Ο Ευαγγελισμός τής Θεοτόκου – «Εισήλθεν» ή δεν «εισήλθεν προς αυτήν» ο «άγγελος Κυρίου»;
14/03/2011 | 
Σχολιασμός
Διάβασα κάπου, ότι το 1987 ο τότε πάπας Ιωάννης-Παύλος Β΄ με εγκύκλιο του, υπό τον τίτλο «Redemptoris Mater», όριζε ότι ο…παρθενικός υμένας της μητέρας του Χριστού είχε παραμείνει άθικτος! Γαργαλιστικό το θέμα και το έψαξα…
Όλοι γνωρίζουμε ότι κάθε πάπας μόλις ανεβαίνει στον θρόνο του, υφίσταται μια θαυματουργή πνευματική αναβάθμιση. Πώς γίνεται ακριβώς, θα σας γελάσω… Με θεία επιφοίτηση, με ταχύρυθμο ουράνιο φροντιστήριο ή με θεογονιδιακή μετάλλαξη; Πάντως το αποτέλεσμα είναι ένα: Από κει και πέρα το μυαλό του κάθε ποντίφηκα τρέχει με χίλια! Και, φυσικά, δεν κάνει ποτέ του λάθος!
Το δήλωσε ο πάπας λοιπόν, άρα δεν χωρά καμιά αμφιβολία. Ο παρθενικός υμένας της Μαριάμ έμεινε αλώβητος! Ήταν η μόνη γυναίκα στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, για την οποία υπάρχει επίσημο και αναμφισβήτητο πιστοποιητικό ότι έμεινε πάναγνη παρόλο που τεκνοποίησε! Δηλαδή ακόμα κι αν δεχτούμε την άμωμη σύλληψη, ούτε η γέννα κατάφερε να διασπάσει τον παρθενικό υμένα της. Τώρα, πώς κατάφερε να βγει ο Χριστός, αυτό είναι μια βλάσφημη απορία.
Είχαν δίκιο λοιπόν οι «άγιοι πατέρες» που κατακεραύνωναν κατόπιν κάθε απλή γυναικούλα, ακόμα και τη μάνα τους την ίδια, ως ακάθαρτη και αμαρτωλή, επειδή δεν κατάφερε κι αυτή να γεννήσει διατηρώντας τον παρθενικό της υμένα άθικτο.
Γιατί όμως στην εποχή μας εξακολουθούμε να μιλάμε για τον παρθενικό υμένα μιας Εβραιοπούλας που έζησε, αν έζησε πραγματικά, δυο χιλιάδες χρόνια πριν;
Κάποτε στην Αλεξάνδρεια του 3ου αιώνα π.Χ. μαζεύτηκαν καμιά εβδομηνταριά Εβραίοι με λειψές γνώσεις ελληνικής και βάλθηκαν να μεταφράσουν την εβραϊκή μυθολογία και θεολογία στα ελληνικά. Ήταν το μεράκι του Πτολεμαίου Β΄ που ήθελε λέει στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας να υπάρχουν όλα τα βιβλία του κόσμου. Έφτασαν λοιπόν και στο κεφάλαιο του Ησαΐα (7: 14) όπου υπάρχει η προφητεία ότι μια «νεαρή γυναίκα» θα συλλάβει αγόρι και αυτό το αγόρι θα…θα… κ.λπ. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Στο βιβλίο των Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδοσίου, «Στα χρόνια του Βυζαντίου» (εκδόσεις Δίαυλος, Αθήνα 2010), που κυκλοφόρησε πρόσφατα, πέρα από το θέμα που διαπραγματεύεται που είναι οι θετικές επιστήμες στο Βυζάντιο, προχωράει και σε συγκεκριμένες ιδεολογικές θέσεις και μία από τις οποίες θα αναλύσουμε στο παρόν είναι ότι το Βυζάντιο, κατά την γνώμη των συγγραφέων του, εξελληνίσθη.
Καθώς, πολλές είναι οι φωνές ενάντια στην ισλαμική μαντίλα (κάθε μορφής) -και δικαίως-, καλό θα ήταν να θυμίσουμε στους διάφορους χριστιανοταλιμπάν, που επικαλούνται την προσβλητική, για την γυναίκα, αυτή παράδοση (ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε την), για να τονίσουν την αντίθεση ανάμεσα στον σκοταδιστικό Ισλαμισμό και τον «φιλελεύθερο» Χριστιανισμό, πως η μαντίλα δεν είναι αποκλειστικό γνώρισμα των μουσουλμάνων γυναικών, αλλά και τών χριστιανών και δη τών Ελληνίδων.
«Παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο» – Ένας πανικόβλητος θεός, ή με το στανιό «σωτήρας»
