Πάρε-Δώσε

Το διάβασα σε μερικά από τα λεγόμενα «πατριωτικά» ιστολόγια. Στην αρχή λέω, «μπα, δεν μπορεί, υπερβολή θα είναι». Το ψάχνω στον «Γούγλη» και μένω άναυδος…

Κάποιοι Γερμανοί «φίλοι» μας, αφού άφησαν τις χυδαιότητες (βλέπε σχόλια), πέρασαν στις γελοιότητες, ζητώντας να πουλήσουμε μερικά από τα νησιά μας και την…Ακρόπολη, την αξία της οποίας υπολόγισαν μάλιστα σε 100 δις ευρώ!

Και τα «σαΐνια» μας, αντί να αγνοήσουν αυτές τις βλακείες, ή τουλάχιστον να τις απαξιώσουν, βγαίνουν με αιχμή του δόρατος τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών, Δημήτρη Δρούτσα, ο οποίος πολύ σοβαρά σχολίασε: «Άκουσα επίσης τη συμβουλή ότι πρέπει να πουλήσουμε την Ακρόπολη. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για τέτοιες προτάσεις».

Ρε παιδιά, πάμε καλά, ή έχουμε χάσει το αυτονόητο, που έλεγε κι ο Μπένι (Ευάγγελος Βενιζέλος) κάποτε; Τελικά ποιοι είναι πιο γελοίοι; Οι Γερμανοί οι Έλληνες πολιτικοί; Και το κακό δεν είναι ότι είναι γελοίοι, το κακό είναι ότι είναι επικίνδυνοι.

Για την ιστορία, ολόκληρο το δημοσίευμα από την «Ελευθεροτυπία»:

«Πουλήστε τα νησιά σας και την Ακρόπολη μαζί» είναι ο τίτλος άρθρου της γερμανικής εφημερίδας Bild Zeitung, η οποία αναφέρεται στην οικονομική κρίση που διέρχεται η Ελλάδα και στα σκληρά μέτρα που έλαβε, χθες, η ελληνική κυβέρνηση. Κοστολογεί μάλιστα το σημαντικότερο μνημείο της ανθρωπότητας στα 100 δισ. ευρώ.

 

Η εφημερίδα μάλιστα διενεργεί και ηλεκτρονικό δημοψήφισμα για το εάν πρέπει η Ευρώπη να σώσει οικονομικά την Ελλάδα.

 

Σε δηλώσεις του, στο ίδιο δημοσίευμα, ο Γερμανός βουλευτής των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP) και εκπρόσωπος της επιτροπής Οικονομικών του Γερμανικού κοινοβουλίου, Φρανκ Σέφλερ, υποστηρίζει ότι «το ελληνικό κράτος θα πρέπει να πουλήσει κρατικές επιχειρήσεις και ακίνητη περιουσία, για παράδειγμα ακατοίκητα νησιά».

 

Επίσης καλεί την καγκελάριο Μέρκελ να μην υποσχεθεί καμία οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα.

 

Ταυτόχρονα, ο βουλευτής της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης Μάρκο Βάντερβιτς δήλωσε ότι «εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση και άρα και η Γερμανία βοηθήσει οικονομικά την Ελλάδα, αυτή θα πρέπει να δώσει εγγυήσεις σε αντάλλαγμα. Λίγα νησιά μπορούν να κάνουν τη δουλειά».

 

Η Bild επισημαίνει ότι ιδιωτική εταιρεία με έδρα το Αμβούργο επιδιώκει την πώληση ελληνικού ακατοίκητου νησιού προς 45 εκατομμύρια ευρώ.

 

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δρούτσας, μιλώντας στο τηλεοπτικό κανάλι ARD, επανέλαβε ότι η Ελλάδα δεν ζητά οικονομική βοήθεια από τη Γερμανία και τους άλλους Ευρωπαίους εταίρους, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει ξεκάθαρη δήλωση στήριξης προς την χώρα.

 

Ερωτηθείς για τις δηλώσεις Σέφλερ, ο κ. Δρούτσας δήλωσε: «Άκουσα επίσης τη συμβουλή ότι πρέπει να πουλήσουμε την Ακρόπολη. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για τέτοιες προτάσεις».

 

Το 1993 πολλοί Γερμανοί βουλευτές είχαν προκαλέσει έντονη αντιπαράθεση με την Ισπανία, προτείνοντας την αγορά από το Βερολίνο του νησιού Μαγιόρκα, τουριστικού προορισμού των Γερμανών.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Ο Γιώργος Παπανδρέου ξαναχτυπά…

Ο γνωστός Βρετανός τραγουδιστής Έλτον Τζον και δηλωμένος ομοφυλόφιλος (είναι παντρεμένος με άντρα), σε συνέντευξή του σε αμερικανικό περιοδικό (Parade), μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στον Ιησού, λέγοντας πως ήταν ένας «υπερνοήμων ομοφυλόφιλος άντρας… φιλεύσπλαχνος… επιεικής… και καταλάβαινε τα ανθρώπινα προβλήματα».

Φυσικά η αναφορά που προκαλεί το χριστεπώνυμο ποίμνιο, είναι η «γκέι» ιδιότητα που αποδίδει στον Ιησού ο τραγουδιστής. Βέβαια, δεν χρειάζεται να είναι «υπερνοήμων» κάποιος, για να καταλάβει ότι ο Έλτον Τζον δεν κυριολεκτεί στο σημείο αυτό (μάλλον να προκαλέσει θέλει) -άλλωστε, στην πραγματικότητα, ιστορικά ο Ιησούς είναι ανύπαρκτος κι ότι «γνωρίζουμε» γι’ αυτόν προέρχεται από τις πλαστές και ψευδεπίγραφες «ιερές γραφές».

Όπως είναι ευνόητο βέβαια, πολλοί «ηθικοί» χριστιανοί ενοχλήθηκαν απ’ αυτή την αναφορά κι έσπευσαν να υπερασπιστούν την αγνότητα του Ιησού. Μεταξύ αυτών κι ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιος, ο οποίος με ένα κείμενο, χαρακτηριστικού χριστιανικού ήθους, επικαλείται την κατάρα άλλου ρασοφόρου (όνομα δεν έχει;) για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη (και καλά, γιατί το ήθος του και η θέση του, υποτίθεται πως δεν του επιτρέπει να υβρεολογεί: «Θέλησε να αποδώσει στον Χριστό μας τα κουσούρια με τα οποία αυτός βαρύνεται! Αυτός, που είναι ένα κατακάθι της κολάσεως. Δεν πρόκειται να τις επαναλάβω εδώ! Δεν μου επιτρέπεται άλλωστε να το πράξω») που είπε «Να σαπίσει το στόμα του!», για να συμπληρώσει ο ίδιος ο Αμβρόσιος «Αμήν, από το στόμα σου και στου Θεού τ’ αυτί!».

Θαυμάστε χριστιανικό ήθος ιεράρχη. Το ωραίο είναι ότι μέσα από το αρρωστημένο κείμενό του, επικαλείται τα κείμενα της Αγίας Γραφής· αποκυήματα μερικών ακόμη πιο νοσηρών εγκεφάλων.

Η υποκρισία βέβαια περισσεύει, καθώς το «κουσούρι» αυτό που καταριέται ο Αμβρόσιος, ευδοκιμεί με πολύ μεγάλη επιτυχία στους κόλπους των ρασοφόρων. Κι αν έχει αμφιβολίες, ας πάρει ένα παλαιό εικοσάρικο (γνωστό για την μεγάλη του διάμετρο) κι ας αρχίσει να μετράει σούφρες…

Αίσθηση προκάλεσε πριν λίγες ημέρες ένας Βρετανός ευρωβουλευτής, ο Νάιτζελ Φάρατζ (Nigel Farage), ηγέτης ενός μικρού κόμματος στην χώρα του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας), όταν σε ομιλία του στην Ευρωβουλή, τα «έχωσε χοντρά» στον διορισμένο Βέλγο πρόεδρο της Ε.Ε. Χέρμαν Βαν Ρόμποϊ (Herman Van Rompuy), που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αγνοούν την ύπαρξή του και τις εξουσίες του.

Η είδηση έφτασε φυσικά και στην Ελλάδα και τα ελληνικά ΜΜΕ δεν παρέλειψαν να κάνουν μια αναφορά στο συμβάν. Μόνο που το έκαναν με τον δικό τους, συνηθισμένο τρόπο: Μετέδωσαν μόνο τα «πιπεράτα» αποσπάσματα της σύντομης ομιλίας του Βρετανού ευρωβουλευτή, φροντίζοντας παράλληλα να τον προβάλλουν ως έναν κοινό εθνικιστή.

Μόνο που ο Φάρατζ, δεν είπε μόνο μόνο αυτά. Είπε κι άλλα, που τα ελληνικά ΜΜΕ θεώρησαν ότι δεν αξίζουν προσοχής, ενώ έθεσε και κάποια άλλα εύλογα ερωτήματα. Μεταξύ αυτών, ο Φάρατζ, έκανε και μια μικρή αναφορά στην Ελλάδα και τον τρόπο που την μεταχειρίζεται η Ε.Ε, στα πλαίσια της οικονομικής κρίσεως. Αυτά τα αποσπάσματα, τα ελληνικά ΜΜΕ τα έκαναν, κατά το κοινώς λεγόμενον, «γαργάρα» …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ο Niko Ago είναι ένας Αλβανός δημοσιογράφος, που αρθογραφεί στην «Αυγή» και 1-2 ακόμη εφημερίδες μικρής κυκλοφορίας. Διατηρεί επίσης το ιστολόγιο «Ανταποκριτής | Correspondent». Ο Ago ήρθε στην Ελλάδα με τον γνωστό παραδοσιακό τρόπο: Λαθραία από τα βουνά της Αλβανίας. Σήμερα όμως ως νόμιμος πλέον, υπεραμύνεται στην ουσία αυτής της πρακτικής, η οποία έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε Καμπούλ.

Το ιστολόγιο αυτό, το παρακολουθώ αρκετό καιρό, καθώς μου έκανε εντύπωση η μετριοπάθεια που διατηρούσε αρχικά. Μια μετριοπάθεια όμως που φάνηκε εν τέλει επίπλαστη. Ενώ συχνά πυκνά γράφει «μετριοπαθή» άρθρα και στις δύο γλώσσες (ελληνικά και αλβανικά), τον τελευταίο καιρό που έχει προκύψει το μεγάλο ζήτημα των μεταναστών (νομίμων και μη) και της απόδοσης ιθαγένειας, έχει εγκαταλείψει το προσωπείο της μετριοπάθειας και απλά αναδημοσιεύει οτιδήποτε ανθελληνικό και «μεταναστολαγνικό» κυκλοφορεί στην «πιάτσα».

Ο τύπος αυτός, που φαινομενικά συνομιλεί δημοκρατικότητα με τους αναγνώστες του μέσα από το ιστολόγιό του, δεν είναι παρά ένα πιστό αντίγραφο του άλλου Αλβανού «φιλέλληνα», του Γκασμέντ Καπλάνι. Λέμε φαινομενικά, γιατί στην πραγματικότητα, είναι blogger του φαίνεσθαι, που υποτίθεται ότι σέβεται την γνώμη των άλλων, δεν λογοκρίνει κ.τ.λ. κ.τ.λ., αλλά στην πραγματικότητα, αυτό που τον ενδιαφέρει, είναι να κάνει την προπαγάνδα του, συνεπικουρούμενος από μερικούς χειροκροτητές-σχολιαστές, που συνειδητά ή μη, παίζουν το παιχνίδι του.

Το πόσο δημοκράτης είναι, είχε την ευκαιρία να το διαπιστώσει και ο γράφων, όταν επιχείρησε να αφήσει σχόλιο σε ένα αναδημοσιευμένο άρθρο του, με τίτλο «Γιατί όχι και δήμαρχος αλλοδαπός;». Ο τίτλος του άρθρου νομίζω ότι τα λέει όλα. Το κείμενο βέβαια, που μπουσουλώντας έσπευσε να αναδημοσιεύσει, δεν είναι δικό του, αλλά του δημάρχου Σαγιάδας Θεσπρωτίας, Βαγγέλη Μάστορα. Ως πηγή, ο Ago αναφέρει τα «Νέα». Τί έκπληξη όμως! Ο σύνδεσμος οδηγεί στον πάντα «πρόθυμο», Γκασμέντ Καπλάνι.

Αν και όλο το άρθρο είναι «άξιο» σχολιασμού, προτίμησα να περιοριστώ μόνο στην τελευταία παράγραφο, όπου για πολλοστή φορά αναπαράγεται η γνωστή μπούρδα που βάζουν στο στόμα του Ισοκράτη: «Έλληνες εισίν οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες». Προτίμησα ν’ ασχοληθώ μόνο μ’ αυτήν την παράγραφο, γιατί καθώς έβλεπα μόνο κολακευτικά και συγκαταβατικά σχόλια στις αναρτήσεις του Ago, υποψιάστηκα ότι θα έχει ενεργοποιημένη την λογοκρισία και θα το φάει η μαρμάγκα το κατεβατό μου. Και δεν έπεσα έξω. Το σχόλιο μπήκε στην αναμονή για έγκριση δημοσίευσης. Τελικά, μετά από λίγη ώρα, ο Ago έστειλε το σχόλιό μου, στον κάλαθο των αχρήστων, γιατί απλά του χάλαγε τη «σούπα». Για την ιστορία πάντως, φρόντισα να πάρω ένα στιγμιότυπο του σχολίου μου, καθ’ όσον βρισκόταν στην αναμονή. Όχι τίποτε άλλο, απλά για να μην διανοηθεί ο Ago και πει ότι δεν έστειλα ποτέ σχόλιο.

Βέβαια, ο Ago έχει δώσει κατά το παρελθόν δείγματα για την άποψη που έχει για την ελευθεροτυπία και ελευθερογνωμία. Για να μην σας κουράζω, σας παραπέμπω στις ακόλουθες σελίδες:
1. Niko Ago και Αθηναίος: Όταν η λογοκρισία μας βολεύει, είναι καλή.
2. Σε καταγγέλλω από σήμερα στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
3. Εγώ αποφασίζω ποιος είναι ο φασίστας: Εσύ!

Κλείνω, με δύο απορίες μόνο:
1. Οι «δημοκράτες» αυλοκόλακες του Ago, τι γνώμη έχουν για την πρακτική του;
2. Έχει ρωτήσει τους Αλβανούς συμπατριώτες του, για να του πουν τη γνώμη τους για όλους τους τριτοκοσμικούς λαθρομετανάστες, με τους οποίους πλέον είναι αναγκασμένοι να συγκατοικούν κι αυτοί, κι επιπλέον να μοιράζονται την ήδη περιορισμένη αγορά εργασίας;

Δείτε το παρακείμενο βίντεο, στο οποίο συνομιλούν οι δημοσιογράφοι Γιώργος Καμπουράκης και Γιώργος Οικονομέας με την γνωστή βυζαντινολόγο Ελένη Γλύκαντζη Αρβελέρ. Δεν θα μπω στην διαδικασία να σχολιάσω τα όσα λέει η κυρία Αρβελέρ -αν και κάποια σημεία σηκώνουν συζήτηση- γιατί το βίντεο αποτελείται από συρραμμένα αποσπάσματα της συζήτησης και ίσως να υπάρχει κάτι ενδιάμεσα που διασπά την συνοχή και το νόημα των λεγομένων της. Οπότε, ίσως θα ήταν άδικο, να κριθεί χωρίς να υπάρχει η γνώση ολόκληρης της συζήτησης.

Το σημείο που μου προκάλεσε εντύπωση βρίσκεται προς το τέλος του βίντεο (7:30), όπου ο Καμπουράκης πετάει μια στρακαστρούκα που με αφήνει άναυδο. Τι λέει λοιπόν ο Καμπουράκης;
Καμπουράκης: Εγώ αυτό που γνωρίζω, είναι ότι όταν έγινε η περίφημη συζήτηση ανάμεσα στον Φαλμεράιερ από τη μια, που έλεγε «δεν έχετε ίχνος ελληνικού αίματος», και απ’ την άλλη μεριά ο κατεξοχήν Έλληνας ιστορικός που του έκανε την αντιπαράθεση, ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, του απάντησε με το απλό «ε και;».
Αρβελέρ: Ε μπράβο…
Καμπουράκης: Αυτό του είπε. Δεν του είπε «όχι, τι λες ρε, είμαι κατ’ ευθείαν (απόγονος) του Περικλή. Είμαστε έθνος για άλλους λόγους».

Θα πρέπει να πω ότι με προβλημάτισε κάπως, η συγκαταβατικότητα της Αρβελέρ, που στην ουσία επιβεβαίωνε τα όσα έλεγε ο Καμπουράκης. Με προβλημάτισε, γιατί εγώ τουλάχιστον δεν έχω υπόψιν μου τέτοια συζήτηση και πολύ περισσότερο τέτοια απάντηση από τον Παπαρρηγόπουλο. Και πως θα μπορούσε να δώσει μια τέτοια απάντηση, απ’ την στιγμή που κάθισε και έγραψε την «Ιστορία του ελληνικού έθνους», για να αντικρούσει τα όσα αντιεπιστημονικά και ανιστόρητα έγραφε ο Φαλμεράιερ; Και να θυμίσουμε εδώ, ότι οι θέσεις του Φαλμεράιερ, απορρίφθηκαν ως υποκειμενικές και αντιεπιστημονικές, πρωτίστως από την Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών και Κλασικών Μελετών και σχεδόν σύσσωμη την επιστημονική κοινότητα (εκτός από κάποιους καλοθελητές βεβαίως).

Από την άλλη, με «ερέθισε» η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά του δημοσιογράφου. Ο Καμπουράκης, έχω την αίσθηση, ότι εννοεί την αντιπαράθεση -που στην πραγματικότητα, μάλλον αγνοεί· απλά θα πήρε κάτι τ’ αφτί του για αντιπαράθεση- του Παπαρρηγόπουλου, με τον άλλο ιστορικό της εποχής, τον Κωνσταντίνο Σάθα, ο οποίος επέκρινε την προσπάθεια του Παπαρρηγόπουλου να εμφανίσει λίγο έως πολύ (μάλλον πολύ), το Βυζάντιο σαν ελληνική αυτοκρατορία (στην ουσία, ο Παπαρρηγόπουλος είναι ο δημιουργός του «Ελληνοχριστιανισμού»). Απ’ αυτή την αντιπαράθεση που γινόταν μέσω εφημερίδων, έμεινε στην ιστορία η ακόλουθη συμπυκνωμένη «στιχομυθία» των απόψεών τους:
Σάθας: «Το Βυζάντιο δεν ήταν ελληνικό».
Παπαρρηγόπουλος: «Ως επιστήμων δεν λέγω όχι, ως Έλλην όμως…».

Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν, αυτή την «στιχομυθία», είναι δυνατόν να εννοεί ο Παπαρρηγόπουλος αυτά που του αποδίδει ο Καμπουράκης; Ο Παπαρρηγόπουλος, μπορεί κάλλιστα να κατηγορηθεί για «βιασμό» της ιστορίας, στο σημείο που αφορά το Βυζάντιο, αλλά δύσκολα θα μπορούσε να του προσάψει κάποιος τέτοιες αμυντικές απόψεις που θα μπορούσαν να ταυτίζονται -στο σημείο που υποστηρίζει ο δημοσιογράφος- μ’ αυτές τις επιθετικές του Φαλμεράιερ.

Παρακαλείται λοιπόν, όποιος έχει στοιχεία που επιβεβαιώνουν και επαληθεύουν τον δημοσιογράφο, να τα καταθέσει.

Στην περίπτωση που κάνω λάθος, εντίμως θα ζητήσω συγγνώμη για την δική μου άγνοια και θα διαγράψω πάραυτα το συγκεκριμένο θέμα. Διαφορετικά, καθίσταται επίκαιρη η ρήση του Βρετανού φιλόσοφου Μπέρτραντ Ράσελ: «Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες». Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτοανακηρύσσω τον εαυτό μου σε έξυπνο και τους άλλους σε βλάκες. Η εστίαση γίνεται στην αυτοπεποίθηση και τις αμφιβολίες. Άλλωστε, είναι προφανές, ότι η συγκεκριμένη εκπομπή είχε έναν συγκεκριμένο σκοπό, που σαφώς χρειάζεται εξυπνάδα, για να επιτευχθεί, πασπαλισμένη με έγκυρη(;) ιστορική ανάλυση…