Πάρε-Δώσε

Για να σκεπαστεί η ιστορική αλήθεια για τα πραγματικά γεγονότα που σχε­τί­ζονταν με την δράση του Ιησού οι κατά καιρούς παράγοντες της χρι­στι­ανικής Εκ­κλησίας εκτός από την καταστροφή αρχείων και το κάψιμο βιβλι­ο­θηκών που πε­ρι­εί­χαν αποκαλυπτικά στοιχεία, την τρομοκράτηση των αν­θρώπων που ήξεραν, καθώς και την λογοκρισία με προσθαφαιρέσεις στα αρχικά κείμενα των Eυαγγελίων, απα­γόρευαν ακόμη και το διάβασμα του πιο επίσημου βιβλίου της, δηλαδή της «θεόπνευ­στης» Βίβλου. Και όταν οι απαγορεύσεις έπαψαν να έχουν αποτελεσμα­τικότητα πέ­ρασαν στην απόκρυψη των αποκαλυπτικών στοιχείων μέσω των εγκεκριμένων από αυτήν «μετα­φράσεων» από διάφορους καλοθελητές μεταφραστές-παραφραστές. Για την ιστορία των απαγορεύσεων και των μεταφράσεων παρατίθεται παρακάτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο «ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ» του Ιωάννου Καραβιδόπουλου καθηγητή στην Θεολογική σχολή του ΑΠΘ καθώς και δείγματα μετάφρασης-παράφρασης τμημάτων της Καινής Διαθήκης των Ι. Κο­λιτσάρα και Π. Τρεμπέλα (μιλάμε για μεταφράσεις επισήμως αποδεκτές από την ελληνική Εκκλησία).

Τέτοιες μεταφράσεις-παραφράσεις όχι μόνο δεν αποδοκιμάζονται από «πιστούς», ιερωμένους και μη, που σε άλλες περιπτώσεις για άσχετα και ασήμαντα ζητήματα βγαίνουν στους δρόμους, αλλά τυχαίνουν και της ευλο­γί­ας τους, όπως μά­λιστα βεβαιώνεται σε όλες τις μεταφράσεις, για να «νομι­μο­ποιηθεί» κατά το σύν­ταγμα η κάθε μετάφραση αφού «Η εις άλλον γλωσσι­κόν τύπον απόδοσις τούτου άνευ της προηγουμένης εγκρίσεως της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος και εν Κωνσταντινουπόλει Με­γά­λης του Χριστού Εκκλησίας απα­γορεύεται απολύτως». Παλαιότερα μά­λι­στα το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως έλεγε, ότι το διά­βα­σμα από το αρ­χαί­ο κείμενο ακόμη και αν κάποιος δεν το καταλαβαίνει τον «αγι­άζει», ενώ είναι περιττό και ανώφελο το διάβασμα από μετάφραση σε κατα­νο­η­τή γλώσ­σα. Και για να παραμείνει στο σκοτάδι η ιστορική αλήθεια για τον Ιη­σού δεν δίστασαν να βγουν στους δρόμους προκαλώντας πολιτική ανατα­ρα­χή με ανα­τροπή κυβέρνησης, αλλά και αιματηρά επεισόδιά με δεκάδες νε­κρούς και τραυ­μα­τί­ες στις αρχές του 20ου αιώνα, στα «Ευαγγελικά», όταν επιχειρήθηκε από ημερήσια εφημερίδα η μετάφραση του αρχαίου κειμένου των Ευαγγελίων.

Για να φανταστεί κάποιος καλύτερα το μέγεθος του παραλογισμού ή της σκο­πιμότητας, ας αναλογιστεί το ενδεχόμενο, οι πανεπιστημιακοί δάσκα­λοι να αποφαι­νόταν, ότι η παρακολούθηση της αρχαίας τραγωδίας και κω­μωδίας των Αισχύλου, Σοφοκλή, Αριστοφάνη είναι απόλαυση ή ότι είναι δι­δακτική, αν το έργο παίζεται στην αρχαία γλώσσα, ενώ η παρακολούθηση είναι περιττή και ανώφελη αν γίνεται στην δημοτική γλώσσα, ή το ίδιο για Ιλι­άδα και Οδύσσεια, ή ότι το διάβασμα των βιβλίων για Μαθηματικά και Φυ­σική γραμμένων από επιστήμονες κύρους με Νόμ­πελ, αλλά σε κατανοητή γλώσσα είναι ανώφελο και είναι ωφέλιμο αν δια­βά­ζε­ται από κείμενο σε ξένη-δυσνόητη γλώσσα. Πως τα «θεόπνευστα» κείμενα πάσχουν από τέτοιες «αδυναμίες», μόνο θεολόγοι μπορούν να το αποδεχτούν!

Δυστυχώς κανείς από τον πολύ κόσμο, που πιστεύει, δεν διαβάζει τα Ευαγ­γέ­λια, είτε γιατί δεν μπορεί να τα καταλάβει, είτε γιατί τρέμει να υποθέ­σει οτιδήποτε άλλο εκτός αυτών που υποστηρίζει η Εκκλησία, αλλά έχει μόνο την Βίβλο σαν ιερό αντικείμενο, φυλαχτό. Μάλιστα ούτε οι ολοφάνερες αντι­φά­σεις της Βίβλου γίνονται αντιληπτές ακόμα αν και τα αντιφατικά σημεία δεν απέχουν παρά μόνο 3-4 σειρές στο ίδιο κείμενο…

Ακολουθεί ένα επεισόδιο που το αναφέρουν οι τρεις ευαγγελιστές, για υπο­σχέσεις υλικών παροχών του Ιησού στους μαθητές του, που δείχνει κι αυτό καθαρά την πραγματική πρόθεση του Ιησού τελείως διαφορετική από ότι θα πίστευαν οι χριστιανοί, τόσο που αν τους το πεις σου απαντάνε ότι: «Τέτοια πράγματα δεν γρά­φει η Καινή Διαθήκη, από το μυαλό σου τα κατέ­βασες!». Για τέτοιους λόγους τα «θεόπνευστα» κείμενα έχουν τόσες «τρύπες», ώστε να χρειάζονται μεγάλα μπαλώματα από μεταφραστές-παραφραστές, όταν πια δεν μπο­ρεί να επιβληθεί απαγόρευση του διαβάσματος της Καινής Διαθήκης.

Το τονισμένο κείμενο, αφορά τις μεταφραστικές παρεμβολές και παραχαράξεις. Η κατά λέξη μετάφραση ανήκει στον Οδυσσέα Επικουρίδη. Περισσότερες «θεόπνευστες» «μεταφράσεις», εδώ.

Πηγή: nassos-kranidiotis.blogspot.com

Θρησκεία: «Το όπιο του λαού» (Καρλ Μαρξ).
Θρησκοληψία: «Η υπερβολική αλλά και απλοϊκή προσήλωση σε κάθε είδους θρησκευτικές αντιλήψεις και προλήψεις» (greek-language.gr).
Αυθυποβολή: «Η επίδραση έμμονης ιδέας επί της συμπεριφοράς. Η αυθυποβολή μιας ψύχωσης, μιας ιδέας, η οποία ριζώνεται στη συνείδηση του ανθρώπου, ερεθίζει τη φαντασία και εμποδίζει την κανονική λειτουργία της κρίσης. Το φαινόμενο παρατηρείται σε άτομα με νοσηρή ευαισθησία και ευφάνταστα, τα οποία υποβάλλουν στη συνείδησή τους φανταστικές παραστάσεις, που δε σχηματίστηκαν στην ψυχή τους από εξωτερικούς ερεθισμούς και ούτε δικαιολογούνται από την πραγματικότητα. Εκδηλώσεις αυθυποβολής είναι η κατά φαντασία ασθένεια, η μελαγχολία, η ονειροπόληση και οι οπτασιασμοί των θρησκόληπτων. Η καρτερία στα μαρτύρια, τα οποία δέχονται με πραγματική ευχαρίστηση οι οπαδοί μιας ιδέας, θρησκευτικής ή πολιτικής, προκειμένου να φανούν πιστοί και συνεπείς σ` αυτήν, είναι και αυτή αποτέλεσμα αυθυποβολής» (livepedia.gr).

Ενδεχομένως, να έχουν υποπέσει στην αντίληψή σας, κάποια βίντεο και φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, όπου εμφανίζονται μερικοί «πιστοί» χριστιανοί που «βλέπουν» το πρόσωπο του Ιησού ή της Παναγίας (λες και γνωρίζουμε πως ήταν πραγματικά στην όψη) όπου μπορεί να φανταστεί κανείς: Σε φέτες από ψωμί, σε τηγανίτες, σε ηλεκτρικά σίδερα, σε κορμούς δένδρων, σε χωράφια, σε τοίχους, σε βράχους, σε υπερήχους, σε σοκολάτες, σε βότσαλα, στα σύννεφα κ.ά.

Όπως έχει πει όμως και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, «Δύο πράγματα είναι άπειρα: Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Αν και για το πρώτο, δεν είμαι και τόσο βέβαιος…». Η βλακεία λοιπόν, όταν συνοδεύεται και με μια ελάχιστη δόση θρησκοληψίας (βασικό χαρακτηριστικό αμορφωσιάς και χαμηλού πνευματικού επιπέδου), δεν είναι καθόλου δύσκολο να οδηγήσει στην αυθυποβολή, καθώς ο θρήσκος έχει ανάγκη να πιστέψει, ακόμη και σε πράγματα, με τα οποία θα γελούσε κι ένα μικρό παιδί. Όπως με το περιστατικό που εμφανίζεται στο ακόλουθο βίντεο και συνέβη κάπου στην Νότιο Αμερική (στην Αργεντινή, αν δεν κάνω λάθος), όπου ένας σκύλος που ένιωσε την ανάγκη να κάνει «πιπί» του πάνω σε έναν τοίχο, δεν θα μπορούσε να φανταστεί ποτέ (αν είχε αυτή την ικανότητα), ότι η συνηθισμένη σωματική του ανάγκη, θα συγκέντρωνε πλήθη πιστών που θα άναβαν εκστασιασμένοι κεράκια μπροστά στα «τσίσα» του, τα οποία θεώρησαν ως θεόσταλτο μήνυμα, καθώς στην αρρωστημένη φαντασία τους διέκριναν πως σχημάτισαν την μορφή του Ιησού. Στους γνωρίζοντες βέβαια, δεν προκαλεί και τρομερή εντύπωση αυτό το κωμικοτραγικό γεγονός. Ανέκαθεν, ο φετιχισμός κι ο παραλογισμός ήταν απαραίτητο συστατικό του Ιουδαιοχριστιανισμού.

Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε ισπανικά, για να καταλάβετε τι λένε οι πιστοί. Βάλτε λίγο την φαντασία σας… Οι εικόνες άλλωστε, μιλάνε από μόνες τους…

Αγαπητέ Θεέ

Ήθελα από πολύ καιρό για να Σου στείλω αυτό το γράμμα αλλά δεν το έκανα γιατί δεν ήθελα να Σε ενοχλήσω από την τόσο σκληρή εργασία Σου να προσπαθείς να κάνεις όλο και καλύτερη τη ζωή όλων ημών των θνητών, εδώ κάτω.

Θέλω να Σε ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου για όλα όσα μας έχεις δώσει από τότε που μας δημιούργησες! Διάβασα την ιστορία με τον Αδάμ και την Εύα και πως δε θα μπορούσαν παρά να αμαρτήσουν τρώγοντας από το απαγορευμένο δέντρο, που θα είχες πολύ σοβαρό λόγο να φυτέψεις κάπου εκεί δίπλα τους! Φταίμε εμείς, οι ανόητοι θνητοί, που δεν γνωρίζουμε τη Σοφία Σου!

Σε ευχαριστώ που μας έδωσες την ανάγκη για sex, σε κάθε λάγνα μορφή της, και Σ’ ευχαριστώ που μας βοηθάς να δοκιμάζουμε τη δύναμή μας για να την καταπολεμάμε!

