Τελικά αυτή η γυναίκα αδικείται στο Υπουργείο Εξωτερικών. Αν κρίνει κανείς από τις μαθηματικές της επιδόσεις, το κατάλληλο υπουργείο γι’ αυτήν θα ήταν το Εθνικής Οικονομίας.
Πραγματικά, όταν είδα το ακόλουθο βίντεο, δεν ήξερα αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω.
Α ρε κακόμοιρη Ελλαδίτσα, ποιοι βαστούν τις τύχες σου…

Την λίμνη των Ιωαννίνων ανέκαθεν τη δούλευαν οι ψαράδες της περιοχής για τα νόστιμα ψάρια της (σήμερα τα πιο πολλά χρήματα τούς τα δίνουν οι βάτραχοι της λίμνης, γιατί τους εξάγουν στο εξωτερικό). Στην εποχή, όμως, που κυβερνούσε τα Γιάννενα ο Αλί Πασάς, είχε μπει φόρος ένα γρόσι στην κάθε οκά στα ψάρια και στα χέλια, που θα ψαρευόντουσαν μέσα στη λίμνη. Εκείνος που δε θα πλήρωνε, θα έχανε τα ψάρια του, που του τα έπαιρναν οι φοροεισπράκτορες του Αλί Πασά.

Αλλά φτωχοί καθώς ήταν όλοι τους, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να μην πληρώσουν το φόρο, αλλά οι άνθρωποι του Αλί τους παρακολουθούσαν και τους έπαιρναν ό,τι είχαν όλη τη νύχτα τραβήξει. Ένας γερο-θυμόσοφος όμως ψαράς, βλέποντας το βίος του να καταστρέφεται και αντικρίζοντας τα ψάρια τους, που τα φόρτωναν οι στρατιώτες του Αλί Πασά, είπε: «Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο», για να μείνει από τότε και να λέγεται σήμερα όταν θέλουμε να καταδείξουμε είτε την ακόρεστη πείνα, είτε τον ανεκπλήρωτο πόθο, το απλησίαστο.

Στη Βίβλο ο αετός εκφράζει τη θεϊκή δύναμη, την εξουσία και την προστασία, που παρέχει ο Θεός στον αγαπημένο του εβραϊκό λαό: «Διεμέριζεν ο Ύψιστος έθνη, ως διέσπειρεν υιούς Αδάμ, έστησεν όρια εθνών κατά αριθμόν αγγέλων Θεού, και εγεννήθη μερίς Κυρίου, λαός αυτού Ιακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αυτού Ισραήλ. Αυτάρκησεν αυτόν εν γη ερήμω, εν δίψει καύματος, εν γη ανύδρω· εκύκλωσεν αυτόν και επαίδευσεν αυτόν και διεφύλαξεν αυτόν ως κόρην οφθαλμού, ως αετός σκεπάσαι νοσσιάν αυτού και επί τοις νεοσσοίς αυτού επεπόθησε, διείς τας πτέρυγας αυτού εδέξατο αυτούς και ανέλαβεν αυτούς επί των μεταφρένων αυτού». («Δευτερονόμιον», λβ΄ 8-11.)

Ο αετός παρουσιάζει κοινά στοιχεία με το λιοντάρι· όπως το λιοντάρι θεωρείται ο βασιλιάς των ζώων, έτσι και ο αετός στην παραδοσιακή εβραϊκή τέχνη παρουσιάζεται ως ο βασιλιάς των πουλιών. Μυστικιστικά σύμβολα ζωικών αναπαραστάσεων, κυρίως του αετού, υπάρχουν σε ιερά εβραϊκά σκεύη, σε καλύμματα βιβλίων της Τορά, σε επτάφωτες κι εννεάφωτες λυχνίες (μενορά και χανουκιγιά) και σε διακοσμήσεις συναγωγών (στην πινακίδα που εμφανίζεται στην εικόνα, αναγράφεται στα εβραϊκά η λέξη «Γιαχβέ»). Εκτός όμως από τον απλό αετό, σε παλαιές ανά τον κόσμο εβραϊκές συναγωγές και εβραϊκά μουσεία έχουν βρεθεί και δικέφαλοι αετοί, όπως ο εικονιζόμενος από τη συναγωγή του Χόντοροβ, που ανακαινίστηκε πρόσφατα με την αρωγή του Εβραϊκού Μουσείου Διασποράς του Τελ Αβίβ.

Στη Βίβλο ο αετός εκφράζει τη θεϊκή δύναμη, την εξουσία και την προστασία, που παρέχει ο Θεός στον αγαπημένο του εβραϊκό λαό: «Διεμέριζεν ο Ύψιστος έθνη, ως διέσπειρεν υιούς Αδάμ, έστησεν όρια εθνών κατά αριθμόν αγγέλων Θεού, και εγεννήθη μερίς Κυρίου, λαός αυτού Ιακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αυτού Ισραήλ. Αυτάρκησεν αυτόν εν γη ερήμω, εν δίψει καύματος, εν γη ανύδρω· εκύκλωσεν αυτόν και επαίδευσεν αυτόν και διεφύλαξεν αυτόν ως κόρην οφθαλμού, ως αετός σκεπάσαι νοσσιάν αυτού και επί τοις νεοσσοίς αυτού επεπόθησε, διείς τας πτέρυγας αυτού εδέξατο αυτούς και ανέλαβεν αυτούς επί των μεταφρένων αυτού». («Δευτερονόμιον», λβ΄ 8-11.)

Δικέφαλος αετός: καμμία σχέση με την ελληνική παράδοση
Ελληνορθόδοξοι απολογητές, στην προσπάθειά τους να «αποδείξουν» την δήθεν συνέχεια κι ομαλή μετάβασή μας στο Χριστιανισμό, υποστηρίζουν, ότι ο δικέφαλος αετός αποτελεί αρχαίο ελληνικό σύμβολο κι απεικονίζει τους δύο αετούς του Διός, οι οποίοι σύμφωνα με τη μυθολογία πέταξαν ο ένας προς Ανατολάς κι ο άλλος προς Δυσμάς και συναντήθηκαν επάνω από τους Δελφούς. Σε αυτή την περίπτωση όμως έχουμε δύο αετούς κι όχι έναν δικέφαλο· εξ άλλου ουδεμία αρχαία ελληνική παράσταση έχει ανευρεθεί, που να απεικονίζει δικέφαλο αετό. Ο δικέφαλος αετός αποτελεί ένα καθαρά ανατολικό σύμβολο, το οποίο υιοθετήθηκε από τους Εβραίους κι αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της παράδοσής τους.

Η υιοθέτηση του δικεφάλου αετού στο Βυζάντιο
Ο δικέφαλος αετός σε κίτρινο «φόντο» καθιερώθηκε στην βυζαντινή σημαία από τον –μη Έλληνα– αυτοκράτορα Ισαάκ Κομνηνό (1.057-1.059), ο οποίος ήθελε να κυβερνήσει «υπό την ηθική του προστασία». Το ίδιο ακριβώς έμβλημα χρησιμοποίησε και το Πατριαρχείο (προσθέτοντάς του μία ποιμαντορική ράβδο στο αριστερό πόδι κι ένα αυτοκρατορικό σκήπτρο στο δεξί) κι ο –επίσης μη Έλλην– Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρις (1.204-1.222) στο Δεσποτάτο της Νικαίας. Αργότερα προστέθηκε μία ρομφαία στο δεξί πόδι και μία υδρόγειος με σταυρό στο αριστερό, ενώ παράλληλα μεγάλωσαν οι πτέρυγες, άνοιξαν τα ράμφη, με τη γλώσσα να κρέμεται, σημάδι απειλητικότητας. Η σημαία αυτή διατηρήθηκε μέχρι το 1261, οπότε προστέθηκε και μία κορώνα επάνω από τα δύο κεφάλια.

Οι Εβραίοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το δικέφαλο αετό ως συνέχεια της παράδοσής τους (ο οποίος ως σύμβολο προϋπήρχε και μάλλον τον παρέλαβαν απ’ τους Χετταίους), αλλά και προκειμένου να δείξουν τη στενή σχέση των δύο θρησκειών, Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού. Το σχετικά πρόσφατα ιδρυθέν Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος στην Αθήνα έχει ως έμβλημα το δικέφαλο αετό. Η Εκκλησία, πιστή επίσης στην Εβραϊκή της παράδοση, χρησιμοποιεί το ίδιο έμβλημα κι έχει γεμίσει τους χριστιανικούς ναούς κι όλα τα ναΐδρια της Ελλάδας με κίτρινες σημαίες με δικέφαλους αετούς. Η Αθωνική Πολιτεία χρησιμοποιεί επίσης το δικέφαλο αετό ως έμβλημα αλλά και διάφοροι φορείς του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους, όπως το Γενικό Επιτελείο Στρατού, σωματεία, ενώσεις, αθλητικοί σύλλογοι (Α.Ε.Κ. = Αθλητική Ένωση Κωνσταντινούπολης, Π.Α.Ο.Κ. = Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών κ.ά.) κ.λπ., οι οποίοι θεωρούν, ότι ο δικέφαλος αετός αποτελεί κομμάτι της Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οι βυζαντινιστές συνεχίζουν τις προσπάθειές τους για τον περαιτέρω αποπροσανατολισμό των Ελλήνων κι έτσι δεν δίστασαν να τοποθετήσουν το αλλότριο αυτό σύμβολο ακόμη κι επάνω από τον Παρθενώνα στο εξώφυλλο του περιοδικού «Ορθόδοξα Αστυνομικά Μηνύματα», το οποίο επισήμως διανέμεται σε όλους τους αστυνομικούς.

Πηγή: freeinquiry.gr

Οι υποκριτικές κραυγές υστερίας, από κάποιους θιασιώτες της ενσωμάτωσης των λαθρομεταναστών στην ελληνική κοινωνία, στα πλαίσια της «πολυπολιτισμικότητας» και η σθεναρή υποστήριξη του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της θρησκείας που πιστεύει, τον ισλαμισμό, το μεγαλύτερο ποσοστό των τριτοκοσμικών παράνομων μεταναστών που έχουν εισβάλλει στην Ελλάδα, ήταν αρκετά «ερεθιστικά» στοιχεία, για να με οδηγήσουν στο να συγκεντρώσω μερικά δείγματα του «πολιτισμού» τους, που οι επαγγελματίες «αντιρατσιστές» και «υπερασπιστές» των ανθρώπινων δικαιωμάτων, φαίνεται να αγνοούν επιδεικτικά.

Επειδή η εικόνα είναι πιο ισχυρή απ’ τον γραπτό λόγο, ας δούμε λοιπόν, το επίπεδο του «πολιτισμού» των ισλαμιστών, το σέβας στην «διαφορετικότητα» που ίδιοι απαιτούν για τους εαυτούς τους και κυρίως την σχέση που έχουν με τον σεβασμό των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπως αυτό της ζωής.

Οι εικόνες που περιέχονται στο βίντεο, είναι πολύ σκληρές και απολύτως πραγματικές (δεν είναι αναπαράσταση). Και αν πιστεύετε ότι σκηνές σαν και αυτές που θα δείτε είναι σπάνιες και δυσεύρετες, κάνετε λάθος. Υπάρχουν σε αφθονία στο διαδίκτυο, καθώς οι ισλαμιστές φροντίζουν να κινηματογραφούν τα «επιτεύγματα» του πολιτισμού τους και των παραδόσεών τους και στην συνέχεια να τα διοχετεύουν σε φανατικές ισλαμικές ιστοσελίδες.

Οι σκηνές, που αποτελούν ένα πολύ μικρό δείγμα του ισλαμικού «πολιτισμού», προέρχονται από το Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ιράκ, Ιράν, Ινδία, Σομαλία, Νιγηρία, Σουδάν, Αιθιοπία, Μαλί και Αίγυπτο. Χώρες δηλαδή, όπου ο Ισλαμισμός με τα ήθη που έχει καθιερώσει, ζει και βασιλεύει.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ! ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ!

Δήλωση ευθύνης: Είμαι ενήλικος και κατανοώ πλήρως ότι οι εικόνες που θα παρακολουθήσω, περιέχουν σκηνές ωμής βίας…

Κάθονται στα σκοτεινά και σχεδιάζουν. Πίνουν και κανένα ποτάκι. Bourbon, Golan Heights Wine, Raki, θα σας γελάσω. Πού θα εφαρμόσουν τα σχέδια; Μα φυσικά στο «πεδίο βολής». Εκεί που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα. Εκεί που βασιλεύει η χυδαιότητα, η τεμπελιά, η αναξιοκρατία, η διαφθορά, η ατιμωρησία. Εκεί που παιδεία, υγεία, τάξη, δικαιοσύνη έχουν πεθάνει (θεός συγχωρέστες). Εκεί που οι πολιτικοί είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανίκανοι ή προσκυνημένοι. Εκεί που την ενημέρωση μονοπωλούν τα νεοταξικά Μ.Μ.Ε των μεγιστάνων του πλούτου, μεταδίδοντας νυχθημερόν ψέματα. Εκεί που όλα τα σκιάζει η διαπλοκή. Εκεί που η αριστερά εκφυλίστηκε από «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» σε «φραπέ-μπριζόλα-κόκα κόλα». Εκεί που οι «αντιεξουσιαστές» παίζουν το παιχνίδι της εξουσίας (της πλανητικής). Εκεί που κάθε ιδεολογία, του αναρχισμού συμπεριλαμβανομένου, δυσφημείται. Εκεί που ζουν απολιτικά-εγωϊστικά-λοβοτομημένα ζωντόβολα, με μόνη έννοια πώς «να περάσουν καλά» (ιδανικά πειραματόζωα δεν νομίζετε;).

Και τώρα σε παρελθόντα χρόνο.

Η εφαρμογή των σχεδίων άρχισε πριν από αρκετό καιρό. Οι πράκτορές τους είχαν στρατολογήσει τον κάθε πικραμένο. Κάθε περιθωριακό, κάθε μηδενιστή, κάθε γκρουπούσκουλο, κάθε χουλιγκάνο. Δεν χρειάστηκε να πληρώσουν. Όλοι αυτοί οι χαμένοι συναίνεσαν αμέσως, μόλις αισθάνθηκαν ότι «ο αγώνας» τους «τώρα δικαιώνεται» (μαζί και η light αριστερά). Τόσα χρόνια «στην αποκάτω»! Είχε έρθει η ώρα να πάρουν εκδίκηση. Να εφαρμόσουν στην πράξη την «κοσμοθεωρία» τους: χασίσι και παρτούζα και επιστροφή στη φύση, άρπαξε να φας, βία για τη βία κτλ κτλ.

Ο συρφετός όμως αυτός δεν ήταν αρκετός. Δεν θα τα κατάφερνε μόνος του. Όσο και να βοηθούσαν οι ντόπιοι ανεγκέφαλοι-θερμοκέφαλοι Ελληναράδες, προσφέροντας αφειδώς αφορμές για «εξέγερση», την κρίσιμη ώρα κάτι θα έλειπε. Στην πρώτη μεγάλη πρόβα «επανάστασης» είχαν φαεινή ιδέα. Επιστράτευσαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν οι ιθαγενείς: τη νεολαία. Κανείς δεν θα τολμούσε να τα βάλει με τα παιδιά του! Μπα… άδικος κόπος. Κάτι έφηβοι με επώνυμα τζινάκια, κρατώντας κινητό-γουόκμαν Νokia όπου άκουγαν Madonna (την πρέσβειρα καλής θέλησης ντε), φώναξαν «μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι» και μετά πήγαν να κάνουν νανάκια στα πουπουλένια στρωματάκια τους. Όσο κι αν έσπρωχνε η εγχώρια προπαγάνδα (Μάκης, Λάκης κ.ά.) τίποτε. Τσσσς …τσσσσς ….τι «επαναστάτες» ήταν αυτοί. Του γλυκού νερού. Τότε έριξαν στη μάχη μπαρουτοκαπνισμένους «σκληροτράχηλους» στρατιωτικούς. Ουτσεκάδες.

Χειρότερα! Κατέβηκαν οι ηλίθιοι στην «επανάσταση» με αλβανικές σημαίες! Και κάναν και πλιάτσικο και πουλάγανε τα κλεμμένα στην Αλβανία! Ρόμπα γίνανε! Δεν ήταν να εμπιστεύεται κανείς εμπόρους ανθρώπινων οργάνων, ναρκωτικών και λευκής σάρκας!

Το επόμενο σχέδιο προέβλεπε χρήση του ιδανικού στρατού πόλεως. Παράνομων, εξαθλιωμένων, πεινασμένων, (δηλαδή έτοιμων να εκραγούν) θρησκόληπτων μεταναστών και μάλιστα μουσουλμάνων. Πέραν του ότι αποτελεί υπέρτατη ηδονή να χρησιμοποιείς τους δηλωμένους εχθρούς σου ως πιόνια, η επιστράτευση των ανθρώπων αυτών έχει πολλαπλά οφέλη:

1. Ο βασικός στόχος επιτυγχάνεται. Χάος στην Παλαιοκώσταινα. Σε κατάσταση χάους και ανασφάλειας βέβαια, οποιοσδήποτε φιλήσυχος μπορεί να συναινέσει σε περιορισμό των ελευθεριών του. Χώρια που παραδειγματίζονται πολιτικοί που πάνε να φύγουν από το μαντρί και άλλες χώρες που πάνε να το παίξουν ανεξάρτητες.

2. Στρέφεις την προσοχή των μουσουλμάνων μακριά σου και τους προσφέρεις ξένο σβέρκο για να εκτονώσουν την οργή που προόριζαν για σένα. Τους καλοπιάνεις κιόλας για να επιχειρήσεις «προσέγγιση». Δεν ήταν τελικά καλή ιδέα να τα βάλεις με το μισό πλανήτη! Καλύτερη ιδέα μοιάζει το να επιχειρήσεις δήθεν συμφιλίωση, προσφέροντας στους εχθρούς σου ως δώρο καλής θέλησης, έναν «σπαστικό» και δύστροπο φίλο σου.

3. Κάμπτεις οποιαδήποτε εσωτερική αντίσταση των ιθαγενών, αφού όποιος τολμήσει να αντιδράσει, εκτός από το υβρεολόγιο («φασίστα»-«ρατσιστή» κτλ) θα βρεθεί αντιμέτωπος όχι με έναν μεμονωμένο άνθρωπο και μάλιστα παράνομο (ληστή κτλ), αλλά με σύσσωμο τον μουσουλμανικό κόσμο, ο οποίος στη μεγάλη του πλειοψηφία είναι βαθιά θρησκευόμενος και όχι παράνομος!

4. Εμφανίζεσαι (μυστικά, μη σ’ ακούσουν οι μουσουλμάνοι) στους ντόπιους και παριστάνεις το σωτήρα: «σας τα ‘λεγα εγώ, τι τις θέλετε τις φιλίες με τους Άραβες; Να ‘στε καλά παιδιά στο εξής και τέρμα τα πάρε-δώσε με τρομοκράτες! Μόνο μαζί μου θα ‘στε ασφαλείς. Και στείλτε και στρατό στο Αφγανιστάν, να τους δείξουμε αυτών των αγρίων!

5. Εδραιώνεις τον τοποτηρητή της περιοχής, ο οποίος έντεχνα παριστάνει ότι «ισορροπεί» μεταξύ Ανατολής και Δύσης και ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των μουσουλμάνων αυτοδιορίζεται γενικός δερβάναγας στη Μέση Ανατολή.

Η συνέχεια σε χρόνο ενεστώτα. Ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Μόνο οι (εθελοντικά) τυφλοί δεν τη βλέπουν.

Πηγή: aristidisdikaios.blogspot.com