Αν κάνετε στο Google αναζήτηση του όρου «Macedonia», ή «Μακεδονία», θα διαπιστώσετε ότι μεταξύ των πρώτων αποτελεσμάτων υπάρχει και μια ιστοσελίδα με τον ελληνικό τίτλο «Βουλγαρικά ανθρώπινα δικαιώματα στην Μακεδονία – Επίσημη Ιστοσελίδα- Bulgarian human rights in Macedonia – Η Βουλγαρία είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που συνορεύει με τον εαυτό της, την Μακεδονία».
Η ιστοσελίδα αυτή ανήκει στον Ελληνο-Βούλγαρο Νικόλαο Στοΐδη (Στογιάνοφ). Ο Στοΐδης ήταν μεταλλειολόγος της ΔΕΗ, με τόπο διαμονής την Έδεσσα. Το ωραίο με αυτή την σελίδα είναι ότι προστατεύεται από τον ελληνικό νόμο σαν ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση), καθώς όπως αναγράφεται στο υποσέλιδο της ιστοσελίδας «λειτουργεί νόμιμα στην “Μακεδονία του Αιγαίου”, κάτω από τον ελληνικό νόμο 59/1974 ». Σε απλά ελληνικά, αντιμετωπίζεται από το ελληνικό κράτος ως κοινωφελής οργάνωση! Ο Στοΐδης ουσιαστικά αρνείται ακόμη και την ύπαρξη του ελληνικού έθνους (θέσης του Αύστρο-Ουγγαρού Εβραίου Φαλμεράιερ).
Ρίξτε μια ματιά εδώ για να δείτε τι πιστεύει για τους Έλληνες και την Μακεδονία. Ολόκληρος ο βίος και η πολιτεία του, καθώς και της οργάνωσης που συμμετέχει εδώ.
Η βουλγαρική ιστοσελίδα υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Αρχικά φιλοξενούνταν σε δωρεάν σέρβερ και κατόπιν απέκτησε το δικό της domain (bulgarmak.org).
Την αποκάλυψη έκανε πρώτη η ελληνική ιστοσελίδα Aegean Times. Παρ’ ότι δεν είναι σαφές το ποιος αντέγραψε ποιον, εν τούτοις το γεγονός ότι η προπαγάνδα που προωθεί το boulgarmak.org υπάρχει ταυτόχρονα και σε ελληνική δημοσιογραφική σελίδα (πόσο μάλλον το αντίστροφο, που είναι πιο πιθανό, καθώς γίνονται αναφορές σε παλιότερα δημοσιεύματα της «Ελευθεροτυπίας»), γεννά πλήθος ερωτηματικών. Για να χαριτολογήσουμε κιόλας, «άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς»; Αν και για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, μερικά ελάχιστα σημεία του άρθρου της βουλγαρικής ιστοσελίδας δείχνουν αληθοφανή, ή σηκώνουν συζήτηση (όπως τα περί Βαρντάσκα και ελληνικής μειονότητας).
Για δική σας διευκόλυνση, τα δυο «άρθρα» αντιπαραβάλλονται στον ακόλουθο πίνακα, ανά «μύθο» και παράγραφο με παράγραφο: … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Με αφορμή το επεισόδιο που συνέβη κατά την τελετή της αφής της Ολυμπιακής φλόγας, πολλοί Έλληνες ανακάλυψαν ξαφνικά την καταπίεση των Θιβετιανών από την Κίνα και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους. Έπρεπε να γίνουν οι Ολυμπιακοί του Πεκίνου, για να ξυπνήσει η «ευαισθησία» τους, για ένα θέμα που υπάρχει εδώ και δεκαετίες.
Η χώρα μας έγινε ρεζίλι διεθνώς, καθώς απέτυχε να περιφρουρήσει μια συμβολική τελετή, που θα έστελνε με θετικό τρόπο την εικόνα της Ελλάδος σ’ όλον τον κόσμο (κι όχι με αρνητικό ως συνήθως). Η σκηνή με τον μικρόσωμο αστυνομικό (αλήθεια, με τι ύψος μπήκε στην αστυνομία;), να προσπαθεί να πιάσει τον ακτιβιστή, προσπαθώντας παράλληλα να κρατάει και το πηλίκιο που του έπεφτε, προκάλεσε θυμηδία και μας πήγε μερικές δεκαετίες πίσω, φέρνοντας στο μυαλό μας τον «Ηλία του 16ου».
