Πάρε-Δώσε

Βλέπω συχνά πυκνά, σε αρκετά ελληνικά ιστολόγια και διάφορες ιστοσελίδες, να αναρτώνται διάφορα αποσπάσματα από τις εκπομπές των Αντώνη Κανάκη (Ράδιο Αρβύλα) και Λάκη Λαζόπουλου (Αλ Τσαντίρι) κάτω από τον τίτλο «Τι είπε ο Κανάκης για το τάδε» ή «Πως σχολίασε ο Λαζόπουλος το δείνα». Κι αναρωτιέμαι ο αφελής:

Μα καλά, ποιοι είναι αυτοί οι δύο που η γνώμη τους έχει τόση σημασία; Γιατί έχει τόση βαρύτητα η γνώμη κάποιων που ασχολούνται με ένα κάρο γραφικούς, τηλεμαϊντανούς και ασήμαντους ανθρώπους; Που θεωρούν ότι κάνουν «χιούμορ» αναπαράγοντας χιλιοειπωμένα ανέκδοτα και αστεία βιντεάκια του YouTube, ή διαβάζοντας σαχλαμαρίτσες του τύπου «Τι είναι κόκκινο με μαύρες βούλες και βρομάει»; Που βγάζουν το «ψωμί» τους διαφημίζοντας -με την αλάνθαστη μέθοδο της διακωμώδησης- αυτούς που θεωρούν -και είναι- «τηλεοπτικά σκουπίδια»;

Πως νομιμοποιείται ο Κανάκης να «καυτηριάζει» την κλεψιά και την απάτη των άλλων, όταν ο ίδιος -κατά δήλωσή του, αλλά και σύμφωνα με καταγγελίες θαμώνων καταστήματός του- φοροδιαφεύγει και «ξεχνάει» να κόβει αποδείξεις; Πως νομιμοποιείται να μιλάει ο Λαζόπουλος για ηθική και νομιμότητα, όταν έχει συλληφθεί σε σκάφος των πλουσίων φίλων του γεμάτο ναρκωτικά; Πότε τους είδατε και τους δύο αυτούς «άτεγκτους» κριτές να τα χώνουν στους εργοδότες τους που έχουν πάρε-δώσε με την δικαιοσύνη;

Έχουμε έλλειψη ικανότητας κρίσης κι εξαγωγής συμπερασμάτων, ακόμη και για τα πιο αυτονόητα και χρειαζόμαστε υποβοήθηση από δαύτους, ώστε να πειστούμε ότι η κρίση μας είναι ορθή; Γιατί υποτιμούμε τόσο πολύ το δικό μας αισθητήριο κρίσης και αναμένουμε τους άλλους να μας το επιβεβαιώσουν; Τι παραπάνω προσθέτει στην κρίση μας, να μας πουν π.χ. ότι ο θάνατος αθώων ανθρώπων από αποβράσματα της κοινωνίας, όπως τρομοκράτες και αναρχικούς, είναι άδικος, όταν αυτοί οι ίδιοι κατά καιρούς, μέσα απ’ τις εκπομπές τους, είτε τους δίνουν ελαφρυντικά (ενίοτε και με την εκκωφαντική σιωπή τους), είτε τους παροτρύνουν να είναι πιο «αγωνιστικοί»;

Γιατί αδυνατούμε να διακρίνουμε την προπαγάνδα, που κρύβεται πίσω από το προσχηματικό, κατασκευασμένο και φτηνό «χιούμορ» τους; Πότε είδατε, οι τιμητές των πάντων, Λαζόπουλος και Κανάκης, να ασκούν κριτική στην ακροαριστερά (αυτή που εξωραΐζουμε σε «αντιεξουσιαστικό ή αναρχικό χώρο»). Πότε είδατε να τα χώνουν στον Τσίπρα ή τον Αλαβάνο; Πότε τους είδατε να κάνουν έστω και μια αναφορά στην τηλεοπτική προπαγάνδα και να την καταδικάζουν, έστω και με «χιούμορ», την ίδια στιγμή που στο διαδίκτυο ο καθένας απ’ το σπίτι του και τον υπολογιστή του, ξεβρακώνει καθημερινώς την αθλιότητα των ΜΜΕ; Μας πως να κάνουν κριτική στην προπαγάνδα, όταν και οι ίδιοι κάνουν προπαγάνδα; Όταν είναι μέρος του συστήματος, το οποίο «καταγγέλουν»;

