Πάρε-Δώσε

Το διάβασα στον Αλφειό Ποταμό και πόνεσαν τα μυαλά μου…
Χάρις στις προσπάθειες του αρχιμανδρίτη Χαρίτωνα Αθανασόπουλου και εφημέριου τού ναού «Παναγία η Βοήθεια» που βρίσκεται στον χώρο του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών, το Υπουργείο Υγείας μετονόμασε το νοσοκομείο σε Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Παναγία η Βοήθεια».
Ιδού και το τεκμήριο:

Εννοείται βέβαια, πως η Εκκλησία δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, που κατέστησε συνώνυμα θρησκεία και επιστήμη.

Μπράβο ρε «καρντάσια» πολιτικοί. Αφού μπροστά ζοριζόμαστε να πάμε, ας κάνουμε όπισθεν ολοταχώς προς τον Μεσαίωνα. Τουλάχιστον δεν μένουμε στάσιμοι. Άντε και με το καλό, η κατάργηση τού Όρκου τού Ιπποκράτη, γιατί Απόλλωνας και Ασκληπιός (προς τούς οποίους απευθύνεται ο όρκος) και Παναγία δεν πάνε μαζί… Βγάζει σπυράκια η «Μεγαλόχαρη».

Κι έπειτα απορείτε γιατί μάς θεωρούν τριτοκοσμικούς. Μην απορείτε καθόλου. Διαβάστε ξανά μανά τον «Ελληνοέλληνα» του Λιαντίνη και ίσως σάς λυθεί η απορία αυτή.

Πραγματικά περιμένω την ώρα, που κάποιοι μουσουλμάνοι θα θελήσουν να χτίσουν κι αυτοί ένα τζαμί μέσα στον περίβολο κάποιου δημόσιου νοσοκομείου, δίπλα δίπλα στον χριστιανικό ναό. Τότε είναι που θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι…

Το ακόλουθο σύντομο κείμενο αποτελεί απόσπασμα από ομιλία τού πρώτου Κυβερνήτη της νεότερης Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια, κατά την διάρκεια τής Δ’ Εθνοσυνελεύσεως του Άργους (11 Ιουλίου – 6 Αυγούστου 1829):
«…Ελπίζω ότι όσοι εξ´ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ´ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ´ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της…».

Το πιθανότερο είναι, διαβάζοντας κάποιος τίς άνωθεν γραμμές, να μειδιάσει -πικρά- κάνοντας κάποιους αναπόφευκτους συνειρμούς. Να συγκρίνει το αθώο τότε, με το σάπιο σήμερα (τηρουμένων πάντα των αναλογιών, των συνθηκών, αλλά και των ηθών τής εκάστοτε εποχής). Αλλά και πάλι θα αναλογιστεί: «Ε καλά, από λόγια…». Σωστό κι αυτό. Ας θυμηθούμε όμως και ποιοι τον «έφαγαν λάχανο»: Οι κοτζαμπάσηδες. Δηλαδή τα «διαπλεκόμενα συμφέροντα» τής εποχής, οι οποίοι ένιωσαν να χάνουν τη γη κάτω απ’ τα πόδια τους με τα «μυαλά» που κουβαλούσε ο έντιμος Κυβερνήτης και τα σχέδια που είχε για την ανόρθωση τής μπαρουτοκαπνισμένης ακόμα Ελλάδος (μα τι θράσος κι αυτός…).

Δώστε όμως τώρα βάση και στην παρακάτω αποστροφή τού λόγου του, όπου το θέμα το κάνει απολύτως προσωπικό…:
«…εφ´ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

Και πάλι όμως θα μπορούσε να βρεθεί κάποιος κακόπιστος και καχύποπτος και να πει: «Ε και; Επειδή το ‘πε, σημαίνει ότι το ‘κανε κιόλας;».
Κι όμως…«καχύποπτε» αναγνώστη, το έκανε. Αρκεί να πούμε, ότι στην ίδια Εθνοσυνέλευση, ο Γέρος τού Μοριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έκανε έγγραφη αίτηση (η οποία και εγκρίθηκε) για ετήσια επιχορήγηση 180.000 φοινίκων στον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Η αντίδραση τού Καποδίστρια; Τήρησε κατά γράμμα (τουλάχιστον για τον εαυτό του) το «αμ’ έπος, αμ’ έργον» (ότι λέμε το κάνουμε κιόλας): Αρνήθηκε να δεχθεί τα χρήματα…

Ίσως ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός που δεν πήρε τίποτα απ’ την Πατρίδα, αλλά τουναντίον, έδωσε τα πάντα σ’ αυτήν. Ακόμα και τη ζωή του… Τη ζωή του, που δεν περίμενε ότι θα την αφαιρέσει ελληνικό χέρι, όπως ο ίδιος γράφει σε επιστολή του:
«Οι Έλληνες δεν θα φθάσουν ποτέ μέχρι του σημείου να με δολοφονήσουν. Θα σεβασθούν την λευκή κεφαλή μου…»
Παρ’ όλη όμως την λανθασμένη πεποίθηση που είχε, ήταν αποφασισμένος:
«…Είμαι αποφασισμένος να θυσιάσω την ζωήν μου δια την Ελλάδα και θα την θυσιάσω. Εάν οι Μαυρομιχαλαίοι θέλουν να με δολοφονήσουν, ας με δολοφονήσουν. Τόσον το χειρότερον δι’ αυτούς. Θα έλθη κάποτε η ημέρα, κατά την οποίαν οι Έλληνες θα εννοήσουν την σημασίαν της θυσίας μου».

Δυστυχώς φίλε αναγνώστη, ο Καποδίστριας (και ενδεχομένως και κάποιοι άλλοι, ελάχιστοι), αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, και που όντως κάνει την φράση «έντιμος πολιτικός» να ακούγεται σαν ανέκδοτο. Γιατί κοτζαμπάσηδες υπάρχουν και σήμερα, με ότι αυτό συνεπάγεται. Καποδίστριας δεν υπάρχει…

Το ακόλουθο «πατριωτικό» κείμενο, ανήκει στον πατριάρχη Γρηγόριο Ε’ και αποτελεί τμήμα πατριαρχικής εγκυκλίου, η οποία εξεδόθη εν έτη 1819.

Τί αφορά αυτή η εγκύκλιος; Ουσιαστικά απαγορεύει τους Έλληνες «ευλογημένους επαρχιώτας», να βαπτίζουν με αρχαία ελληνικά ονόματα τα παιδιά τους (χαρακτηρίζοντας αυτή την τακτική, ως…καινοτομία!), γιατί κάτι τέτοιο αποτελεί «ανάρμοστον» πράξη, και «καταφρόνησιν» της χριστιανικής ονοματοδοσίας. Αντ’ αυτού, προτρέπει τους ιερείς των ενοριών να «νουθετούν» τους γονείς και τους ανάδοχους, να επιλέγουν τα «πατροπαράδοτα χριστιανικά ονόματα των εγνωσμένων τη Εκκλησία και των ενδόξως υπ’ αυτής εορταζομένων Αγίων».

Θαυμάστε:
«Και η κατά καινοτομίαν παρά ταύτα εισαχθείσα των παλαιών ελληνικών ονομάτων επιφώνησις εις τα βαπτιζόμενα βρέφη των πιστών, ως ηκούσαμεν, λαμβανομένη ως μία καταφρόνησις της χριστιανικής ονοματοθεσίας, είναι διόλου απροσφυής και ανάρμοστος· όθεν ανάγκη η Αρχιερωσύνη σας να διαδώσητε παραγγελίας εντόνους εις τους Ιερείς των ενοριών σας, και νουθεσίας πνευματικάς εις τους ευλογημένους επαρχιώτας σας, δια να λείψη τουντεύθεν και η κατάχρησις αύτη, και αφεθέντες της ακαίρου και μηδέν εχούσης το χρήσιμον φιλοτιμίας και επιδείξεως οι γονείς και ανάδοχοι να ονοματοθετώσιν εις το εξής εν τω καιρώ της θείας και μυστικής αναγεννήσεως τα ειθισμένα ταις ευσεβέσιν ακοαίς πατροπαράδοτα χριστιανικά ονόματα των εγνωσμένων τη Εκκλησία και των ενδόξως υπ’ αυτής εορταζομένων Αγίων, δια να είναι έφοροι και φύλακες των βαπτιζομένων νηπίων και ταχείς και αδιάλειπτοι χορηγοί της χάριτος αυτών εις τους μετά πίστεως».

Φυσικά δεν θα περίμενε κάτι καλύτερο κανείς, από κάποιον που αφόρισε την Επανάσταση του 1821 και ουκ ολίγους απ’ τους αγωνιστές…

Το (ρητορικό) ερώτημα βεβαίως που προκύπτει είναι το εξής: Για ποιό έθνος μαρτύρησε αυτός ο τύπος, ώστε να θεωρείται εθνομάρτυρας και ο ανδριάντας του να «κοσμεί» την είσοδο του Πανεπιστημίου Αθηνών;

Είναι καταπληκτικό αυτό που συμβαίνει γιατρέ μου με τους Έλληνες Ιουδαιοχριστιανούς…
Απ’ τη μια θεωρούν εχθρό και απειλή για τον Χριστιανισμό και τον Ελληνισμό (η θρησκεία προηγείται του έθνους, βεβαίως βεβαίως…) τους Εβραίους, τον Σιωνισμό κτλ. κι απ’ την άλλη δοξάζουν τη Σιών, τον γενάρχη των Εβραίων, Αβραάμ, τη Σάρα, τη Μάρα και το κακό συναπάντημα, καθώς και τα λοιπά αξιότιμα τέκνα του Ισραήλ, όπως τον Ιακώβ, τον Ιώβ και φυσικά τον περιώνυμο ραβίνο θαυματοποιό Γιεσούα ή όπως αλλιώς προφέρεται ο γνωστός σήμερα στους Έλληνες, Ιησούς Χριστός.
Γιατρέ μου, μήπως θα έπρεπε να μεταφραστούν όλες οι «ιερές γραφές» στην καθομιλουμένη, έτσι ώστε να ξέρει τι ψάλλει, διαβάζει και κηρύσσει ο κάθε αμόρφωτος παπάς στο «ποίμνιό» του και κυρίως να καταλαβαίνουν τα «πρόβατα» τι ακούν στην πραγματικότητα τ’ αφτάκια τους;
Γιατρέ μου, πότε θα εμπεδώσουν επιτέλους οι Έλληνες χριστιανοί, ότι στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από αιρετικοί Ιουδαίοι (στο θρήσκευμα);
Αυτά ως πρώτη θεραπεία γιατρέ μου. Στη συνέχεια μια ανάγνωση της ιστορίας, ίσως θα βοηθούσε αρκετούς στο «ξελαμπικάρισμα» του λοβοτομημένου εγκεφάλου τους. Όχι τίποτε άλλο γιατρέ μου, αλλά για να σταματήσουν να συγχέουν και να μπερδεύουν ανόμοια πράγματα, όπως τον Ελληνισμό με τον Χριστιανισμό κα την βούρτσα με την πούτσα…

Διάβασα σε απογευματινή εφημερίδα, έναν πηχυαίο τίτλο (με αφορμή τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική): «Οι πυρκαγιές κινητοποίησαν την πολιτική ηγεσία».
Παρακάτω, δίνεται και η επεξήγηση: «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διέκοψε τις διακοπές του στα Γιάννενα, ενώ ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε το Κέντρο Επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής».

Σιγά ρε παιδιά… Με το μαλακό… Μη σχίσετε κανένα καλσόν απ’ την πολλή…κινητοποίηση…

«Περιδιαβαίνοντας» σήμερα το διαδίκτυο, έπεσα σε ένα άρθρο του Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου, που γράφτηκε με αφορμή το περιβόητο (και αρχικά λογοκριμένο) βίντεο Γαβρά, το οποίο παίζεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης και εμφανίζει χριστιανούς να καταστρέφουν το παγκόσμιο αυτό μνημείο.

Παραθέτω μια παράγραφο, η οποία πραγματικά με «ερέθισε» (ολόκληρο το άρθρο εδώ):
«Οι επισκέπτες του Μουσείου οδηγούνται στην ασέβεια προς το τιμημένο ράσο, παρά το γεγονός ότι σ’ αυτό το ράσο οφείλεται η υπόσταση της νεώτερης Ελλάδας! Αν δεν ήσαν οι Μοναχοί, οι Ιερείς, οι Αρχιερείς και οι Πατριάρχες της σκλαβωμένης Ελλάδας, αν δεν ήσαν Δεσποτάδες ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο Κερνίτσης Προκόπιος, ο Σαλώνων Ησαΐας, παπάδες όπως ο Παπαφλέσσας, Διάκοι όπως ο Αθανάσιος Διάκος ο κ. Γαβράς θα φορούσε ακόμη το τούρκικο φέσι!».

Σχόλια:
1. Ο κύριος αυτός που τολμά να βάζει δίπλα δίπλα τους ΗΡΩΕΣ Διάκο και Παπαφλέσσα με τον Γερμανό και το υπόλοιπο «συνάφι», είναι ένας κρατικοδίαιτος χριστέμπορας, που δυστυχώς ελάχιστοι Έλληνες γνωρίζουν, ότι τον πληρώνουν (όπως και όλο το παπαδαριό) από το υστέρημά τους, μόνο και μόνο επειδή η Εκκλησία μετά την Απελευθέρωση βρέθηκε να είναι ουσιαστικά ιδιοκτήτης ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας (ελέω Βυζαντινών αυτοκρατόρων και Οθωμανών σουλτάνων). Το «τιμημένο» ράσο λοιπόν, αποζημιώνεται εώς και σήμερα, παρασιτώντας, γιατί το εξουθενωμένο οικονομικά ελληνικό κράτος αναγκάστηκε για διάφορες εθνικές ανάγκες (πρόσφυγες, πόλεμοι, ακτήμονες) να εκποιήσει εκτάσεις της.
2. Το «τιμημένο» ράσο έκανε ότι μπορούσε για να ΜΗΝ έχει υπόσταση το ελληνικό κράτος, είτε αφορίζοντας, είτε προδίδοντας, είτε υπονομεύοντας (ακούγεται απίστευτο, αλλά είναι απολύτως αληθινό: το Πατριαρχείο είχε ξαμολύσει τους δεσποτάδες του στην ποτισμένη με αίμα Ελλάδα, για να πείσει τους Έλληνες να γυρίσουν στην αγκαλιά του Σουλτάνου και τη θέση του…ραγιά!).

Κατάλαβες λοιπόν τίμιε αναγνώστη, πως το «τιμημένο» ράσο συνέβαλε στην δημιουργία του ελληνικού κράτους;