Πριν πολλά χρόνια στα χωράφια της επαρχίας δούλευαν πολλοί Πακιστανοί, τους οποίους δεν ενοχλούσε κανείς. Μάλλον τότε οι Έλληνες δεν ήταν ρατσιστές.
Μετά ήρθαν οι Φιλιππινέζες για να νταντεύουν τα παιδιά των καλών οικογενειών χωρίς να τις ενοχλήσει ποτέ κανείς. Μάλλον ούτε τότε οι Έλληνες ήταν ρατσιστές.
Ακολούθησαν Πολωνοί, Ρώσοι, Αλβανοί, Ρουμάνοι, Σέρβοι, τους περισσότερους από όλους αυτούς δεν τους ενόχλησε ποτέ κανείς.
Ήρθαν και χιλιάδες Αφρικανών που πουλούσαν πειρατικά DVD και CD χωρίς και πάλι να μας πουν ρατσιστές.

Ξέρετε πότε ξεκίνησε η πιπίλα του ρατσισμού στην Ελλάδα;
Όταν ξαφνικά πριν λίγα χρόνια άρχισαν να ξεπηδάνε σαν τα μανιτάρια διάφορες ΜΚΟ και οργανώσεις που χρηματοδοτούνταν αδρά τόσο από το ελληνικό κράτος όσο και από την Ε.Ε. για την δράση τους. Προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τα ποσά που εισέπρατταν κατάφεραν και εφηύραν το θέμα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, τα οποία φυσικά θα αντιμετώπιζαν με την κατάλληλη αμοιβή.

Αν ρίξετε μια ματιά στην ιστοσελίδα http://www.anthropos.gr/search.asp?Mode=advanced&Categ=4 θα μετρήσετε 64 τέτοιες ΜΚΟ που αμφιβάλλω αν είναι και όλες όσες υπάρχουν στην Ελλάδα. Ο κάθε επιτήδειος έχει φτιάξει μια τέτοια οργάνωση, έβαλε στο Δ.Σ. και όλο του το σόι να φαίνονται ότι έχουν μπούγιο και άρχισε την αφαίμαξη. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν βγάλαν την ετυμηγορία ότι οι Έλληνες είναι ρατσιστές και μάλιστα από τους χειρότερους του κόσμου.

Στην Ρωσία ο Πούτιν όταν κατάλαβε τον ρόλο κάτι τέτοιων οργανώσεων που ο μόνος τους ρόλος ήταν η αποσταθεροποίηση της χώρας, τις έκλεισε κακήν κακώς μην υπολογίζοντας τις αντιδράσεις των δήθεν αγανακτισμένων δυτικών που ωρύονταν για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και μάλλον έχει δικαιωθεί από το αποτέλεσμα αφού πλέον η Ρωσία είναι αναμφισβήτητα μια από τις ανερχόμενες υπερδυνάμεις.

Εμείς εδώ ως…δυτικοί (τρομάρα μας), επιτρέπουμε στους Δημητράδες και τους Βαλλιανάτους, όχι μόνο να μας βρίζουν από το πρωί ως το βράδυ, αλλά και να διασύρουν την χώρα στο εξωτερικό ασκώντας ανθελληνική προπαγάνδα.

Θέλω να ελπίζω ότι κάποια στιγμή οι κυβερνώντες θα ξυπνήσουν και θα αντιμετωπίσουν με τον δέοντα τρόπο αυτήν την ιδιότυπη πέμπτη φάλαγγα που δρα στο εσωτερικό της χώρας.

Εν κατακλείδι πρέπει να πούμε ότι υπάρχει και ένα ποσοστό συμπολιτών μας, αρκετά μικρό βέβαια σε σχέση με άλλους λαούς, που είναι πράγματι ρατσιστές. Αυτοί οι ελάχιστοι πρέπει να απομονωθούν και να περιθωριοποιηθούν από το σύνολο του ελληνικού λαού. Αλλά πιστέψτε με, δεν χρειαζόμαστε τις καθοδηγούμενες ΜΚΟ για να το πετύχουμε.

Πηγή: karsilamas.blogspot.com

Σε κάποια ΜΜΕ και ειδικά σε κάποιες μεγαλοεφημερίδες, ως φαίνεται, δεν έχουν κατανοήσει ακόμα ότι το διαδίκτυο είναι ανεξάντλητη πηγή πληροφόρησης, αλλά και γνώσης, παρ’ όλο που και οι ίδιες «εκπέμπουν» πλέον ηλεκτρονικά (ενίοτε για να παραπληροφορούν). Οι κακές συνήθειες όμως δεν κόβονται εύκολα. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν ακόμα την προπαγάνδα τους, παραποιώντας ή αποκρύπτοντας την αλήθεια, έχοντας την εντύπωση ότι απευθύνονται σε ηλίθιους.
Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, που δημοσιεύτηκε στα Νέα, την Τρίτη 9 Ιουνίου 2009 και στην συνέχεια θα ακολουθήσει και η «αποκωδικοποίηση»:

«Απίστευτο κι όμως αληθινό! Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται μια φωτεινή δασκάλα, η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου, για δράσεις του σχολείου που είχε συναποφασίσει με τον σύλλογο διδασκόντων και που σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους.

Το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στεγάζεται στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Περισσότερο από το 75% των μαθητών του είναι αλλόγλωσσοι, προερχόμενοι από διαφορετικές εθνότητες. Λίγα χρόνια πριν, η μαθητική διαρροή κινούνταν σε υψηλά επίπεδα, ενώ φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας ήταν συχνά. Η διευθύντρια του σχολείου, Στέλλα Πρωτονοταρίου και ο σύλλογος διδασκόντων αντιμετώπισαν συλλογικά το πρόβλημα, προχωρώντας σε μια σειρά παιδαγωγικών παρεμβάσεων, με στόχο την αντιστροφή της κατάστασης. Στα πλαίσια αυτά διοργάνωσαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες γονείς και μαθήματα μητρικής γλώσσας σε αλλοδαπούς μαθητές (αλβανικής και αραβικής καταγωγής), εξέδιδαν τις ανακοινώσεις του σχολείου σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αλβανικά και αγγλικά) και ανέλαβαν πλήθος άλλων πρωτοβουλιών με σκοπό πάντα την εξυπηρέτηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών τους. Πολύ σύντομα εξαιτίας των παρεμβάσεων αυτών, η μαθητική διαρροή σχεδόν μηδενίστηκε, τα κρούσματα βίας εξαφανίστηκαν, οι μαθητές βελτίωσαν τις επιδόσεις τους και οι Έλληνες και οι μετανάστες γονείς ξεπέρασαν τις αναστολές και τις φοβίες τους και συμμετείχαν ενεργά στη ζωή του σχολείου.

Σύμφωνα όμως με το ΥΠΕΠΘ, η ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών δεν αποτελεί πρωταρχικό κριτήριο για τη στάση του απέναντι στις πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών, γι΄ αυτό την προηγούμενη σχολική χρονιά η Στέλλα Πρωτονοταρίου απομακρύνθηκε από το 132ο Δημοτικό Σχολείο. Η νέα διοίκηση επέβαλε τη διακοπή όλων των προαναφερθεισών παιδαγωγικών παρεμβάσεων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τους δασκάλους και τους γονείς, καθώς και από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, συνδικαλιστικούς, πολιτικούς φορείς και πανεπιστημιακούς.

Η δίωξη
Σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την απομάκρυνσή της από το 132ο Δημοτικό Σχολείο, η Στέλλα Πρωτονοταρίου διώκεται ποινικά, με μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον τωρινό διευθυντή του σχολείου κ. Γιουτλάκη, επειδή παραχώρησε σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου. Την ίδια στιγμή που οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από τον Δήμο Αθηναίων για κάθε λογής δραστηριότητες (κοπή πίτας, ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, αθλητικούς συλλόγους κ.ά.). Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η δασκάλα που δίδασκε στα προγράμματα αυτά.

Στο πλευρό της οι εκπαιδευτικοί
Η ΣΤΕΛΛΑ Πρωτονοταρίου δεν είναι μόνη της. Τη στηρίζουν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και δεκάδες διδασκαλικοί Σύλλογοι και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης που απαιτούν την παύση κάθε δίωξης εναντίον της, καθώς πιστεύουν ότι “η επίθεση που γίνεται στη συγκεκριμένη δασκάλα είναι επίθεση απέναντι σε κάθε σύλλογο διδασκόντων και κάθε εκπαιδευτικό που με τις παιδαγωγικές του πρωτοβουλίες ξεπερνάει την κρατική παιδαγωγική και παλεύει για την ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή εθνική τους προέλευση”.»
Τα Νέα (Χρήστος Κάτσικας)

ΣΧΟΛΙΑ:
1. Το 75% των αλλοδαπών μαθητών, μάλλον θα πρέπει να κρίνεται απολύτως φυσιολογικό για να περνάει «αβρόχοις ποσίν» στο άρθρο.
2. Η αναφορά στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων απουσιάζει παντελώς από το κείμενο και προκαλεί ερωτηματικά -για τους μη γνωρίζοντες- η απουσία του απ’ αυτούς που στηρίζουν τη δασκάλα (έχει σημασία αυτό).
3. Η έκδοση ανακοινώσεων ενός ελληνικού(;) σχολείου σε 3 γλώσσες, είναι ομολογουμένως κάτι «πρωτοποριακό». Αναρωτιέμαι μόνο, σε ποια άλλη χώρα γίνεται αυτό.
4. Η «δυσκοιλιότητα» στους ρυθμούς εκπαίδευσης που παρατηρείται σε σχολεία όπου συνυπάρχουν Έλληνες και αλλοδαποί μαθητές (και ειδικά ένα τόσο μεγάλο ποσοστό, με το πρόβλημα της γλώσσας να είναι το μεγαλύτερο αγκάθι), μένει επίσης ασχολίαστη. Αντί λοιπόν να γίνει εστίαση στο πρόβλημα των Ελλήνων μαθητών (ελληνικό δεν υποτίθεται πως είναι το σχολείο;), το βάρος δίνεται στην δυσκολία προσαρμογής των ξένων μαθητών.
5. Τελευταίο και καλύτερο: Η εφημερίδα αποσιωπά, παριστάνοντας την «έκπληκτη» για τον «σκοταδισμό» του ελληνικού κράτους, τον πραγματικό λόγο της απομάκρυνσής της, η οποία οφείλεται σε καταγγελία που έγινε αρχικά από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του συγκεκριμένου σχολικού συγκροτήματος (που έφτασε μέχρι τη Βουλή). Και ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος; Όπως δημοσιεύθηκε στις 20 Απριλίου 2008, στην εφημερίδα «Το Παρόν» (και αναδημοσιεύτηκε κι εδώ), η κυρία Πρωτονοταρίου παραήταν «προοδευτική» και «φωτεινή δασκάλα», αφού δίδασκε παρατύπως σε Αλβανούς μετανάστες μαθητές, το επίσημο αλβανικό βιβλίο της ιστορίας, το οποίο εμφανίζει τους Έλληνες ως αδίστακτους φονιάδες των κατατρεγμένων Αλβανών! Και ποιων Αλβανών; Των Τσάμηδων!!!

Το Βυζάντιο, που δεν ήταν παρά η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καθιέρωσε με ωμή βία τον χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας. Ο χριστιανικός κόσμος ποτέ δε θέλησε να παραδεχτεί το βίαιον της υπόθεσης, παρ’ όλο που ατέλειωτες ιστορικές μαρτυρίες, γραπτές και αρχαιολογικές, βοούν προς αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχουν όμως κι έντιμοι χριστιανοί οι οποίοι το αναγνωρίζουν. Θα αναφέρουμε μια τέτοια περίπτωση:

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, βιβλίο «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ», έκδοση «Ψυχογιός» σελ. 17:
«Πράγματι κατά τη βασιλεία του Θεοδοσίου ο χριστιανισμός γίνεται η θρησκεία του κράτους. Εναντίων των ειδωλολατρών (διάβαζε Ελλήνων) εφαρμόσθηκαν μέτρα, που πήραν συχνά το χαρακτήρα πραγματικών διώξεων. Το μαντείο των Δελφών υποχρεώθηκε να σιγήσει, οι Ολυμπιακοί αγώνες και τα Ελευσίνια μυστήρια απαγορεύτηκαν, τα ιερά λεηλατήθηκαν από τους χριστιανούς, οι ιερείς, όπως γράφει ο Λιβάνιος υποχρεώθηκαν «να σιγήσουν ή να πεθάνουν».

Ωστόσο είναι άξια απορίας τα φρικτά βασανιστήρια κι οι απάνθρωπες ποινές που εφαρμόστηκαν, καθ’ όλη τη διάρκεια της αυτοκρατορίας αυτής, παρ’ όλα τα «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» και τα «καλώς ποιείται τοις μισούσιν υμάς». Όπως και να το κάνουμε, θρησκεία της αγάπης λέγεται. Κι όμως. Οι φρικαλεότητες εκτινάχθηκαν σε απίστευτα ύψη. Η απανθρωπιά των Βυζαντινών μας προκαλεί τεράστιες δέος και τρομερή κατάπληξη για το απίστευτο μέγεθος της διαστροφής, στην οποία μπορεί να περιέλθουν ανθρώπινα όντα.

Όλα τα στοιχεία που θα παραθέσουμε είναι από το ανεκτίμητο βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου «ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ». Ότι θα ακολουθήσει εδώ τυγχάνει προϊόν αντιγραφής από το προαναφερθέν βιβλίο. Θέτουμε υπ’ όψιν των αναγνωστών ότι τίποτε απολύτως δεν αναφέρει ο εν λόγω συγγραφέας χωρίς να το τεκμηριώσει και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις με αρκετά και ικανά ιστορικά ντοκουμέντα, τα οποία παραθέτει στις πάμπολλες υποσημειώσεις. Πρόκειται για ένα άκρως επιστημονικό έργο. Επίσης πρέπει να αναφέρουμε ότι το βιβλίο είναι ογκωδέστατο, ότι καλύπτει όλες τις ιστορικές περιόδους και πολιτισμούς και ότι όσα θα αποσπάσουμε εδώ τυγχάνουν ψήγματα του όλου έργου.

Έχουμε λοιπόν και λέμε:
Στο Βυζάντιο άναψαν οι πρώτες πυρές για την θανάτωση αιρετικών και μάγων. Στο Βυζάντιο η πρώτη Ιερά Εξέταση. Καινούργιες μέθοδοι βασανισμού και εκτελέσεων εφαρμόζονται για κατάδικους και εχθρούς της εξουσίας. Όλα αυτά μαζί με τη διαφθορά του συστήματος, συνθέτουν μια τοιχογραφία φρίκης και τρόμου. Η κατάκτηση και η διατήρηση της αυτοκρατορικής ηγεμονίας, γράφει ο Μιχαήλ Ψελλός, γινόταν «φόνοις και αίμασιν» …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν πήγε καθόλου καλά, το μεγάλο λάθος είναι ότι μέσα σε αυτό το συνεταιρισμό ο ΣΥΝ εξαφανίστηκε και στη θέση του εγκαταστάθηκε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τις ποικιλώνυμες συνιστώσες του οι οποίες αυθαδίασαν σε βαθμό που ήθελαν να επιβάλλουν τις απόψεις του».

Αυτό είναι ένα μικρό απόσπασμα από συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στα ΝΕΑ ο Λεωνίδας Κύρκος και το οποίο όλως περιέργως έχει «εξαφανιστεί» από αρκετές ιστοσελίδες που έκαναν την αναδημοσίευση. Μια δήλωση, με βαρύνουσα σημασία, αν συνυπολογίσουμε, ότι ο Κύρκος είναι ένας εκ των ιδρυτών του Συνασπισμού και ένας πολιτικός που εμπνέει έναν σεβασμό στο μεγαλύτερο ίσως κομμάτι του ελληνικού πολιτικού φάσματος.

Βέβαια, η αναφορά στην «αυθάδεια» θα μπορούσε να σχολιαστεί ποικιλοτρόπως, αν και ο συσχετισμός με τις «συνιστώσες», μάλλον κάνει λίγο πιο εύκολη την ανάλυση αυτού του «δελφικού χρησμού». Είναι ηλίου φαεινότερον, ότι ο σχετικά μετριοπαθής Συνασπισμός με εκφραστές, πολιτικούς που διακρίνονταν από ένα στοιχειώδες πολιτικό ήθος, όπως ο Φώτης Κουβέλης και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης που πέθανε πρόσφατα, δεν έχει καμία σχέση με το συνονθύλευμα του Αλέκου Αλαβάνου, του Αλέξη Τσίπρα, του Κουράκη και λοιπών άλλων «επαναστατών ποπολάρων». Θέσεις ενάντια στην κοινή λογική και στο λαϊκό αίσθημα (Δεκεμβριανά, κουκουλοφόροι, λαθρομετανάστες, Μακεδονία κλπ.) έγιναν «Ευαγγέλιο» (ή μήπως το σωστό θα ήταν «Κοράνι»;) για τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και είναι γνωστό, ότι οι κυριότεροι εκφραστές αυτών των απόψεων ήταν -και είναι- οι διάφορες «συνιστώσες» του. Οι άνθρωποι, έχοντας αποθρασυνθεί και από τις «δημοσκοπήσεις» που τους έδιναν για κάποιο διάστημα ανήκουστα και απίστευτα ποσοστά (κατ’ αναλογίαν, σοβιετικού τύπου), τράβηξαν το σκοινί μέχρι εκεί που δεν έπαιρνε άλλο (όχι γι’ αυτούς, αλλά για τους απλούς πολίτες, που άναυδοι παρακολουθούσαν το «ρεσιτάλ» υποκρισίας και πολιτικής εκμετάλλευσης). Κλασικοί καιροσκόποι δηλαδή (τι άλλο μπορεί να είναι κάποιος, που επενδύει πολιτικά στις ψήφους των δεκαεξάρηδων και των (λαθρο)μεταναστών;), όπως βέβαια και οι «κερδισμένοι» του ΛΑ.Ο.Σ. που βλέπουν ότι η θρησκεία -προς το παρόν τουλάχιστον- και η πατρίδα αποτελούν «σταθερές αξίες» στην πολιτική συνείδηση των ψηφοφόρων.

Το «στραπάτσο» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. βέβαια, παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι Ευρωεκλογές χαρακτηρίζονται κι από το πνεύμα της «χαλαρής» ψήφου. Είναι κάτι σαν την περίοδο των εκπτώσεων. Αν ένα κατάστημα δεν μπορεί να μαζέψει χρήμα και τότε, ε τότε «βράστε όρυζα» σύντροφοι… Μάλλον πρέπει ν’ αλλάξετε «εμπόρευμα» ή «γειτονιά».