Ο διαπιστευμένος Γάλλος ακτιβιστής που έκανε την τσάμπα μαγκιά και η παρέα του έδειξαν ασέβεια σ’ αυτό που ονομάζεται «φιλοξενία».
Γιατί είναι τσάμπα μαγκιά; Γιατί όταν πριν λίγο καιρό βραβεύτηκε στα Ηλύσσια Πεδία από τον Γάλλο πρόεδρο Σαρκοζί, δεν θυμήθηκε τους Θιβετιανούς για να σηκώσει κι εκεί ένα πανό, μπροστά στις κάμερες. Τους ίδιους «ακτιβισμούς» θα μπορούσαν να τους κάνουν έξω απ’ όλες τις κινέζικες πρεσβείες. Εκεί δεν έχει κάμερες όμως…
Και βγήκαν εδώ οι ντόπιοι όψιμοι και «επαγγελματίες» υποστηρικτές των ανθρώπινων δικαιωμάτων, για να πουν ότι μπρος στο πανό του γιαλαντζί ακτιβιστή, η αφή της Ολυμπιακής φλόγας δεν έχει καμία αξία. Ξαφνικά θυμήθηκαν ότι στην Κίνα καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προχώρησαν μάλιστα και παραπέρα. Ότι δεν θα έπρεπε καν η Ελλάδα να κάνει την αφή και να στείλει την φλόγα στο Πεκίνο.
Προς όλους αυτούς, μόνο τούτο θα μπορούσε να πει κανείς: Κόψτε την «πρωινή» γιατί καταστρέφει τον εγκέφαλο. … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
«Πολλά ενοχλητικά και κουραστικά πράγματα υπάρχουν στη ζωή· και στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι το ίδιο άσχημα τα πράγματα;
Δε σε ψήνει η ζέστη; Δε σε τσαλαπατάει το πλήθος;
Δεν είναι δύσκολο να πλυθείς;
Η βροχή δε σε μουσκεύει ως το κόκαλο;
Δε σε πειράζει ο θόρυβος, η φασαρία και οι άλλες ενοχλήσεις;
Κι όμως, μου φαίνεται πως άνετα, μετά χαράς μάλιστα, τ’ ανέχεσαι όλα αυτά μόλις σκεφτείς το μοναδικό θέαμα που θ’ αντικρίσεις». Επίκτητος, 1ος αιώνας μ.Χ.
Οι πηγές αναφέρουν πολλούς σαν ιδρυτές των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως το βασιλιά Πέλοπα, τον Ιδαίο Ηρακλή, τον Αέθλιο (βασιλιά της Ήλιδας, απ’ όπου προήλθε και η λέξη αθλητής), τον γνωστό μας Ηρακλή, τους βασιλιάδες της Ηλιάδας Νηλέα και Πελία κ.ά.
Όπως αναφέρει ο Στράβωνας, οι αγώνες ξεκίνησαν από τους Ηρακλείδες και αρχικά είχαν καθαρά τοπικό χαρακτήρα για να φθάσουμε στο βασιλιά Ίφιτο, απόγονο του Όξυλου (ο οποίος φέρεται ως εμπνευστής) που φέρεται σαν ο ανακαινιστής του θεσμού. Η αρχή των αγώνων θα πρέπει να αναζητηθεί μετά το 1.253 π.Χ. … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Ο Ρήγας Φεραίος (ή Φερραίος κατά μια άλλη γραφή), ο επονομαζόμενος Βελεστινλής, θεωρείται εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνιος Κυριαζής, ο ίδιος υπέγραφε ως Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας ο Θεσσαλός και ουδέποτε Φεραίος, που πιθανόν να είναι δημιούργημα μεταγενέστερων λογίων. Γεννήθηκε στο Βελεστίνο, τις αρχαίες Φερές, το 1757, από εύπορη οικογένεια. Από την νεανική του ζωή τα μόνα γνωστά είναι ότι η μητέρα του ονομαζόταν Μαρία και φέρεται πως είχε μία αδελφή την Ασήμω. Ο Pouqeville αναφέρει πως είχε και ένα αδελφό, ο οποίος μάλιστα συμμετείχε στην επανάσταση του 1821, όμως η παράδοση δεν διέσωσε το όνομά του.
Τα νεανικά χρόνια του Ρήγα Φεραίου είναι βυθισμένα στην αχλύ του θρύλου και είναι δύσκολο να ανιχνευθούν τα πραγματικά γεγονότα. Τα πρώτα του γράμματα λέγεται ότι τα διδάχθηκε από ιερέα του Βελεστίνου και κατόπιν στη Ζαγορά. Καθώς διψούσε για μάθηση, ο πατέρας του τον έστειλε στα Αμπελάκια για περαιτέρω μόρφωση. Όταν επέστρεψε, έγινε δάσκαλος στην κοινότητα Κισσού Πηλίου. Στην ηλικία των είκοσι ετών σκότωσε στο Βελεστίνο έναν Τούρκο πρόκριτο, επειδή του είχε συμπεριφερθεί δεσποτικά, και κατέφυγε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου, όπου κατατάχθηκε στο σώμα των αρματολού θείου του Σπύρου Ζήρα. Αργότερα βρίσκεται στο Άγιο Όρος, φιλοξενούμενος του ηγουμένου της μονής Βατοπεδίου, Κοσμά με τον οποίο και ανέπτυξε στενή φιλία. … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kokkinipatrida.blogspot.com
Η σελίδα αυτή δεν υπάρχει πλέον. Απ’ ότι λέγεται, στην πραγματικότητα η ιστοσελίδα αυτή δεν ανήκε στον αριστερό χώρο, αλλά ήταν δημιούργημα (προβοκατόρικο προφανώς) ενός οπαδού του ΛΑ.Ο.Σ.
Το αν είναι αλήθεια ή ψέματα, αυτό είναι άγνωστο.
Παρ’ όλα αυτά, ανεξαρτήτως των προθέσεων του συντάκτη, αναδημοσιεύεται το κείμενο, γιατί πραγματικά είναι ίσως κατά μία έννοια συγκλονιστικό.
Πριν προλάβει ο οποιοσδήποτε καλόβουλος ή κακόβουλος αναγνώστης τού πολύ ενδιαφέροντα Ιστοτόπου σας να με κατηγορήσει ως «εθνικιστή», «στρατόκαυλο» και δεν ξέρω εγώ τι άλλο, να δηλώσω ότι ήμουν ο πρώτος, πριν από χρόνια, που χαρακτήριζε μ’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς οποιονδήποτε φίλο, γνωστό ή συγγενή συμμετείχε κατά οποιονδήποτε τρόπο (είτε ως θεατής είτε ως παρελαύνων) σε αυτές τις «εθνικιστικές φιέστες», όπως συνήθιζα να αποκαλώ τις μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις.
Όχι, δεν διακατεχόμουν τόσο από το σύνδρομο της «εθνοφοβίας» (και πολύ περισσότερου του εθνομηδενισμού) που χαρακτηρίζει ένα cosmopolitan κομμάτι της συνασπισμένης «αριστεράς». Ήμουν απλά ένας κλασικός ανένταχτος αριστερός της γενιάς μου, που συνήθιζε να αναπαράγει όλα εκείνα τα «αντιεθνικιστικά» και «αντιμιλιταριστικά» στερεότυπα, που έβγαζε φλύκταινες κι αυτός, με τη θέα μαθητών, ομοιόμορφα ντυμένων, να ακολουθούν ένα σταθερό βηματισμό, υπό τους ήχους της σφυρίχτρας της κακιασμένης γυμνάστριας (που αν δεν συμμετείχες στην παρέλαση σού έμπηγε μια κουλούρα να! (με το συμπάθιο) στον έλεγχο του σχολείου). … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »