Πάρε-Δώσε

Η πίστη σε οποιαδήποτε θρησκεία είναι ένα δικαίωμα του κάθε ανθρώπου. Το ίδιο βεβαίως και η αθεΐα. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι τίθεται θέμα επιβολής της άποψης ενός πιστού σε έναν άθεο. Το λέω αυτό διότι συνήθως οι άθεοι δεν έχουν ως στόχο να «προσηλυτίσουν» κανέναν με τα επιχειρήματά τους στην αθεΐα, ευνόητα καθότι δεν πρόκειται για θρησκεία, απλά προβάλλουν τους πιθανούς λόγους και αιτίες που χρησιμοποιούν ώστε να μην αποδεχτούν τον «Θεό».

Κάποιοι -αν όχι οι περισσότεροι- πιστοί θεωρούν χρέος τους να πείσουν τους άθεους ότι είναι παραπλανημένοι καθότι θεωρούν πως οι ίδιοι έχουν νιώσει τον Θεό, οπότε δεν τίθεται καν θέμα για τον αν υπάρχει ή όχι, γι αυτούς είναι δεδομένο ότι υπάρχει!!

Σ’ αυτό ακριβώς θα σταθώ στο εν λόγω κείμενο. Στην αδυναμία των εμπειριών. Διότι περί αυτού πρόκειται. Και δεν σας κρύβω ότι εμπειρικά ή πρακτικά αν θέλετε, είναι το ισχυρότερο επιχείρημα για τους άθεους! …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Όταν ξεκίνησα να συνθέσω αυτό το θέμα, ήθελα καταρχάς να καταδείξω το βλακώδες του όλου πράγματος που ονομάζεται «προστασίες αγίων». Στην πορεία της αναζήτησής μου, όμως, διαπίστωσα ότι το θέμα είναι πολύ πιο ιλαρό απ’ ότι νόμιζα, ή για να το θέσω ακόμα καλύτερα, κωμικοτραγικό. Κωμικό αν αναλογιστεί κανείς την «γκάμα» των «προστασιών» που έχουν σκαρφιστεί διαχρονικά οι «νταβαντζήδες» της ανθρώπινης ύπαρξης και σκέψης για να είναι «αγκιστρωμένοι» πάνω σε κάθε έκφανση της ζωής των αφελών πιστών και τραγικό αν αναλογιστεί κανείς, τι είναι σε θέση να πιστέψει ο ανθρώπινος νους. Και φυσικά αυτή η τυφλή πίστη, μετατρέπεται ενίοτε και σε «φράγκα» που καταλήγουν στο «φιλόπτωχο» ταμείο του «προστάτη» αγίου και της Εκκλησίας της «αγάπης».

Διότι αγαπητέ αναγνώστη, δύσκολα θα μπορέσει να αποφύγει το μειδίαμα κάποιος όταν διαβάσει ότι υπάρχει προστάτης άγιος (ή όσιος) των αλκοολικών (προσπαθώ ακόμα να καταλάβω, από τι τον προστατεύει), ή άγιος προστάτης των όρχεων και της κοίλης, ή ακόμα ακόμα και προστάτης άγιος για το…ψαροκόκκαλο που στέκεται στο λαιμό!

Η βιομηχανία αγιοποιήσεων και προστασιών της Εκκλησίας, κάνει τον κατάλογο των προστατών αγίων και οσίων, εξαιρετικά μακρύ (σχεδόν όλοι, έχουν αναλάβει και μια «εργολαβία», ενώ αρκετοί, περισσότερες της μιας! σε άλλες περιπτώσεις δε, μία προστασία την αναλαμβάνουν πολλοί «προστάτες» άγιοι), γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατη την αναφορά σε όλους αυτούς που μας «φυλάνε» και μας προστατεύουν σε κάθε τομέα της ζωής μας. Οι περισσότεροι «προστάτες» άγιοι οφείλουν την ιδιότητα αυτή -του προστάτου- που τους έχει προσάψει η Εκκλησία, σε κάποια ενασχόληση ή επάγγελμα που άσκησαν κατά την διάρκεια του βίου τους, ή και σε άσχετα γεγονότα που συνδέθηκαν με την «αγιότητά» τους και τα οποία επί τα πλείστα υπερβαίνουν τα όρια της φαιδρότητας και της ακατάσχετης τερατολογίας …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Περιδιαβαίνοντας» σήμερα το διαδίκτυο, έπεσα σε ένα άρθρο του Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου, που γράφτηκε με αφορμή το περιβόητο (και αρχικά λογοκριμένο) βίντεο Γαβρά, το οποίο παίζεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης και εμφανίζει χριστιανούς να καταστρέφουν το παγκόσμιο αυτό μνημείο.

Παραθέτω μια παράγραφο, η οποία πραγματικά με «ερέθισε» (ολόκληρο το άρθρο εδώ):
«Οι επισκέπτες του Μουσείου οδηγούνται στην ασέβεια προς το τιμημένο ράσο, παρά το γεγονός ότι σ’ αυτό το ράσο οφείλεται η υπόσταση της νεώτερης Ελλάδας! Αν δεν ήσαν οι Μοναχοί, οι Ιερείς, οι Αρχιερείς και οι Πατριάρχες της σκλαβωμένης Ελλάδας, αν δεν ήσαν Δεσποτάδες ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο Κερνίτσης Προκόπιος, ο Σαλώνων Ησαΐας, παπάδες όπως ο Παπαφλέσσας, Διάκοι όπως ο Αθανάσιος Διάκος ο κ. Γαβράς θα φορούσε ακόμη το τούρκικο φέσι!».