Μα καλά, φίλε αναγνώστη, πως δέχεσαι να «συμπάσχουν» μαζί σου, κάποιοι που δεν έχουν καμμία σχέση με τα δικά σου προβλήματα και ανησυχίες; Δεν καταλαβαίνεις ότι υποκρίνονται και σε κοροϊδεύουν μες στα μάτια σου; Όταν βλέπεις τον Λαζόπουλο να βάζει παράθυρο τη φτωχή γριούλα και τον ταλαιπωρημένο συνταξιούχο και παίρνει ένα ύφος «συμπόνοιας» και «κατανόησης», σου είναι δύσκολο να καταλάβεις ότι παίζει θέατρο για να κερδίσει το εύκολο χειροκρότημα χρησιμοποιώντας την αναξιοπάθεια του συνανθρώπου του; Σου είναι δύσκολο να καταλάβεις ότι γεμίζεις τις τσέπες του, επιτρέποντάς του να σε «συμπονέσει» ή να «θυμώσει» μαζί σου; Με τι μούτρα βγαίνουν και οι δύο να καταδικάσουν τη εκρηκτική άνοδο της βίας και την εγκληματικότητας, όταν δεν έχουν την εντιμότητα -ή και τους όρχεις αν θέλετε- να καταδείξουν και να ονοματίσουν τους κύριους υπεύθυνους που λέγονται τριτοκοσμικοί λαθρομετανάστες; Λες κι ο άλλος ληστεύεται μόνος του, μαχαιρώνεται μόνος του, κακοποιείται μόνος του. Και πως θα μπορούσαν να το κάνουν, καθώς αμφότεροι φορώντας το προσωπείο του «ανθρωπισμού» μάς πουλάνε αντιρατσισμό και ανθρωπισμό με το κιλό; Λες κι εμείς εμείς είμαστε παλιάνθρωποι κι εκ γενετής ανήθικοι και περιμέναμε αυτούς τους δυο να μας κάνουν μαθήματα ηθικής και φιλανθρωπίας.

Γιατί τους επιτρέπεις να διαμορφώνουν την γνώμη σου; Γιατί υποτιμάς την νοημοσύνη σου, περιβάλλοντάς τους με το «αλάθητο» και «ειδικό βάρος» γνώμης; Γιατί αυτή η μυθοποίηση όσων εμφανίζονται στο «γυαλί»; Γιατί αδυνατείς να καταλάβεις φίλε αναγνώστη, ότι και αυτοί κατουράνε όπως κι εμείς, χέζουν όπως κι εμείς, κλάνουνε όπως κι εμείς, βρίζουν όπως κι εμείς, ψεύδονται όπως κι εμείς. Ότι κι αυτοί έχουν αδυναμίες και ελαττώματα τα οποία δεν φαίνονται στο «γυαλί»; Αδυναμίες που κρύβουν πίσω απ’ τις δικές μας, οι οποίες διογκώνονται μπροστά στις δικές τους, όταν τους επιτρέπουμε να «ασελγούν» πάνω μας.

Γιατί τους επιτρέπεις στον εαυτό σου να κατατάσσεται σε μια αγέλη άβουλων τηλεθεατών, που μασάνε το κουτόχορτο που τους ταΐζει η κάθε «αυθεντία»; (ο Λαζόπουλος το συνοδεύει και με «απεριτίφ»). Που πρέπει να γελάσουν ή να χειροκροτήσουν, μόλις τους δώσουν το σύνθημα;

Ξύπνα μαλάκα* Νεοέλληνα (ο γράφων δεν εξαιρείται). Εσύ δεν ζεις στην εικονική πραγματικότητα που ζουν αυτοί, αλλά στην δική σου πραγματική πραγματικότητα, που αυτοί αγνοούν, ή θέλουν να πιστεύουν πως γνωρίζουν. Είναι στο ρετιρέ της πνευματικής χειραγώγησης και είσαι στο υπόγειο της πνευματικής αποχαύνωσης. Ξύπνα…

* Με την αρχαιοελληνική σημασία (άρρωστος) και την ελληνιστική (μαλθακός, άβουλος, «αγαθός»). Αν κάποιος διακρίνει τον εαυτό του και στην νεοελληνική σημασία, είτε κυριολεκτικώς (αυνανιζόμενος), είτε μεταφορικώς (βλάκας), ουδεμία ευθύνη φέρομεν…

Σήμερα, τρεις -αμέριμνοι- άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, όταν κάποιοι «αντιεξουσιαστές» πέταξαν βόμβες μολότοφ, μέσα σε ένα υποκατάστημα της τράπεζας «Marfin Bank», στο οποίο υπήρχαν μέσα μερικοί υπάλληλοι. Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι δράστες βγήκαν μέσα από ένα τμήμα οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ, που διαδήλωναν στα πλαίσια της παλλαϊκής διαμαρτυρίας για την παράδοση της χώρας στο Δ.Ν.Τ.

Θέλω πολλά να γράψω, αλλά δεν ξέρω από που να ξεκινήσω. Ο θυμός δεν βοηθά τον ειρμό. Θα περιοριστώ σε μερικά σύντομα σχόλια, κάνοντας αρχή με μια «ανόητη» ερώτηση: Αν εγώ, εκεί που διαδηλώνω, βγάλω ξαφνικά ένα όπλο και αρχίζω να πυροβολώ και να σκοτώνω ανθρώπους, θα κάνει η αστυνομία -που βρίσκεται ήδη εκεί- την περιοχή φύλλο και φτερό για να με ανακαλύψει και να με συλλάβει, ή όχι; Πότε έχει γίνει αυτό με αυτούς που πετούν μολότοφ; Οι αυτοσχέδιες βόμβες δεν θεωρούνται δολοφονικά όπλα; Ρητορικό το ερώτημα, το οποίο φυσικά δεν περιμένει απάντηση.

Πάμε και στο ζουμί. Αλήθεια, μήπως θυμάται κανένας, τον λόγο για τον οποίο έγινε η διαδήλωση; Πάμε και κατ’ ευθείαν στο ψητό. Έχει ειπωθεί και γραφτεί αρκετές φορές, ότι οι «αντιεξουσιαστές» (μιλάμε για τους «χρήσιμους ηλίθιους» φυσικά) είναι οι καλύτεροι υποστηρικτές της εξουσίας και του συστήματος. Το έχουν αποδείξει πολλές φορές κατά το παρελθόν, το απέδειξαν και σήμερα. Κανένας δεν ασχολείται -και λογικά- με το πρόβλημα που έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους. Πέτυχαν αυτό που επιζητούσαν: Να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη.

Να πάμε και στην διαδήλωση αυτή καθ’ αυτή; Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Υποτίθεται ότι η συγκέντρωση δεν είχε κομματικό χαρακτήρα -και πολύ σωστά- και την ίδια στιγμή τα θρασίμια του ΠΑΜΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και δεν συμμαζεύεται, σπεύδουν να την καπελώσουν με κομματικά λάβαρα. Όλοι μαζί, κι ο ψωριάρης χώρια. Μια ζωή ελεεινοί ήταν, τώρα θα άλλαζαν; Μάχονται λέει για το καλό των εργαζομένων και κάνουν ότι μπορούν για να τους στερήσουν το ψωμί που τρώνε. Μην πάτε μακριά… Όλες αυτές οι μαλακίες που κάνουν θα έχουν άμεσο αντίκτυπο στον τουρισμό· το εθνικό προϊόν. Αν είναι ρε παλικάρια να κάνετε τέτοιου είδους «αγώνες» για την προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, τότε σας ικετεύουμε: Όχι άλλους «αγώνες»…

Βγαίνει ο «αριστερός» δημοσιογράφος με τις «δεξιές» τσέπες που λέγεται Μάνεσης και ρωτά με ύφος καταγγελτικό: «Γιατί δεν ήταν κλειστή η τράπεζα, αφού γίνονταν διαδήλωση;». Μα καλά ρε Μάνεση, εσύ υποτίθεται ότι απεργούσες σήμερα… Από που κι ως που σπας την απεργία και βγαίνεις στην τηλεόραση; Και έχεις το θράσος να καταγγέλλεις του άλλους που επέλεξαν να μην απεργήσουν; Κι από πότε, όταν γίνεται διαδήλωση, αυτό συνεπάγεται ότι θα νεκρώνει η αγορά; Έχεις την εντύπωση ότι αυτός που τη βγάζει με 500 και 600 ευρώ, έχει την άνεση της απεργίας που έχεις εσύ, όταν αυτά τα χρήματα τα βγάζεις σε μια μέρα;

Βγαίνουν και οι «σωτήρες» τους έθνους στη Βουλή και δηλώνουν «συντετριμμένοι». Σιγά ρε… Μην και δεν σας φτάνουν τα χαρτομάντηλα; Άντε από δω ρε κοπρίτες…

Καθώς υπάρχει ένα βίντεο που έχει αναρτηθεί σε αρκετά πατριωτικά blogs, όπου ακούγεται το φιλελληνικό τραγούδι «Coat of Arms» (από την ομώνυμη συλλογή, που σημαίνει «οικόσημο»), του διάσημου σουηδικού συγκροτήματος «Sabaton», θα πρέπει ίσως να γίνουν μερικές διευκρινήσεις. Αν παραβλέψει κανείς την πιθανότητα, πως αν είχε γράψει κάποιος Έλληνας το ίδιο μουσικό κομμάτι και κυρίως με τους ίδιους στίχους, ενδεχομένως θα χαρακτηρίζονταν γραφικός. εθνικιστής κ.ά. και θα ήταν εξαιρετικά αμφίβολο, αν θα «έπαιζε» αυτό το βίντεο, ακόμη και σε πατριωτικές ιστοσελίδες, θα έπρεπε να μας παραξενέψει πως αυτό το διάσημο συγκρότημα ανέλαβε τον ρόλο να υπερασπιστεί την Ελλάδα εν μέσω κρίσης. Γιατί κακά τα ψέματα, οι άσχημες συγκυρίες για την Ελλάδα, έγιναν αφορμή να χρησιμοποιηθεί το συγκεκριμένο κομμάτι σαν μέσο υπεράσπισης μιας χώρας που βάλλεται από παντού.

Μήπως βιαζόμαστε όμως λίγο; Γιατί έχει δωθεί η εντύπωση, ότι το συγκρότημα «Sabaton» έγραψε το συγκεκριμένο κομμάτι, ειδικά για την Ελλάδα και ειδικά για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο όπου ακόμη και η εθνική της κυριαρχία τίθεται υπό αμφισβήτηση. Αυτό δεν είναι αληθές. Το συγκρότημα, το οποίο γράφει και παίζει «χέβι μέταλ» μουσική (αρκετά θορυβώδη για τα δικά μου αφτιά, αλλά αυτό δεν έχει σημασία), θα έλεγε κανείς ότι τα τραγούδια του έχουν γενικότερα ένα «πολεμικό» ύφος. Το όνομά του μάλιστα, έχει το ίδιο σχέση με τον πόλεμο («Sabaton» λεγόταν η πολεμική περικνημίδα των ιπποτών), ενώ η συλλογή «Coat of Arms» στην οποία περιέχεται το συγκεκριμένο κομμάτι που αφορά τον Ελληνο-Ιταλικό Πόλεμο του ’40 (οι εικόνες που εμφανίζονται είναι προσωπικές επιλογές του χρήστη που ανέβασε το βίντεο), περιέχει κι άλλα τέτοια κομμάτια -αναλόγου ύφους- που αναφέρονται στην Πολωνία, στην Νορβηγία, στην Αγγλία, στην Μέση Ανατολή κ.ά. Η προηγούμενη δε συλλογή τους (2008), είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η τέχνη του πολέμου» (The Art of War).

Επομένως, οι «Sabaton», δεν έκαναν κάποια ειδική δουλειά μόνο για την Ελλάδα, ούτε έλαβαν υπόψιν τους τις παρούσες συγκυρίες για να γράψουν το συγκεκριμένο κομμάτι. Φυσικά και μας τιμά ως Έλληνες που αφιέρωσαν ένα κομμάτι απ’ την συλλογή τους στην χώρα μας (ανεξαρτήτως αιτίας ή αφορμής), αλλά ας μην υπερεκτιμάμε κιόλας αυτή την κίνηση κι ας βλέπουμε τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση.

Όπως έχω ξαναγράψει, το μεγαλύτερο κακό που γέννησε η δικτατορία, ήταν μια φουρνιά «αντιστασιακών» και μια πολιτική γενιά που έκανε σημαία της την ασυδοσία. Το προηγούμενο «στυγνό» καθεστώς της δικτατορίας, γέννησε ένα μαλθακό «δημοκρατικό» με εξαιρετικές ανοχές (σε σημείο που να γελοιοποιεί τον όρο και την έννοια «δημοκρατία»), το οποίο αφού ξαπόστειλε τους προηγούμενους, εγκατέστησε την δική του δικτατορία: Την δικτατορία της δημοκρατίας. Μια δημοκρατία, όπου το «νόμιμο» μετετράπη και σε ηθικό. Κι όποιος γνωρίζει στοιχειώδη μαθηματικά, ας προσπαθήσει να κάνει τις εξισώσεις πολιτική=ηθική και πολιτικοί=εντιμότητα. Κάτι δεν πάει καλά, έτσι; Ειδικά στην Ελλάδα, αυτά δεν εξισώνονται με καμμία Παναγία. Και δεν χρειάζεται να είναι κάποιος «μαθηματικός» για να κάνει αυτή την διαπίστωση. Φροντίζουν κάθε ώρα και στιγμή, ειδικά μετά την Μεταπολίτευση, οι ίδιοι οι πολιτικοί να μας αποδεικνύουν πόσο ανέντιμος, ανήθικος, ψεύτης κι απατεώνας είναι ο σημερινός πολιτικός.

Ας μην βιαστούμε όμως να ρίξουμε όλο το ανάθεμα πάνω τους. Αυτούς τους κοπρίτες, εμείς τους αναθρέψαμε. Οι μύγες πάνε στα σκατά και τα σκατά είμαστε εμείς οι ίδιοι που θέλουμε να θεωρούμαστε πολίτες. Τι; Πολίτες; Σκατά στα μούτρα μας είμαστε. Το ίδιο με δαύτους είμαστε. Πρώτα μας γλείφουν για την ψήφο μας και μετά τους γλείφουμε εμείς για να μας κάνουν παράτυπα, ένα σωρό ρουσφέτια. Κράτα με να σε κρατώ, ν’ ανεβούμε στο βουνό δηλαδή. Και μετά, όταν η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο, βγαίνουμε με θράσος χιλίων πιθήκων και εκτοξεύουμε βαρύγδουπες κατηγορίες για αναξιοκρατία, αδιαφάνεια, διαφθορά και δεν συμμαζεύεται.

Αυτή την αρρωστημένη κατάσταση εκμεταλλεύτηκε ο πολιτικός απατεώνας που λέγονταν Ανδρέας Παπανδρέου (για να λέμε και τα πράγματα με τ’ όνομά τους) κι έμπασε όλον τον κόσμο στο δημόσιο. Ο άνθρωπος που απενοχοποίησε και νομιμοποίησε στην συνείδηση του κόσμου, την αρπαχτή, τη σπατάλη και την ρεμούλα (ποιος ξεχνάει τα αμίμητα «είπαμε να κάνουμε ένα “δωράκι” στον εαυτό μας, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια» ή το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα!»;). «Μπήκα στο δημόσιο;», σου λέει ο άλλος, «Στ’ αρχίδια μου από κει και πέρα. Εγώ ξέρω, ότι μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, το μισθουλάκι μου θα πέφτει». Έτσι σκέφτεται ο θλιβερός λοβοτομημένος Νεοέλληνας που είναι τόσο κοντόφθαλμος, που μέσα στην μακαριότητα που έχει βυθιστεί, αδυνατεί να διακρίνει την καταστροφή που έρχεται. Αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι τα «μισθουλάκια» που έπαιρνε χωρίς να υπάρχει λόγος και ανάγκη (και συνήθως, χωρίς καν να «εργάζεται»), θα τα πληρώσουν στο πολλαπλάσιο τα παιδιά του και οι επόμενες γενιές. Ένας στους δέκα Έλληνες, είναι δημόσιος υπάλληλος. Το συνειδητοποιείς αυτό τίμιε αναγνώστη; Εννοείται βέβαια, ότι την πεπατημένη και το «δεδικασμένο» του Ανδρέα Παπανδρέου, δεν παρέλειψαν ν’ ακολουθήσουν και οι μετέπειτα «σωτήρες» της Ελλάδος και «εξυγιαντές» του δημόσιου και οικονομικού βίου, όπως Μητσοτάκης, Σημίτης και Σία. Βγαίνουν όλοι οι υποκριτές και οι ψευταράδες και αλληλοκατηγορούν ο ένας τον άλλον ότι βάζει στο δημόσιο τα δικά του παιδιά, μέσα σε καθεστώς αδιαφάνειας και αναξιοκρατίας. Σε ποιους τα πουλάτε αυτά ρε; Μήπως δεν γνωρίζουμε ότι πριν από κάθε «διαγωνισμό», οι προσλήψεις έχουν ήδη γίνει; Μήπως δεν γνωρίζουμε ότι σε κάθε βουλευτή, ανεξαρτήτως κόμματος κι ανεξαρτήτως ποιος έχει την εξουσία, αντιστοιχούν και ανάλογες θέσεις για βόλεμα ημετέρων; Θα μου πείτε βέβαια, πως το κάθε κυβερνών κόμμα, βάζει περισσότερους δικούς του να φάνε από την κρατική κονίστρα. «Λογικό» δεν είναι όμως; Το αντίθετο θα ήταν «ανήθικο» και «ανέντιμο» ως προς την κομματική βάση που τους παρέδωσε τις κουτάλες στα χέρια.

Θα κόψουνε λέει τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα. Και πολύ καλά θα κάνουν. Τι μαλακίες είναι αυτές ρε; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Πριν λίγες ημέρες, δυστυχώς, κάποιοι «υπεύθυνοι» και αρμόδιοι, έκριναν ότι τα εναπομείναντα ερείπια της κατοικίας όπου έζησε ο αγωνιστής της Επανάστασης, Οδυσσέας Ανδρούτσος στην Πρέβεζα (παρακείμενη φωτογραφία), στην οδό Χρήστου Κοντού (ούτε το όνομά του δεν έφερε ο δρόμος…) θα έπρεπε να κατεδαφιστούν. Η επίσημη δικαιολογία, ήταν πως ήταν αδύνατη η συντήρησή του. Αν παραβλέψουμε την υποψία, ότι μάλλον ουδέποτε έγιναν -σοβαρές- εργασίες συντήρησης, θα οδηγηθούμε και στην πραγματική αιτία: Η κατεδάφιση (με την έγκριση της Εφορείας Αρχαιοτήτων) πραγματοποιήθηκε για να ανεγερθεί στη θέση της ερειπωμένης κατοικίας, μια πολυκατοικία. Αξίζει δε να σημειωθεί, πως το σχεδόν γκρεμισμένο οίκημα, θεωρήθηκε ανάξιο -για σχεδόν 200 χρόνια- χαρακτηρισμού ως «διατηρητέου μνημείου».

Τι θλιβεροί και τραγικοί που είναι κάποιοι… Δεν ξέρω πως αλλιώς να σχολιάσω αυτή την ιστορική αγνωμοσύνη, ασυνειδησία κι αδιαφορία, που διανθίζεται κι από ταπεινά κίνητρα… Βεβαίως, δεν εκπλήσσεται κάποιος με τον παχυδερμισμό και την ιδιοτέλεια των Νεοελλήνων. Έχουμε συνηθίσει πλέον, σε σημείο που να μην μπορούμε να «πέσουμε απ’ τα σύννεφα»… Γαμώ τον πολιτισμό μας δηλαδή και γαμώ τα υπουργεία του (του…«Πολιτισμού»)…

Λίγες ημέρες αργότερα, ένας αγανακτισμένος πολίτης από την αδιαφορία της πολιτείας για την ιστορική μας κληρονομιά, πήγε στην κατοικία ενός άλλου μεγάλου αγωνιστή της Επανάστασης, του Γεώργιου Καραϊσκάκη, στο Κιόνι της Ιθάκης (αυτή δεν την έχουν γκρεμίσει ακόμη· ας μην «απελπιζόμαστε» όμως…), και θέλοντας να καταδείξει την «αμέλεια» των αρχών να τοποθετήσουν μια επιγραφή που να πληροφορεί τον επισκέπτη, για την ιστορική σημασία του κτηρίου, έγραψε μόνος του με μπογιά πάνω στους τοίχους: «ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ 1821 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ…».

Προφανώς ο αγανακτισμένος πολίτης, όσο κι αν κατανοεί κάποιος την αγανάκτησή του, δεν συνειδητοποιεί, ότι μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν διαφέρει ως προς το αποτέλεσμα, μ’ αυτούς που βεβηλώνουν ενσυνείδητα ή αδιαφορώντας, τα ιστορικά μας μνημεία. Ίσως αν ο συγκεκριμένος πολίτης συνειδητοποιούσε και ο ίδιος καλύτερα την ιστορική σημασία της οικίας, να έκανε ακριβώς αυτό για το οποίο κατηγορεί -και σωστά- τους ιθύνοντες: Να τοποθετούσε την επιγραφή που δεν αξιώθηκε κανένα «αρχίδιο»* να κάνει… (Αν και στην περίπτωση της κατοικίας του Ανδρούτσου, η αναμνηστική πλάκα που ανέφερε «Εδώ είναι το σπίτι του Καπετάν Ανδρούτσου 1776-1798», δεν την έσωσε από την κατεδάφιση).

Η βεβήλωση λοιπόν, παραμένει βεβήλωση, ανεξαρτήτως κινήτρων. Το αποτέλεσμα μετράει…

* Από σχόλιο αναγνώστη, σε ανάλογο «λεξικό»: Όπως μαθαίνουμε από το λεξικό του Φωτίου (ο οποίος ήταν και κοτζάμ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κι από τους λίγους μορφωμένους, δεν ήταν παίξε-γέλασε ο Φώτιος), και πιο συγκεκριμένα στο λήμμα «Αρχίδια»: «Αρχίδια, τας Αρχάς υποκοριζόμενοι λέγουσιν». Που πα’ να πει: «Αρχίδια είναι μια λέξη που τη χρησιμοποιούν ως υποκοριστικό για τις Αρχές». Όπου ως Αρχές εννοούνται οι δημόσιες Αρχές, οι πρυτανικές Αρχές, οι αυτοδιοικητικές Αρχές, και γενικά οι Αρχές με αυτή την έννοια… Έτσι, αν περπατάς στο δρόμο σου και συναντήσεις τον Δήμαρχο του χωριού σου, και τον προσφωνήσεις «αρχίδι»… ε… μη φοβάσαι ότι θα βρει το δίκιο του στο δικαστήριο, αν τυχόν τολμήσει να προσφύγει. Γιατί εσύ θα παρουσιάσεις το λεξικό του Φώτιου, αλλά και το λεξικό Σούδα και θα ισχυριστείς πως του έκανες κομπλιμέντο με τη λέξη «αρχίδιον»…