μέσα σ’ ένα όχημα! Να έχει κάποια συμβολική σημασία, που δεν μπορώ να διακρίνω ίσως; Ποιος ξέρει…

Το «περιστατικό» αυτό είναι τόσο…αληθοφανές, που ο υπεύθυνος της συγκεκριμένης στήλης του Ελεύθερου Τύπου, το βρίσκει, καθώς φαίνεται, πολύ…πειστικό και…λογικό, έτσι ώστε να εγκρίνει την δημοσίευσή του!
Ηθικό δίδαγμα: Στείλτε ότι μπαρούφα θέλετε στην συγκεκριμένη στήλη της εφημερίδας και θα δημοσιευθεί πάραυτα. Αρκεί βεβαίως, να καταδεικνύει τον ελληνικό ρατσιμό. Συνίσταται δε, τον ΕΛΛΗΝΑ ρατσιστή ή κλέφτη, να τον γράφετε με κεφαλαία (όπως ο συγκεκριμένος «αυτόπτης μάρτυρας»), για να δώσετε έμφαση.

«Τελικά η αστυνομία κατέφτασε και το πρώτο που ρώτησε ήταν: Ποιος είναι αλλοδαπός;». Μόνο αυτό να διαβάσει κανείς, αρχίζει και καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά.
Το παράδοξο δεν είναι ότι η αστυνομία θεωρεί του αλλοδαπούς πιθανούς δράστες τέτοιων περιστατικών, μιας και στις κλοπές σε λεωφορεία κατέχουν τα πρωτεία. Το παράδοξο είναι, ότι η αστυνομία, σύμφωνα μ’ αυτά που εξιστορεί ο «αυτόπτης» μάρτυρας, δεν έκανε τα αυτονόητα. Δηλαδή να ελέγξει ποιοι κάθονταν κοντά στον ηλικιωμένο κι αν κριθεί αναγκαίο, να προχωρήσει σε σωματικό έλεγχο, ακόμη κι όλων των επιβατών (και των αλλοδαπών φυσικά) μέχρι να βρεθούν τα χρήματα.
Τι μας λέει όμως με λίγα λόγια ο «αυτόπτης μάρτυρας»; Ότι η αστυνομία μπήκε «καυλωμένη» στο λεωφορείο, έχοντας ήδη βρει τον ένοχο (ο «αυτόπτης μάρτυρας» μάλιστα φροντίζει να μας «ενημερώσει» και για την εθνική του καταγωγή).
Κι αν δεν υπήρχε αλλοδαπός στο λεωφορείο, τότε τι αγαπητέ «αυτόπτη μάρτυρα»; Τι θα κάναμε χωρίς βαρβάρους;

Πάμε στην κυρία τώρα, που «είδε» τον κλέφτη. Τι μας λέει τώρα ο «αυτόπτης μάρτυρας»; Ότι η κυρία που «είδε» την κλοπή, δεν ενημέρωσε τον ηλικιωμένο, λες και ήξερε ότι θα έρθει η αστυνομία και θα συλλάβει κατευθείαν τον αλλοδαπό, που «δεν τον πάει» επειδή είναι αλλοδαπός. Απολύτως λογικό κι αυτό…

Και κλείνουμε με τον υποτιθέμενο ΕΛΛΗΝΑ (sic) κλέφτη. Τι μας λέει ο «αυτόπτης μάρτυρας»; Ότι ο «κλέφτης», αφού πλέον διέφυγε τον κίνδυνο της σύλληψης (είχε φύγει η στυνομία), πανικοβάλλεται ακριβώς την ώρα που πρόκειται να κατέβει απ’ το λεωφορείο. Με λίγα λόγια, προδίδεται μόνος του, όταν πια έχει «σιγουρέψει» την κλοπή του.