Σχόλια:
1. Ο κύριος αυτός που τολμά να βάζει δίπλα δίπλα τους ΗΡΩΕΣ Διάκο και Παπαφλέσσα με τον Γερμανό και το υπόλοιπο «συνάφι», είναι ένας κρατικοδίαιτος χριστέμπορας, που δυστυχώς ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν, ότι τον πληρώνουν (όπως και όλο το παπαδαριό) από το υστέρημά τους, μόνο και μόνο επειδή η Εκκλησία μετά την Απελευθέρωση βρέθηκε να είναι ουσιαστικά ιδιοκτήτης ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας (ελέω Βυζαντινών αυτοκρατόρων και Οθωμανών σουλτάνων). Το «τιμημένο» ράσο λοιπόν, αποζημιώνεται εώς και σήμερα, παρασιτώντας, γιατί το εξουθενωμένο οικονομικά ελληνικό κράτος αναγκάστηκε για διάφορες εθνικές ανάγκες (πρόσφυγες, πόλεμοι, ακτήμονες) να εκποιήσει εκτάσεις της.
2. Το «τιμημένο» ράσο έκανε ότι μπορούσε για να ΜΗΝ έχει υπόσταση το ελληνικό κράτος, είτε αφορίζοντας, είτε προδίδοντας, είτε υπονομεύοντας (ακούγεται απίστευτο, αλλά είναι απολύτως αληθινό: το Πατριαρχείο είχε ξαμολύσει τους δεσποτάδες του στην ποτισμένη με αίμα Ελλάδα, για να πείσει τους Έλληνες να γυρίσουν στην αγκαλιά του Σουλτάνου και τη θέση του…ραγιά!).

Κατάλαβες λοιπόν τίμιε αναγνώστη, πως το «τιμημένο» ράσο συνέβαλε στην δημιουργία του ελληνικού κράτους;

Καθώς οι Ιουδαιοχριστιανοί αποθρασυμένοι από την απαράδεκτη λογοκρισία στην οποία υπεβλήθη το ενημερωτικό φιλμάκι το οποίο παίζεται στο νέο Μουσείο της Ακροπόλεως και το οποίο παρουσιάζει τις καταστροφές που υπέστη ο Παρθενώνας -και κατ’ επέκταση όλα τ’ αρχαιοελληνικά μνημεία- απ’ τους χριστιανούς, στο όνομα της «υπέρτατης θρησκείας», του Χριστιανισμού, πέρασαν στην αντεπίθεση (ως γνωστόν, η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση) και εστιάζοντας στη λεπτομέρεια, υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ (ένας ιεράρχης μάλιστα, μίλησε γενικά κι αόριστα για κάποιες μικρές «παρεκκλίσεις») -αντιθέτως μάλιστα, τολμούν και ισχυρίζονται ότι χριστιανοί προστάτεψαν την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά-, ας δούμε ιδίοις όμμασι κι ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε πως πάμπολλα μάρμαρα της Ακροπόλεως, βρέθηκαν εντοιχισμένα σε χριστιανικές εκκλησιές (με πρώτη και καλύτερη την Αγιά Σοφιά, στην Κωνσταντινούπολη). Να «αλλαξοπίστησαν» άραγε; Να εξηγήσουμε πως, περίτεχνα αγάλματα βρέθηκαν με έναν σταυρό στο κούτελο, με σπασμένες μύτες και ακρωτηριασμένα γεννητικά όργανα. Να εξηγήσουμε εν πάση περιπτώσει, πως είναι δυνατόν ο Παρθενώνας να μετατραπεί σε χριστιανικό ναό (και μόνο αυτό το γεγονός, είναι αρκετό για να αντιληφθούμε πως «προστάτευαν» οι χριστιανοί τα αρχαιοελληνικά μνημεία -όταν φυσικά δεν τα κατεδάφιζαν), χωρίς να υποστεί καμμία μετατροπή. Εκτός κι αν οι μετατροπές, προσθήκες και αφαιρέσεις στο υπέρλαμπρο αυτό μνημείο, δεν νοούνται ως καταστροφές…

Σ’ αυτό το σημείο, θα πρέπει να γίνει η εξής διευκρίνιση: Καθώς αρχίζει και αναπτύσσεται μια επικίνδυνη λογική του τύπου: «Αφού τα έκαναν αυτά οι χριστιανοί, καλά έκαναν και τα πήραν οι Άγγλοι τα γλυπτά του Παρθενώνα» (με την έννοια ότι τα προστάτευσαν, ασχέτως αν δεν ήταν αυτό το κίνητρο της αφαίρεσής των). Και είναι επικίνδυνη, γιατί χρησιμοποιείται η μία ιεροσυλία ως αντίβαρο της άλλης, η καταστροφή απέναντι στην κλοπή. Τα γλυπτά και τα λοιπά μάρμαρα, φυσικά και πρέπει να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, όπου κι αν βρίσκονται αυτή τη στιγμή…