Η ταινία «Ο Θεός που δεν υπήρξε» (The God who wasn’t there), είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή (2005) τού -πρώην χριστιανού- Μπράιαν Φλέμινγκ (Brian Flemming).
Ασχολείται κατά βάση με την ιστορικότητα του Ιησού και το μυθολογικό πλέγμα που τον περιβάλλει.
Η ταινία αγγίζει κάποια κρίσιμα σημεία, όπως την λήθη και την ανυποληψία στην οποία είχε περιέλθει ο Ιησούς για κάποιες δεκαετίες μετά την υποτιθέμενη σταύρωση κι ανάστασή του· την άγνοια που είχαν οι ιδρυτές τού Χριστιανισμού για τον βίο και την πολιτεία τού «θεανθρώπου» Ιησού, η οποία μεταφέρθηκε ετεροχρονισμένα στα «ιερά» Ευαγγέλια και πάνω στην οποία οικοδομήθηκε ο όλος μύθος· την άγνοια των σύγχρονων χριστιανών για την προέλευση της θρησκείας τους και του τρόπου με τον οποίον επιβλήθηκε· τις ομοιότητες βασικών στοιχείων τής θρησκείας τού Χριστιανισμού με στοιχεία προηγούμενων θρησκειών· τον χριστιανικό Φονταμενταλισμό κ.ά.
Στην ταινία, μεταξύ άλλων, επικρίνεται η εμμονή των χριστιανών στην θυσία αίματος, η οποία απεικονίστηκε με θεαματικό τρόπο στην αποδοχή που είχε παγκοσμίως η αιματηρή ταινία τού Μελ Γκίμπσον «Τα πάθη τού Χριστού». Μάλιστα, αυτή η αναφορά στις υπερβολές και την αιματολαγνεία τού Γκίμπσον στην συγκεκριμένη ταινία του, είχε προκαλέσει την νομική δράση τού τελευταίου, εναντίον τού ντοκιμαντέρ αυτού … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Η ταινία -ή καλύτερα, συρραφή συνεντεύξεων- «Religulous», στην οποία πρωταγωνιστεί ο Αμερικανός κωμικός Μπιλ Μάερ (Bill Maher), καταπιάνεται με την θρησκευτική παράνοια των τριών σημαντικότερων μονοθεϊστικών θρησκειών: Του Χριστιανισμού, του Ισλαμισμού και του Ιουδαϊσμού. Άλλωστε, η λέξη «Religulous» αποτελεί ένα λογοπαίγνιο των αγγλικών όρων «religion» (θρησκεία) και «ridiculous» (γελοίος-α-ο).
Ο Μάερ, ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο, παίρνει συνεντεύξεις από πιστούς και εκπροσώπους των προαναφερόμενων θρησκειών και των παρακλαδιών τους, επιχειρώντας να τους φέρει αντιμέτωπους με την άγνοιά τους, το παράλογον της πίστης τους, καθώς και με το γελοίον τού πράγματος που λέγεται «θρησκεία». Φυσικά, από αυτές τις συνεντεύξεις, δεν θα μπορούσε να λείπει, ένα από τα επίμαχα πρόσωπα του Χριστιανισμού: Ο…Ιησούς … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Είναι γνωστό ότι η συντριπτική πλειοψηφία χριστιανών δεν έχουν διαβάσει τίποτα ή σχεδόν τίποτα από όσα γράφουν τα ιερά βιβλία τους. Μερικοί που έχουν διαβάσει ή ακούσει κάτι λίγα δεν έχουν κατορθώσει να καταλάβουν την ολική εικόνα ή και τίποτα. Είναι παπαγάλοι ολίγων και ειδικά επιλεγμένων μερών. Όσοι πάλι έχουν διαβάσει και καταλάβει τις ιερές εβραιογνωστικοχριστιανικές γραφές και συνεχίζουν να τις ασπάζονται προκαλούν την έντονη απορία αυτών που τις απορρίπτουν! Πώς είναι δυνατόν να διαβάζουν τέτοια πράγματα και μετά να τα δέχονται και να ισχυρίζονται ότι τα έδωσε ο θεός ο πάνσοφος, ο δίκαιος ο πανάγαθος, αντί να τα στείλουν στην έρημο και άβυσσο από την οποία προήλθαν. Αλλ’ εάν τις παραδέχονται και πιστεύουν ότι τις εντέλλεται ο θεός τους, τότε να είναι συνεπείς και να τις εφαρμόζουν στη ζωή τους για να απολαύουν την γλύκα.
Πολλοί άθρησκοι που αγωνίζονται εναντίον δεισιδαιμονιών και βλακειών γνωρίζουν καλλίτερα τα ιερά βιβλία των χριστιανών και άλλων θρησκειών από τους οπαδούς των. Γράφομε λοιπόν αυτό το αρθράκι για όσους είναι χριστιανοί και έχουν μεσάνυχτα από τις ιερές γραφές τους ή έχουν ακούσει σποραδικά, κομματιαστά, από ‘δω και από ‘κει ολίγα ειδικά επιλεγμένα τεμάχια. Τους συστήνομε λοιπόν να διαβάσουν αυτά εδώ και να τα εφαρμόσουν στη ζωή τους, εφ’ όσον ομολογούν ότι είναι πιστοί χριστιανοί και αυτά παραγγέλλει ο Ιησούς Χριστός Θεός. Αλλιώς πως θα τα αποκάνουν με την αιώνια κόλαση;
Πέραν της τεραστίας πληθώρας των γνωστών φυσικών και μεταφυσικών εκφοβισμών, απειλών, τιμωριών, υποσχέσεων, απολαβών, κλπ., εδώ παραθέτομε μερικούς συμπληρωματικούς στίχους της Καινής Διαθήκης που μας δηλώνουν πως πρέπει δρα ο σωστός χριστιανός κατά την χριστιανική του ζωή και δράση. Δεν βάλαμε μέσα και την Παλαιά διά να μην μακρηγορήσομε και να μην αηδιάσομε με αυτή την κόπρον του Αυγείου. Μόνη της η Καινή αρκεί. Τους παραθέτομε ως έχουν και ‘σεις βρείτε την μετάφραση και την έννοιά τους είτε μόνοι σας είτε με την βοήθεια άλλων που κατέχουν το ζήτημα. Βλέπετε, δεν θέλομε να μας κατηγορήσουν ότι τους παραφράσαμε. Μερικούς στίχους που παραθέτομε μόνους, έχουν λεχθεί ως συμπεράσματα ορισμένων μερών του αρχικού κειμένου και ίσως χρειαστείτε να τους εξετάσετε με τα σχετικά κείμενα του πρωτοτύπου. Όλοι οι στίχοι επ’ αυτού του θέματος είναι πολύ περισσότεροι απ’ αυτούς εδώ, αλλά αυτοί που αναγράφομε αρκούν για να δειχθεί αυτό που εδώ ισχυριζόμαστε. Δηλαδή:
Βλέπομε ότι όσον αφορά την χριστιανική πίστη, δεν πρέπει να προβάλλεται: Ουδεμία αντίρρηση, ουδεμία ερώτηση, ουδέν επιχείρημα, ουδεμία σοφία, αλλά πρέπει να ισχύει η εκ προοιμίου ανεξέταστη αποδοχή της, ασυζητητί και πτωχία στο πνεύμα. Σε όλα τα πράγματα επικρατεί η τυφλή πίστη μόνο. Όχι γνώση, όχι ελεγξιμότητα. Ζήτω ο τυφλοσουρτισμός!
Βλέπομε επίσης, πως πρέπει να εκτελούνται: Η απολογητική, ο επιβεβλημένος φανατικός ζηλωτικός ακτιβισμός, ο επιβεβλημένος προσηλυτισμός, τα μαρτύρια, η ιερά εξέταση, η γλωσσολαλιά (άκου ‘κεί, γλωσσολαλιά και ποιος ξέρει πόσες άλλες σαχλαμάρες!) και η επεξήγησή της, η προφητεία, η αποφυγή και αποστροφή αντιρρησιών, όσων έχουν απορίες, απίστων, κλπ.
Εν κατακλείδι, βλέπομε την εκ προοιμίου επιβεβλημένη πλήρη υποταγή χωρίς αντίρρηση, συζήτηση ή απορία, δηλαδή την ασταμάτητη αποβλάκωση.
H θρησκευτική ηθική
“Θρησκευτική ηθική” στην παρούσα συζήτηση σημαίνει οποιονδήποτε κώδικα αξιών ο οποίος ανάγεται στις υποτιθέμενες εντολές κάποιου υπερφυσικού όντος. Aυτή η άποψη για την ηθική παρουσιάζεται καθαρά στη Bίβλο (π.χ. Δέκα Eντολές) και γενικά χαρακτηρίζει κάθε θρησκεία εξ αποκαλύψεως.
H θρησκευτική ηθική κατά βάση υπερασπίζεται μια οικουμενική ηθική τάξη που έχει καθιερωθεί από τον θεό και υφίσταται ανεξάρτητα από τον άνθρωπο. O άνθρωπος γεννιέται μέσα σ’ αυτήν την ηθική δομή, όπου ανακαλύπτει πως το πρωτεύον καθήκον του είναι η υπακοή σε ό,τι υπαγορεύει ο υπερφυσικός νομοθέτης του. H ηθική, σύμφωνα με την άποψη αυτή, υπηρετεί τους σκοπούς του θεού, όχι του ανθρώπου, και ο άνθρωπος οφείλει να υποτάσσεται στον ηθικό κώδικα. H βασικότερη αρετή είναι η υπακοή και το βασικότερο παράπτωμα η ανυπακοή.
Tο προφανέστερο χαρακτηριστικό της θρησκευτικής ηθικής είναι η αυταρχική της φύση. Aπό τη στιγμή που το “καλό” ή το “ηθικό” ορίζονται με αναφορά στο θείο θέλημα, πρόκειται για μια θεωρία θεμελιωμένη σε εξουσιαστική σχέση. Kαι όπου έχουμε εξουσία, έχουμε κυρώσεις -και όπου έχουμε κυρώσεις έχουμε ηθικούς κανόνες. Oι κανόνες, όπως θα δούμε, είναι βασικής σημασίας για τη μεταηθική της θρησκευτικής ηθικής. Oι κανόνες είναι για τη θρησκευτική ηθική ότι τα πρότυπα για την ορθολογική ηθική. … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Η θερμοκρασία της «Βασιλείας των Ουρανών» (Παράδεισος) μπορεί να υπολογιστεί με αρκετή ακρίβεια.
Βασιζόμαστε στην αυθεντία του «θεοφωτίστου» Ησαΐα (30:26): «και έσται το φως της σελήνης ως το φως του ηλίου και το φως του ηλίου έσται επταπλάσιον εν τη ημέρα, όταν ιάσηται Κύριος το σύντριμμα του λαού αυτού, και την οδύνην της πληγής σου ιάσεται».… Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »