Η λέξη «άμπακας» (ή «άμπακος»), προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «άβαξ» (άβακας). Ο άβακας ήταν μια πλάκα με άμμο ή κερί, πάνω στην οποία οι αρχαίοι Έλληνες (κι όχι μόνο αυτοί) έκαναν μαθηματικούς υπολογισμούς. Ήταν δηλαδή ένα αριθμητήριο.

Στην συνέχεια, ο «άβαξ» θα περάσει στα λατινικά ως «abacus» και θα αποκτήσει και την σημασία της Αριθμητικής. Με την ίδια σημασία, θα επιστρέψει αργότερα και πάλι στην ελληνική γλώσσα ως «άμπακας» και «άμπακος» και θα γίνει ευρύτατα γνωστός μετά το 1568, όταν κι εξεδόθη στην Βενετία από τον Μανουήλο Γλυνζώνιο, το πρώτο βιβλίο Αριθμητικής με τον τίτλο «Βιβλίον πρόχειρον τοις πάσι περιέχον την τε πρακτικήν Αριθμητικήν» (ο μακροσκελής τίτλος του βιβλίου συνέχιζε: «…ή μάλλον ειπείν την λογαριαστικήν, και περί του πώς ευρίσκει έκαστος το άγιον Πάσχα και τέλειον Πασχάλιον αεί και πάντοτε. Και περί ευρέσεως σελήνης εν ποία ημέρα γίνεται η γέννα αυτής»). Το βιβλίο αυτό, έμεινε γνωστό στον πολύ κόσμο με την γενική ονομασία «άμπακας» κι επειδή ήταν σχετικά ογκώδες, όποιος το είχε μελετήσει και γνώριζε το περιεχόμενό του, θεωρούνταν λίγο έως πολύ, ως τέρας σοφίας. Έτσι, όταν ήθελαν να πουν πως κάποιος έχει πολλές γνώσεις, λέγαν ότι «αυτός ξέρει τον άμπακα».

Στην πορεία του χρόνου, ο άμπακας έπαψε να είναι αποκλειστικά ταυτόσημος με την Αριθμητική κι έγινε συνώνυμος γενικά με την μεγάλη ποσότητα. Έτσι, έφτασε στις μέρες μας να έχει επικρατήσει η χρήση του όρου, στις φράσεις «έφαγε τον άμπακα» ή «ήπιε τον άμπακα».

Το ακόλουθο πείραμα που έλαβε χώρα στην Γερμανία (Ινστιτούτο Max Planck, Λειψία), είχε σαν αντικειμενικό σκοπό την μελέτη, των αντιδράσεων και της ανάπτυξης επιδεξιοτήτων των χιμπατζήδων, μπροστά σε μια αντικειμενική δυσκολία.

Στα κάγκελα του κλουβιού ενός χιμπατζή, δένεται ένας διάφανος σωλήνας, μέσα στον οποίο έχουν βάλει τροφή.
Ο σωλήνας όμως είναι τόσο στενός, ώστε να μην χωράει το χέρι του χιμπατζή και να πιάσει την τροφή.

Εσείς πως θα βγάζατε την τροφή, μέσα απ’ τον σωλήνα, χωρίς να τον λύσετε από τα κάγκελα; Σκεφτείτε το λίγο, πριν δείτε το βίντεο.

Τι σημαίνει η λέξη επαγγελματίας;
Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι πρόκειται για μία εύκολη ερώτηση. Τόσο εύκολη όσο η ερώτηση: “Τι σημαίνει η λέξη δολοφόνος”;

Ποιος δεν ξέρει ότι δολοφόνος καλείται εκείνος που σκοτώνει έναν άνθρωπο, που αφαιρεί μια ζωή; Για να χαρακτηρίσουμε κάποιον ο οποίος προέβη σε αυτήν την πράξη, ενίοτε χρησιμοποιούμε και την λέξη φονιάς. Ο κατέχων, όμως, την στοιχειώδη ελληνική γνωρίζει ότι η λέξη δολοφόνος συντίθεται από τον δόλο και το φονεύω. Δηλαδή δολοφόνος είναι αυτός που αφαιρεί μια ζωή με δόλια πρόθεση προσβλέποντας σε όφελος, συνήθως, οικονομικό ή ψυχολογικό. Η λέξη φονιάς δεν εμπεριέχει το στοιχείο του δόλου. Παρόλα αυτά, ένας οδηγός, όπου στην υποθετική περίπτωση που παρασέρνει και τελικά σκοτώνει έναν πεζό, άρα αφαιρεί μια ζωή –έστω και χωρίς δόλο– δεν αποκαλείται ποτέ φονιάς. Συνήθως αποκαλείται άτυχος και συνηθέστερα μεθυσμένος.

Οπότε τι σημαίνει η λέξη επαγγελματίας;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι επαγγελματίας είναι αυτός που ασκεί ένα επάγγελμα. Συνήθως ασκεί αποκλειστικά το επάγγελμα αυτό. Λέμε π.χ. επαγγελματίας οδηγός φέρνοντας στο νου μας έναν φορτηγατζή ή έναν ταξιτζή. Διαφωνεί κανείς με αυτό; Όχι. Γιατί, όμως, δεν θα λέγαμε ποτέ για κάποιον ότι είναι επαγγελματίας περιπτεράς; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Για όποιον έχει παιδιά, μια φιλική συμβουλή…
Μάθετε στα παιδιά ιστορία. Την ιστορία του ελληνικού έθνους. Όπως έχει πει και ο Ίων Δραγούμης, «Ένας να μείνει, το έθνος θα υπάρχει…».

Προς το παρόν, για μένα υπάρχει μια κόρη που δεν έχει πάει ακόμα νήπια. Την ιστορία που θα προσπαθήσουν να της πλασάρουν στα, ξένων συμφερόντων, ιδρύματα, που λέγονται σχολεία, δεν θα τη χάψει. Θα τη χλευάσει και θα απαντά μ’ αυτή που ξέρει και θα μάθει από τις πηγές που πρέπει με τη βοήθειά μου. Ήδη, δυστυχώς που συμβαίνει, γνωρίζει όσα δεν γνωρίζουν έφηβοι επιπέδου λυκείου. Έτσι μας κατάντησαν και προσπαθούν για χειρότερα. Κρίμα για την νεολαία μας, κρίμα για το έθνος…

Παρ’ όλα αυτά ας προσπαθήσουμε όλοι να μεταδοθεί η αληθινή και ένδοξη ιστορία μας. Ο σκοπός είναι ιερός και το αποτέλεσμα θα είναι, Ελληνόπουλα με ψυχή μέσα τους και με λόγο απέναντι σε όποιο ξεφτιλισμένο υποκείμενο, τύπου Μινέικο, Δραγώνα, Δρούτσα, ΜΜΕ κ.λπ.

Δεν φτιάχνω την κόρη μου για να είμαι περήφανος γι’ αυτήν. Το κάνω για να είναι εκείνη περήφανη που γεννήθηκε Ελληνίδα. Αυτό ακριβώς που δεν αντέχουν οι προδότες του έθνους. Κάντε κι εσείς το ίδιο στα παιδιά σας, στα ανίψια σας, σε οποιοδήποτε φυτώριο της πατρίδας. Μην τα αφήσουμε να γίνουν ένα τίποτα. Έχουν πατρίδα, και είναι η πιο τιμημένη. Κάντε η γνώση της ελληνικής ιστορίας να είναι η τροφή τους. Δεν είναι δύσκολο. Άπλα δώστε τους κίνητρα. Και η ιστορία μας είναι γεμάτη από κίνητρα. θα δείτε τα μάτια τους να σπινθηρίζουν ακούγοντας για την πατρίδα μας. Εγώ το βλέπω. Το ζω. Δείτε το κι εσείς. Κόντρα σε όλα και σε όλους. «Ένας να μείνει, φτάνει».

Θεσσαλός