Αγαπητέ «αυτόπτη μάρτυρα», θεωρώντας ότι η «ιστορία» σας έχει έστω κι έναν κόκκο αληθείας, θα περιοριστώ να πω το εξής: Ο «κλέφτης» δεν ξέρω αν είναι ΕΛΛΗΝΑΣ (sic), αλλά σύμφωνα μ’ αυτά που εξιστορείτε, ΜΑΛΑΚΑΣ είναι σίγουρα.
ΟΠΩΣ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ, ΟΤΙ ΑΠΕΥΘΥΝΕΣΤΕ ΣΕ ΜΑΛΑΚΕΣ, ΚΑΘΩΣ ΤΕΤΟΙΕΣ «ΙΣΤΟΡΙΕΣ», ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΑΛΑΚΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΙΣΤΕΥΤΕΣ.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ!

(Στη φωτογραφία η σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη από την RealNews)
Η χυδαιότητα των ΜΜΕ και των “νταβατζήδων” τους δεν έχει όρια. Η βαλλιστική που εξέτασε την σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη έδειξε ξεκάθαρα ότι υπήρξε εποστρακισμός σε επιφάνεια τσιμέντου.

Ο περιγραφόμενος ως “ράμπο” και πρώην καταδρομέας ειδικός φρουρός,…προφανώς θα μπορούσε να στοχεύσει στην καρδιά του εχθρού του εφόσον ο σκοπός ήταν η δολοφονία (από τις λέξεις ΔΟΛΟΣ και ΦΟΝΟΣ). Η φωτογραφία της σφαίρας που δημοσίευσε η εφημερίδα REAL news …ΔΕΝ έγινε πρώτη είδηση. Οι περισσότεροι Έλληνες ΔΕΝ είδαν τη σφαίρα σε κανένα Δελτίο Ειδήσεων παρά τις ζημιές που προκλήθηκαν σε χιλιάδες πολίτες εξαιτίας της.
Ο θάνατος του Αλέξη συνεχίζει να περιγράφεται δραματικά ως…”ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ”, που υποδεικνύει δόλο, κι όχι ως ατυχές γεγονός από τον εποστρακισμό της σφαίρας. Κι αυτός είναι ο λόγος που ο ειδικός φρουρός έφυγε αμέριμνος από τον τόπο του συμβάντος. Από πίσω του κάποιοι τον φώναζαν “ΔΟΛΟΦΟΝΟ” αλλά αυτό του συμβαίνει χωρίς λόγο από τότε που έγινε αστυνομικός οπότε είναι επίσης λογικό το ότι δεν κατάλαβε ότι κάποιος πέθανε πίσω του, έστω και από εξοστρακισμό. Σε κάποια ιστοσελίδα διαβάσαμε ότι ο αστυνομικός πριν πυροβολήσει…έτριψε τη σφαίρα στο πεζοδρόμιο για να φαίνεται ότι εξοστρακίστηκε. Αυτό όμως είναι μία γελοία υπόθεση δεδομένου ότι ΠΡΩΤΗ φορά έκανε χρήση του όπλου του και η φωτογραφία της σφάιρας δείχνει παραμόρφωση που δεν γίνεται με το χέρι σε καμία περίπτωση.

Αξίζει να προσέξει κανείς ,κάτω αριστερά, την αναφορά της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ στον εποστρακισμό με πολύ μικρά γράμματα, την λέξη “ΑΛΛΑ…” που επακολουθεί και με μεγάλα γράμματα το γεγονός ότι το εργαστήριο της βαλλιστικής δεν μπορεί αποφανθεί για την ακριβή πορεία της σφαίρας. Και φυσικά η πρώτη είδηση ΔΕΝ είναι η σφαίρα που αποτέλεσε την πρόφαση για να γίνουν στάχτη 50.000.000 ευρώ.
Η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στέλνει το μήνυμα ότι η νέα σφαίρα πρέπει να αποτελέσει το φυτίλι για ΕΚΡΗΞΗ άρα για περισσότερα χρήματα στις τσέπες των “νταβατζήδων”.
Η συνέχιση των επεισοδίων στους δρόμους είναι απαραίτητη και για την αύξηση των εσόδων από διαφήμιση. Τα επεισόδια θα μπορούσαν να ρίξουν την κυβέρνηση ώστε να αναλάβει το ΠΑΣΟΚ που βολεύει περισσότερο τους “νταβατζήδες”, το ΝΑΤΟ, τα Σκόπια, και τις Αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρίες.