Σ’ ευχαριστώ για τον Παράδεισο και την Κόλαση, Παντοδύναμε, γιατί αν δεν μας είχες υποσχεθεί Παράδεισο ή Κόλαση, δεν θα μπορούσαμε να είμαστε οι ευτυχισμένοι σου δούλοι!

Σ’ ευχαριστώ που έστειλες όλους αυτούς τους προφήτες που μας οδήγησαν στο δρόμο της Αρετής. Γιατί, χωρίς αυτούς, θα Σε είχαμε ξεχάσει εντελώς και θα αδράτταμε το κάθε δευτερόλεπτο της σύντομης ζωής μας.

Σ’ ευχαριστώ που μας έταξες τον Κόσμο αν Σε υπακούμε, γιατί αν δεν το έκανες, μπορεί και να αμαρτάναμε απολαμβάνοντας τον Κόσμο!

Σ’ ευχαριστώ που είσαι Παντοδύναμος! Τόσο παντοδύναμος που να μας κλείνεις τα μάτια και να σε ακολουθούμε, Εσύ ξέρεις καλύτερα από εμάς προς τα πού πρέπει να πάμε!

Πως μπορώ να Σου δείξω πόσο ευγνώμων Σου είμαι! Είμαι πρόθυμος να δώσω τα πάντα για σένα! Πάρε με! Οδήγησέ με! Είμαι τυφλός, ακριβώς αυτό που εσύ θέλεις να είμαι! Δε έχω μυαλό, γι αυτό σκέψου Εσύ για μένα! Είμαι τόσο αδύναμος, γι’ αυτό κράτα με! Είμαι τόσο φοβισμένος, γι’ αυτό Σε παρακαλώ μη μ’ εγκαταλείπεις! Δεν έχω κανένα σκοπό στη ζωή μου, γι’ αυτό αφήνω τη Σοφία Σου να είναι ο οδηγός μου!

Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου για όλα όσα μου έχεις δώσει, αλλά περισσότερο σ’ ευχαριστώ για όσα μου έχεις πάρει!

Υ.Γ.: Απάντησε στο γράμμα μου όποτε μπορέσεις. Μου άρεσε εκείνη η επιστολή-βίβλος που μου έστειλες!

Πηγή: moscharia.blogspot.com

Έτυχε να διαβάσω σήμερα ένα άρθρο της «Χρυσής Αυγής», το οποίο αναφέρεται στην εβραϊκή γιορτή «Χανουκά» (ή «Χάνουκα», ή όπως προφέρεται τέλος πάντων). Για τους μη γνωρίζοντες, το αντικείμενο της εβραϊκής αυτής γιορτής είναι ο πόλεμος των Εβραίων (με αρχηγούς τους Μακκαβαίους), εναντίον του Έλληνα βασιλιά της Ιουδαίας, Αντίοχου Δ’ του Επιφανούς.

Βεβαίως, οι Εβραίοι καλά κάνουν και γιορτάζουν το γεγονός αυτό.
Βεβαίως, η «Χρυσή Αυγή» καλά κάνει και θεωρεί τον Ιουδαϊσμό, «δολοφόνο» του Ελληνισμού.

Αλλά ρε παλικάρια της «Χρυσής Αυγής», πως και διέφυγε απ’ την προσοχή σας και την κριτική σας, το γεγονός ότι η Ορθοδοξία (της οποίας είστε υπέρμαχοι) και η ελληνική Εκκλησία, εορτάζει κι αυτή το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός την 1η Αυγούστου, τιμώντας, όχι βέβαια τον Έλληνα Αντίοχο, αλλά τους Εβραίους «Αγίους Επτά Μακκαβαίους», καθώς και την μητέρα τους Σολομονή, ακόμα και τον διδάσκαλό τους Ελεάζαρο;

Και για να μην ξεχνιόμαστε… Την ίδια γιορτή, έχει «τιμήσει» με την παρουσία του, στην εβραϊκή Συναγωγή τής Νέας Υόρκης και ο πατριάρχης των «Ρωμιών», Βαρθολομαίος.

Περαστικά…