Πάρε-Δώσε

Ένα βίντεο για την πλατωνική αλληγορία της σπηλιάς (η οποία αποτέλεσε έμπνευση για την ταινία «Matrix»). Για την παγίδα στην οποία έχει πιαστεί ο άνθρωπος.

Αν κάποιος ζήσει για πολύν καιρό σ’ ένα σκοτεινό κελί, θα μισήσει το φως του ήλιου. Μπορεί, ακόμα, το μάτι του να χάσει την ικανότητα να ανέχεται το φως. Από το γεγονός αυτό πηγάζει και το μίσος για το φως του ήλιου.

Κάποιοι σαν τον Γαλιλαίο ή τον Τζιορντάνο Μπρούνο έχουν δει την τη έξοδο από τη σπηλιά, αλλά χαρακτηρίστηκαν τρελοί και αρρωστημένοι,και έπρεπε να βγουν από τη μέση..

Οι μεγάλοι παραβάτες τιμωρούνται με θάνατο από τον «Μεγάλο Ηγέτη και Φίλο» όλων των Παγιδευμένων.

Και η παγιδευμένη ανθρωπότητα επινόησε συστήματα για την Παγίδα… Υποφέρουν και ονειρεύονται… Τί άλλο; Τον «Λυτρωτή», ή κάτι άλλο πρωτάκουστο που θα τους ελευθέρωνε· την σωτηρία των ψυχών τους από τη παγίδα που λέγεται σώμα· την επάνοδό τους στο χαμένο Παράδεισο ή την Κόλαση …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Για πολύ κόσμο (ιδίως για τους άνδρες), είναι ίσως η υπέρτατη ερωτική ηδονή. Για κάποιους, μια βρόμικη και σιχαμερή ερωτική πράξη. Και για άλλους, ένα θέμα «ταμπού». Ο λόγος για τον στοματικό έρωτα. Λαϊκιστί «πίπα» ή «τσιμπούκι» (όσον αφορά τον ανδρικό στοματικό έρωτα) και «γλυφομούνι» (όσον αφορά τον γυναικείο). Στην επιστημονική ορολογία, συναντούνται ως «πεολειχία» ή «πεολειξία» και «αιδοιολειχία» ή «αιδοιολειξία», αντίστοιχα. Η «στάση 69» αποτελεί έναν συνδυασμό ανδρικού και γυναικείου στοματικού έρωτα, όπου αποδέκτες τις ηδονής γίνονται ταυτόχρονα και τα δύο φύλα (είναι αυτονόητο, πως η στάση αυτή, στην περίπτωση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, αφορά -φυσικά- μόνο ένα φύλο).

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, μέσα από τις αγγειογραφίες που μας άφησαν, μαθαίνουμε πως τιμούσαν ιδιαίτερα το γλύψιμο. Στην πορεία όμως των αιώνων, ο στοματικός έρωτας στιγματίστηκε από τον συντηρητισμό και κατάντησε «απαγορευμένος καρπός», έως ότου φθάσουμε στις μέρες μας και στην «σεξουαλική επανάσταση», όπου πλέον θεωρείται το Α και το Ω μιας ολοκληρωμένης ερωτικής σχέσης.

Παρ’ ότι ο στοματικός έρωτας, στο μυαλό τού πολύ κόσμου ταυτίζεται με το γλύψιμο των γεννητικών οργάνων, εν τούτοις δεν περιορίζεται σ’ αυτά. Αντικείμενο γλυψίματος μπορεί ν’ αποτελέσει και οποιαδήποτε άλλη ερωτογενής ζώνη, όπως οι ρώγες, ο πρωκτός κ.ά.

Ο στοματικός έρωτας, θεωρείται ως το «ορεκτικό» της κύριας ερωτικής πράξης. Λόγω όμως τής ηδονής που μπορεί να προκαλέσει, δεν είναι αφύσικο, να αποτελεί ταυτόχρονα και το «κύριο πιάτο».

Ακολουθεί βίντεο, με συμβουλές, τεχνικές και οδηγίες προς…«ναυτιλωμένους» …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Αν ερωτηθεί σήμερα κάποιος, ακόμη και ο πιο αδαής κι αμόρφωτος, «ποιοι ήταν οι πρωτόπλαστοι;», κατά 99% θα δώσει την «σωστή» απάντηση: Ο Αδάμ και η Εύα…

Είναι όμως έτσι; Ισχύει δηλαδή κάτι τέτοιο, ακόμη κι αν δεχθούμε ασυζητητί την «αλήθεια» και την «θεοπνευστία» τής Βίβλου;

Μια από τις άγνωστες, στον πολύ κόσμο, πτυχές τής Παλαιάς Διαθήκης (και κατ’ επέκταση, της Αγίας Γραφής για τον χριστιανικό κόσμο), είναι η παρουσία τής Λίλιθ. Μιας παρουσίας, στην οποία αποφεύγουν επιμελώς ν’ αναφέρονται («όπως ο Διάβολος το λιβάνι»), τόσο οι Εβραίοι ραβίνοι, όσο και οι Ιουδαιοχριστιανοί απολογητές.

Σύμφωνα με τα «απόκρυφα» τής Βίβλου, η γυναίκα που κλήθηκε να παίξει τον ρόλο τής συντρόφου τού Αδάμ, δεν ήταν η Εύα, αλλά ένα άλλο πρόσωπο: Η Λίλιθ. Σύμφωνα με μια ερμηνεία, ο Θεός δημιούργησε ταυτόχρονα τον Αδάμ και την Λίλιθ από χώμα, ενώ κατά μία άλλη, δημιούργησε τον Αδάμ ως ερμαφρόδιτο και στην συνέχεια διαχώρισε τις δύο φύσεις του. Μόνο που, σε κάθε περίπτωση, υπήρξε κι ένα…σοβαρό πρόβλημα. Η Λίλιθ δεν ήταν διατεθειμένη να υποδυθεί το υποταγμένο γυναικάκι απέναντι στον Αδάμ. Πέραν αυτού, έκανε το «λάθος» να προσπαθήσει να πείσει τον Αδάμ -κι ενάντια στις βουλές τού Θεού- πως η ερωτική πράξη, δεν γίνεται μόνο για…αναπαραγωγικούς σκοπούς… Ο Αδάμ προσπάθησε να την καθυποτάξει, αλλά μάταια. Η Λίλιθ τεντώνει κι άλλο το σκοινί, όταν προχωρεί στο μέγιστο αμάρτημα: Προφέρει το απαγορευμένο όνομα τού Θεού: Γιαχβέ. Ο Θεός όμως που δεν είναι διατεθειμένος να δεχθεί τέτοιες…«ριζοσπαστικές» και «ανατρεπτικές» ιδέες, οδηγεί τελικώς την Λίλιθ σε έξωση από τον Παράδεισο, η οποία καταλήγει στην αγκαλιά τού…Διαβόλου. Ο Θεός, στην συνέχεια, αφού προηγουμένως έχει αποτύχει ν’ «αλλάξει μυαλά» στην ατίθαση Λίλιθ, ικανοποιεί την επιθυμία τού Αδάμ που βίωνε πλέον την μοναξιά και δημιουργεί από τα πλευρά του, μία πιο…«λογική» γυναίκα: Την Εύα. Η συνέχεια, γνωστή…

Ως φαίνεται, οι ραβίνοι κάπου εδώ, έμπλεξαν τα μπούτια τους. «Δανειζόμενοι» μια προϋπάρχουσα μυθολογική οντότητα άλλων λαών (η Λίλιθ προϋπήρχε στις μυθολογικές παραδόσεις των Σουμερίων, Βαβυλωνίων, Ασσυρίων κ.ά.) και τοποθετώντας την στην ιουδαϊκή μυθολογία, εμβόλισαν την πατριαρχική δομή τής εβραϊκής κοινωνίας (αλλά και της χριστιανικής στην συνέχεια) με ένα στοιχείο καθαρά…«φεμινιστικό». Τα λάθη όμως «διορθώνονται». Έτσι, συμμαζεύοντας τ’ ασυμμάζευτα, με ένα «θεόπνευστο» κόψε-ράψε, η Λίλιθ, σήμερα έχει εξαφανιστεί από τις «ιερές» γραφές (τουλάχιστον, ως πρωτόπλαστη). Τόσο απλό …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας
Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως η σπουδαιότερη αρχαιολογική ανακάλυψη του προηγούμενου αιώνα, είναι ένα σύνολο περίπου 900 ιουδαϊκών κειμένων, γραμμένα σε περγαμηνές και παπύρους, στην εβραϊκή, αραμαϊκή και ελληνική γλώσσα, που βρέθηκαν το 1947 κρυμμένα σε έντεκα σπήλαια της ευρύτερης περιοχής του Κιρμπέτ Κουμράν κοντά στη Νεκρά Θάλασσα. Η ονομασία αυτή δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα, αφού χειρόγραφα δεν ανακαλύφθηκαν μόνο στο Κουμράν, ούτε αποκλειστικά σε παράκτιες περιοχές της Νεκράς Θάλασσας, αλλά και σε άλλες, που καλύπτουν ολόκληρη σχεδόν την έκταση της ερήμου της Ιουδαίας ή ερήμου του Ιούδα, όπως είναι γνωστή από την Παλαιά Διαθήκη.

Η επικρατούσα θεωρία θέλει τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας να έχουν συντεθεί από τους Εσσαίους, μια εβραϊκή θρησκευτική ομάδα που έζησε κοινοβιακά σε εγκατάσταση κοντά στις σπηλιές του Κουμράν λίγο πριν ή γύρω στην εποχή του Χριστού. Η θεωρία ανήκει στον αρχαιολόγο και ιερέα Ρολάν Ντεβό, ο οποίος ηγήθηκε διεθνούς ομάδας μελετητών στα 1953 και εντόπισε αντιστοιχίες μεταξύ αρχιτεκτονικών λεπτομερειών της κοινοβιακής εγκατάστασης του Κουμράν και οδηγιών που αναφέρονταν στα χειρόγραφα για διάφορες τελετουργίες. Έτσι, οι εκτενείς δεξαμενές του κοινοβίου θα χρησίμευαν στα τελετουργικά λουτρά που περιγράφονταν στα κείμενα των χειρογράφων.

Τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας μιλούν για έναν δίκαιο δάσκαλο και διακεκριμένο μεσσία, για καθαρμό μέσω του νερού και για μια μάχης του φωτός ενάντια στο σκοτάδι. Αλλά όποιος μελετήσει τους παπύρους με σκοπό την αναζήτηση αποδείξεων, για παράδειγμα, ότι ο Ιησούς από την Ναζαρέτ ήταν ο μεσσίας που ανέφεραν οι προφήτες, ή ότι Ιωάννης ο Βαπτιστής έζησε ανάμεσα στους συντάκτες των χειρόγραφων, θα απογοητευθεί… Ορισμένες ιδέες που υπάρχουν στους παπύρους εμφανίζονται επίσης στην Καινή Διαθήκη, κάτι που σημαίνει ότι ο ισχυρισμός πως η εμφάνιση του Χριστιανισμού ήταν «θεία αποκάλυψη», δημιουργημένη ολόκληρη θαυματουργικά από τα χέρια του Θεού, είναι σαφώς λανθασμένος …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Ψάρεψα» το ακόλουθο βίντεο στο YouTube. Όταν το είδα, δεν είμαι σίγουρος αν έμεινα «έκπληκτος» ή αν «έπεσα απ’ τα σύννεφα». Το βέβαιο είναι, ότι μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση.

Πικρή, γιατί δυστυχώς η σημερινή -«ανεπτυγμένη»- κοινωνία γίνεται όλο και πιο απρόσωπη.
Γλυκιά, γιατί ακόμη και στο χάος της μάζας, μπορεί ακόμη να υπάρχει ένα αμυδρό φως ελπίδας.

Με λίγα λόγια η ιστορία: Με αφορμή ένα περιστατικό, κατά το οποίο, μία γυναίκα που κατέρρευσε σε αίθουσα αναμονής αμερικανικού νοσοκομείου, πέθανε αβοήθητη, μπροστά στα μάτια παριστάμενων -επισκεπτών και προσωπικού-, οι οποίοι χρειάστηκαν 45′ μέχρι να «ευαισθητοποιηθούν» και να ενδιαφερθούν γι’ αυτήν (όταν ήταν πλέον αργά), η εκπομπή «Εσείς τι θα κάνατε;» (What Would You Do?), έστησε ένα παρόμοιο σκηνικό, αυτή τη φορά με έναν ηθοποιό, ο οποίος υποτίθεται ότι κατέρρεε ξαφνικά στο πεζοδρόμιο.

Η εκπομπή, για να μετρήσει τις αντιδράσεις των περαστικών, έκανε το πείραμα πιο ενδιαφέρον, βάζοντας κατά σειρά, στην θέση των «λιπόθυμων», μια καλοντυμένη γυναίκα, έναν άστεγο κι έναν…μεθυσμένο άστεγο …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »