Πάρε-Δώσε

Φρονώ ότι μέσα στα πλαίσια της συνειδησιακής καθυπόταξης μέσω των λέξεων, ανήκει και η μετονομασία του Έλληνος σε Ρωμιό. Μετά από αιώνες πλύσης εγκεφάλου, είναι κάπως δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε, αλλά θα άξιζε την προσπάθεια. Ο ελληνικός πολιτισμός αντιπροσωπεύει μια σειρά αξιών που κάποτε είχαν επηρεάσει ολόκληρο τον κόσμο. Μάλιστα από την αλεξανδρινή εποχή και μετά (και μέχρι σήμερα), εμφανίστηκαν οι λεγόμενοι «ελληνιστές». Λόγιοι δηλαδή της εποχής που μιλούσαν την ελληνική και ήταν μέτοχοι της ελληνικής παιδείας, χωρίς να είναι Έλληνες την καταγωγή. Αυτό δεν συνέβη με κανέναν άλλο πολιτισμό, όσο μεγάλος και αν ήταν. Ακόμα και μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους, κατά τη Ρωμαιοκρατία, ο ποιητής Οράτιος έγραφε ότι, «η ηττημένη Ελλάδα υπέταξε τον σκληρό κατακτητή και εισήγαγε τις τέχνες στο Λάτιο». Λίγο αργότερα και σταδιακά, θα επιχειρούνταν να δοθεί το όνομα «Ρωμαίος» ή «Ρωμιός» στον Έλληνα, σε μια προσπάθεια αποσυνδέσεώς του με τις προγονικές του ρίζες, σε μια βίαιη αλλοίωση της ταυτότητάς του. Όπως θα δούμε παρακάτω, αυτό που θα έπρεπε να αμαυρωθεί είναι η θρησκεία του, για αυτό και ο Ελληνισμός ταυτίστηκε με την υποτιθέμενη «ειδωλολατρία».

Σήμερα θέλουν να μας πείσουν ότι ο Έλληνας πρέπει να προσδιορίζεται ως «Ρωμιός», και ότι αυτός ο όρος συμπεριλαμβάνει την ενότητα και τη συνέχεια του Ελληνισμού μέσω του Χριστιανισμού. Ισχυρίζονται ότι υπήρχε εποχή κατά την οποία το όνομα «Έλλην» και τα παράγωγά του σήμαιναν το οτιδήποτε άλλο εκτός από τον…Έλληνα στην καταγωγή. Συνεπώς, σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, οι όσες πλείστες υβριστικές και υποτιμητικές αναφορές στα συγγράμματα των εκκλησιαστικών πατέρων και συγγραφέων, αφορούν τους «ειδωλολάτρες» και όχι τους Έλληνες. Αυτός ο εξωφρενικά αναληθής ισχυρισμός, που σήμερα έχει εδραιωθεί στις συνειδήσεις μέσω της προπαγάνδας (μην λησμονούμε ότι σύμφωνα με το σύνταγμα η «παιδεία» που παρέχει το κράτος είναι «ελληνοχριστιανικής» κατευθύνσεως), δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τις πηγές. Αλλά ας τα πάρουμε κατά σειρά και τάξη …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων, μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν». (Να είσαι πάντα πρώτος και ανώτερος από όλους και να μην ντροπιάζεις τη γενιά των προγόνων σου).
Όμηρος (Ιλιάδα, Ζ’: 208)

Όσοι έχουν μια στοιχειώδη γνώση της ιστορίας του Κομμουνισμού και της ιδεολογίας του, ίσως να γνωρίζουν τι έγινε στη Ρωσία, όταν οι μπολσεβίκοι κατέλαβαν στην εξουσία: Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, εξευτελίζονταν, ξυλοκοπούνταν κι ενίοτε δολοφονούνταν από τους μαθητές τους, με την πλήρη ανοχή της εξουσίας που τότε κατείχε ο Λένιν. Κι αυτό επειδή, σύμφωνα με την αρρωστημένη ιδεολογία του Κομμουνισμού, οι μορφωμένοι και οι επιστήμονες αποτελούσαν ένα από τα κατατεθέντα σήματα της «μπουρζουαζίας». Στην Καμπότζη του παρανοϊκού κομμουνιστή δικτάτορα, Πολ Ποτ, η τρομοκρατία εναντίον των μορφωμένων είχε φτάσει σε τέτοια επίπεδα, ώστε παρατηρούνταν το τραγελαφικό φαινόμενο, ακόμη κι αγράμματοι άνθρωποι οι οποίοι φορούσαν γυαλιά μυωπίας, να τα κρύβουν από τους Ερυθρούς Χμερ, μην τυχόν και τους θεωρήσουν…διανοούμενους(!) και χάσουν τη ζωή τους (την οποία, ωστόσο, μπορούσαν να τη χάσουν και για χίλιους δυο άλλους παρανοϊκούς λόγους).

Στην Ελλάδα του 2015, με κυβέρνηση κομμουνιστικού χαρακτήρα, είχαμε τη δήλωση του υπουργού Παιδείας, Αριστείδη Μπαλτά, πως «Η αριστεία είναι “ρετσινιά”». Φαντάζει ειρωνικό βεβαίως, να εκστομίζει αυτή την άθλια δήλωση ένας υπουργός Παιδείας, που το όνομά του είναι «Αριστείδης» (βασική ετυμολόγηση εκ του «άριστος»), δεν είναι όμως κάτι το πρωτάκουστο. Παρόμοιες ιδεοληπτικές βλακείες περί αριστείας, ακουγόταν και στο παρελθόν στους χώρους των σκληροπυρηνικών κομμουνιστών, που ηδονίζονται στο άκουσμα των ονομάτων «Μαρξ», «Λένιν», «Στάλιν» και «Μάο». Μόνο που τώρα, δεν έχουμε να κάνουμε με τον κάθε γραφικό, χωρίς θεσμικό ρόλο, αλλά για τον ίδιο τον «υπηρέτη» της Παιδείας.

Ας δούμε κάποια σχόλια επί του θέματος, έτσι όπως αυτά «αλιεύθηκαν» στο Διαδίκτυο …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

1. Με τον Άδωνι Γεωργιάδη, μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις πολιτικές θέσεις και τα πεπραγμένα του, όπως μπορεί να τον συμπαθεί, να τον αντιπαθεί, ή να του είναι αδιάφορος ως προσωπικότητα. Αλλά, από πότε η πώληση βιβλίων χρεώνεται ως κάτι υποτιμητικό και καταλογίζεται στα μείον κάποιου πολιτικού; Από πότε η εργασία αποτελεί στίγμα και όνειδος; Δηλαδή, τότε τί πρέπει να πούμε για ανεπάγγελτους πολιτικούς, όπως ο Σαμαράς, ο Τσίπρας, ο Τζέφρι Παπανδρέου κ.ά., που τα μόνα ένσημα που έχουν κολλήσει, είναι αυτά της πολιτικής;

2. Ορισμός του «Μπογδανισμού»: Να είναι μεσάνυχτα κι εσύ να λες: «Καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα· διαλέξτε και πάρτε».

3. Ρητορικό ερώτημα: Στις «έγκυρες» -υποτίθεται- δημοσκοπήσεις, που όπως γνωρίζουμε γίνονται τηλεφωνικά, συμμετέχουν κι όσοι τους έχουν κόψει το τηλέφωνο;

4. Πινελιές σουρεαλισμού: Να δολοφονείται ο Πάσσαρης στις φυλακές της Ρουμανίας και να επιστρέφει στην Ελλάδα ως ήρωας με το φέρετρό του τυλιγμένο με την ελληνική σημαία. Εμείς όμως, δεν είμαστε Αλβανοί, έτσι;

5. Αυτό το «τριανταφυλλάκι» δεν είναι δικό μου, αλλά μου άρεσε και το παραθέτω:

Ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι ο νέος Ξενοφών Ζολώτας (απ’ την ανάποδη)

 

ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ του μακρινού 1957 ο Ξενοφών Ζολώτας μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο της Παγκόσμιας Τράπεζας, πέτυχε κάτι που φαινόταν ακατόρθωτο: Αν και όλη η ομιλία του ήταν στην Αγγλική γλώσσα, χρησιμοποίησε σχεδόν αποκλειστικά ελληνογενείς λέξεις, όπως: “anathema”, “dynamism”, “thesaurus”, “plethora”, “ethnos”, “phenomenon”, “gnomon”, “ecumenical”, “democratic”, “logomachy” κλπ. Η πράξη αυτή του Ξ. Ζολώτα προκάλεσε το γενικό θαυμασμό (εντός και εκτός Ελλάδας) και έκανε την ομιλία του αυτή να μείνει στην ιστορία

 

ΤΟ ΜΑΡΤΙΟ του 2014, ο Σταύρος Θεοδωράκης πραγματοποιεί προεκλογικές ομιλίες, αναφερόμενος κυρίως στις “αιτίες που μας έφεραν ως εδώ”. Το ανεπανάληπτο κατόρθωμα του Σταύρου Θεοδωράκη είναι οτι, στις ομιλίες του αυτές, έχει καταφέρει να μην χρησιμοποιήσει καμμια εκ των παρακάτω λέξεων και φράσεων: “ΠΑΣΟΚ”, “Παπανδρέου”, “Σημίτης”, “Βενιζέλος”, “Άκης”, “Τσοχατζόπουλος”, “Μαντέλης”, “Τσουκάτος”, “Πανταγιάς”, “Παπακωνσταντίνου”, “Στουρνάρας”, “Παπαντωνίου”, “Λαλιώτης”, “Πάγκαλος”, “Μπόμπολας”, “Λαμπράκης”, “Ψυχάρης”, “αλλαγή”, “εκσυγχρονισμός”, “Χρηματιστήριο”, “Μέγκα Τσάνελ”, “για τον Σοσιαλισμό παλεύουμε όλοι” κλπ.

 

Πρόκειται για ένα ένα σχεδόν ισάξιο και περίπου ανάλογα ακατόρθωτο επίτευγμα με εκείνο του Ξενοφώντος Ζολώτα.

«Η Ένωση Αθέων είναι μια ΜΚΟ που βασίζεται στην εθελοντική δραστηριοποίηση των μελών της για την πραγμάτωση των στόχων της».

Τι μου θύμισε τώρα το παραπάνω… Μια ΜΚΟ ονόματι «Ένωση Ελλήνων Χρηστών Ίντερνετ», της οποίας ο πρόεδρος μέχρι πριν μερικά χρόνια περιφέρονταν στα κανάλια κι έδινε την εντύπωση ότι πράγματι εκπροσωπούσε (όλους) τους Έλληνες χρήστες του Διαδικτύου, ενώ στην πραγματικότητα, το μόνο που έκανε, ήταν να διαφημίζει την επιχείρησή του (αρχικά ήταν παροχέας υπηρεσιών ίντερνετ). Φυσικά αυτόν τον κύριο, ουδείς χρήστης του Διαδικτύου τον είχε εκλέξει ώστε να τον εκπροσωπεί, αλλά στην Ελλάδα το πιο εύκολο πράγμα είναι να αυτοχρίζεσαι «πρόεδρος» (κι ενίοτε να τα «τσεπώνεις» κιόλας).

Στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με το ποιος εξέλεξε αυτή την ομάδα (που φέρει τον βαρύγδουπο και καθολικό τίτλο «Ένωση Άθεων της Ελλάδος»), να εκπροσωπεί τους άθεους όλης της Ελλάδος (δεν θυμάμαι να με ρώτησε κανείς, παρ’ ότι άθεος, ούτε διάβασα κάποια δημόσια ανακοίνωση που να καλεί τους άθεους της Ελλάδος να λάβουν μέρος σε κάποιες διεργασίες), ούτε με τον αρνητικά φορτισμένο όρο «ΜΚΟ» ως ιδιότητα που την συνοδεύει (κοίτα να δεις, που αυθόρμητα μου ήρθε στο μυαλό και η ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» της Εκκλησίας).

Θα ασχοληθούμε, εν συντομία, με την ουσία της Αθεΐας και κατά πόσον η συγκεκριμένη ΜΚΟ την πρεσβεύει πραγματικά. Κι αυτό θα γίνει με πολύ απλό τρόπο και πολύ απλά λόγια, έτσι ώστε να γίνεται κατανοητό …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

1. Γιώργος Λιάνης: «Επί ΠΑΣΟΚ ο μέσος όρος ζωής ανέβηκε από τα 70 στα 79 χρόνια» (Star, e-nikos, 18.3.14). Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι πρόκειται για ένα ακαταμάχητο επιχείρημα υπέρ της προσφοράς του ΠΑΣΟΚ στον τόπο. Ηθικό δίδαγμα: Με δανεικά και κλεμμένα, ζεις καλύτερα και περισσότερο.

2. Δεν υπάρχει ένας χριστιανός, να υπενθυμίζει στην Κανέλλη να παίρνει τα χάπια της πριν εμφανιστεί στην τηλεόραση; Δηλαδή, επειδή δεν παίρνει αυτή τα χάπια της, πρέπει να τ’ αρχίσουμε εμείς;

3. Στην Αρναία Χαλκιδικής, λέγεται ότι έδωσαν σε μια οδό, το όνομα ενός ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ, ονόματι «Πάμπλο Γκαρσία». Όταν χάνεται το μέτρο, τίποτε δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη…

4. Θυμάστε τα θρυλικά «σοβιετικά ποσοστά» που άγγιζαν το 100%; Ε, ξεχάστε τα αυτά… Τώρα έχουμε τα «βορειοκορεατικά ποσοστά» που φτάνουν ακριβώς το 100%. Σε λίγο, έτσι όπως το πάει ο Κιμ Γιονγκ Ουν, δεν αποκλείεται να ξεπεράσει και το…100%. Σ’ έναν κομμουνιστικό «Παράδεισο», τα πάντα μπορεί να συμβούν …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »