Πάρε-Δώσε

Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που έκλεβε ασύστολα θέματα, χωρίς να έχει το φιλότιμο να αναφέρει την πηγή, κρυπτόμενο τις περισσότερες φορές πίσω από τον «ανώνυμο αναγνώστη».
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που τα 99 στα 100 θέματά του, ήταν σκουπίδια. Προσωπικά το έχω χαρακτηρίσει σαν «Star Channel του ίντερνετ»
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, το οποίο έβαζε στο στόμα του «ανώνυμου αναγνώστη» (και πάλι), πράγματα που δεν τολμούσε να «πει» το ίδιο.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που δημοσίευσε ασύστολα ψεύδη και ηλιθιότητες, χωρίς τον στοιχειώδη έλεγχο και διασταύρωση αυτών.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που δεν έδινε τη δυνατότητα απάντησης (σχόλια) στους αναγνώστες του.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που λυπήθηκε να δώσει 5-10 $ (ούτε καν ευρώ) τον μήνα, για να είναι απεξαρτημένο από τους κανόνες της Google (τους οποίους σίγουρα γνωρίζει πολύ καλά, είτε του αρέσουν, είτε όχι) και έρχεται υποκριτικά να μιλήσει για λογοκρισία και πραξικόπημα.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που ούτε που κοιτούσε τι θέματα ανέβασε. Ότι να’ ναι, μόνο και μόνο για να κρατά σε εγρήγορση τους αναγνώστες και να διατηρήσει την πρωτιά των επισκέψεων.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που χρησιμοποιώντας την πρωτιά του, «αυθαδίασε» σε βαθμό που η αλαζονεία του εκτινάχθηκε στα ύψη.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την όποια περιέργεια του αναγνώστη, με πολλά υποσχόμενους τίτλους (και συνάμα φτηνιάρικους), όπως «τι είναι αυτό;», «μας πως έγινε έτσι αυτή;», «ε, δε γίνονται αυτά τα πράγματα!» κ.ά., για να «χτυπάνε κόκκινο» οι επισκέψεις.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, το οποίο προσφάτως μόνο σαμπάνιες δεν άνοιξε για το λογοκριμένο βίντεο της Ακρόπολης και τολμά τώρα να μιλά για λογοκρισία, όταν βαρύνεται με συγκεκριμένες κατηγορίες (το αν στέκουν, είναι θέμα δικαιοσύνης).
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που η θρησκοληψία του, το είχε καταντήσει το καλύτερο φερέφωνο της Εκκλησίας.
Έκλεισε ένα ιστολόγιο, που πήγαινε όπου φυσούσε ο άνεμος.

Κι όμως, τα περισσότερα ελληνικά ιστολόγια, μίλησαν (κι αυτά) για λογοκρισία και πραξικόπημα (λες και τα blogs έχουν κάποιο είδος ασυλίας, στην οποία μπορεί να προσκρούσει ακόμα και η δικαιοσύνη). Μόνο πανό με το σύνθημα «αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε» κι «ένας στο χώμα, χιλιάδες στον αγώνα» δεν βγήκαν. Μίλησαν για το κλείσιμο και φίμωση του μεγαλύτερου και λαοφιλέστερου blog και το λυπηρό είναι, ότι αυτές τις φανφάρες, τα «αγωνιστικά» συνθήματα και τα δακρύβρεχτα σχόλια τα γράφουν ιστολόγια, που η θεματολογία τους και το ύφος τους, δεν έχουν καμμία σχέση -ως προς το επίπεδο τουλάχιστον- μ’ αυτή του Τρωκτικού.

Κάθονται και χολοσκάνε ακόμα και οι αγνοί και ανιδιοτελείς bloggers (ναι, υπάρχουν και τέτοιοι) για το κάθε Τρωκτικό που τρώγεται με τον κάθε Τριανταφυλλόπουλο. Για τον κάθε επαγγελματία, που βρήκε έναν σχετικά παρθένο χώρο να κάνει το παιχνίδι του.

Περαστικά μας…

Ενημέρωση: Οι εξελίξεις μας πρόλαβαν κι όπως θα διαπιστώσετε «τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου» (επαληθεύεται η προηγούμενη παράγραφος).

Ενημέρωση 2 (24-7-2010): Το Τρωκτικό μας «αποχαιρετά» για μία ακόμη φορά. Μόνιμα; Άγνωστον… Λεπτομέρειες στα σχόλια.

Καθώς οι Ιουδαιοχριστιανοί αποθρασυμένοι από την απαράδεκτη λογοκρισία στην οποία υπεβλήθη το ενημερωτικό φιλμάκι το οποίο παίζεται στο νέο Μουσείο της Ακροπόλεως και το οποίο παρουσιάζει τις καταστροφές που υπέστη ο Παρθενώνας -και κατ’ επέκταση όλα τ’ αρχαιοελληνικά μνημεία- απ’ τους χριστιανούς, στο όνομα της «υπέρτατης θρησκείας», του Χριστιανισμού, πέρασαν στην αντεπίθεση (ως γνωστόν, η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση) και εστιάζοντας στη λεπτομέρεια, υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ (ένας ιεράρχης μάλιστα, μίλησε γενικά κι αόριστα για κάποιες μικρές «παρεκκλίσεις») -αντιθέτως μάλιστα, τολμούν και ισχυρίζονται ότι χριστιανοί προστάτεψαν την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά-, ας δούμε ιδίοις όμμασι κι ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε πως πάμπολλα μάρμαρα της Ακροπόλεως, βρέθηκαν εντοιχισμένα σε χριστιανικές εκκλησιές (με πρώτη και καλύτερη την Αγιά Σοφιά, στην Κωνσταντινούπολη). Να «αλλαξοπίστησαν» άραγε; Να εξηγήσουμε πως, περίτεχνα αγάλματα βρέθηκαν με έναν σταυρό στο κούτελο, με σπασμένες μύτες και ακρωτηριασμένα γεννητικά όργανα. Να εξηγήσουμε εν πάση περιπτώσει, πως είναι δυνατόν ο Παρθενώνας να μετατραπεί σε χριστιανικό ναό (και μόνο αυτό το γεγονός, είναι αρκετό για να αντιληφθούμε πως «προστάτευαν» οι χριστιανοί τα αρχαιοελληνικά μνημεία -όταν φυσικά δεν τα κατεδάφιζαν), χωρίς να υποστεί καμμία μετατροπή. Εκτός κι αν οι μετατροπές, προσθήκες και αφαιρέσεις στο υπέρλαμπρο αυτό μνημείο, δεν νοούνται ως καταστροφές…

Σ’ αυτό το σημείο, θα πρέπει να γίνει η εξής διευκρίνιση: Καθώς αρχίζει και αναπτύσσεται μια επικίνδυνη λογική του τύπου: «Αφού τα έκαναν αυτά οι χριστιανοί, καλά έκαναν και τα πήραν οι Άγγλοι τα γλυπτά του Παρθενώνα» (με την έννοια ότι τα προστάτευσαν, ασχέτως αν δεν ήταν αυτό το κίνητρο της αφαίρεσής των). Και είναι επικίνδυνη, γιατί χρησιμοποιείται η μία ιεροσυλία ως αντίβαρο της άλλης, η καταστροφή απέναντι στην κλοπή. Τα γλυπτά και τα λοιπά μάρμαρα, φυσικά και πρέπει να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, όπου κι αν βρίσκονται αυτή τη στιγμή…

Το γεγονός σε αρκετούς είναι γνωστό. Στους περισσότερους Έλληνες, άγνωστο. Μιλάμε για την καταστροφή και λεηλασία του Παρθενώνα και των λοιπών μνημείων της Ακρόπολης, από τους χριστιανούς κατά την διάρκεια της -βίαιης- επιβολής της θρησκείας του Χριστιανισμού στους Έλληνες. Είναι γνωστό, ότι στην διάρκεια της ζωής του, ο Παρθενώνας μετετράπη και σε χριστιανικό ναό (αρχικά σε εκκλησία της Αγίας Σοφίας και στην συνέχεια σε εκκλησία της Παναγίας της Αθηνιώτισσας), όπως και το Ερέχθειο (ως ναός του Σωτήρος Χριστού).

Πιο συγκεκριμένα, ο αρχαίος κυρίως ναός αποτέλεσε το ναό της χριστιανικής βασιλικής, ενώ το δυτικό μέρος αποτέλεσε το νάρθηκα. Η ανατολική θύρα καταργήθηκε, κι εκεί έγινε το ιερό. Προκειμένου να μετατραπεί σε χριστιανικό ναό, ανοίχτηκαν πλευρικές είσοδοι, κατασκευάστηκε κλιμακοστάσιο στη ΝΔ γωνία του σηκού, αψίδα στην ανατολική πλευρά, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος των μετόπων των δύο προσόψεων και τής βόρειας πλευράς υπέστη εκτεταμένη απολάξευση. Το ίδιο συνέβη και στα μεγαλύτερα αγάλματα του ανατολικού αετώματος, τα οποία καθαιρέθηκαν. Στη ζωοφόρο ανοίχτηκαν παράθυρα, που κατέστρεψαν αρκετά από τα γλυπτά της. Ανάμεσα στον Παρθενώνα και το Ερεχθείο κτίστηκε ναός τής Αγίας Τριάδας, ενώ τα Προπύλαια διαμορφώθηκαν σε ναό των Αρχαγγέλων. Τον στ΄ αι. μ.Χ. ο Ιουστινιανός διέταξε την αφαίρεση των καλυτέρων μαρμάρων του Παρθενώνα, αλλά και άλλων σπουδαίων αρχαίων ναών, όπως των Δελφών, τής Μιλήτου, τής Εφέσου κ.ά. και τη μεταφορά τους στην Κωνσταντινούπολη για την ανέγερση τής Αγίας Σοφίας, των οποίων την επιστροφή ουδείς «Ρωμιός» μέχρι σήμερα διανοήθηκε να αιτήσει (όπως στην περίπτωση του Έλγιν). Τον ιβ΄ αι. προστέθηκε στον Παρθενώνα η κατοικία των ορθόδοξων επισκόπων. Επί αιώνες οι χριστιανοί κατέστρεφαν αναίσχυντα τον Παρθενώνα κι έκτιζαν με τα μάρμαρά του τις πάμπολλες χριστιανικές εκκλησίες, που υπάρχουν γύρω από τον Ιερό Βράχο (είναι κοινό μυστικό, ότι αρκετές εκκλησίες σήμερα είναι χτισμένες με «οικοδομικά υλικά» που προέρχονται από τέτοιου είδους καταστροφές -αρχαίων ελληνικών μνημείων και ναών- ενώ πάνω στα περίτεχνα ελληνικά αγάλματα χάραζαν σταυρούς ή κατέστρεφαν με καλέμι τα γεννητικά όργανα).

Αυτό το ιστορικά τεκμηριωμένο γεγονός -της καταστροφής και λεηλασίας του Παρθενώνα απ’ τους χριστιανούς- φρόντισε να το απεικονίσει, ο διεθνούς φήμης Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, σε ένα ολιγόλεπτο οπτικό αφιέρωμα, που προβάλλεται στο νέο μουσείο της Ακρόπολης.

Όπως ήταν φυσικό κι αναμενόμενο, η ελληνική Εκκλησία αντέδρασε. Ζήτησε την αφαίρεση του επίμαχου τμήματος του βίντεο που αναπαριστά τους βανδαλισμούς των χριστιανών. Κι εδώ ακολουθεί ο τραγέλαφος: Ο υπουργός Πολιτισμού δεσμεύτηκε να «επανορθώσει» αν διαπιστωθεί κάτι το μεμπτό. Και «επανόρθωσε», ασελγώντας πάνω στην ιστορική πραγματικότητα και τον ελληνικό πολιτισμό. Το επίμαχο τμήμα αφαιρέθηκε, ικανοποιώντας τις επιθυμίες της Εκκλησίας (που χωρίς ίχνος αιδούς, οι «υπηρέτες» της, κάνουν λόγο για απλές «παρεκκλίσεις» (sic)), πιστοποιώντας για μια ακόμα φορά, την επιρροή της στα ελληνικά πράγματα και το καθεστώς θεοκρατίας που διέπη αρκετούς τομείς της ελληνικής πραγματικότητας, κοινωνικής και πολιτικής. Εύστοχα κι εύλογα λοιπόν, ο κ. Γαβράς σχολίασε: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται: οι θρησκόληπτοι που άλλοτε ακρωτηρίαζαν τα αγάλματα, σήμερα επεμβαίνουν και κόβουν τις εικόνες».

Πέραν της λογοκρισίας όμως, εξοργιστικό είναι το γεγονός, ότι η Εκκλησία βασιζόμενη σε τέτοιες απαράδεκτες μεθόδους και ενέργειες (πολιτικά και πολιτιστικά) εξακολουθεί να μοιράζει άπλετο…σκότος και προσπαθεί να πείσει τον κάθε αφελή, ανίδεο και ανιστόρητο ότι υπήρξε ανέκαθεν ο θεματοφύλακας του απαράμιλλου ελληνικού πολιτισμού. Τι ύβρις αλήθεια…

Αλλά, όταν στην Ελλάδα, ένα άλλο υπουργείο, το Υπουργείο Παιδείας ονομάζεται και Θρησκευμάτων, τότε εικόνες σαν κι αυτές, με τον υπουργό Παιδείας να νομιμοποιεί με την παρουσία του θρησκευτικές τελετές (όπως αυτή του «αγιασμού»), ανάμεσα σε κεράκια, λιβανιστήρια και εικόνες «αγίων», είναι αναπόφευκτες (εκτός από ιλαρές)…

Όπως διαβάζουμε στην «Καθημερινή»:
Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χαρακτήρισε «είδος γενοκτονίας» τα όσα συμβαίνουν στην κινεζική επαρχία Σιντγιάνγκ, με πληθυσμό Ουϊγούρων (κλικ για πληροφορίες), τουρκόφωνων και μουσουλμάνων.

Η Άγκυρα διατηρεί πολιτιστικούς δεσμούς με τους Ουϊγούρους.

Σχόλιο:
Τί λε ρε κουμπάρε Ταγίπ; Γενοκτονία; Ουάου!!! (αμερικανιστί)
Αν αυτό λέγεται γενοκτονία, τότε αυτό που έκανε ο «πατέρας των Τούρκων» στους Αρμένιους και στους Έλληνες της Μικράς Ασίας (και σε πόσες άλλες εθνότητες), πως λέγεται;
Μιλάνε για σκοινί, στο σπίτι του κρεμασμένου;

Ως φαίνεται, για να είναι πετυχημένη μια «αντιρατσιστική» πορεία στην Ελλάδα, αυτό προϋποθέτει την καύση της ελληνικής σημαίας (μάλλον θα πρέπει να πρόκειται για κάποιο τελετουργικό, που δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμα το βαθύτερο νόημά του).

Και φυσικά, το κερασάκι της επιτυχίας, είναι οι αλβανικές σημαίες (όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη) που ανεμίζουν περήφανα, σε αντιδιαστολή με την «μιαρή» ελληνική.

Η φωτογραφίες προέρχονται απ’ το πάντα «έγκυρο» σε τέτοιες περιπτώσεις Indymedia.