Είναι γεγονός ότι η κοινωνία μας έχει μετατραπεί σε ζούγκλα. Ο θάνατός σου…η ζωή μου.
Τον θάνατο του Αλέξη…τα κανάλια τον μετέτρεψαν σε μετρητά και διαφήμιση. Οι εφημερίδες ανέβασαν τις πωλήσεις φύλλων. Δημιουργήθηκε ένας τεράστιος τζίρος εκατομμυρίων ευρώ γύρω από ένα ατυχές γεγονός…το οποίο “φούσκωσαν” και φόρτωσαν με ένα σωρό πλαστά δραματικά στοιχεία και υπερβολές για να καθηλώσουν τον κόσμο μπροστά στην TV. Η αδικαιολόγητη, ίσως και σκόπιμη, καθυστέρηση της βαλλιστικής ήταν βούτυρο στο ψωμί των κοράκων της τηλεόρασης. Κι όταν βγήκε το πόρισμα που έδειχνε τελικά μία λιγότερο δραματική αιτία θανάτου του Αλέξη…τα κανάλια σώπασαν. Το πόρισμα ΔΕΝ είναι εντυπωσιακό, ΔΕΝ βγάζει τους αναρχικούς στο δρόμο να κάψουν και να ρημάξουν ώστε να γίνουν δραματικές απευθείας συνδέσεις από τον τόπο της καταστροφής. Η καταστροφή του κέντρου της Αθήνας και των εμπόρων … έκανε σαφώς πλουσιότερους τους “νταβατζήδες”. Αν δεν καιγόταν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη εκατομμύρια Έλληνες, αντί να βλέπουν τηλεόραση θα έκαναν χίλια δυο άλλα πράγματα πιο δημιουργικά. Οι “νταβατζήδες” των ΜΜΕ θα σκότωναν για να ανεβάσουν το μερίδιο τους στην AGB. Δεν νοιάζονται ούτε για το οικονομικό κόστος που επωμίσθηκαν οι πληγέντες, ούτε για τις εικόνες βίας και την τρομοκρατία με την οποία πότισαν τις ψυχές των μικρών παιδιών.

Η συνέχεια του άρθρου εδώ.

Αγαπητό PC Tech.

Πέρσι, έκανα αναβάθμιση από το «Αρραβωνιαστικός 5.0» στο «Σύζυγος 1.0» και παρατήρησα πως το καινούριο πρόγραμμα άρχισε να κάνει αναπάντεχες αλλαγές στα λογιστικά φύλλα, περιορισμένη πρόσβαση στις εφαρμογές λουλουδιών και χρυσαφικών που παλιότερα, στην έκδοση «Αρραβωνιαστικός 5.0», δούλευαν απρόσκοπτα. Επίσης, το «Σύζυγος 1.0» απεγκατέστησε πολλά άλλα πολύτιμα προγράμματα όπως το «Ρομαντικός Περίπατος v.9.9» και εγκατέστησε άλλα, ανεπιθύμητα, όπως τα «Champion League 5.0» και «Κυριακή στα Γήπεδα 8.0.».
Το «Διάλογος 1.3» δεν τρέχει πια, ενώ το «Καθαριότητα 2.6» προκαλεί κολλήματα και κατάρρευση του συστήματος.
Προσπάθησα να τρέξω το «Μουρμούρα 5.3», αλλα εις μάτην.

Μια απελπισμένη γυναίκα.

— Απάντηση —
Αγαπητή «Απελπισμένη γυναίκα».

Έχετε υπ’ όψιν πως το «Αρραβωνιαστικός 5.0» είναι ψυχαγωγικό πακέτο, ενώ το «Σύζυγος 1.0» είναι λειτουργικό σύστημα. Προσπάθησε να δώσεις την εντολή «C:/Nomiza pws me agapouses» και εγκατέστησε το «Δάκρυα 6.2.». Λογικά, το «Σύζυγος 1.0» θα εκκινήσει αυτόματα τις εφαρμογές «Ενοχή 3.0» και «Λουλούδια 7.0.».
ΠΡΟΣΟΧΗ! Υπερβολική χρήση του παραπάνω προγράμματος μπορεί να προκαλέσει την κλήση των «Κατσούφικη Μουγγαμάρα 2.5» και «Μπύρα 6.1» (Το «Μπύρα 6.1» ίσως προκαλέσει την αναπαραγωγή WAV αρχείων τύπου «Δυνατό ροχαλητό»).
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει εγκατάσταση του «Πεθερά 1.0» και μην σκεφτείτε καν, να τρέξετε τα βοηθητικά αρχεία «Εραστής και Γκόμενος» (δεν είναι συμβατά με το «Σύζυγος 1.0» και μπορεί να προκαλέσουν κατάρρευση του συστήματος).
Συνοψίζοντας, το «Σύζυγος 1.0» είναι ένα εξαιρετικό πρόγραμμα, αν και με περιορισμένη μνήμη, που χρειάζεται κάποιο διάστημα για να εμπεδώσει μερικές καινούριες εφαρμογές. Σκεφτείτε σοβαρά την απόκτηση συνοδευτικών προγραμμάτων που θα βελτιώσουν την απόδοσή του σημαντικά. Συστήνουμε το «Ζεστό Φαΐ 3.0», «Καυτά Εσώρουχα 5.3» και το «Τρομερή Κορμάρα 10.1».

Με εκτίμηση, PC Tech.

1990. Ο Αλέξης Τσίπρας, ενεργό «οργισμένο νιάτο» στις μαθητικές καταλήψεις της εποχής στα σχολεία, συνεντευξιάζεται με την Άννα Παναγιωταρέα.

Βλέποντας το βίντεο, είναι αδύνατον να μην «συγκινηθεί» κάποιος, με τα οράματα που έχει για την παιδεία και το εκπαιδευτικό σύστημα ο νυν πρόεδρος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Οποιοδήποτε άλλο σχόλιο, ίσως ωχριά μπροστά στην δύναμη της εικόνας και του λόγου…

Απολαύστε τον…

Αθήνα, 19ος αιώνας, συνοικία του Ψειρή (συναντάται κι ως Ψυρή ή Ψυρρή).
Η συνοικία αυτή έγινε πασίγνωστη, λόγω του ότι, το κυρίαρχο στοιχείο της, ήταν οι Κουτσαβάκηδες, ιδιόρρυθμοι τύποι κακοποιών, που είχαν κυριαρχήσει στην περιοχή αυτή, επί 50 περίπου χρόνια, από τα τελευταία χρόνια του Όθωνος, εώς το τέλος του 19ου αιώνος και είχαν μεταβάλει τον κοσμοβριθή οικισμό του Ψειρή, σε ένα «κράτος εν κράτει».

Το όνομά τους οι Κουτσαβάκηδες, το οφείλουν στον Μήτσο Κουτσαβάκη, έναν δεκανέα του στρατού επί Όθωνος, που είχε γίνει ονομαστός για τα κατορθώματά του ως κακοποιός.
«Κατ’ εικόνα και ομοίωσιν» αυτού, αναφάνηκαν και πολλοί άλλοι που ήταν ιδιόρρυθμοι και τυποποιημένοι στο ήθος, στην ενδυμασία, στην κόμμωση, ακόμη και στους τρόπους και τις μεθόδους.
Σαν αντάξιοι μιμητές του αρχικού τους προτύπου, επονομάσθηκαν κι αυτοί «Κουτσαβάκηδες», ή «Κούτσαβοι», αλλά παράλληλα και «Παλληκαράδες».

Φορούσαν μαύρο σακάκι, αλλά το φορούσαν μόνο απ’ το αριστερό μανίκι. Είχαν ριγέ χρωματιστό παντελόνι, που ήταν πολύ φαρδύ στα σκέλη, αλλά και πολύ στενό στους αστράγαλους. Στη μέση τους είχαν ζωσμένο ένα πολύ πλατύ και πολύπτυχο ζωνάρι, όπου τοποθετούσαν, τόσο τα όπλα τους (συνήθως κουμπούρες ή φοβερές αμφίστομες κάμες), όσο και τα καπνιστικά τους είδη. Στο κεφάλι φορούσαν μια μαύρη ρεπούμπλικα, με πλατύ όμως πένθος που το αποκαλούσαν «θλίψη» ή «χλίψη». Υπετίθετο, ότι το πένθος αυτό το όφειλαν στον ανύπαρκτο θάνατο κάποιου συγγενούς ή στενού φίλου, που κι εκείνος κατά την έκφραση του Θουκυδίδη «εσιδηροφόρει» σαν αυτούς, που ήταν κι εκείνος «μάγκας βαρύς κι ασήκωτος», που φορούσε αναρριχτό σακάκι, αλλά και είχε πέσει νεκρός κατά την εκτέλεση κάποιας γενναίας πράξης, αλυσμόνητο θύμα για στιγμές γεμάτες φιλότιμο.
Αλλά και τα παπούτσια τους ήταν παράδοξα. Ήταν στιβάλια με ψηλό τακούνι, στενά και μυτερά, που έπρεπε να είναι ανορθωμένα μπροστά στην άκρη, σαν ρύγχος. Κι έπρεπε να είναι πολύ τριζάτα.
Τα μαλλιά τους ήταν πλούσια, κατέβαιναν ως τα μάτια, αφημένα με περίτεχνη αμέλεια και ήταν πάντα αλειμμένα με χοιρινό λίπος, που αποτελούσε το κύριο καλλυντικό των τύπων εκείνων.
Τα μουστάκια τους ήταν άφθονα, στριμμένα στις άκρες κι ενώνονταν με τις άλλες τρίχες στα μάγουλα, ενώ δεν διατηρούσαν πραγματικά γένια.

Οι Κουτσαβάκηδες βάδιζαν λικνιστά, με το κεφάλι ελαφρά σκυμμένο προς τα δεξιά και κουνώντας τα χέρια τους. Είχαν σχεδόν πάντα, ύφος βλοσυρό. Κάθε τόσο όμως αναστέναζαν, θέλοντας να δείξουν ότι έκρυβαν στην καρδιά τους κάποιο βαρύ «ντέρτι», δηλαδή στενοχώρια.
Όταν κάθονταν στα καφενεία, έβγαζαν το ένα παπούτσι (πράγμα εύκολο, γιατί τα στιβάλια ήταν με λάστιχο) και τοποθετούσαν έπειτα το γυμνό πόδι ορθογώνια στο ύψος του γόνατος του άλλου ποδιού. Συνήθως όμως κάρφωναν και την κάμα τους πάνω στο ξύλινο τραπέζι, επίδειξη και σύμβολο εφεδρικού δυναμισμού για άμεση δράση.
Αλλοίμονο στον περαστικό διαβάτη που θα τους κοίταζε (κατά την κρίση τους) χωρίς τον απαιτούμενο σεβασμό. Συχνά άπλωναν μπροστά στην καρέκλα τους και πάνω στο έδαφος, την άκρη του μακριού ζωναριού τους. Κι ορμούσαν με φονικές διαθέσεις εναντίον εκείνου που θα τολμούσε να το πατήσει. Απ’ αυτή τη συνήθεια γεννήθηκε και η φράση «Απλώνει το ζωνάρι του για καβγά» …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος…