Πάρε-Δώσε

«Δεν έχει σχέση ο μοναχισμός, αδελφοί μου, με τον ανθρωποκεντρισμό… Ένας άνθρωπος που πάει για μοναχός, φεύγει από τη ματαιότητα… Ο μοναχός, αδελφοί μου, δεν έχει σκοπούς ιδίους, δεν έχει συμφέρον… Ο μοναχός αγκαλιάζει την ακτημοσύνη».
Εφραίμ – Ηγούμενος Μονής Βατοπεδίου

Στο ακόλουθο βίντεο, εκτίθενται σε όλο τους το «μεγαλείο» οι απατεωνιές ρασοφόρων, πολιτικών και δικαστικών, που αφορούν το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου.

Ο πρωταγωνιστής μάλιστα του σκανδάλου, ο εκ Κύπρου ψευδοκήρυκας της ακτημοσύνης, καλόγερος-επιχειρηματίας Εφραίμ (κατά κόσμον Βασίλης Κουτσού), «πνευματικό» τέκνο του παιδεραστή μοναχού Ιωσήφ του Βατοπεδινού (αυτουνού, με το ηλίθιο «αιώνιο χαμόγελο», που διαφημίζουν κιόλας οι χριστιανοταλιμπανικές ιστοσελίδες), προσπάθησε με εξώδικο να αποτρέψει την μετάδοση της εκπομπής.

Απλά, αφιερώστε λίγον απ’ τον χρόνο σας, δείτε και φρίξτε …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Μα, πως το λέει το Ευαγγέλιο είπαμε;
«Ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι και ο έχων τροφάς ομοίως»;

Ή το άλλο, που είπε ο Ιησούς;
«Aν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα σε φτωχούς, και θα αποκτήσεις θησαυρό στον ουρανό»;

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι καλόγεροι για να μας τα θυμίζουν…

Ο Αμερικανός κωμικός Τζορτζ Κάρλιν, καταπιάνεται με ένα μέρος της ανθρώπινης υποκρισίας: Λόγια που, συνήθως, δεν τα εννοούμε κυριολεκτικά και υποσχέσεις τις οποίες επί το πλείστον δεν κρατάμε, ή δεν είμαστε σε θέση να κρατήσουμε.

Ένα τέτοιο παράδειγμα, αποτελούν τα λόγια παρηγοριάς και συμπαράστασης, τα οποία ακολουθούν έναν θάνατο και μια κηδεία, και τα οποία εκστομίζονται μηχανικά.

Ο Κάρλιν, καυτηριάζει και σατιρίζει με τον δικό του τρόπο τους στερεότυπους διαλόγους, οι οποίοι συνήθως «διανθίζουν» ένα τέτοιο συμβάν …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει, ή δεν έχουμε πει κι εμείς οι ίδιοι, «μα αφού το έγραψαν οι εφημερίδες», ή «αφού το είπε και στην τηλεόραση», όταν θέλουμε να προσθέσουμε μια εγκυρότητα και βαρύτητα στον λόγο μας;

Η δύναμη του λόγου της τηλεόρασης, των εφημερίδων (και των ιστοσελίδων τους) και γενικότερα των ΜΜΕ, είναι πολύ μεγάλη. Μπορούν να επηρεάζουν ή να καθορίζουν, κρίσεις και συνειδήσεις. Κάθε λέξη, περνά στο υποσυνείδητο, ως αλήθεια και γεγονός, με μεγάλο ειδικό βάρος -ίσως λιγότερο στις μέρες μας, σε σχέση με το παρελθόν και σ’ αυτό έχει διαδραματίσει μέγιστο ρόλο το Διαδίκτυο. Κι αυτό το γνωρίζουν όλοι, πολύ καλύτερα όμως, αυτοί που που υπηρετούν τα ΜΜΕ και την «ενημέρωση».

Η επίκληση όμως των ΜΜΕ, αποτελεί πάντα μια καλή απόδειξη, ή πολλές φορές οι «επαγγελματίες» δημοσιογράφοι παραπλανούν, συνειδητά ή ασυνείδητα, διαπράττοντας δημοσιογραφικές απάτες, «μαϊμουδιές», ή και γκάφες;

Μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν, ίσως μας βάλει σε σκέψεις και λύσει τις απορίες μας …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ο Τζορτζ Κάρλιν (George Carlin, 1937-2008), ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς κωμικούς της λεγόμενης «όρθιας κωμωδίας» (stand up comedy). Μπροστά από το έντονα κριτικό του πνεύμα, παρέλασαν διάφοροι τομείς, όπως ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η ανθρώπινη συμπεριφορά και υποκρισία, η θρησκευτική πίστη, η πολιτική, τα ΜΜΕ κ.ά.

Οι δυσαρεστημένοι, από την κριτική του, προσπάθησαν να τον σπιλώσουν, διαδίδοντας αστικούς μύθους, με βάση διάφορα κείμενα που κυκλοφορούσαν στο Διαδίκτυο (με την γνωστή μέθοδο του αλυσιδωτού e-mail), και τα οποία αποδίδονταν στον ίδιο, όπου υποτίθεται τον παρουσίαζαν να είναι απέναντι από τις ίδιες του τις θέσεις, εκτός του ότι τον εμφάνιζαν ως ρατσιστή, μισογύνη, κ.ά.

Ο Κάρλιν, είχε απαντήσει στους επικριτές του (ιδίως στους χριστιανούς και στους συντηρητικούς πολιτικούς), οι οποίοι ενοχλούνταν από τον κυνισμό και την σάτιρά του, με ένα αιχμηρό σχόλιο: «Δεν είναι κωμικό το γεγονός ότι οι περισσότεροι απ’ όσους διαδηλώνουν υπέρ του “δικαιώματος στη ζωή” -δηλαδή εναντίον των αμβλώσεων– είναι συγχρόνως και φανατικοί υπέρμαχοι της θανατικής ποινής; Οι ίδιοι είναι που απαγορεύουν τα ψεύτικα όπλα για τα παιδάκια και επιτρέπουν τα αληθινά».

Ο Κάρλιν, πέραν της καυστικής κριτικής, που σαφώς κινούνταν πέρα από το «πολιτικά ορθό», χαρακτηρίστηκε από την αθυροστομία μου, η οποία συνόδευε τον σατιρικό του λόγο. Το 1972, είχε συλληφθεί (αλλά αθωώθηκε) για «διατάραξη ειρήνης», όταν σε παράστασή του, είχε ξεστομίσει τις «επτά λέξεις που ποτέ δεν μπορείς να πεις στην τηλεόραση»: Shit (σκατά), piss (κατουράω), fuck (γαμήσι), cunt (μουνί), cocksucker (πουτσογλύφτης), motherfucker (καριόλης), tits (βυζιά).

Δεν δίσταζε ωστόσο, να ασκεί κριτική, ακόμα και στο κοινό του, όταν το 2005, στο Λας Βέγκας, όπου έκανε παραστάσεις, είπε κατάμουτρα στους έκπληκτους ακροατές του: «Σκεφτείτε το πνευματικό επίπεδο των ατόμων που πάνε διακοπές στο Λας Βέγκας. Να ταξιδεύουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες μίλια, ουσιαστικά για να προσφέρουν οικειοθελώς τα λεφτά τους σ’ έναν χυδαίο και κερδοσκοπικό οργανισμό. Και ο λόγος που βρίσκομαι εδώ, είναι για να υποδεχθώ αυτό το γαμημένο είδος ανθρώπων με την νοητική καθυστέρηση». Το αποτέλεσμα, ήταν η άμεση απόλυση του Κάρλιν.

Στα ακόλουθα βίντεο, από το «λεπίδι» του Κάρλιν (ο οποίος μεγάλωσε ως καθολικός, έως ότου έφτασε στην «ηλικία της λογικής», όπως έλεγε), περνάει ο Θεός και η θρησκεία, αγγίζοντας και την ίδια του τη χώρα και τον «παράξενο πολιτισμό» της, στην οποία ουδέποτε χαρίστηκε …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »