14 Οκτωβρίου, 1888. Η πρώτη «πρωτόγονη» προσπάθεια για καταγραφή της κίνησης σε κινηματογραφική μηχανή είναι γεγονός. Στον κήπο του σπιτιού της οικογένειας Whitley, στο Oakwood Grange Road, Roundhay, ένα προάστιο του Leeds, στο Yorkshire, της Μεγάλης Βρετανίας, ο Aime Augustin Louis Le Prince χρησιμοποιώντας μία μηχανή με μονό φακό, καταγράφει τους «πρωταγωνιστές» της ταινίας, σε ένα βίντεο διάρκειας μόλις 2 δευτερολέπτων, το οποίο αποτελούνταν από μόλις 4 πλαίσια (καρέ). Εμφανίζονται ο Adolf Le Prince (τον γιο του Le Prince), η Sarah Whitley, (πεθερά του Le Prince), ο Joseph Whitley και η Miss Harriet Hartley. Οι «πρωταγωνιστές» εμφανίζονται να περπατούν κυκλικά, γελώντας με τον εαυτό τους, εντός της περιοχής που εμφανίζεται στην κάμερα. Η «ταινία» αυτή που έμεινε γνωστή σαν «Roundhay Garden Scene», έμελλε να βάλει έναν από τους πρώτους θεμέλιους λίθους, σ’ αυτό που αργότερα θα ονομάζονταν «Έβδομη τέχνη»: τον κινηματογράφο.
Η λέξη «κινηματογράφος» επινοήθηκε από το Λεόν Μπουλί, ο οποίος βάφτισε έτσι αυτό που θεωρήθηκε ως εφεύρεση των αδελφών Λουί και Ογκίστ Λιμιέρ (Louis και Auguste Lumières). Οι αδερφοί Λιμιέρ, δεν ήταν οι εφευρέτες του κινηματογράφου, ήταν όμως αυτοί που τον βελτίωσαν, τον καθιέρωσαν και τον διέδωσαν στο ευρύ κοινό. Ο όρος κινηματογράφος σήμαινε δε, αρχικά, τη μηχανή εκείνη η οποία είχε τη δυνατότητα να καταγράφει την κίνηση. Η αίσθηση της κίνησης που δημιουργείται όταν βλέπουμε μια ταινία βασίζεται στην εκμετάλλευση δύο οπτικών φαινομένων: το πρώτο είναι η διατήρηση της οπτικής εικόνας στον εγκέφαλο για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά την προβολή της στο φακό του ματιού (persisternce of vision), ενώ το δεύτερο δημιουργεί την ψευδαίσθηση της κίνησης, όταν οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη (φαινόμενο phi).
Τα δύο αυτά φαινόμενα μαζί αποτελούν τη βάση του κινηματογράφου από φυσιολογικής πλευράς, ενώ από την τεχνική υπάρχει ένα φιλμ, που προβάλλει συνεχόμενες εικόνες σε συγκεκριμένο ρυθμό. Αυτός ο ρυθμός είναι συνήθως 16 καρέ ανά δευτερόλεπτο για τις βουβές ταινίες και 24 για τις ταινίες με ήχο. Η διαφορά αυτή των 8 καρέ εξηγεί και το γεγονός ότι πολλές από τις βουβές ταινίες εμφανίζονται να διαδραματίζονται σε ταχύτερους από τη φυσιολογική κίνηση ρυθμούς, όταν προβάλλονται από σύγχρονες μηχανές προβολής των 24 καρέ ανά δευτερόπλεπτο … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Οι εικόνες που θα δείτε στο βίντεο, προέρχονται από την Κίνα.
Λόγω των φρικιαστικών σκηνών που περιέχει, είναι μάλλον αμφίβολο ότι θα αντέξετε να το παρακολουθήσετε ολόκληρο, τουλάχιστον την πρώτη φορά.
Όπως θα δείτε, στις πρώτες σκηνές, τα ζώα περιέρχονται σε ημιθανή κατάσταση, με κάποιους παλιούς «παραδοσιακούς» τρόπους: Χτυπήματα με ρόπαλο, ή αλλεπάλληλα δυνατά χτυπήματα στο έδαφος.
Οι «άνθρωποι» αυτοί, χτυπούν ανελέητα τα ζώα, αλλά δεν έχουν σκοπό να τα θανατώσουν, τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή. Δεν θέλουν ούτε το κρέας τους. Θέλουν μόνο να μειώσουν τις αντιστάσεις τους.
Ο λόγος είναι ακόμα πιο ανατριχιαστικός. Θέλουν να γδάρουν τα ζώα, ενώ είναι ακόμα ζωντανά.
Αυτό γιατί, ενώ τα άμοιρα ζώα γδέρνονται ζωντανά, βρίσκονται σε κατάσταση σοκ (πως αλλιώς θα μπορούσαν να βρίσκονται άλλωστε;), με αποτέλεσμα το τρίχωμά τους να ανασηκώνεται, δίνοντας έτσι την καλύτερη δυνατή ποιότητα (έτσι υποστηρίζεται τουλάχιστον)! Σημειώστε δε, ότι μερικά από τα ρακούν, εξακολουθούν να ζουν και να αναπνέουν για μερικά ακόμη λεπτά, μετά την ολική εκδορά τους.
Φυσικά αυτό το ανώτερης ποιότητας τρίχωμα, θα γίνει μια πανάκριβη γούνα που θα στολίσει τους ώμους κάποιας «ευγενούς» κυρίας της «υψηλής» κοινωνίας … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Τι είναι ο αυνανισμός;
Με τον όρο αυνανισμός (κοινώς, μαλακία), αναφερόμαστε στην διέγερση των ιδίων γεννητικών οργάνων με στόχο την πρόκληση οργασμού και αυτοϊκανοποίησης της γενετήσιας ορμής και ηδονής χωρίς συνουσία με άλλο πρόσωπο.
Στην ελληνική γλώσσα, ο όρος είναι επίσης γνωστός και ως αυτοϊκανοποίηση, ή αυτοερωτισμός.
Ωστόσο, το πέος, ο κόλπος ή η κλειτορίδα δεν είναι τα μοναδικά αντικείμενα του αυνανισμού. Πολλά άτομα μπορούν να φτάσουν σε οργασμό ερεθίζοντας το στήθος, τον πρωκτό και άλλα ερωτογενή σημεία του σώματος.
Η λέξη αυνανισμός προέρχεται από το όνομα του βιβλικού προσώπου Αυνάν, απογόνου του Ιακώβ.
Όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του πέθανε, ο Αυνάν, σύμφωνα με το εβραϊκό έθιμο, νυμφεύτηκε τη χήρα του αδελφού του Ηρ, με την οποία όμως δεν ήθελε να τεκνοποιήσει επειδή το παιδί που θα γεννιόταν θα ανήκε τυπικά, με βάση τον εβραϊκό νόμο, στον αδελφό του κι όχι σε αυτόν. Ο Αυνάν δεν επιθυμούσε να αποκτήσει απόγονο που θα συνέχιζε την οικογενειακή γραμμή του νεκρού αδελφού του, αλλά απέβλεπε στην απόκτηση της κληρονομιάς των πρωτοτόκων του. (Γένεση 38:2-10).
Ο Αυνάν δεν αυνανιζόταν με τη σημερινή έννοια του όρου αλλά είχε διακεκομμένη συνουσία με τη γυναίκα του. Έτσι «όταν εισήρχετο προς την γυναίκα του αδελφού αυτού, εξέχειν επί την γην, του μη δούναι σπέρμα τω αδελφώ αυτού». Η πράξη αυτή τιμωρήθηκε από τον Ιεχωβά με θάνατο, και η σπατάλη του σπέρματος για σκοπούς εκτός της τεκνοποίησης θεωρείται αμαρτία από τους Εβραίους μέχρι σήμερα. Από το όνομα του Αυνάν προέρχεται και η λέξη αυνανισμός.
Δεν χρειάζονται πολλά λόγια.
Η εικόνα μιλάει από μόνη της.
Δείτε που φτάνουν οι περιώνυμοι «δημοσιογράφοι», είτε διαστρεβλώνοντας σκόπιμα την αλήθεια, είτε καταπατώντας κάθε έννοια δεοντολογίας, ηθικής και σεβασμού.